MATTEUS 9:32-34

32 Terwyl hulle vertrek, het hulle vir Hom ’n stom man gebring wat demoonbesete was.

33 Toe die demoon uitgedryf is, het die stom man gepraat. En die skares was verstom en het gesê: “So iets is nog nooit in Israel gesien nie.”

34 Maar die Fariseërs het gesê: “Dis deur die leier van die demone dat hy die demone uitdryf.”

Teks en konteks

9:32 Die twee blinde mans was skaars genees en op pad uit of ‘n stom man word na Jesus in die huis gebring. Die feit dat die man nie kon praat nie was omdat hy onder beheer van ‘n demoon was, ‘n demoonbesetene.

9:33 Die man se stomheid het onmiddellik verdwyn toe die demoon uitgedryf is. Let op dat daar geen geloof ter sprake is by die man nie, net by dié wat hom vir die bevryding gebring het.

Alhoewel minder aandag gegee word aan die wonderwerk as sodanig moes dit vir seker baie blydskap vir die man en sy helpers ingehou het!

Maar, Matteus is eerder geïnteresseerd in die teenoorgestelde effek wat die genesing op die skare en die Fariseërs onderskeidelik het. Die skare is verstom, want só iets is nog nooit in Israel gesien nie. Dit wys die ontoereikende bediening van die leiers van hulle volk onomwonde uit. Die skare erken dus die unieke wonderbaarlike aard van Jesus se genesingsbediening wat ‘n implisiete veroordeling is van die teenstand van hulle leiers.

9:34 Maar die Fariseërs reageer met venynige misleiding. Hulle gee voor dat Jesus dit doen deur die leier van die demone. Jesus reageer egter nie hierdie keer op hulle weerstand nie – Hy het immers al vir hulle hieroor tereggewys – en gaan doodgewoon voort met sy bediening, omdat Hy uit deernis nog siekes en noodlydendes se lot wou verander eerder as om weer ‘n keer in ellelange vrugtelose debatte met die leiers betrokke te raak. Hy sou later weer daaraan aandag gee.

Boodskap en betekenis

Dit bly verstommend hoe dieselfde wonderwerk sulke radikaal verskillende reaksies by mense kan ontlok. Die skare is verstom. Die Fariseërs is venynig. Die verwydering tussen dié wat Hom aanvaar en dié wat Hom verwerp, begin dus van krake na klowe oopbreek.

Die skare erken die unieke aard van Jesus se wonderwerke. Dit wys onomwonde sy Goddelike aard. Die Fariseërs kan nie bra ontken dat daar ‘n wonderwerk plaasgevind het nie, maar wys die Goddelike aard daarvan af deur dit aan God se opponent, die aanvoerder van die demone, die duiwel, toe te skryf. Kan jy nou meer!

Die verskil lê in hulle houding teenoor Jesus. Die skare was bereid om Jesus se wonderwerke te aanvaar as ‘n getuienis dat Hy is wie Hy sê Hy is – die Messias. Die Een wat die OT voorspel het sulke dinge sal kan doen. Die Fariseërs egter nie, want Hy het hulle gesag ondermyn, hulle leerstellings verwerp, en hulle skynheiligheid ontbloot. Hulle het Hom daarom met ‘n passie gehaat.

Matteus het telkens “duplikate”, m.a.w. verhale wat min of meer dieselfde boodskap dra. Dit bevestig die waarheid wat hy daarmee verkondig nog meer. Hierdie verhaal is een van die gevalle. Ons lees van nog twee blindes (buite Jerigo – Matt. 20:29-34) wat genees word. Daar is heelwat ooreenstemming in die detail (twee blindes, Jesus word as die Seun van Dawid beskryf), maar ook beduidende verskille (in die huis vs. langs die pad; alleen by Jesus vs. as deel van ’n skare). Dit is egter duidelik verskillende verhale.

MATTEUS 9:27-31

27 Terwyl Jesus daarvandaan verder gegaan het, het twee blindes Hom gevolg wat uitgeroep het en sê: “Wees ons barmhartig, Seun van Dawid.”

28 Toe Hy in die huis ingaan, het die blindes na Hom toe gekom, en Jesus sê vir hulle: “Glo julle dat Ek dit kan doen?” Hulle sê vir Hom: “Ja, Here.”

29 Toe het Hy hulle oë aangeraak en gesê: “Laat dit vir julle gebeur volgens julle geloof.”

30 En hulle oë is geopen. En Jesus het ernstig met hulle gepraat en gesê: “Sorg dat niemand dit weet nie.”

31 Maar hulle het uitgegaan en die nuus oor Hom in daardie hele gebied versprei.

MATTEUS 9:23-26

23 Toe Jesus by die huis van die leier kom en die fluitspelers en die skare sien wat luidrugtig tekere gaan,

24 het Hy gesê: “Gaan weg, want die dogtertjie het nie gesterf nie, maar slaap.” Maar hulle het Hom uitgelag.

25 Toe die skare uitgestuur is, het Jesus ingegaan en haar hand geneem, en die dogtertjie het opgestaan.

26 En hierdie nuus het in daardie hele gebied versprei.

Daar is redelik baie verskille tussen Matteus se verhaal van Jesus se genesing van die vrou met bloedvloeiing in Kapernaum en dié van Lukas (8:40-48) en Markus (5:21-34).

