Daar is redelik baie verskille tussen Matteus se verhaal van Jesus se genesing van die vrou met bloedvloeiing in Kapernaum en dié van Lukas (8:40-48) en Markus (5:21-34).
- Matteus plaas hierdie verhaal direk ná ‘n gesprek met die dissipels van Johannes die Doper oor nuwe wyn in nuwe sakke terwyl Lukas en Markus dit ná die sending in die gebied van die Geraseners plaas.
- Die leier word nie hier in Matteus geïdentifiseer nie. Lukas en Markus identifiseer die leier as een van die sinagogehoofde, Jaïrus, maar dit kan natuurlik ook iemand anders in ‘n soortgelyke verhaal wees, soos ek hieronder sal verduidelik.
- Die leier toon ook geen weifeling in sy geloof – soos ‘n mens wel uit Markus se weergawe kan aflei waar Jesus hom bemoedig om aan te hou glo.
- Daar is geen skare as die vrou naderkom nie. Jesus sien dus onmiddellik die vrou raak as sy die soom van sy bo-kleed aanraak en die vrou word ook eers genees ná Jesus se gesprek met haar.
- Haar bloedvloeiing (haimorroousa) word ook anders beskryf as in Lukas en Markus (rhusei haimatos – dit dui op menstruasie: “bloedvloeiing”). Haar probleem hoef in hierdie verhaal nie noodwendig ‘n menstruasie probleem te wees nie. Dit kan een of ander “inwendige bloeding” of ‘n ander bloedsiekte ook wees. Wat kan beteken dat Matteus ‘n eie verhaal vertel, en nie maar net dieselfde verhaal as Lukas en Markus nie.
Sommige geleerdes verklaar die verskille as ‘n radikale “teleskopiese” verkorting van die twee inmekaargeweefde verhale. Jaïrus se tweede versoek om haar uit die dood uit op te wek volgens Lukas en Markus word een verhaal in Matteus met die fokus op die laaste versoek. Dieselfde geld die verhaal van die vrou. Matteus verwyder met sy vertelling enige sweem van ‘n magiese interpretasie in haar genesing deur dit te vertel asof dit eers ná Jesus se gesprek met haar gebeur. Só argumenteer geleerdes om die drie Evangelies hieroor te harmonieer.
Laasgenoemde interpretasie gaan egter nie af nie, want Matteus self (Matt. 14:36) en Markus (Mrk. 6:56) praat albei van nog sulke gevalle waar net die aanraking van die klere van Jesus – met sy toestemming – tot genesing gelei het. Dit is iets wat ook in die vroeë kerk gebeur het, soos Lukas ons vertel van Paulus se klere wat tot genesing gely het – selfs doeke of voorskote. Soos Lukas sê, God het deur Paulus wonderbaarlike dinge gedoen (Hand. 19:12). Aanraking is nie per se ‘n bewys van ‘n magiese geloof nie!
Trouens, mense het soms net aan Jesus self geraak en genesing ervaar (Mrk. 3:10; Luk. 6:19), soos dit ook gebeur het as Hy aan mense raak (Matt. 8:3; 9:29). In Jesus se teenwoordigheid was daar ‘n genesende krag beskikbaar, maak nie saak hoe die proses gewerk het nie. Die lewe in Hom het die siekte en dood uitgedryf.
Ek dink daarom dat Matteus ‘n eie verhaal vertel wat sterk ooreenkomste met dié van Lukas en Markus vertoon, maar tog ‘n eie verhaal is. Dit is vir seker die geval met die verhaal van die genesing van die twee blindes wat net hierna in Matteus 9:27-41 vertel word dat dit ‘n eie verhaal is. Dit het ooreenkomste met die verhaal in Markus (Mrk. 10:46-52; vgl. Matt. 20:29-34), maar is tog ‘n unieke verhaal.
Miskien geld dieselfde hier.
MATTEUS 9:18-22
18 Terwyl Hy besig was om hierdie dinge vir hulle te sê, het daar ’n leier gekom en voor Hom neergeval en gesê: “My dogter het nou net gesterf, maar kom en sit u hand op haar, en sy sal lewe.”
19 En Jesus het opgestaan en hom gevolg saam met sy dissipels.
20 En daar het ’n vrou wat twaalf jaar lank gebloei het van agter af nadergekom en die soom van sy bo-kleed aangeraak,
21 want sy het by haarself gesê: “As ek net sy bo-kleed kan aanraak, sal ek genees word.”
22 En Jesus het omgedraai en haar gesien en gesê: “Skep moed, dogter; jou geloof het jou genees.” En die vrou was van daardie oomblik af genees.
Onlangse kommentaar