Skip to main content

Johannes 4

Written by Chris van Wyk on . Posted in Kronologiese Bybelleesplan.

Jesus reis deur Samaria en bedien die stad Sigar

Die verhaal begin wanneer Jesus van Judea na Galilea reis, deur Samaria op pad na Kapernaum. Dit was nie die gebruik van Jode om deur Samaria te reis nie, omdat hulle die Samaritane as onrein beskou het. Jesus se reis deur Samaria was dus ’n doelbewuste keuse wat sy sending aandui. By die put van Jakob in Sigar ontmoet Jesus die Samaritaanse vrou en vra vir water, wat haar verbaas. Jode het nie met Samaritane kontak gemaak nie, en die vrou verwonder haar oor Jesus se aanvraag. Dit is die begin van ’n diep geestelike gesprek tussen hulle wat tot verlossing ook vir haar dorpie lei.

Teks en konteks

Jesus en die Samaritaanse vrou: ’n Goddelike Ontmoeting en Boodskap (Johannes 4:1-42)

Die gesprek oor lewende water

Jesus gebruik die metafoor van “lewende water” om die vrou se geestelike dors te bevredig. In die Ou Testament is dors na God dikwels vergelyk met dors na water (Ps 42:2; Jer 2:13). Jesus bied nie net fisiese water aan nie, maar ’n geestelike seën wat die dors na God vir altyd sal les. Hy verduidelik dat die water wat Hy gee, nie net die liggaamlike dors bevredig nie, maar die geestelike dors wat lei tot die ewige lewe. Die vrou, wat nog steeds die boodskap letterlik opneem, vra vir hierdie “lewende water” sodat sy nie weer die put hoef te besoek nie.

Jesus se kennis van haar lewe

Jesus daag die vrou uit om haar man te roep, en sy antwoord dat sy geen man het nie. Jesus openbaar haar verlede: sy was vyf keer getroud en leef nou saam met ’n man wat nie haar man is nie. Dit is ’n moment van selfondersoek en ’n bewys van Jesus se profetiese kennis. Hierdie onthullings bring die vrou tot die insig dat Jesus ’n profeet is.

Die vraag van aanbidding

Die vrou skuif die gesprek na die tema van aanbidding. Die Samaritane het geglo dat die berg Gerisim die regte plek van aanbidding was, terwyl die Jode Jerusalem erken het. Jesus verduidelik dat die tyd aanbreek wanneer aanbidding nie meer in ’n spesifieke geografiese plek nie, maar deur die Gees en in waarheid sal wees. Hierdie verklaring breek die grense van die tradisionele aanbidding wat aan plek en rituele gebind was. Dit is ’n nuwe era waarin ware aanbidding nie gebind is aan ’n plek nie, maar deur die Gees plaasvind.

Jesus openbaar Homself as die Messias

Die vrou, wat haarself beskou het as ’n gewone Samaritaanse vrou, herken in Jesus die Messias. Wanneer sy na die Messias verwys, verklaar Jesus: “Ek is Hy,” en maak Hy Homself openlik aan haar bekend as die Christus. Hierdie openbaarmaking is radikaal, omdat dit nie net vir haar as Samaritaan, maar vir die wêreld ’n transformerende boodskap is. Dit is een van die min kere in die Evangelie van Johannes dat Jesus Homself direk as die Messias bekend maak.

Die vrou as die eerste getuie

Die vrou, wat deur Jesus se woorde oor haar lewe en die boodskap van die lewende water beïndruk is, laat haar waterkruik agter en gaan vertel haar dorpsgenote van die man wat die waarheid oor haar lewe ken. Haar getuienis bring baie uit die stad na Jesus, en baie van die Samaritane kom tot geloof in Hom as die Redder van die wêreld.

Jesus se verblyf in Sigar

Die Samaritane vra Jesus om by hulle te bly, en Hy stem in om twee dae langer in Sigar deur te bring. Gedurende hierdie tyd lei Hy die mense verder in Sy boodskap, en baie meer mense kom tot geloof. Die Samaritane erken Jesus nie net as ’n profeet nie, maar as die Redder van die wêreld. Hierdie gebeurtenis is betekenisvol, want dit wys dat Jesus nie net vir die Jode, maar vir die hele wêreld kom om redder te wees.

