Skip to main content

Jesus praat in gelykenisse met dié wat hoor, maar nie luister nie

Lukas (8:9-10), Markus (4:10-12) en Matteus vertel almal van Jesus se verduideliking waarom Hy in gelykenisse praat. Markus beklemtoon die geheim van die koninkryk wat aan die dissipels gegee word, en Lukas fokus op die onderskeid tussen dié wat verstaan en dié wat nie verstaan nie. Matteus brei die gesprek die meeste uit deur Jesaja 6 uitvoerig aan te haal en daarmee die geestelike blindheid van Jesus se teenstanders sowel as die voorreg van sy dissipels te beklemtoon.

MATTEUS 13:10-17

10 En die dissipels het nadergekom en vir Hom gesê: “Hoekom praat U met hulle in gelykenisse?”

11 En Hy het geantwoord en vir hulle gesê: “Omdat dit vir julle gegee is om die geheime van die koninkryk van die hemele te ken, maar vir hulle is dit nie gegee nie.

12 Want vir die een wat het, sal gegee word, en hy sal in oorvloed hê, maar van die een wat nie het nie, sal ook wat hy het, weggeneem word.

13 Daarom praat Ek in gelykenisse met hulle omdat hulle kyk, maar nie sien nie, en hoor, maar nie luister en verstaan nie.

14 En ten opsigte van hulle word die profesie van Jesaja waar wat sê:

‘Julle sal hoor en hoor

en glad nie verstaan nie,

en kyk en kyk

en glad nie sien nie.

15 Want die hart van hierdie volk

het sy vermoë om te verstaan

verloor,

en hulle het swaar met hulle ore gehoor

en hulle het hulle oë toegedruk

sodat hulle nie met hulle oë kon sien

en met hulle ore hoor

en met hulle hart verstaan

en tot inkeer kom

en Ek hulle gesond maak nie.’ (Jes. 6:9-10)

16 Julle oë is gelukkig dat hulle sien en julle ore dat hulle hoor.

17 Want amen, Ek sê vir julle dat baie profete en regverdiges begeer het om te sien wat julle sien en dit nie gesien het nie, en om te hoor wat julle hoor en dit nie gehoor het nie.”

Continue reading

Jesus vertel die gelykenis van die saaier

Derde diskoers: Gelykenisse van die koninkryk (hfst. 13)

Matteus 13 bevat die mees uitgebreide versameling gelykenisse van Jesus in die Sinoptiese Evangelies. Al drie Evangelies begin met die gelykenis van die Saaier, die verklaring daarvan, en Jesus se verduideliking waarom Hy in gelykenisse praat. Die klem val deurgaans op die gemengde reaksie op die boodskap van die koninkryk en op die onderskeid tussen dié wat hoor en verstaan en dié wat hoor, maar nie luister nie. Markus beklemtoon in sy weergawe veral die geheim van die koninkryk wat aan die dissipels gegee word, en voeg een unieke gelykenis by: die saad wat vanself groei. Lukas fokus ook op die ontvangs van die Woord, die noodsaak van volharding en die vrug wat uit gehoorsame luister voortkom. Matteus neem hierdie temas op, maar ontwikkel dit veel verder in hierdie derde diskoers oor die koninkryk.

Continue reading

Jesus verklaar dat sy moeder en broers dié is wat die woord van God hoor en doen

Hierdie gedeelte kom in al drie Sinoptiese Evangelies voor (vgl. Luk. 8:19-21; Mrk. 3:31-35), met Jesus wat telkens op sy familie se versoek reageer deur die tema van die hoor en doen van God se Woord te beklemtoon, iets wat in Matteus weer in die gelykenis van die Saaier sterk na vore sal tree. In Matteus vorm dit verder deel van Jesus se reaksie op die voorafgaande konfrontasies met die Fariseërs en dien dit as oorgang na die gelykenisse van hoofstuk 13. Dit volg boonop op Jesus se lering oor integriteit in woord en daad (Matt. 12:33-37) en sy bevestiging van sy identiteit as die Seun van die mens (Matt. 12:38-45), wat die betekenis van hierdie gebeurtenis verder belig. Die boodskap is dat, terwyl die godsdienstige leiers Jesus verwerp en selfs sy familie nog nie ten volle sy sending begryp nie, die dissipels as sy ware familie geïdentifiseer word. Die fokus val dus nie op biologiese verwantskap nie, maar op die nuwe geloofsfamilie wat gevorm word deur dié wat die wil van God hoor en doen.

MATTEUS 12:46-50

46 Terwyl Hy nog besig was om met die skares te praat, het sy moeder en broers buite gestaan en wou met Hom praat.

47 En iemand het vir Hom gesê: “Kyk, u moeder en broers staan buite en wil met U praat.”

48 Maar Hy het geantwoord en vir die een wat met Hom praat, gesê: “Wie is my moeder en wie is my broers?”

49 Toe het Hy met sy hand na sy dissipels gewys en gesê: “Daar is my moeder en my broers.

50 Want wie ook al die wil van my Vader in die hemel doen, hy is my broer en suster en moeder.”

Continue reading

Jesus waarsku dat ‘n onrein gees kan terugkeer en iemand dan slegter daaraan toe is

Soos die vorige gedeelte deel Matteus hierdie waarskuwing van Jesus met Lukas (11:24-26), en die inhoud van die uitspraak is byna identies. In Lukas gebruik Jesus die beeld as ‘n algemene waarskuwing oor die noodsaak van ware dissipelskap. Bevryding van die bose is nie genoeg nie; die leemte wat ontstaan, moet gevul word met toewyding aan God en ‘n lewe van gehoorsaamheid. In Matteus gebruik Jesus dieselfde uitspraak binne die konteks van die toenemende konflik met die Fariseërs. Daarom word die toepassing skerper en meer spesifiek: die “slegte geslag” wat Jesus se bediening beleef, maar Hom verwerp, verkeer in gevaar om geestelik slegter daaraan toe te wees as voorheen. Waar Jesus in Lukas die beginsel algemeen op die geestelike lewe van sy hoorders toepas, gebruik Jesus in Matteus dieselfde waarskuwing om die erns van Israel se verwerping van God se besoeking in sy midde te beklemtoon.

MATTEUS 12:43-45

43 “Wanneer ’n onrein gees uit ’n persoon uitgaan, gaan hy deur waterlose plekke en soek rus, maar vind dit nie.

44 Dan sê hy: ‘Ek sal terugkeer na my huis waarvandaan ek vertrek het;’ en hy kom en vind dit onbewoon, skoongevee en netjies gemaak.

45 Dan gaan hy en neem sewe ander geeste slegter as hyself met hom saam en hulle gaan in en neem hul intrek daar; en die persoon is op die ou end slegter daaraan toe as voorheen. So sal dit ook gaan met hierdie slegte geslag.”

Continue reading

Die Seun van die mens sal in die binneste van die aarde wees soos Jona in die maag van die groot vis

Soos met die vorige gedeelte deel Matteus hierdie lering van Jesus met Lukas (vgl. egter Matt. 16:1-4 en Mrk. 8:11-12 waar Matteus en Markus ook ooreenstem, maar in ‘n volgende verwysing van Jesus na Jona). Albei Evangelies teken Jesus se reaksie aan op mense wat meer tekens verlang, maar die lering kom in verskillende kontekste en met verskillende beklemtonings na vore. In Lukas (11:29-32) reageer Jesus op die skare se begeerte na verdere tekens en beklemtoon Hy dat Hyself, as die Seun van die mens, die teken is wat hierdie geslag nodig het. In Matteus gebruik Jesus dieselfde tema, maar brei Hy die betekenis van die teken van Jona verder uit deur dit spesifiek te verbind aan Jona se drie dae en drie nagte in die groot vis. Hierdie verwysing wys vooruit na Jesus se dood, begrafnis en opstanding. Daarmee word die opstanding die finale en onweerlegbare bevestiging van sy identiteit en gesag, terwyl die oordeel oor dié wat weier om te glo des te sterker beklemtoon word. Waar Jesus in Lukas die fokus plaas op die voldoende getuienis wat reeds aan die geslag gegee is, beklemtoon Jesus in Matteus hoe sy komende opstanding die beslissende teken van God se handeling in die geskiedenis sal wees.

MATTEUS 12:38-42

38 Toe het sommige van die skrifkenners en Fariseërs Hom geantwoord en gesê: “Leermeester, ons wil van u ’n teken sien.”

39 Maar Hy het geantwoord en vir hulle gesê: “’n Slegte en ontroue geslag wil ’n teken hê, en ’n teken sal nie vir hulle gegee word nie, behalwe die teken van Jona die profeet.

40 Want net soos Jona drie dae en drie nagte in die maag van die groot vis was, so sal die Seun van die mens drie dae en drie nagte in die binneste van die aarde wees.

41 Die manne van Nineve sal by die oordeel saam met hierdie geslag opstaan en dit veroordeel omdat hulle tot inkeer gekom het deur die prediking van Jona, en kyk, meer as Jona is hier.

42 Die koningin van die Suide sal by die oordeel saam met hierdie geslag opstaan en dit veroordeel omdat sy van die eindes van die aarde af gekom het om na die wysheid van Salomo te luister, en kyk, meer as Salomo is hier.”

Continue reading

Onlangse kommentaar