Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Avatar

    JurieJurgens

    |

    Ek het al baie gedink oor “daardie dag” in Jesaja, en uit die preke wat ek al gehoor het, boeke wat ek gelees het, en my eie denke, het ek ‘n bra vae idee dat dit kan verwys na: (1) die hier en nou (deur die eeue) wat God se kinders as ideaal moet nastreef; (2) die nabye toekoms (destyds) met die val van Jerusalem en die tempel en die wegvoereing,ens; (3) die koms van die Mesias; en (4) die wederkoms van Christus met die fale oordeel, ens. Elke verysing kan na een of meer of selfs al vier beteken. Dit kan nogal begin lyk na ‘n deurmekaar raaisel om elke verwysing so te probeer plaas – ek sien daar is 88 verwysings na “daardie (of die) dag” in Jesaja.
    My e-soek deur Jesaja lewer 88 verwysings na “daarie (of die) dag”.
    Of hoe moet ons dit sien?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Jy is reg dat die “dag van die Here” of “dié dag” of “daardie dag” verskillende betekenisse het. Die presiese betekenis kan ‘n mens net binne die konteks van ‘n spesifieke uitspraak vasstel. Bv. in Jes 2:11 lyk dit asof dié dag op die aanbreek van die ballingskap dui – omdat dit ‘n oordeel oor Juda aankondig – maar net daarna in 2:12 lyk dit asof die fokus na die eindtye verskuif – omdat ‘n oordeel oor die nasies en selfs die aarde ter sprake is. In die Nuwe Testament word “die dag” veral met Christus se koms verbind, sowel sy eerste koms as sy wederkoms, wat ‘n dag van blydskap vir die gelowiges sal wees, maar ‘n dag van ellende vir die ongelowiges.

      Reply

  • Avatar

    JurieJurgens

    |

    Terloops, ek lees nou die dag in ‘n artikel ood die Goddelike inspirasie vd Bybel “Dit is nie verbasend nie dat die profete nie die volle implikasies van hulle boodskap kon verstaan nie. Die bron van hulle woorde was buite hulself, …” Peter Cousins in die Afrikaanse vertaling van die Lion Handbook to the Bible.
    In dieselfde boek skryf Alec Motyer oor die profete : “Hulle boodskappe is meestal oorgedra in weloorwoe redevoerings wat al die kenmerke van sorgvuldige voorbereiding dra” “Die profete is baie terughoudend oor hoe hulle hierdie boodskappe ontvang het.” en “Ons kan geen logiese verklaring van hulle ondervinding gee nie. Aan die een kant het hulle aanspraak gemaak dat hulle woorde deur God aan hulle gegee is, aan die ander kant was hulle allermins bloot “bandopnemers” van ‘n boodskap van buite. Hulle was juis grootse en merkwaardige persoonlikhede.”
    Jou kommertaar?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Inspirasie is ‘n kontensieuse onderwerp. Mense verskil hewig daaroor. Sommige verdedig ‘n verbale inspirasie, asof die profete “bandopnemers” was, soos jy sê – maar dan in allerlei probleme kom wanneer daar foute in die teks uitgewys word. Ander verdedig ‘n organiese inspirasie waarin die persoon, kennis en vaardighede van die profeet of skrywer ingespan is deur God om ‘n gesagvolle geïnspireerde woord aan ons oor te dra. Ek bevind my onder dié teoloë, soos trouens die NG Kerk ook, soos in die vorige besluite van die Algemene Sinode gesien kan word. Die presiese manier waarop dit gebeur het, was egter minder belangrik vir die skrywers van die OT en NT as die inhoud daarvan. Daarom is die name van die skrywers, soos bv. in die Psalms, baie keer nie eers bygevoeg nie, omdat dit die boodskap is wat belangrik is, nie die boodskapper nie. Hier is ‘n skakel na ‘n dokument wat die amptelike verslag en besluite van die 2002 en 2004 Algemene Sinodes weergee wat breër hierop ingaan: Algemene Sinode besluite

      Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Willie, nee, ek het nog nie die pad van akkreditasie gestap nie. Dit is net vir privaat verryking.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Spreuke 5:15-21

    In Spreuke 5:7-14 borduur die pa voort op die versoeking van die vreemde vrou en waarsku al sy seuns teen die effek wat ontrouheid in die huwelik op jouself kan hê. Ontrouheid in die huwelik is nie speletjies nie! Dit lei tot ’n private hel en publieke skandes, sê Spreuke. Natuurlik is daar genade en vergifnis – so leer ons in die NT. Maar, voorsorg is beter as nasorg.

    In Spreuke 5:15-21 keer die pa die situasie om. Sal jy nou graag wil hê iemand anders moet by jou vrou kom slaap? Stellig nie, so, waarom dit aan iemand anders doen? Die punt van die verbod op ontrou is om volle vreugde te vind in die huwelik met die vrou (of man) wat die Here vir jou gegee het. Vers 15: “Drink water uit jou eie opgaarput, en lopende water uit jou eie bron.” Jou vrou moet vir jou alleen wees en nie vir ander saam met jou nie!

    Vers 18 herhaal dit: “Mag jou waterbron geseënd wees; verheug jou oor die vrou van jou jeug.”

    Let op dat hier in die enkelvoud gepraat word, want dit was altyd die ideaal dat die huwelik monogaam sal wees, soos Jesus helder in Matteus 19 vir ons leer op grond van Genesis 2. Poligamie het via die nageslag van Kain pos gevat, en selfs die Israeliete het die nasies daarin begin navolg. Maar, dit was nooit God se skeppingsdoel met die mens nie. Laat jou vrou (of man) jou dus bedwelm, en niemand anders nie, want God sien en reageer op alles wat jy doen. Hierdie waarskuwing het daarby ook ‘n geestelike kant, want die Here sien dit alles raak. Jou sonde sal jou inhaal, jy sal sterf deur só ‘n gebrek aan selfbeheersing.

  • Avatar

    Dirk Uys

    |

    Spreuke 5 vers 15 en 18a se uiteensetting asb. hoe moet dit toegepas word in vandag se lewe en persoonlike lewe?

  • Avatar

    Willie

    |

    Kan mens n diploma of sertifikaat verdien na voltooiing van die kursus

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die naam Nimfa (Numfa) word op twee maniere geaksentueer in die ou manuskripte. Sommige het ‘n circumflex op die laaste lettergreep (Νυμφᾶν). Dan verwys dit na ‘n man. Soos in die tekste wat die 1933- en 1953-vertaling gebruik het. Sommige het ‘n akuut op die eerste lettergreep (Νύμφαν). Dan verwys dit na ‘n vrou. Soos in die tekste wat die 1983- en 2020-vertaling gebruik het.

    Die eerste groep tekste het dan ook die ooreenstemmende manlike voornaamwoord αὐτοῦ hier, terwyl die tweede groep tekste die vroulike αὐτῆς hier lees. Daar is ook verskeie manuskripte wat die meervoud αὐτῶν (hulle) lees wat dan verwys na die “broers in Laodisea” in die eerste deel van die vers.

    Geleerdes kies al hoe meer die “vroulike” lesing, omdat dit die “moeiliker” lesing is. (The NET Bible First Edition Notes)

  • Avatar

    Louise

    |

    Ek lees in 1933 en 1953 dat nimfa man was maar in 1983 is Nimfa n vrou gewees wat haar huis oop gemaak het vir kerk, asb versuidelik my daai stuk, Kol 4:15

  • Avatar

    Daniel Jacobus Smith

    |

    Dankie Chris! Hierdie Psalm is so ‘n versterking! Die Here maak ons vry, Hy wat hemel en aarde gemaak het, red ons uit die greep en mag van vyandige mense. In Jerusalem, waar sy mense saam is, vier ons sy hulp en sy trou met vreugde! Carel

  • Avatar

    Christa Valentine

    |

    BAIE DANKIE…SO VAN TOEPASSING WAT VANDAG IN SA gebeur!!