Tag: Beloftes

Lukas 8:40-48 – Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede!

22 Januarie

Lukas 8:40-48 – Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede!

40Met Jesus se terugkoms het die skare Hom verwelkom, omdat almal vir Hom gewag het. 41Kyk, daar kom toe ‘n man aan met die naam Jaïrus. Hy was ‘n leier van die sinagoge. Hy het voor Jesus se voete neergeval en Hom gesmeek om na sy huis te kom, 42omdat sy enigste dogter, ongeveer twaalf jaar oud, op sterwe gelê het. Op pad daarheen het die skares Jesus verdring. 43Onder hulle was daar ‘n vrou wat al twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely het en reeds alles wat sy besit, aan dokters bestee het, maar sy kon deur niemand genees word nie. 44Sy het van agter af nader gekom en die soom van sy bokleed aangeraak – en haar bloedvloeiing het onmiddellik opgehou. 45“Wie het My aangeraak?” het Jesus gevra. Toe almal dit ontken, het Petrus gesê: “Meester, die skare dring tog rondom U saam en druk teen U aan.” 46Maar Jesus het gesê: “Iemand het My aangeraak, want Ek het agtergekom dat daar krag uit My vloei.” 47Toe die vrou besef dat haar optrede nie ongemerk verbygegaan het nie, het sy bewend voor Hom kom neerval. Sy het toe voor die hele volk vertel waarom sy Hom aangeraak het en hoe sy onmiddellik gesond geword het. 48Toe sê Hy vir haar: “Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede!”

Twee verhale word hier in mekaar geweef. Die een verhaal is van ‘n familie wat met siekte en uiteindelik in die volgende perikoop met die dood gekonfronteer word, die verhaal van Jaïrus se twaalfjarige dogtertjie. Die ander verhaal is dié van ‘n vrou – dit wil lyk asof sy sonder familie was – wat twaalf jaar aan bloedvloeiing gely het. Jesus gebruik dié twee verhale om sy dissipels te leer dat Hy mag het oor siekte en die dood. Ons fokus egter net op die verhaal van die vrou.

Op pad na Jaïrus kom die anonieme vrou agter Jesus aan. Sy het al baie lank erge menstruasie probleme gehad, iets wat ons vandag waarskynlik menoragie sal noem. Dit het haar ekonomies geruïneer ten spyte van die feit dat sy al haar lewensmiddele aan dokters gespandeer het. Sy was ook ritueel onrein weens die menstruasie en kon nie saam met die ander in die tempel die Here aanbid nie (Lev 15:25-31). Sy was dus ‘n randfiguur in die geloofsgemeenskap. Sy kom van agter nader en raak die rand van Jesus se bo-kleed aan. Die “soom” of “rand” – in Grieks kraspedon – verwys waarskynlik na een van die vier klossies aan die soom van elke Joodse man se bo-kleed (Matt 23:5). Nog meer spesifiek, aan een van die klossies was daar ‘n blou toutjie gebind wat Joodse getrouheid aan die wet gesimboliseer het. Dit moes hulle herinner om: “nie die sondige begeertes van hulle hart en oë na te volg nie.” (Num 15:37-41; Deut 22:12). Sy het moontlik baie spesifiek daaraan geraak. Dié klossies leef voort in die gebedstjalie met klossies wat Jode vandag nog gebruik, die tallit.

Jy kan jou skaars die verwondering voorstel toe sy agterkom dat sy met dié aanraking genees is! Die vrou is eintlik daagliks daaraan herinner met hierdie bloedvloeiing – om die waarheid te sê, net so lank as wat die dogtertjie gelewe het – aan die feit dat sy nie kinders kon hê nie. Nou is sy meteens genees. Let ook op dat sy genees word nog voordat Jesus haar raaksien. Sy hoef Hom nie te oorreed nie. Dit gebeur oombliklik. Toe Jesus vra wie Hom aangeraak het – want daar het krag uit Hom uitgegaan – en die dissipels van min hulp is in hulle verwarring daaroor, val sy bewend voor Jesus neer en getuig van wat met haar gebeur het. Sy doen dit: “voor Hom en voor die hele volk”!  ‘n Helder getuienis van God se genesende hand vir die hele volk.

