Soos Lukas (6:6-11) en Markus (3:1-6) vertel Matteus die verhaal van Jesus wat op die Sabbat in ‘n sinagoge ‘n man met ‘n verskrompelde hand genees. In al drie Evangelies hou die Fariseërs Hom fyn dop omdat hulle ‘n rede soek om Hom aan te kla, en gebruik Jesus die geleentheid om die ware bedoeling van die Sabbat te beklemtoon. Die genesing eindig telkens met toenemende vyandigheid van die Fariseërs wat begin beraadslaag hoe hulle van Jesus ontslae kan raak. Lukas plaas die klem op Jesus se vraag of dit geoorloof is om op die Sabbat goed of kwaad te doen, terwyl Markus die emosionele dimensie van die gebeurtenis uitlig deur Jesus se woede en hartseer oor die hardheid van die Fariseërs se harte te beskryf. Matteus voeg op sy beurt ‘n unieke argument by: die voorbeeld van die skaap wat op die Sabbat uit ‘n put gehaal word. Daarmee beklemtoon hy nie net dat ‘n mens meer werd is as ‘n skaap nie, maar ook dat goeddoen die regte uitlewing van God se wil is. Waar die Fariseërs deur hulle tradisies die Sabbat beperk, wys Jesus dat die Sabbat juis ‘n geleentheid is om God se goedheid, deernis en bevrydende sorg aan mense te betoon.

MATTEUS 12:9-14

9 En nadat Hy daarvandaan verder gegaan het, het Hy in hulle sinagoge ingegaan.

10 Daar was ’n man met ’n verskrompelde hand. En hulle het Hom gevra en gesê: “Is dit toelaatbaar om op die Sabbat gesond te maak?” sodat hulle Hom kon aankla.

11 Hy het vir hulle gesê: “Watter mens is daar onder julle wat een skaap het en as dit op die Sabbat in ’n put val, dit nie sal gryp en uithaal nie?

12 Hoeveel meer is ’n mens werd as ’n skaap. Dit is dus toelaatbaar om goed te doen op die Sabbat.”

13 Toe sê Hy vir die man: “Steek jou hand uit.” En hy het dit uitgesteek en dit is herstel, gesond soos die ander een.

14 Maar die Fariseërs het uitgegaan en ’n plan teen Hom beraam om Hom dood te maak.

Soos Lukas (6:1-5) en Markus (2:23-28) vertel Matteus die verhaal van Jesus en sy dissipels wat op die Sabbat deur die koringlande loop en van die are pluk om hulle honger te stil. In al drie Evangelies word die dissipels deur die Fariseërs gekritiseer op grond van hulle mondelinge tradisies, waarna Jesus die voorbeeld van Dawid en sy manne aanhaal om te wys dat menslike nood in sekere omstandighede bo seremoniële voorskrifte gestel kan word. Al drie Evangelies kulmineer ook in Jesus se verklaring dat die Seun van die mens Here van die Sabbat is. Markus beklemtoon egter in die besonder dat die Sabbat ter wille van die mens gemaak is, terwyl Lukas die fokus plaas op Jesus se gesag oor die Sabbat en die gebrek aan Skriftuurlike grondslag vir die Fariseërs se besware. Matteus voeg op sy beurt betekenisvolle nuwe elemente by: die voorbeeld van die priesters wat op die Sabbat in die tempel werk, die verklaring dat Iemand groter as die tempel hier is, en die aanhaling uit Hosea 6:6 dat God deernis eerder as offerande verlang. Daarmee verdiep Matteus nie net Jesus se gesag oor die Sabbat nie, maar beklemtoon ook dat ware gehoorsaamheid aan God in barmhartigheid en liefde vir mense sigbaar word.

MATTEUS 11:25-30

25 In daardie tyd het Jesus gesê: “Ek dank U, Vader, Here van die hemel en die aarde, omdat U hierdie dinge vir wyses en verstandiges verberg het en dit aan kinders geopenbaar het.

26 Ja, Vader, want so wou U dit hê.

27 Alles is vir My deur my Vader gegee. En niemand ken die Seun nie behalwe die Vader, en niemand ken die Vader nie behalwe die Seun, en aan wie ook al die Seun Hom wil openbaar.

28 Kom na My toe, almal wat moeg is en swaar dra aan laste, en Ek sal julle rus gee.

29 Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sag en nederig van hart, en julle sal rus vind.

30 Want my juk is sag en my las is lig.”

MATTEUS 11:20-24

20 Toe het Hy begin om die dorpe te verwyt waarin die meeste van sy wonderdade plaasgevind het, omdat hulle nie tot inkeer gekom het nie:

21 “Wee jou, Gorasin, wee jou, Betsaida, want as in Tirus en Sidon die wonderdade plaasgevind het wat in julle plaasgevind het, sou hulle lank gelede in sak en as tot inkeer gekom het.

22 Maar Ek sê vir julle: Vir Tirus en Sidon sal dit op die oordeelsdag draagliker wees as vir julle.

23 En jy, Kapernaum, jy sal tog nie tot die hemel verhef word nie? Jy sal tot in die doderyk neerdaal, want as in Sodom die wonderdade plaasgevind het wat in jou plaasgevind het, sou dit tot vandag toe gestaan het.

24 Maar Ek sê vir julle dat dit vir die gebied van Sodom op die oordeelsdag draagliker sal wees as vir jou.”

Konflik met teenstanders in Galilea (hfst. 11–12)

Matteus vertel in hoofstuk 11 vir ons die gemengde reaksie op Jesus se boodskap van die koninkryk.  Daar is die teenstand van die Joodse volk wat manifesteer in die aanstoot wat hulle neem aan Jesus se bediening aan tollenaars en sondaars (Matt. 11:2-19; vgl. Luk. 7:18-35), sowel as in die feit dat die stede nie tot bekering kom nie ten spyte van die kragtige dade wat Jesus daar gedoen het (Matt. 11:20-24; vgl. Luk. 10:13-15).  In skerp kontras met hulle kan die Here Jesus sy Vader loof vir “kindertjies” wat God ontvanklik vir die boodskap van die koninkryk gemaak het.  Vir almal bied Jesus in elk geval rus vir hulle gemoed aan in ’n persoonlike verhouding met Hom (Matt. 11:25-30; vgl. Luk. 10:21-22).