Skip to main content

2 Samuel 21; 1 Kronieke 20:4-8

Written by Chris van Wyk on . Posted in Kronologiese Bybelleesplan.

Die vloek van die verbond is ‘n realiteit vir die volk

Op ‘n tyd in Dawid se regering het die mense ‘n hongersnood ervaar wat deur die Here verklaar word as iets wat deur Saul se doodmaak van ‘n aantal Gibeoniete (met wie die Israeliete ‘n verbond gehad het juis om só iets te voorkom – Jos 9) veroorsaak is. Ons het nie meer detail van presies wat gebeur het nie. Dawid reik uit na die Gibeoniete oor hoe hy restitusie kan maak. Hulle vra toe dat sewe afstammelinge van Saul doodgemaak word, onder andere twee van Saul se eie seuns, en Dawid voldoen aan hulle versoek. Soos Absalom se dood aan Dawid se hart geruk het, ruk die dood van Rispa se seuns aan haar moederhart en eggo dit ook in die volk se hart sodat sy toegelaat word om hulle te begrawe. Die gedeelte sluit af met ‘n verwysing na vier helde van Dawid wat vier helde van die Filistyne oorwin het.

Teks en konteks

Die gedeelte begin met die vermelding van ‘n driejarige hongersnood (waarskynlik weens ’n droogte) wat Israel getref het. Dit is een van die vloeke wat die wet uitgespel het (Deut 28:22-24 – vgl die soortgelyke hongersnood weens droogte in Elia se tyd weens Israel se sonde – 1 Kon 17-18).

Dawid raadpleeg die Here daaroor, en die Here openbaar dat dit verband hou met koning Saul se uitwissing van Gibeoniete: “sy huis van bloedskuld” (“moordenaarshuis” – 1983-vertaling). Ons weet nie presies wat dit behels het nie, maar uit die versoek dat van sy nageslag doodgemaak moet word, kan dit dui op ’n moord of moorde wat Saul gepleeg het op Gibeoniete.

Saul het dit in sy “ywer” vir die hele koninkryk gedoen, maar dit was waarskynlik nie die volle waarheid nie. Gibeon het in ’n deel van Saul se stamgebied in Benjamin gebly, so hy wou hulle waarskynlik uit sy eie mense se omgewing verdryf (1 Kron 8:29; 9:35).

Die Gibeoniete het geëis dat Saul se nageslag moet boet, en Dawid het hulle gevra wat hy kon doen om versoening te bewerkstellig. Hulle het aangedui dat hulle sewe manlike afstammelinge van Saul wou hê om hulle voor die Here aan pale te hang as teken van vervloeking.

Dawid het ingestem en sewe van Saul se afstammelinge, insluitend twee seuns van Saul self (Armoni en Mefiboset) by Rispa, aan die Gibeoniete oorgegee. Sy was die byvrou van Saul oor wie Is-Boset en Abner gestry het (2 Sam 3:7). Daarby is die vyf seuns van Merab, ’n dogter van Saul wat eers aan Dawid beloof is, maar toe aan iemand anders gegee is om mee te trou (1 Sam 18:19) aan die Gibeoniete oorhandig. Mefiboset, seun van Jonatan is egter gespaar weens die verbond met Jonatan. (Mefiboset in vers 7 is die seun van Jonatan wat Dawid spaar, en Mefiboset in vers 8 is die seun van Saul wat Dawid oorgee)

Dit alles gebeur “voor die Here”, moontlik in navolging van die wetsvoorskrif: “‘n oog vir ‘n oog” (Lev 24:17-22). Grusaam, maar in die lig van die “bloedskuld” van Saul ‘n noodsaaklike reiniging.

Die sewe is aan die begin van die oesseisoen doodgemaak, en daarna het God die land begenadig en die hongersnood beëindig.

Rispa se aangrypende onverpoosde beskerming van die sewe se lyke word beloon met ‘n ordentlike begrafnis vir hulle sowel as vir Saul en Jonatan by die graf van Kis, die stamvader.

Die gedeelte sluit af met ‘n mededeling van die oorlog teen vier reuse van die Filistyne wat deur vier helde van Dawid doodgemaak word (soos dit ook in 1 Kronieke 20:4-8 vertel word. Die Filistyne was almal reuse uit die geslag van die Refaïete (Gen 14), wat deur Israel oorwin is. Die Goliat wat in Samuel genoem word, is nie die een wat deur Dawid oorwin is nie, maar sy broer, Lagmi, soos 1 Kronieke 20:5 dit uitlê. Die naam Goliat kan ook as as ‘n titel van ‘n baasvegter geïnterpreteer word wat op beide van toepassing gemaak is.

Boodskap en betekenis

Die boodskap van 2 Samuel 21:1-14 beklemtoon die erns van die verbond met God en die gevolge van ongehoorsaamheid teenoor God se gebooie. Die vloek van die verbond is ’n realiteit in die lewe van Israel. Bloedskuld word net met bloed versoen, soos ons later aan die kruis van Golgota met Jesus ook sien. Dink daaraan as jy weer nagmaal gebruik: “Hierdie beker is die nuwe verbond, wat deur my bloed beseël is. Gebruik dit, elke keer as julle daaruit drink, tot my gedagtenis.” (1 Kor 11:25)

Die gedeelte illustreer ook Dawid se bereidwilligheid om verantwoordelikheid te neem vir die sonde van sy voorganger en om versoening te soek deur ‘n regverdige handeling. Weereens laat dit ons vooruit dink na die gebeure op Golgota waar Jesus verantwoordelikheid neem vir ons sonde. Watter voorreg en genade!

Die gedeelte maak ook duidelik dat God se genade ‘n werklikheid is, maar eers ná gehoorsaamheid in werking tree vir die volk. God vergewe, maar nie sonder dat daar genoegdoening is vir die “bloedskuld” nie.

View all posts in this series

Discover more from Bybelskool

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Kronologiese Bybelleesplan

Chris van Wyk

Ek is Direkteur van Bediening en Geestelike Vorming by Veritas College International. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am Director of Ministry and Spiritual Formation at Veritas College International. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Maak 'n opmerking

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Onlangse kommentaar