Tag: Daniël

Ons sluit vandag die leeswerk in Daniël af met die inhoud van die Boek van die Waarheid wat ’n sekere man vir Daniël gegee het. Dit beslaan 2 hoofstukke van intriges en stryd waarvan sommige aspekte maklik geïdentifiseer kan word en ander moeiliker. Dit is steeds 536 vC, al verwys die man eers terug na die eerste regeringsjaar van Darius, die koning wat bemoedig en beskerm is, waarskynlik om sy voorneme om die Godsvolk na hulle land toe terug te laat keer, uit te voer.

Omdat die gebeure waaroor Daniël hier berig ooreenkom met dié van hoofstuk 9, kan hoofstuk 11-12 as ’n verdere verduideliking gesien word van wat in die tydperk van die sewentig sewes gaan gebeur. Om dit makliker te maak om die draad van die storielyn te volg, kan ’n mens die inhoud soos volg opsom (op voetspoor van James Smith se Old Testament Survey Series: The Major Prophets):

• Die afloop van die Persiese ryk – Daniël 11:2
• Die opkoms van die Griekse ryk – Daniël 11:3-4
• Die stryd tussen die Ptolemeërs en Seleukiede ryke – Daniël 11:5-20
• Die opkoms van Antiochus – Daniël 11:21-24
• Die Egiptiese veldtogte – Daniël 11:25-30a
• Die vervolging van die Jode – Daniël 11:30b-35
• Die arrogante koning – Daniël 11:36-39
• Die einde van die koning – Daniël 11:40-45
• Die groot verdrukking – Daniël 12:1
• Die groot ontwaking – Daniël 12:2-4
• Die vernietiging van die mag van die gewyde volk – Daniël 12:5-7
• Die onderskeid tussen die goddeloses en verstandiges – Daniël 12:8-12

Die vierde en laaste visioen van Daniël kom in die derde regeringsjaar van koning Kores (Darius – Dan 9:1 – die LXX dui dit as Kores aan) van Persië, dws 536 vC. Onthou Kores het ook ‘n seun Darius gehad waarvan ons so pas in Esra gelees het wat eers 20 jaar na hom koning geraak het (522-486 vC).

Die eerste ballinge was al terug in Jerusalem as gevolg van die goedgunstigheid van Kores. Die altaar van die Here is al op dié stadium herbou en die fondamente van die tempel gelê op sy oorspronklike plek (Esra 1-3). Weens die konflik met die nie-Israelitiese inwoners van die omgewing is die verdere bouery egter vir twee dekades in die wiele gery (Esra 4). Dit is in dié tyd wat Daniël se visioen gebeur.

Terloops: bouwerk aan die tempel is uiteindelik voortgesit weens die optrede van die profete Haggai en Sagaria wat vir Serubbabel en die volk moed ingepraat het (Esra 5). Die bouwerk kon daarom weer begin in die 2de regeringsjaar van koning Darius van Persië, twintig jaar nadat hulle teruggekeer het, in 520 vC. Die tempel is 4 jaar later voltooi (Esra 5:15) en met groot vreugde ingewy, waarna die Paasfees gevier is, in 516 vC.

Hierdie vierde visioen word daarom heel gepas as ’n openbaring (Hebreeuse woord dâbâr = woord word gebruik) beskryf van wat met die volk van God in die toekoms gaan gebeur.

Ons lees vandag Daniël 10 en môre Daniël 11-12.

In dieselfde jaar (539 vC) wat Daniël die Here se sorg in die leeukuil ondervind het (Dan. 6), nader hy die Here in ’n gebed vir die vergifnis en herstel van die volk op grond van sy lees van die profesieë van Jeremia. Die Here antwoord sy gebed deur ‘n boodskap wat die engel Gabriël vir hom bring. Dit is ‘n boodskap wat nie net vir sy eie tyd bedoel is nie, maar ook die gordyn oor die toekoms ‘n entjie oopskuif.

Die hoofstuk beslaan drie dele – 1) die bewuswording van God se belofte in die Bybel, 2) die ernstige gebed om vervulling daarvan en 3) die antwoord van die Here deur bemiddeling van die engel Gabriël.

Daniël kry die tweede groot visioen in Belsasar se derde regeringsjaar, naamlik 553 vC. Hy is waarskynlik wakker terwyl hy dit sien en nie in ’n droom staat nie, hoewel hy vir ’n kort tydjie wel bewusteloos was weens die impak van die openbaring. Die boek word hiervandaan verder in Hebreeus geskryf, waarskynlik omdat die inhoud meer van toepassing was op die Joodse geloofsgemeenskap.

Die verhale van Daniël in hoofstuk 1-4 dateer uit die tyd net na die eerste wegvoering in ballingskap in 605 vC. Die verhale en visioene in die res van Daniël dateer uit die tydvak 555-536 vC.

Vir die kronologiese lees van Daniël moet ons in ag neem dat die verhaal in hoofstuk 5 en die visioene in hoofstuk 7 en 8 uit die tyd van Belsasar dateer. Hoofstuk 7 dateer uit sy eerste regeringsjaar, 555 vC, hoofstuk 8 uit sy derde regeringsjaar, 553 vC, en hoofstuk 5 aan die einde van sy regering, in 539 vC.

Die verhaal in hoofstuk 6 en die visioen in hoofstuk 9 dateer weer uit die eerste regeringsjaar van koning Darius in 539 vC (moontlik dieselfde koning as Kores – vgl Dan 6:28; 10:1; 11:1 – hoewel hy andersins onbekend is) wat Belsasar doodgemaak het en die tyd van die Mede en Perse ingelui het.

Die laaste visioen in hoofstuk 10-12 dateer uit Darius se derde regeringsjaar, 536 vC.