Geen wonder nie dat Jesus vir die vrou sê: “Dogter, jou geloof het jou gered. Gaan in vrede.” Want dit is inderdaad wat met haar gebeur.  Haar lewe word heel.  Sy is nie net genees nie, maar kom in die regte verhouding met God self. Sy is ook weer vry om die tempel te besoek as “dogter” van die volk. Let veral op die woordjie “gered”. Vir Lukas is hierdie genesing deel van ‘n groter werklikheid, die bevestiging van ‘n nuwe verhouding met God self.  Die genesing is ‘n teken van redding. Daarom kan die vrou in vrede gaan, want sy het in die genesende aanraking van Jesus vrede met God ontvang. Sy is deur Jesus gered. Sy kan nou in vrede met God gaan leef, selfs al het sy steeds nie ‘n familie of enigiemand anders wat na haar omsien nie, want Jesus het haar gered.

Lees meer: https://bybelskool.com/lukas-81-56-toegewy-aan-god-in-voor-en-teespoed/

Lukas 7:1-10 – Sê net ‘n woord, en laat my slaaf gesond word

21 Januarie

Jesus staan bekend as die Groot Geneesheer. Hy praat nie net indirek van Homself as die Geneesheer of Dokter nie (Mrk 2:17; Matt 9:12; Luk 4:23; 5:31), maar wys dit inderdaad direk deur talle genesings waarvan 19 insidente spesifiek vir ons in die vier Evangelies opgeteken is. Hier is ‘n lys van Jesus se genesings wat min of meer kronologies gerangskik is: 1) ’n amptenaar se sterwende siek seun – Joh 4:43-54; 2) Petrus se skoonma van koors – Mrk 1:29-31; Luk 4:38-39; Matt 8:14-15; 3) ‘n melaatse – Mrk 1:40-45 Luk 5:12-14; Matt 8:1-4; 4) ‘n verlamde dienskneg – Luk 7:1-10; Matt 8:5-13; 5) ‘n verlamde vriend – Mrk 2:1-12; Luk 5:17-26; Matt 9:1-8; 6) ‘n man se verdorde hand – Mrk 3:1-6; Luk 6:6-11; Matt 12:9-14; 7) ‘n vrou met bloedvloeiing – Mrk 5:25-34; Luk 8:42-48; Matt 9:20-22; 8) twee blindes – Matt 9:27-31; 9) ‘n stom man – Matt 9:32-34; 10) ‘n verlamde man – Joh 5:1-15; 11) ‘n doofstom man – Mrk 7:31-37; 12) ‘n blinde man – Mrk 8:22-26; 13) ‘n man wat blind gebore is – Joh 9:1-12; 14) ‘n blinde, stom en besete man – Luk 11:14-23; Matt 12:22-23; 15) ‘n kreupel vrou – Luk 13:10-17; 16) ‘n man met watersug – Luk 14:1-6; 17) tien melaatses – Luk 17:11-19; 18) die blinde Bartimeus – Mrk 10:46-52; Luk 18:35-43; Matt 20:29-34; 19) Malgus se oor – Joh 22:50-51). Dit is benewens die getuienis van talle ander siekes wat Jesus genees het, te veel om op te noem (Mrk 1:32-34; Luk 4:40-41; Matt 8:16-17) waarvan sommige net aan sy klere geraak het (Mrk 6:53-56; Matt 14:34-36), sowel as drie opwekkings uit die dood (die weduwee se seun – Luk 17:11-17; Jaïrus se dogter – Mrk 5;21-24, 35-43; Luk 8:40-42, 49-56; Matt 9:18, 23-26; Lasarus – Joh 11:1-45). Die punt van al hierdie genesings is om ons te oortuig dat Jesus inderdaad Jahwe Rapha is!

Lukas 7:1-10 – Sê net ‘n woord, en laat my slaaf gesond word

1Nadat Jesus ten aanhore van die volk al hierdie woorde uitgespreek het, het Hy Kapernaum binnegegaan. 2‘n Slaaf van ‘n sekere centurio wat vir hom baie werd was, was tot die dood toe siek. 3Toe hy van Jesus hoor, het hy ‘n paar van die Joodse familiehoofde na Hom gestuur met die versoek dat Hy kom om sy slaaf gesond te maak. 4Toe hulle by Jesus kom, het hulle Hom dringend versoek en gesê: “Hy verdien dit dat U dit vir hom doen, 5want hy gee om vir ons volk en het uit sy eie die sinagoge vir ons gebou.” 6Jesus het saam met hulle gegaan. Hy was nie meer ver van die huis af nie, toe stuur die centurio vriende om vir Hom te sê: “Meneer, moenie verder moeite doen nie, want ek is nie werd dat U onder my dak inkom nie. 7Daarom het ek my ook nie waardig geag om self na U te gaan nie; maar sê net ‘n woord, en laat my slaaf gesond word. 8Want ook ek is ‘n man wat onder gesag staan, met soldate onder my bevel. Vir die een sê ek, ‘Gaan!’ en hy gaan, en vir ‘n ander, ‘Kom!’ en hy kom. Vir my slaaf sê ek, ‘Doen dit!’ en hy doen dit.” 9Toe Hy dit hoor, was Jesus verwonderd. Hy het omgedraai na die skare wat Hom gevolg het, en gesê: “Ek sê vir julle, selfs in Israel het Ek nie so ‘n groot geloof gevind nie.” 10En toe die mense wat gestuur is, by die huis terugkom, het hulle die slaaf gesond aangetref.

