Skip to main content

2 Korintiërs 6:14-7:1

Written by Chris van Wyk on . Posted in Kronologiese Bybelleesplan.

Toegewy aan God alleen

Paulus eindig sy beskrywing van ons roeping as gelowiges om as ambassadeurs van die versoening met God op te tree deur ons weer te beskryf met die metafoor van die tempel van God wat daarom nie ‘n vennootskap met die ryk van die duisternis kan aangaan nie.

Teks en konteks

Paulus se opdrag aan die Korintiërs is: “Moenie met ongelowiges in dieselfde juk trek nie.” Die beste manier om hierdie opdrag verstaan, is dat niks die gemeenskap met Christus en mekaar in die gedrang mag bring nie, want gelowiges is nie net individueel nie, maar ook as ‘n liggaam van gelowiges God se tempel.

Paulus haal hierdie frase aan uit Deuteronomium 22:10 wat ‘n verbod plaas daarop om ‘n os en donkie saam in te span om te ploeg. Hoewel sommige daaruit aflei dat gelowiges alle bande met ongelowiges moet verbreek, maak dit nie sin in die lig van Paulus se lering in 1 Korintiërs 5:9-13 en sy verstaan van sy roeping in 1 Korintiërs 9:19-23 nie waar hy juis kontak met ongelowiges aanmoedig ter wille van die bediening van die evangelie. Dit is immers hoe die evangelie werk – dit is die goeie nuus van God wat bedoel is vir mense wat vasgevang sit in duisternis en hulle sondige lewenswyse.

Nog ander dink dat Paulus – soos juis uit 1 Korintiërs 5 afgelei kan word – hier eerder van mense binne die kerk praat, wat nie volledig met hulle sondige lewenswyse breek nie, en eintlik soos ongelowiges lewe, en dat gelowiges nie met hulle in ‘n vennootskap moet leef nie.

Hulle verwys dan na Paulus se raad aan gelowiges op verskeie plekke in 1 en 2 Korintiërs (bv. 1 Kor. 5; 2 Kor. 2) om sulke mense te vermaan en te tugtig deur onder andere die gemeenskap met hulle te verbreek, maar om die gemeenskap dan weer te hervat, indien daar inkeer en berou sou wees (soos Jesus ook in Matt. 18 leer),.

Hoewel dit nader aan die waarheid is, lyk dit beter om uit die vyf kort retoriese teenstellende vrae wat Paulus hier gebruik, af te lei dat hy praat van enigiets wat ‘n kompromie sou beteken tussen die gelowiges se Christelike waardes en standaarde en dié van die ongelowiges.

Hy praat van mense wat jou tot onreg kan verlei; mense wat jou tot duisternis kan verlei; mense wat jou tot aanbidding van Belial (duiwel) kan verlei; mense wat ongelowig bly; mense wat afgode aanbid.

Dit kan dus mense wees, binne of buite die gemeenskap van die gelowiges, wat jou tot duisternis sou kon verlei. Jy moet nie met hulle in enigiets in ‘n vennootskap wees nie.

En let op dat dit eintlik gaan oor wat die effek op die gelowige gaan wees, nie soseer as maar net ‘n algemene reël dat ongelowiges vermy moet word nie. Dit sou dwaas wees om ongelowiges te vermy in die lig van die evangelie wat juis by alle mense moet uitkom. Maar, jy kan nie met hulle saamwerk nie.

Met drie aanhalings wat in 10 OT tekste voorkom word sy punt onderstreep: Niks mag die gemeenskap met God in gevaar stel nie:

  • Vers 16: “Ek sal onder hulle woon en saam met hulle wandel; Ek sal hulle God wees, en hulle sal my volk wees.” (vgl. Lev. 26:12; Jer. 32:38; Eseg. 37:27)
  • Vers 17: “Gaan uit hulle midde uit en sonder julle af… moenie aanraak wat onrein is nie… en Ek sal julle aanneem.” (Jes. 52:11; Jer. 51:45; Eseg. 20:34; vgl ook Openb. 18:4)
  • Vers 18: “Ek sal vir julle ‘n Vader wees, en julle sal my seuns en dogters wees.” (Vgl. 2 Sam. 7:8; 7:14; Jes. 43:6; Jer. 31:9)

Daarby is dit nie net iets waarop jy moet fokus in jou verhouding met ander nie. Dit is ook waar van jou eie persoonlike lewe: jou liggaam en gees moet gereinig word van alles wat jou gehoorsaamheid aan God in die gedrang kan bring, sodat jy in volkome toewyding aan Hom kan lewe.

Boodskap en betekenis

Paulus roep die gelowiges op tot geestelike onderskeiding veral in terme van ‘n heilige lewe en die effek wat vennootskappe in hierdie lewe daarop kan hê. Hulle mag nie in ‘n noue verhouding met ongelowiges leef nie.

Paulus gebruik ‘n hele aantal Ou-Testamentiese aanhalings om hierdie waarheid te beklemtoon dat gelowiges as God se kinders geheilig, afgesonder en rein moet lewe – persoonlik en in hulle verhouding met mekaar en met God.

Dit beteken nie dat ongelowiges heeltemal vermy moet word nie, maar wel dat gelowiges geen kompromie met sonde of onheiligheid mag aangaan wat hulle identiteit as God se tempel kan bedreig nie. Hulle moet uiteraard hulle ook van ongelowiges binne die geloofsgemeenskap afskei, iets waaroor Paulus verder sal skryf in sy brief aan die Romeine (Rom. 16).

View all posts in this series

Discover more from Bybelskool

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Kronologiese Bybelleesplan

Chris van Wyk

Ek is Direkteur van Bediening en Geestelike Vorming by Veritas College International. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am Director of Ministry and Spiritual Formation at Veritas College International. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar