Psalm 95

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees, en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Soos met die vorige drie Psalms is die lof van Psalm 95 gefokus op God se skeppingsmag. Dit is in Joodse huishoudings gebruik as ’n intrede Psalm, veral die eerste 7 verse, met die aanvang van die Sabbatsritueel op ’n Vrydagaand. Dit is ook ’n baie geliefde Psalm om as toetredelied of loflied in die liturgie te gebruik. Psalm 95 val in twee duidelike dele uiteen: 1) ’n Oproep tot ’n loflied oor God – vers 1–7a; 2) ’n Waarskuwing om nie hardkoppig en moedswillig te wees nie – vers 7b–11. Let op die dinamiek van die liturgiese beweging tot lof van God: van buite die tempel (“Kom, laat ons sing”), na die binnekant (“Kom, laat ons aanbid en neerbuig”), en uiteindelik die neerkniel voor God in aanbidding (“en kniel voor die Here ons Maker”). God word beskryf as die een wat redding gee, wat koning is oor al die gode, die Skepper van die dieptes van die aarde sowel as die kruine van die berge. Dié God is ook die Herder wat die volk soos ’n kudde skape versorg. Die oorgang na die waarskuwing in die tweede deel is amper brutaal eerlik. Die profeet–priester draai nie doekies om nie. Die liturgiese prosessie om aan God eer te betoon, beteken uiteindelik niks as dit nie gekoppel word aan gehoorsaamheid aan die Skepper– en Herder–God in die pad wat hulle met dié God in die lewe loop nie. Dié boodskap word met voorbeelde uit die verlede gerugsteun, en die volk opgeroep om die Here nie teleur te stel soos die geval was in die woestyn by Meriba en Massa nie waar die volk fout gevind het met God se pad van “waterskaarste” met hulle en die realiteit van sy teenwoordigheid by hulle bevraagteken het en Hom getoets het met die woorde: “Is die Here by ons of nie?” (Eks. 17:7 en Num. 20:13). Dieselfde lot kan die aanbidders in die tempel tref as hulle nie luister na die Here nie en sy teenwoordigheid by hulle bevraagteken. Wees daarom nie hardkoppig en moedswillig soos hulle nie, anders sal julle ook nie die rus van die Here beleef nie, sê die Psalmis.

Bid die Psalm

“Kom, laat ons sing tot eer van die Here! Laat ons juig oor die rots van ons redding! Laat ons met lofsange voor Hom kom, Hom met lofliedere besing, want die Here is ’n groot God, die groot Koning bo alle gode. Die dieptes van die aarde is in sy hand, selfs die toppe van die berge is Syne. Die see is Syne; Hy het dit gemaak. Sy hande het die droë grond gevorm. Kom, laat ons aanbid en neerbuig, en kniel voor die Here ons Maker, Hy is ons God en ons is sy volk, die skape onder sy sorg. Ag, dat julle vandag na Hom sal luister! Moenie julle harte verhard soos destyds by Meriba, soos by Massa in die woestyn nie. Daar het julle voorouers My beproef, My getoets, al het hulle my werke gesien. 40 jaar lank het Ek ’n afkeer gehad aan hierdie geslag, en Ek het gesê: “Dis ’n volk wat ontrou bly. Hulle ken nie my paaie nie.” In my toorn het Ek ’n eed afgelê: “Hulle sal my rusplek nie binnegaan nie.”” NLV

Boodskap en betekenis

Ons kan maklik gewoond raak aan die lofprysing van die Here in ons byeenkomste en die ontsag vir Hom verloor in ons daaglikse lewe waar ons uitgelewer is aan allerlei uitdagings en beproewinge. Die lofprysing moet ons juis energie gee vir die uitdagings wat wag, eerder as wat dit ons soort van laat ontvlug van die werklikheid. God is immers by ons in ons lofprysing sowel as in die beproewings van die lewe. Daarop kan ons staatmaak, maar daarvoor moet ons ook toelaat en begroot: “Die Here IS by ons!” . In die NT vind dié boodskap ’n neerslag in Hebreërs 3-4 waarin die gevaar van afvalligheid deur ongeloof uitgespel word met verwysing na beide Eksodus 17 as Psalm 95. Nie net word die NT volk van God daar uitgenooi om die “rus” van God binne te gaan deur Hom te erken en na Hom te luister nie, maar die waarskuwende stem van die Psalm word direk met die Heilige Gees in verband gebring.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)