Boodskap en betekenis

Die verhaal van die Samaritaanse vrou illustreer hoe Jesus grense van etniese en religieuse verdeeldheid deurbreek. Hy kom nie net vir die Jode nie, maar vir almal, en Sy boodskap van die lewende water, wat die geestelike dors bevredig, is beskikbaar vir alle mense. Die vrou, wat as die eerste getuie van Jesus na die Samaritane optree, toon die transformasie wat kan plaasvind wanneer iemand die volle waarheid van Jesus ontdek en in Hom glo.

Die verhaal beklemtoon dat die boodskap van Jesus nie beperk is tot ’n spesifieke etniese groep nie, maar dat Hy die Redder van die wêreld is. Die Samaritane, wat nie die tradisionele Joodse aanbidding gevolg het nie, kom tot geloof in Jesus as die Messias.

Die verhaal gaan uiteindelik nie net oor ’n enkele persoon se geestelike ontwaking nie, maar oor die breë boodskap dat Jesus die werklike aanbidding bring wat nie van plekke afhang nie, maar deur die Gees is. Jesus breek die mure van verdeeldheid af en nooi elkeen wat dors is, om na Hom toe te kom en van die lewende water te drink.

Jesus se Tweede Wonderteken in Kana: Genesing van ’n Koninklike Beampte se Seun (Johannes 4:43-54)

In hierdie wonderteken genees Jesus die seun van ’n regeringsamptenaar van Herodes, wat in Kapernaum woon. Johannes gebruik hierdie verhaal om te wys hoe Jesus se wonderwerke nie net genesing bring nie, maar ook geloof inspireer. Hierdie genesing hou verband met Jesus se latere gesprek oor sy rol as Seun van God wat lewe gee (Joh. 5:18-47).

Verloop van die Gebeurtenis

Vertrek na Galilea (vers 43-45): Ná twee dae in Sigar reis Jesus na Galilea. Alhoewel Hy verklaar dat ’n profeet nie in sy eie vaderland geëer word nie (’n verwysing na sy verwerping in Nasaret), ontvang die Galileërs Hom weens sy optrede in Jerusalem.

Die Beampte se Versoek (vers 46-47): In Kana, waar Jesus water in wyn verander het, nader die beampte Hom oor sy sterwende seun in Kapernaum. Hy vra Jesus om saam te reis om sy seun te genees.

Jesus se Reaksie (vers 48-50): Jesus maak ’n konfronterende opmerking oor mense se afhanklikheid van tekens en wonders. Tog gee Hy aan die man ’n belofte: “Gaan, jou seun leef.” Die beampte glo Jesus se woorde en begin sy terugreis, ’n daad van geloof voordat hy die genesing kon sien.

Die Genesing (vers 51-53): Op pad huis toe ontvang die beampte die nuus dat sy seun herstel het, presies op die uur toe Jesus die belofte gemaak het. Hy en sy hele huisgesin kom tot geloof, wat wys hoe die wonderwerk hulle geestelik transformeer het.

Tweede Wonderteken (vers 54): Johannes beklemtoon dat hierdie genesing die tweede wonderteken in Kana is, waar die geloof van die beampte die wonder voorafgaan.

Boodskap en betekenis

Die verhaal beklemtoon dat ware geloof nie slegs kennis van God se beloftes behels nie, maar ook ’n vaste vertroue wat tot gehoorsaamheid lei. Die koninklike beampte begin as iemand wat in sy amptelike hoedanigheid na Jesus kom, maar beleef uiteindelik as vader die krag van geloof en genesing. Hierdie genesing bring sy hele huisgesin tot geloof en maak hulle deel van God se geloofsgemeenskap.

Hierdie idee resoneer met die Heidelbergse Kategismus (Vraag 21) se beskrywing van geloof as ’n vaste vertroue wat deur die Heilige Gees in ons harte gewerk word. Die beampte se transformasie wys hoe vertroue die verhouding met God verdiep, genesing bring, en mense deel van sy familie maak.

Die tweede wonderteken van Jesus in Kana illustreer dat geloof nie afhanklik moet wees van tekens nie, maar eerder op vertroue in God se Woord gebaseer is. Die genesing van die beampte se seun leer ons om op Jesus se beloftes te vertrou, selfs sonder onmiddellike sigbare bewyse.

View all posts in this series

Discover more from Bybelskool

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Kronologiese Bybelleesplan

Chris van Wyk

Ek is Direkteur van Bediening en Geestelike Vorming by Veritas College International. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am Director of Ministry and Spiritual Formation at Veritas College International. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Maak 'n opmerking

Onlangse kommentaar