Genesis 39:1-20 – Josef weerstaan Potifar se vrou om aan God en sy baas getrou te bly

Die verhaal van Josef en Potifar se vrou word waarskynlik in die eerste plek hier vertel om ‘n kontras met Juda se dreigende afvalligheid en uiteindelike losbandigheid te trek.  Nog belangriker is egter in die tweede plek dat Josef se onkreukbare karakter bevestig word wat sy betroubaarheid in die uiteindelik hantering nie net van die wel en weë van mens en dier in Egipte in die vooruitsig stel nie, maar veral in die hantering van die boodskap wat hy van God af vir farao en die res van die mense moet bring.

Josef onderskei homself dus op uitnemende wyse in die vreemde, aanvanklik in die wyse waarop hy sy baas bly dien selfs in die uitdaging van slawerny.  Hy bly in die huis van Potifar en is suksesvol in alles wat hy aanpak.  Soveel só dat Potifar hom goedgesind is en aanstel oor al sy besittings.  Dit het vir Potifar nog meer dividende opgelewer, want die Here het nou ook sy huis gesëen.

Die skrywer is egter baie duidelik daaroor dat sy sukses in die vreemde te danke was aan die feit dat die Here by Josef was en dat dit die rede was waarom dit so goed gegaan het met Josef en met Potifar.  “Dit was oor Josef dat die Here dit gedoen het. Die seën van die Here het gerus op al Potifar se besittings, dié in sy huis en dié in die veld.”  Dit word heel eerste as die rede vir Josef se sukses genoem.

Josef word dus geloof vir sy absolute getrouheid aan die Here wat hom inspireer tot kreatiewe en betroubare inisiatiewe in sy meester se huis.  Potifar: “het alles aan Josef oorgelaat en hom aan niks gesteur nie, behalwe aan sy kos.”

Josef bly aanvanklik selibaat, d.w.s ongetroud.  Daarmee voorkom hy die gevaar van die verleiding van afgodery en sedeloosheid en kry hy dit reg om gehoorsaam te bly nie net aan die geloofsgemeenskap se sedelike norme nie, maar nog belangriker, aan die Here s’n.  “U is sy (Potifar se) vrou.  Hoe kan ek só ‘n verkeerde ding doen.  Ek sal mos teen God sondig!” (Gen. 39:9).

Soos Willcox sê: “It is out of an appropriate intimacy with the Lord that Joseph is able to refuse an inappropriate intimacy with the woman.” (Living the Dream).

Let op dat Josef raaksien dat sedeloosheid nie net die twee partye betrokke betrek nie, maar altyd ook die Here wat raaksien wat in die slaapkamer gebeur.  Wat ons in die slaapkamer doen, soos trouens op elke ander plek op hierdie Godgeskape aarde, gebeur altyd voor die: “oë van die Here.”

Wat ons ook moet raaksien, is dat Josef op dié manier Potifar se regte beskerm deur sy vrou se onsedelike voorstelle: “dag vir dag” te weerstaan.  Dit laat my dink aan Paulus in sy eerste brief aan die Tessalonissense wat die gemeente oproep om die huwelik heilig te hou en niemand in dié verband te bedrieg met seks buite die huwelik nie:

“Dit is die wil van God dat julle heilig moet lewe. Weerhou julle van onsedelikheid. Elkeen van julle moet weet dat hy met sy vrou heilig en eerbaar moet saamlewe; julle moenie deur hartstog en begeerte gedrywe word soos die heidene wat vir God nie ken nie. Ook mag niemand hom in hierdie verband te buite gaan en sy broer bedrieg nie, want die Here straf al sulke dinge. So het ons julle trouens al vroeër gewaarsku; ons het julle nadruklik hierop gewys. God het ons nie geroep om onsedelik te lewe nie, maar om heilig te lewe. Wie hierdie voorskrifte verwerp, verwerp dus nie maar net ’n mens nie, hy verwerp God wat ook sy Heilige Gees aan julle gegee het.” (1Tess. 4:3-8).

Tot op die dag dat Potifar se vrou nie meer nee vir ‘n antwoord van die aantreklike fris jongman wou aanvaar nie, en Josef moes vlug vir haar, al bring dit hom uiteindelik in die tronk, weens haar valse beskuldiging.  Hy aanvaar die onreg daarvan, omdat hy aan die Here getrou wil bly en aan sy baas.  Sy lewe getuig dus van ‘n volhardende selfdissipline, anders as Juda wat geval het vir afleiding buite die huwelik om, soos die vorige hoofstuk dit uitspel.

Die tronk sou egter net ‘n volgende fase van God se plan met Josef wees, soos ons in die volgende deel gaan lees.