Jesus het so pas sy Vlakterede voltooi en weer teruggekeer na Kapernaum, die basis vir ‘n groot deel van sy bediening in Galilea. Die eerste persoon wat uitreik na Jesus is ‘n naamlose Romeinse leëroffisier (centurio) wie se waardevolle (of hooggeagte) slaaf doodsiek was (een of ander verlamming – Matt 8:7). Hy werk aanvanklik deur die familiehoofde van die Jode, maar bedink homself toe Jesus naby is en stuur van sy vriende om Jesus te keer om na sy huis te kom. Hy het homself nie waardig genoeg geag dat Jesus onder sy dak inkom nie. Trouens, dit is waarom hy nie in die eerste plek self na Jesus toe gegaan het nie, sê hy. Hy wil maar net ‘n woord van Jesus tot genesing van sy slaaf hê. Hy weet só ‘n woord sal genoeg wees. In terme van ons fokus hierdie jaar, ‘n belofte.

Hierdie nederige, maar ook vertroue-gebaseerde geloof van die leëroffisier het só ‘n groot indruk op Jesus gemaak dat Hy gedoen het wat die leëroffisier vra. Trouens, Jesus het sy geloof vergelyk met dié van Israel en moes erken dat Hy nie daar só ‘n groot geloof gekry het nie. Natuurlik was daar ander wat geglo het, maar hierdie tipe geloof het selfs vir Jesus verstom. Toe die vriende terug was by die leëroffisier was die slaaf dan ook gesond. Die centurio se geloof in Jesus was meer as genoeg vir Jesus om Hom te gee wat hy vra, genesing.

Die nederige geloof van die offisier is vir ons ‘n model om na te volg. Hy maak nie staat op sy publieke waardigheid in die oë van die Joodse familiehoofde nie. Hy is maar te bewus van sy gebrek aan status voor die Here. Maar, sy nederigheid verhoed hom nie om sy geloof en vertroue in Jesus te plaas nie. Dit tref my ook dat geloof en genesing hand aan hand gaan. Die vertroue op God se genesende hand is ‘n noodsaaklike element in die gebed daarvoor. Nie asof ‘n mens God se arm kan draai, sodat jou geloof iets bewerk nie. Nee, maar wel dat God op vertroue reageer. Jesus se genesing van ‘n afstand af, tref my ook. Want, dit wys dat Jesus inderdaad God is. Hy het ‘n goddelike gesag. Hy is ook nie aan plek of tyd gebonde om sy werk te doen nie. Selfs nie in sy menslike gestalte nie. Hoeveel te meer kan Hy nie ‘n woord spreek nou dat Hy vir ons intree in die hemel nie!

Lees meer: https://bybelskool.com/lukas-71-50-jesus-het-gelowiges-en-twyfelaars-lief/

Psalm 41 – Omgee vir swakkes gee vrymoedigheid in gebed

20 Januarie

Psalm 41 – Omgee vir swakkes gee vrymoedigheid in gebed

1Vir die musiekleier. ‘n Psalm. Van Dawid. 2Gelukkig is die mens wat die hulpelose in ag neem; op die dag van onheil sal die Here hom laat ontkom. 3Die Here sal hom beskerm en in die lewe hou; hy sal gelukkig genoem word in die land. U moet hom nie uitlewer aan die begeerte van sy vyande nie. 4Die Here sal hom ondersteun op sy siekbed. Waar hy ook al siek lê, maak U hom gesond. 5Ek, ek het gesê: “Here, wees my genadig, genees my tog, want ek het teen U gesondig. 6My vyande wens my kwaad toe, ‘Wanneer sterf hy en verdwyn sy naam?’ 7As iemand my besoek, huigel hy; in sy hart koester hy onheilsgedagtes en as hy buite kom, dan praat hy. 8Almal wat my haat, fluister onder mekaar oor my. Teen my beplan hulle onheil 9Hulle sê, ‘Iets slegs het hom aangetas, en hy wat daar lê, sal nie weer opstaan nie.’ 10Selfs my vriend wat ek vertrou het, hy wat my brood geëet het, het die hakskeen teen my gelig.” 11Maar U, Here, wees my genadig en laat my opstaan, sodat ek hulle kan vergeld. 12Hieraan weet ek dat U my goedgesind is: dat my vyand nie oor my juig nie. 13Wat my betref, omdat ek onberispelik is, ondersteun U my. U laat my altyd in u teenwoordigheid staan. 14Die Here, die God van Israel, moet geprys word, van ewigheid af en vir ewig. Amen, amen. ”

Dawid begin die Psalm met ’n saligspreking: “Gelukkig is die mens wat die hulpelose (swakke of arme) in ag neem”. Dit is daarom ook ‘n belofte, want só ’n persoon – enigiemand wat omgee vir ander in hulle nood – kan met reg na God gaan in sy eie tyd van nood, en om hulp smeek. Dawid spel in vers 1-4 vier dinge uit waarvoor so iemand met vrymoedigheid kan bid. 1) Vir redding op die dag van nood (vers 2). 2) Vir publieke erkenning. 3) Vir beskerming van vyande (vers 3). 4) Vir persoonlike genesing in siekte (vers 4).

En dit is veral met die persoonlike en publieke impak van ’n omgee-lewe waarmee Dawid verder in sy gebed in vers 5-10 worstel en om God se genade vra. Let op dat hierdie vrymoedigheid steeds afhanklik bly van God se genade. Let ook op hoe Dawid in hierdie deel van sy gebed belydenis van sy sonde doen, terwyl hy om genesing van sy siekte vra. Hoewel hy nie uitbrei oor sy sonde nie, bely hy dat dit – soos alle sonde – iets is wat sy verhouding met God in gedrang bring. Hy wil nie net blote genesing hê nie, maar veral genesing in sy verhouding met die Here, terwyl hy ook vra vir verlossing van die venyn van sy vyande, selfs van ’n vriend wat hom in die rug gesteek het.

In die laaste deel van sy gebed in vers 11-15 is dit opmerklik dat Dawid sy onskuld, spesifiek in verhouding met sy vyande, kan bely. Hy vra wel dat die Here hom in staat sal stel om wraak te neem teen sy vyande, maar dit is omdat hulle in wese vyande van die Here is. Dit is iets wat radikaal met Jesus se vyandsliefde verander is. Jesus haal bv vers 10 aan in sy voetewas gesprek met sy dissipels met verwysing na Judas (Joh 13:18 – “Ek weet wie Ek uitgekies het, maar die Skrif moet vervul word, ‘Die een wat my brood geëet het, het sy hakskeen teen my gelig.’”). Waar Dawid dus vir verlossing van sy vyandige vriend gevra het, het Jesus juis die pyn van verguising, verraad en die kruisdood aanvaar, onder andere weens sy vyandige vriend Judas, sodat hy selfs vir vyandige vriende wat tot inkeer kom verlossing kon bring. Iets om oor na te dink! Die Psalm eindig met ’n doksologie: “Amen, amen” waarmee nie net die Psalm nie, maar ook die eerste Psalmboek (1-41) afgesluit word.

Lees meer: https://bybelskool.com/psalm-41-omgee-vir-swakkes-gee-vrymoedigheid-in-gebed/

Lukas 4:16-21 – In Jesus word die genadejaar van die Here vervul

19 Januarie

Lukas 4:16-21 – In Jesus word die genadejaar van die Here vervul

16Toe Jesus in Nasaret kom, waar Hy grootgeword het, het Hy op die Sabbat na die sinagoge gegaan, soos sy gewoonte was. Toe Hy opstaan om voor te lees, 17is die boekrol van die profeet Jesaja vir Hom aangegee, en Hy het dit oopgerol en die plek gevind waar geskryf staan: 18“Die Gees van die Here is op My, omdat Hy My gesalf het om die goeie boodskap aan arm mense te verkondig. Hy het My gestuur om vir gevangenes aan te kondig dat hulle vrygelaat sal word, en vir blindes dat hulle weer sal sien, om onderdruktes te bevry, 19en om die genadejaar van die Here aan te kondig.” 20Hierna het Jesus die boekrol opgerol, dit aan die amptenaar teruggegee en gaan sit. Almal in die sinagoge se oë was stip op Hom gerig. 21Toe het Hy met hulle begin praat: “Hierdie gedeelte uit die Skrif is vandag vervul terwyl julle daarna geluister het.”

Nasaret was in die heuwels van Galilea geleë so 30 km van Kapernaum aan die See van Galilea. Dit was die grootword dorp van Jesus. Hy was dus baie bekend by die mense en het dié Sabbatdag, soos sy gewoonte was, die sinagoge ingegaan en opgestaan – die normale posisie met die lees van die Bybel – om die teks van die dag voor te lees. Die tweede boekrol van Jesaja, hoofstuk 40-66 (Jesaja 1-39 was op die eerste boekrol), is aan Jesus oorhandig en Hy het dit oopgerol tot by Jesaja 61 en dit aan die gemeente voorgelees. Die woorde uit Jesaja 61 was ‘n beskrywing van die bediening van die Messias (Jesus het ook uit Jesaja 42 gelees, want die opmerking oor die herstel van die sig van blindes kom uit Jes 42:7). Die visie van Jesaja was dat Messias in die krag van die Gees sal optree om die Goeie Nuus van God se genade te bring aan armes (mense in nood), gevangenes, blindes en verdruktes.

Nadat Jesus dié belofteryke gedeelte gelees het, het Hy gaan sit – die normale posisie van ‘n prediker in daardie tyd. Almal se oë was op Hom gerig. Jesus lewer dan ‘n eenvoudige, maar diepsinnige, preek: “Vandag is hierdie Skrif in julle ore vervul.” Daarmee sê Jesus twee goed van Homself. 1) Dat Hy die Messias is. Daarmee verklaar Hy dat die eeuelange verwagting vir die Messias verby was. Die belofte van God is in Hom vervul. Die Messias is nou hier. Jesus verklaar dat Hy die Messias is deur die teks uit Jesaja 61 op Hom van toepassing te maak. Dié teks funksioneer daarom as ‘n soort roepingsteks vir Jesus, alhoewel dit ook van talle ander gedeeltes in die profete, trouens van die hele OT, gesê kan word (vgl Luk 24:27). 2) Dat die Jubeljaar aangebreek het. Jesus sluit hier ook by die klassieke OT tradisie van die Jubeljaar aan (Lev 25:9-17) deur sy aankondiging van die genadejaar van die Here.

Lukas sal in sy Evangelie verder uitbrei op hoe Jesus hierdie boodskap in die lewe van talle mense vervul het. Want Hy kondig die genadejaar van die Here aan vir verlamdes (Luk 5:17-26), vroue wat in sonde vasgevang is (Luk 7:36-50; 8:2-3), demoon besetenes (Luk 8:26-39), melaatses (Luk 17:11-19) selfs ryk belastinggaarders soos Saggeus (Luk 19:1-9). Trouens, Jesus kondig die genadejaar aan vir almal wat genade en genesing nodig het. Dit sluit ook vir jou in. Bring jou behoeftes – en dié van die mense wat naby jou is, of jou pad kruis, of wat die Here op jou hart lê – voor Hom en bid dat Jesus ook vir jou genade en genesing sal verleen. (Ons lees oor ‘n week verder uit hierdie gedeelte.)

Lees meer: https://bybelskool.com/lukas-414-539-jesus-het-gekom-vir-armes-gevangenes-blindes-en-onderdruktes/

1 Korintiërs 12:12-14, 27-31 – Die Gees se gawes bring eenheid in die liggaam

18 Januarie

1 Korintiërs 12:12-14, 27-31 – Die Gees se gawes bring eenheid in die liggaam

12Want soos die liggaam ‘n eenheid is, maar uit baie ledemate bestaan, en al die ledemate van die liggaam, alhoewel hulle baie is, een liggaam vorm, so is dit ook met Christus. 13En ons is tog álmal deur die een Gees in een liggaam in gedoop – Jode of Grieke, slawe of vrymense – en ons is almal met een Gees deurdrenk. 14Inderdaad, die liggaam bestaan nie uit een ledemaat nie, maar uit baie … 27Julle is die liggaam van Christus, en elkeen individueel ‘n ledemaat. 28In die gemeente het God aangewys: eerstens apostels, tweedens profete, derdens leraars; daarna kragtige vermoëns, sowel as gawes van genesing, vermoëns om te kan help, om te lei, en verskillende soorte tale. 29Is almal dan apostels? Is almal dan profete, of almal leraars? Het almal miskien kragtige vermoëns? 30Het almal miskien gawes van genesing? Spreek almal dalk in tale? Kan almal dit dalk uitlê? 31Julle lê julle toe op die belangriker genadegawes, maar ek wys julle die heel beste weg.

Paulus brei hier uit oor die samehang van die gelowiges met hulle gawes in die een liggaam van Christus, die gemeente, wat beteken dat daar nie verdeeldheid kan wees nie. Hy gebruik die beeld van ’n regte liggaam om die noodsaaklikheid van verskille (voet, hand, oor, oog) binne die groter organiese eenheid van die gemeente te demonstreer, maar ook die noodsaaklike en integrale eenheid te beklemtoon. ’n Liggaam kan nie voortbestaan as dit verskeurd is nie.

Die Gees se bedoeling en belofte is dat as die gawes binne die eenheid van die liggaam gebruik word die liggaam se lede met integriteit gelyke sorg kan dra vir mekaar en hulle roeping in die wêreld kan nakom. Onder andere deur mense wat spesifieke take ontvang het: apostels, profete en leraars – gawes wat veral met die Woordbediening te make het. En deur mense wat spesifieke gawes ontvang het: kragtige vermoëns (om wonderdade te kan doen), genesing, om te kan help (bystand te verleen), om te lei (in Grieks kubernesis wat dui op bestuur of administrasie), en verskillende soorte tale – gawes wat veral met praktiese getuienis en dienslewering te make het. Die lysie kom ooreen met dié in vers 7-11 (wat ons voorheen gelees het), behalwe dat daar hier twee ekstra gawes genoem word: hulpverlening en leiding. Dit wys dat die gawes (en take – dink ook aan die ampte in die kerk) nie ’n vaste aantal was nie, maar slegs as voorbeelde of as ‘n seleksie van die belangrikstes genoem word.

Paulus beklemtoon verder dat nie almal al die gawes het nie (almal het nie die gawe van verskillende tale nie), en dat daar beter gawes is (profesie is beter as die gawe van verskillende tale, soos hy in hoofstuk 14 sal aandui). Daarby is alle gawes en take ondergeskik aan die gawe van die liefde wat aan almal in die gemeente gegee is. Daaroor handel hoofstuk 13. Dink vandag na oor watter gawes die Gees vir jou gegee het, en hoe jy dit in jou gemeenskap van gelowiges kan gebruik.

Lees meer: https://bybelskool.com/1-korintiers-12-verskeidenheid-dien-die-eenheid/

Psalm 19:8-15 – God bestaan en God praat met ons

17 Januarie

Psalm 19:8-15 – God bestaan en God praat met ons

8Die wet van die Here is volmaak, dit gee nuwe lewenskrag; die bepalings van die Here is betroubaar, dit gee wysheid aan die onkundiges. 9Die opdragte van die Here is reg, dit maak die hart bly; die gebod van die Here is suiwer, dit verhelder die oë. 10Ontsag vir die Here is rein, dit hou vir altyd stand; die beslissings van die Here is waar, dit is almal regverdig. 11Dit is begeerliker as goud, begeerliker as ‘n oormaat fyngoud; dit is soeter as heuning, as ‘n heuningkoek wat drup. 12Boonop, u dienskneg word daardeur gewaarsku; wanneer ‘n mens daarby hou, is die beloning groot. 13Wie het insig in sy onbewuste dwalings? Spreek my vry van verborge sondes! 14Weerhou u dienskneg ook van vermetelheid. Laat dit nie oor my heers nie; dan sal ek onskuldig wees en vry van ernstige oortredings. 15Laat die woorde van my mond en die bepeinsing van my hart vir U aanvaarbaar wees, Here, my Rots en my Verlosser.

Psalm 19 is een van die skeppingspsalms (soos ook Psalms 29, 33, 65, 74, 104, 136, 147 en 148). Dit roep in die eerste deel (vers 1-7) die verloop van die skeppingsverhaal van Genesis 1-3 in herinnering. Die Psalmis wou mense in vervoering sou laat oor God, sodat hulle met ‘n groter bewussyn van die heerlikheid van God sou lewe, sodat elke keer wat hulle weer kyk na die hemel en na die son en die normale gang van die dag en die nag ervaar, hulle van God bewus sou bly. Want, God bestaan!

Maar dié Psalm gaan nie net oor die heerlikheid van die skepping nie. Dit beweeg van ‘n loflied oor die skepping na ‘n loflied oor die wet van God wat vir die mens doen wat die son doen vir die skepping (vers 7-15). Die Wet bring lig en krag en die teenwoordigheid van God self tot in die dieptes van die menslike hart (NT Wright). En hierdie wet is natuurlik die spilpunt van die verbond wat Israel aan God verbind het, die hart van sy Woord aan hulle. Die Psalm belowe dat die wet van God, dws die Woord van God, die heerlikheid van God ook in ons hart en lewe sal indra, sodat dit waarlik ‘n lewensveranderende impak in ons kan hê. Nie as ‘n inperking nie, maar as ‘n inspirasie. Die Woord se waarde is meer as dié van goud en heuning. Dit verander ons van binne-af. Dit gee ons ‘n vastigheid wat die toets van die tyd sal deurstaan. Want, God praat!

Hierdie Psalm het artikel twee van die Nederlandse Geloofsbelydenis geïnspireer. Die middele waardeur ons God ken word só uitgespel: Ons ken Hom deur twee middele: Ten eerste deur middel van die skepping, onderhouding en regering van die hele wêreld. Dit is onsigbare dinge van God, naamlik sy ewige krag en goddelikheid, duidelik laat sien, soos die apostel Paulus sê (Rom. 1:20). Al die dinge is genoegsaam om die mense te oortuig en hulle alle verontskuldiging te ontneem. Ten tweede maak Hy Hom deur sy heilige en Goddelike Woord nog duideliker en meer volkome aan ons bekend, en wel so veel as wat vir ons in hierdie lewe nodig is tot sy eer en tot die saligheid van hulle wat aan Hom behoort. Skrifverwysings: Ps. 19:2; Ef. 4:6; 1 Tim. 2:5; Deut. 6:4; Mal. 2:10; 1 Kor. 8:4, 6; 1 Kor. 12; 1 Kor. 1. Vergelyk ook Kolossense 1:15-20 wat op hierdie Psalm begrond is en die boodskap verkondig dat die koms van Jesus – die Messias, die een deur wie beide die skepping en die verlossing te weeg gebring is – die boodskap van Psalm 19 voltooi.

Lees meer: https://bybelskool.com/psalm-19-god-bestaan-en-god-praat-met-ons/

Jesaja 62:1-7 – God se beloftes word in vervulling gebid

16 Januarie

Jesaja 62:1-7 – God se beloftes word in vervulling gebid

1Ter wille van Sion sal ek nie swyg nie, ter wille van Jerusalem nie rus nie, totdat haar geregtigheid deurbreek soos ‘n helder lig, haar verlossing brand soos ‘n fakkel. 2Nasies sal jou geregtigheid sien, en al die konings jou roem. Aan jou sal ‘n nuwe naam gegee word; die mond van die Here self sal dit bepaal. 3Jy sal ‘n sierlike erekroon wees in die hand van die Here, ‘n kosbare koninklike hoofband in die handpalm van jou God. 4Mense sal nie meer vir jou sê “Verlatene” nie, en vir jou land nie meer sê “Woesteny” nie; maar jy sal genoem word “My Vreugde is in Haar”, en jou land “Getroude”. Want die Here vind vreugde in jou, en jou land sal getroud wees; 5ja, soos ‘n jong man trou met ‘n jong meisie, sal jou kinders met jou trou. Met die vreugde van ‘n bruidegom oor sy bruid, sal jou God Hom oor jou verheug. 6Op jou stadsmure, Jerusalem, het ek wagte uitgesit. Dwarsdeur die dag en nag sal hulle nie ‘n oomblik lank swyg nie. Julle wat die Here herinner aan sy beloftes, gun julleself geen rus nie! 7Gun Hom ook geen rus nie, totdat Hy haar gevestig het, totdat Hy Jerusalem ‘n loflied op aarde gemaak het!

Dit bly een van die wonderlikste eienskappe van God, dat Hy iets so nuut kan maak, dat dit is asof daar nooit iets verkeerds was in die eerste plek nie. En die rede daarvoor lê opgesluit in sy liefde vir mense, meer spesifiek in hierdie gedeelte, vir die mense van Jerusalem en Sion.

Let op dat Jesaja hier die jubeling oor die redding van Jerusalem aan almal bekend maak vóórdat dit inderdaad ‘n werklikheid word. Dit is in die verkondiging van die toekoms, wat die toekoms ‘n werklikheid raak. Dit is hoe God in die eerste plek geskep het. Hierdie profesie het daarom dieselfde krag, omdat dit op God se beloftes geskoei is.

God se liefde vir sy mense is die rede vir sy redding. Hy maak alles nuut, sy verhouding met hulle inkluis. En weereens is die boodskap ook bedoel vir die nasies. Soos ‘n mens kan jubel oor die oorwinning wat kom, en daarmee letterlik die toekoms in aanskyn roep, só moet ‘n mens ook bid dat dit inderdaad sal kom. Daarom word die wagters op die mure opgeroep om saam te werk en die Here aan sy beloftes te herinner in hulle voorbidding. Die beklemtoning van gebed wys onteenseglik op die belangrike rol wat gebed speel in die verandering wat God belowe. Laat mens dink aan Jakobus 4 wat sê dat ons nie het nie, omdat ons nie bid nie! En Lukas 11:5–10 wat beklemtoon dat ons met volharding moet bid.

