Jesus roep die tollenaar Levi-Matteus
Ons lees vervolgens van die roeping van die dissipel Levi/Matteus. Al drie Sinoptiese Evangelies vertel dit vir ons. Lukas sit die verhaal op die tafel met ‘n spesifieke fokus op die onweerstaanbare roeping van Jesus en die spontane reaksie van Matteus sowel as die tweespalt wat die Fariseërs probeer saai en die antwoord van Jesus dat Hy gekom het om sondaars tot bekering te roep. Markus plaas die verhaal hierbenewens in die konteks van onderrig. Matteus doen dit ook en plaas dit daarby in die belangrike konteks van barmhartigheid gebaseer op die Skrifte, terwyl hy ook Lukas se breë aksente verwoord.
MATTEUS 9:9-13
9 En terwyl Jesus daarvandaan verder gegaan het, het Hy ’n man met die naam Matteus by die tolhek sien sit, en Hy sê vir hom: “Volg My,” en hy het opgestaan en Hom gevolg.
10 En terwyl Hy in die huis aanlê vir ete, het daar baie tollenaars en sondaars gekom en saam met Jesus en sy dissipels geëet.
11 En toe die Fariseërs dit sien, het hulle vir sy dissipels gesê: “Hoekom eet julle leermeester saam met tollenaars en sondaars?”
12 Maar toe Hy dit hoor, het Hy gesê: “Gesondes het nie ’n dokter nodig nie, maar dié wat siek is.
13 Gaan leer wat dit beteken: ‘Ek wil barmhartigheid hê en nie offerande nie,’ (Hos 6:6) want Ek het nie gekom om regverdiges te roep nie, maar sondaars.”
Teks en konteks
9:9 Jesus is steeds in Kapernaum (Matt. 9:1) en het die volgende dag ná Hy die verlamde man genees het, verby die tolhek naby die See van Galilea gegaan. Daar het Hy Matteus sien sit en hom geroep om Jesus te volg. Matteus praat van homself in die derde persoon. Hy het opgestaan en Jesus terug na sy huis toe gevolg.
9:10 Matteus maak nie veel van die feit dat hy ‘n onthaal vir Jesus gehou en baie tollenaars en sondaars geroep het om Hom te ontmoet nie. Hy vertel net dat hulle almal vir ete aangelê het saam met Jesus en sy dissipels. Hy noem nie eers dat dit sy huis was nie, soos in die ander Evangelies vermeld word nie. Hy sê net hulle het in “die huis” geëet.
9:11 Die Fariseërs sweep die dissipels egter teen Jesus op en maak beswaar dat hulle “leermeester” (didaskalos) saam met tollenaars en sondaars eet. Hulle erken dus Jesus se status, maar probeer hom op grond van sy sosiale kontak met tollenaars en sondaars as ‘n dwaalleraar afmaak.
9:12 Jesus het dit egter gehoor en verklaar dat gesondes nie ‘n dokter nodig het nie, maar dié wat siek is. Dit is waarvoor Jesus gekom het, en dit is waaraan Hy gehoorsaam is.
9:13 Getrou aan Matteus se gehegtheid aan die Skrifte vertel hy ons dat Jesus hierdie lering op ‘n aanhaling uit Hosea 6:6 baseer: “Ek wil barmhartigheid hê en nie offerande nie.”
In Hosea word die Hebreeuse woord ḥěʹsěḏ gebruik – troue liefde – wat hier met die Griekse woord eleos vertaal word – barmhartigheid (kindness or concern for someone in serious need – Louw-Nida).
In die konteks van Hosea se boodskap wou God dus naasteliefde hê, eerder as offerandes by die tempel. Ook Godskennis eerder as brandoffers, soos die res van vers 6 in Hosea 6 lui. God wou dus gehoorsaamheid aan albei dele van die wet hê, liefde vir Hom en liefde vir die naaste.
Belangrik egter, is barmhartigheid en troue liefde soos dit in die gemeenskap en die lewe daarbuite prakties uitgevoer word, eerder as om net gehoorsaam te wees aan die formele rituele voorskrifte van die godsdiens by die tempel, en jou eie kop te volg in jou hantering van mense daarbuite.
Jesus se toepassing daarvan is dat Hy nie gekom het om regverdiges te roep nie – veral nie mense soos die Fariseërs wat net dink hulle is regverdig nie – maar sondaars – mense wat bewus is van hulle sonde en behoefte het aan bekering.
Jesus bewys dus barmhartigheid aan tollenaars en sondaars in sy gemeenskap met hulle, sodat hulle tot inkeer kan kom, tot ware Godskennis. Hy verwag dieselfde van almal van ons.
Betekenis en boodskap
Fokus vandag op Jesus se begronding van sy bediening aan tollenaars en sondaars op die dubbele liefdesgebod. Hy wil op voetspoor van Hosea 6:6 aan hulle barmhartigheid verleen sodat hulle tot die regte Godskennis kan kom. Hy wil hulle as’t ware deur sy liefde aan God bekendstel, sodat hulle tot bekering en in die regte verhouding met God kan kom.
Die bewys van barmhartigheid sonder die boodskap van bekering is blote humanisme. Die boodskap van bekering sonder die bewys van barmhartigheid is blote vormgodsdiens. Ons het albei nodig: naasteliefde wat mense lei tot Godskennis. Dit gebeur waar jy die moeite doen om iemand in te trek in gemeenskap met jou sodat hulle God in jou teenwoordigheid, jou woorde en werke kan leer ken. Dit is wonderlik wat ‘n ete of onthaal kan doen as dít jou doel daarmee is!




Onlangse kommentaar