Skip to main content

Jesaja 2

Geroep as ontmoetingsplek vir die nasies met God

Die hoofstuk word in drie dele opgedeel:

  1. ’n profesie oor die toekoms wat God in Sion vir die nasies skep – vers 2-5;
  2. ’n oordeel oor die volk wat hulleself met afgode verneder – vers 6-11;
  3. ’n oordeel oor die aarde wat selfs die afgode insluit – vers 12-22

Teks en konteks

Ons kry ’n stukkie ekstra inligting oor Jesaja in vers 1. Hy is die seun van Amos. Dit vorm deel van die openbaring (anders as in 1:1 word die woord dabar [woord] met die werkwoord sien verbind – letterlik: “Die woord wat Jesaja gesien het”) wat hy oor Juda en Jerusalem – ’n woordpaar wat gereeld in Jesaja voorkom – ontvang.

Vers 2-5 kom grootliks ooreen met ’n profesie van Miga in Miga 4:1-4. Miga was ’n tydgenoot van Jesaja. Let op hoe die volk opgeroep word in vers 5 om in die lig van hierdie openbaring, hierdie lig wat van die Here af kom, te lewe. En die visie wat God vir sy volk het, is om ’n blywende ontmoetingsplek vir die nasies met God te wees – iets wat alreeds aan Abraham beloof is (Gen 12:1-3).

Maar, dié roeping wat God vir sy volk het, het nie hulle harte en lewens in beweging gebring nie. Daarom dat die oordeel oor hulle in vers 6-11 aangekondig word wat hulle verstoting insluit. En die rede daarvoor lê in die feit dat die volk soos heidene geword het, en in towery en bygeloof verval het. Dit is egter gelukkig nie ’n finale woord oor of ewige verwerping van hulle nie (Paulus skryf ook daaroor in Romeine 9-11).

Dit alles mond uit in vers 12-22 op ’n finale oordeel oor die aarde wat moontlik Johannes se woorde in Openbaring 6 geïnspireer het, waarmee God sy unieke karakter en plek as God ten toon sal stel vir almal om te sien. En die afgode (nietighede) sal daarmee verdwyn. Die profesie sluit af met die toepassing, dat só ’n omvattende oordeel oor mense jou versigtig moet maak om op hulle te vertrou. Die Here is die enigste vaste punt waarop vertrou kan word.

Boodskap en betekenis

Jesaja verkondig hier reg aan die begin van sy boek dat God se volk in die toekoms slegs diegene sal insluit wat toegewy is aan Homself: “diensknegte van Jahwe.” Hulle sal kom uit die oorblyfsels van Israel, Jerusalem en die nasies.

Natuurlik hef dit nie die verkiesing van Israel as die volk van God op nie, want hulle was bedoel as die ontmoetingsplek met God waarna die nasies kon stroom. ‘n Visie wat ook geld vir die NT volk van God wat ‘n koninklike priesterdom is wat die verlossingsdade van God verkondig aan die nasies (1 Pet 2:9-10).

Maar, in die toekoms sal net diegene wat Hom dien, ingesluit word in die volk van God. God duld nie afgode nie. Hy duld geen gode langsaan Hom nie. Hy wil alleen aanbid word, en sal ‘n volk skep wat Hom alleen sal aanbid. En hulle sal kom uit die Noord- en Suidryk, sowel as uit die nasies.

Dit beteken dat die mense wat tradisioneel met God verbind is weens afkoms of godsdiens net deel van God se toekoms sal wees as hulle in die regte verhouding met Hom leef.

Die dag van sy oordeel oor ongehoorsaamheid geld vir die hele mensdom, insluitende die volk in die OT en die kerk in die NT.

View all posts in this series

Discover more from Bybelskool

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Kronologiese Bybelleesplan


Chris van Wyk

Ek is Direkteur van Bediening en Geestelike Vorming by Veritas College International. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am Director of Ministry and Spiritual Formation at Veritas College International. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Maak 'n opmerking

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Onlangse kommentaar