Skip to main content

Johannes 20

Jesus staan op as die teenwoordige Here

Johannes 20 beskryf die opstanding van Jesus, sy verskynings aan Maria Magdalena, die dissipels, en Tomas, en die begin van die kerk se getuienis oor die opgestane Here. Die leë graf, die ontmoeting met die opgestane Jesus, en Tomas se twyfel en uiteindelike geloof, benadruk die werklikheid van die opstanding en die transformasie wat dit in die lewens van gelowiges teweegbring. Hierdie verskynings bevestig die fondament van die Christelike geloof: Jesus het werklik opgestaan en is die Seun van God, die Messias.

Teks en konteks

Johannes sien die leë graf en glo (Johannes 20:1-10)

Maria Magdalena kom die Sondagmôre na die graf en ontdek tot haar verbasing dat die klip weggerol is en Jesus se liggaam nie meer daar is nie. Sy hardloop na Simon Petrus en die “ander dissipel vir wie Jesus lief was” (Johannes) om hulle in kennis te stel. Johannes en Petrus hardloop na die graf, met Johannes wat vinniger aankom en net die grafdoeke sien, maar nie die liggaam nie. Petrus betree die graf en sien die doeke netjies opgerol, wat aandui dat Jesus se liggaam nie gesteel is nie, maar dat Hy self opgestaan het. Johannes glo dat Jesus opgestaan het, sonder dat Jesus aan hom verskyn, net op grond van die leë graf.

Boodskap en betekenis
Die leë graf is ‘n historiese bewys van Jesus se opstanding. Die opgerolde grafdoeke bevestig dat Jesus nie eenvoudig gestroop is nie, maar self opgestaan het. Hierdie gebeurtenis gee ‘n geloofsbasis vir die dissipels wat later die vervulling volgens die Skrifte sal bevestig.

Maria Magdalena se ontmoeting met die opgestane Jesus (Johannes 20:11-18)

Maria Magdalena keer terug na die graf en huil oor die leë graf. Sy sien twee engele wat haar vra hoekom sy huil. Sy verduidelik dat sy nie weet waar Jesus se liggaam is nie. Wanneer sy omdraai, sien sy Jesus, maar herken Hom nie dadelik nie. Wanneer Jesus egter haar naam noem, herken sy Hom as haar Meester en noem Hom “Rabboeni.” Jesus keer haar om Hom aan te raak, omdat Hy nog nie na die Vader opgevaar het nie, en gee haar die opdrag om na sy dissipels toe te gaan en vir hulle te sê dat Hy opgestaan het en na sy Vader opgaan.

Boodskap en betekenis
Maria se ontmoeting met die opgestane Jesus beklemtoon die persoonlike en werklike aard van sy opstanding. Jesus noem haar naam, wat haar oë oopmaak en haar die waarheid van sy opstanding openbaar. Haar ervaring verander onmiddellik van verdriet na vreugde en loop oor in ‘n getuienis. Die opstanding bring nie net hoop vir die toekoms nie, maar is ook die bevestiging van die vervulling van God se beloftes.

Jesus verskyn aan die dissipels (Johannes 20:19-23)

Op die Sondagaand, toe die dissipels in ‘n geslote kamer is uit vrees vir die Jode, verskyn Jesus skielik tussen hulle. Hy groet hulle met die woorde “Vrede vir julle!” en wys hulle sy hande en sy, waarin die spyker- en die spies merke sigbaar is. Die dissipels is verheug om Jesus te sien, en Jesus herhaal sy groet. Hy sê vir hulle dat hulle die Heilige Gees sal ontvang, en gee hulle die mag om sondes te vergewe.

Boodskap en betekenis
Die opstanding van Jesus bring nie net vreugde vir die dissipels nie, maar bevestig ook die vervulling van die Skrifte. Jesus se groet van “Vrede vir julle!” is meer as ‘n begroeting; dit is die aankondiging van die vrede wat deur sy kruis en opstanding bewerkstellig is. Deur die Gees sal die dissipels in staat wees om die goeie nuus van vergifnis te verkondig. Die opstanding bevestig die vreugde en hoop van ‘n nuwe begin vir die mensdom.

Tomas se twyfel en geloof (Johannes 20:24-31)

Agt dae later, toe die dissipels weer bymekaar is, is Tomas, wat die eerste ontmoeting met die opgestane Jesus gemis het, ook daar. Hy twyfel in die getuienis van die ander dissipels en wil fisieke bewyse sien dat Jesus regtig opgestaan het. Jesus verskyn weer aan hulle en bied aan dat Tomas sy vinger in die merk van die spykers sit en sy hand in Jesus se sy steek. Tomas antwoord met die belydenis: “My Here en my God!” Jesus sê vir Tomas dat dié wat nie gesien het nie, maar steeds glo, geseënd is.

Boodskap en betekenis
Tomas se twyfel en uiteindelike geloof wys hoe die opstanding nie net die dissipels se geloof versterk het nie, maar die basis geword het vir alle gelowiges. Jesus se woorde oor die geseënde toestand van diegene wat glo sonder om te sien, is ook vir ons bedoel. Die opstanding roep die gelowige na ‘n diep persoonlike geloof, wat nie gebaseer is op sigbare bewyse nie, maar op die getuienis van die Gees en die Skrif.

Die historiese opstanding van Jesus is ‘n lewensveranderende werklikheid wat deur die getuienisse van die dissipels en ander ooggetuies bevestig word. Die leë graf, die verskyning aan Maria, die dissipels, en Tomas, bevestig nie net die waarheid van die opstanding nie, maar die betekenis daarvan vir elkeen wat glo. Jesus is die Messias, die Seun van God, wat deur sy opstanding die ewige lewe vir ons moontlik gemaak het.

View all posts in this series

Discover more from Bybelskool

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Kronologiese Bybelleesplan


Chris van Wyk

Ek is Direkteur van Bediening en Geestelike Vorming by Veritas College International. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am Director of Ministry and Spiritual Formation at Veritas College International. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar