Jesaja 7 – Uitgenooi van vrees na vertroue

• vers 2 die volk het “gebewe soos die bome in die bos bewe in die wind”;
• vers 4: “Moet jou nie ontstel oor hierdie twee stukke brandhout nie, hulle rook net” (die 2 nasies is letterlik in 732 en 722 v C onderskeidelik deur Assirië verwoes);
• en die metafore wat Assirië as vlieë en ’n skeermes en Egipte as bye beskryf (vers 18-20).

Jesaja tref Agas aan waar hy sy watertoevoer na die noorde, vanwaar hulle die aanval verwag het, wil beveilig (vers 3).  Sy seun is saam en is op sy beurt ook al reeds ’n boodskap aan Agas, want sy naam, Sear-Jasub, beteken “’n Oorblyfsel kom terug”. Maar die boodskap beweeg Agas nie van vrees na vertroue nie.  Lees meer oor Agas in my bydrae oor 2 Konings 16.

Die Here gee aan hom die opsie van ‘n teken – anders as met Gideon (Rigt 6), is dit die Here wat die teken aanbied – maar hy weier.  Sy vroom verweer – ek wil die Here nie tart nie (Deut 6:16) – is eintlik gemaskeerde ongeloof.  Hy vertrou die Here nie, eerder sy eie alliansie planne met Assirië (2 Kon 16:7).

Die jong vrou wat swanger word, was waarskynlik iemand wat Agas geken het, wat hom in lewende lywe kon herinner dat die Here sy Woord sal waarmaak, dat Hy inderdaad Immanuel, God-met-ons is (vgl Jes 8:8 waar Juda self Immanuel genoem word, die plek waar God-met-ons is, as hulle dit maar net wou glo!  Dit kom ooreen met die Dawidiese belofte soos in 2 Sam 7 beloof).

Sommige geleerdes dink selfs dat die jong vrou op Agas se eie vrou gedui het, wat dan sou beteken dat Hiskia Immanuel sou wees (vgl Jes 36 vv), ‘n aantreklike interpretasie.  Volgens sommige daterings was Hiskia teen die tyd egter al gebore, wat dit onwaarskynlik maak.

Wat wel seker is, is dat Agas die vrou geken het, anders sou die teken vir hom geen betekenis gehad het nie.  En soos Watts sê, wat vir ons duister is, was nie noodwendig vir Agas duister nie!

Die Hebreeuse woord, ha-almâ, wat in Afrikaans vertaal word met jong vrou is interessant.  Dit word in Grieks met een van twee woorde vertaal: 1) parthenos – maagd, en 2) neanis – jong vrou, wat volgens sommige geleerdes ook jong getroude vrouens insluit tot en met die geboorte van hulle eerste kind, hoewel só ‘n interpretasie nog nie ‘n breë aanvaarding geniet nie.  Albei betekenisse word egter as ‘n interpretasie van die Hebreeuse woord gebruik.

In die OT word die woord ha-almâ in die eerste betekenis, maagd, bv. gebruik vir die meisies by die put waar die slaaf van Abraham vir Isak ‘n vrou soek (Gen 24:43) en vir Miriam (Eks 2:8);  die tweede betekenis kom heel waarskynlik voor waar van vroue-sangers gepraat word (Ps 46:1; 68:26) en dit nie noodwendig op maagde hoef te dui nie. Dit is egter onseker wat dit hier in Jesaja beteken, hoewel die Griekse vertaling hier parthenos is.  Die Afrikaanse vertaling het egter vir  jong vrou gekies, wat ook maagd kan insluit.

Die boodskap van ‘n jong vrou wat sal swanger word, is natuurlik ook deur die evangelieskrywers van toepassing gemaak op Maria met Jesus se geboorte, wat op ‘n besondere wyse hierdie woord vervul het, en vir alle gelowiges die heersende interpretasie geword het, die Immanuel, God-met-ons (Mat 1:23).

Agas se ongeloof en gebrek aan vertroue laat ontvlam egter die toorn van die Here en versterk Sy voorneme om die oordeel oor die volk te voltrek.

Die boodskap in vers 9 tref my: “Maar ook julle sal nie standhou as julle nie in geloof standhou nie.” Letterlik staan daar: “Julle moenie vrees nie, net vertrou.” Dit bly ‘n uitnodiging ook aan my, veral wanneer ek self bewe vir die uitdagings in my lewe en gemeenskap.

En die Immanuel van Kersfees, Jesus, het natuurlik ook beloof dat Hy deur Sy Gees in my sal woon, wat op ‘n ander manier God-met-my geword het (Joh 14:16-17)!