• Matteus plaas hierdie verhaal direk ná ‘n gesprek met die dissipels van Johannes die Doper oor nuwe wyn in nuwe sakke terwyl Lukas en Markus dit ná die sending in die gebied van die Geraseners plaas.
• Die leier word nie hier in Matteus geïdentifiseer nie. Lukas en Markus identifiseer die leier as een van die sinagogehoofde, Jaïrus, maar dit kan natuurlik ook iemand anders in ‘n soortgelyke verhaal wees, soos ek hieronder sal verduidelik.
• Die leier toon ook geen weifeling in sy geloof – soos ‘n mens wel uit Markus se weergawe kan aflei waar Jesus hom bemoedig om aan te hou glo.
• Daar is geen skare as die vrou naderkom nie. Jesus sien dus onmiddellik die vrou raak as sy die soom van sy bo-kleed aanraak en die vrou word ook eers genees ná Jesus se gesprek met haar.
• Haar bloedvloeiing (haimorroousa) word ook anders beskryf as in Lukas en Markus (rhusei haimatos – dit dui op menstruasie: “bloedvloeiing”). Haar probleem hoef in hierdie verhaal nie noodwendig ‘n menstruasie probleem te wees nie. Dit kan een of ander “inwendige bloeding” of ‘n ander bloedsiekte ook wees. Wat kan beteken dat Matteus ‘n eie verhaal vertel, en nie maar net dieselfde verhaal as Lukas en Markus nie.

Sommige geleerdes verklaar die verskille as ‘n radikale “teleskopiese” verkorting van die twee inmekaargeweefde verhale. Jaïrus se tweede versoek om haar uit die dood uit op te wek volgens Lukas en Markus word een verhaal in Matteus met die fokus op die laaste versoek. Dieselfde geld die verhaal van die vrou. Matteus verwyder met sy vertelling enige sweem van ‘n magiese interpretasie in haar genesing deur dit te vertel asof dit eers ná Jesus se gesprek met haar gebeur. Só argumenteer geleerdes om die drie Evangelies hieroor te harmonieer.

Laasgenoemde interpretasie gaan egter nie af nie, want Matteus self (Matt. 14:36) en Markus (Mrk. 6:56) praat albei van nog sulke gevalle waar net die aanraking van die klere van Jesus – met sy toestemming – tot genesing gelei het. Dit is iets wat ook in die vroeë kerk gebeur het, soos Lukas ons vertel van Paulus se klere wat tot genesing gely het – selfs doeke of voorskote. Soos Lukas sê, God het deur Paulus wonderbaarlike dinge gedoen (Hand. 19:12). Aanraking is nie per se ‘n bewys van ‘n magiese geloof nie!

Trouens, mense het soms net aan Jesus self geraak en genesing ervaar (Mrk. 3:10; Luk. 6:19), soos dit ook gebeur het as Hy aan mense raak (Matt. 8:3; 9:29). In Jesus se teenwoordigheid was daar ‘n genesende krag beskikbaar, maak nie saak hoe die proses gewerk het nie. Die lewe in Hom het die siekte en dood uitgedryf.

Ek dink daarom dat Matteus ‘n eie verhaal vertel wat sterk ooreenkomste met dié van Lukas en Markus vertoon, maar tog ‘n eie verhaal is. Dit is vir seker die geval met die verhaal van die genesing van die twee blindes wat net hierna in Matteus 9:27-41 vertel word dat dit ‘n eie verhaal is. Dit het ooreenkomste met die verhaal in Markus (Mrk. 10:46-52; vgl. Matt. 20:29-34), maar is tog ‘n unieke verhaal.

Miskien geld dieselfde hier.

MATTEUS 9:18-22

18 Terwyl Hy besig was om hierdie dinge vir hulle te sê, het daar ’n leier gekom en voor Hom neergeval en gesê: “My dogter het nou net gesterf, maar kom en sit u hand op haar, en sy sal lewe.”

19 En Jesus het opgestaan en hom gevolg saam met sy dissipels.

20 En daar het ’n vrou wat twaalf jaar lank gebloei het van agter af nadergekom en die soom van sy bo-kleed aangeraak,

21 want sy het by haarself gesê: “As ek net sy bo-kleed kan aanraak, sal ek genees word.”

22 En Jesus het omgedraai en haar gesien en gesê: “Skep moed, dogter; jou geloof het jou genees.” En die vrou was van daardie oomblik af genees.

MATTEUS 9:14-17

In Matteus se weergawe van die gelykenis van die nuwe wyn in nuwe wynsakke beklemtoon Jesus dat dit ter wille van die behoud van die nuwe wyn is. Daarby gee Jesus die uiters belangrike uitspraak, net in Matteus, oor die samehang van die oue en die nuwe wat die boodskap verder uitbrei.

Hierdie lering loop daarna uit op ‘n hele aantal optredes in die sinagoges waar Jesus al hoe sterker verkondig dat Hy Here is, nie net van die Sabbat nie, maar van almal en alles, soos Hy onder andere met genesings toon.

Daarmee ontbloot Hy die kragtelose godsdiens van die Fariseërs wat met hulle mondelinge tradisies nie net die wet ontkrag nie, maar die lewensruimte van mense beperk. Jesus wil mense juis vrymaak dat hulle in sy teenwoordigheid vergifnis, genesing en heelheid kan ervaar.

14 Toe kom die dissipels van Johannes na Hom toe en sê: “Hoekom vas ons en die Fariseërs baie, maar u dissipels vas nie?”

15 En Jesus het vir hulle gesê: “Die gaste van die bruidegom kan tog nie treur solank die bruidegom by hulle is nie? Maar daar sal dae kom wanneer die bruidegom van hulle weggeneem word, en dan sal hulle vas.

16 En niemand sit ’n lap van ongekrimpte materiaal op ou klere nie, want die lap lig van die kleed af op en daar kom ’n slegter skeur.

17 Hulle gooi ook nie nuwe wyn in ou leersakke nie, anders bars die leersakke oop en die wyn loop uit en die leersakke gaan tot niet. Nee, hulle gooi nuwe wyn in nuwe leersakke, en beide bly behoue.”