Lees meer: https://bybelskool.com/jesaja-62-god-se-beloftes-word-in-vervulling-gebid/

Jesaja 61:1-7 – God verbind dié met gebroke harte se wonde

15 Januarie

Jesaja 61:1-7 – God verbind dié met gebroke harte se wonde

1Die Gees van my Heer, die Here is op my, omdat die Here my gesalf het. Hy het my gestuur om ‘n goeie boodskap te bring aan magteloses, om dié met gebroke harte se wonde te verbind, om dié wat weggevoer is se vrylating aan te kondig en bevryding vir dié wat geboei is, 2om die genadejaar van die Here aan te kondig, ons God se dag van wraak, om almal wat rou, te troos, 3om te voorsien vir hulle wat oor Sion rou, om vir hulle tulbande te gee in plaas van stof, vreugde-olie in plaas van rou, klere vir lofprysing in plaas van ‘n verslae gees. Hulle sal genoem word: terebinte van geregtigheid, geplant deur die Here om Hom te verheerlik. 4Hulle sal die oeroue puinhope herbou, die verwoeste plekke van vroeër weer oprig, dorpe wat in puin lê, wat geslagte lank verwoes is, sal hulle nuut maak. 5Vreemdes sal in julle diens wees en julle kleinvee laat wei, buitelanders sal julle plaaswerkers en julle wynbouers wees. 6Maar julle, priesters van die Here sal julle genoem word. As dienaars van ons God sal daar na julle verwys word. Die rykdom van nasies sal julle geniet, en met hulle luister sal julle spog. 7In plaas van julle skande word julle dubbeld vergoed. Ja, in plaas van vernedering sal hulle jubel oor hulle deel; daarom sal hulle ‘n dubbele deel in hulle land in besit neem. Daar sal vir hulle ewige vreugde wees.” (vgl Luk 4:16-21)

Soos die onderwerp van lig in Jesaja 60 (27 Desember) ‘n skakel na die belofte van ‘n Seun in Jesaja 9 gegee het, so gee die boodskap van “die Gees van die Here my God” wat oor die dienaar van die Here kom, ‘n skakel na die belofte in Jesaja 11 van die takkie uit die stomp van Isai waarop die Gees van wysheid en insig sal rus.  Wat daar belowe is, word hier nou as die werklikheid beskryf.

Let op dat die dienaar van die Here se bediening beskryf word in ses beloftes wat vir hulle in vervulling gaan: 1) Hy bring ‘n blye boodskap aan mense in nood. Hy beur magteloses op, verbind dié met gebroke harte se wonde, en gee vrylating vir gevangenes en geboeides (vers 1); 2) Hy bring ‘n tyd van genade vir almal wat treur waarin hulle die voorsiening en sorg van die Here sal ervaar (vers 2-3 – vgl Ps 147:3: “Dit is Hy wat dié met gebroke harte genees, wat hulle wonde verbind”); Dit sal tot gevolg hê dat die volk ‘n tyd van transformasie sal beleef. Dit word beskryf as: 3) ‘n Tyd van heropbou (vers 4); 4) ‘n Tyd van herstel deurdat vreemdelinge vir hulle sal werk (vers 5); 5) ‘n Tyd van egte godsdiens waar almal as priesters van die Here sal optree (vers 6a); 6) ‘n Tyd van voorspoed waarin hulle die geskenke van die nasies sal geniet (vers 6b-7).

Jesus het waarskynlik dié hoofstuk as sy roepingsteks geneem, soos ‘n mens uit Lukas 4 aflei (wat ons binnekort sal lees). Na die versoeking in die woestyn kom Jesus in Nasaret, en lees Hy hierdie gedeelte uit die boek Jesaja vir die gemeente. Hy verklaar: “Vandag is hierdie Skrifwoord wat julle nou net gehoor het, vervul” (Luk 4:21).  Hierdie gedeelte uit Jesaja gee dus vir ons ‘n kernagtige sleutel om Jesus se bediening te verstaan. Die beloftes in Jesaja is ook op ons as dissipels van Jesus van toepassing.

Lees meer: https://bybelskool.com/jesaja-61-n-blye-boodskap-vir-mense-in-nood/

Psalm 103:1-5 – Loof die Here wat al jou siektes genees

14 Januarie

Psalm 103:1-5 – Loof die Here wat al jou siektes genees

1Van Dawid. Loof die Here, o my siel, ja, alles wat in my is, sy heilige Naam! 2Loof die Here, o my siel, en moenie enige van sy weldade vergeet nie – 3Hy wat al jou sondeskuld vergewe, wat al jou siektes genees, 4wat jou lewe vrykoop van die graf, jou kroon met troue liefde en ontferming, 5wat jou begeerte met die goeie versadig. Soos ‘n arend word jou jeug dan weer nuut. (Ps 103:1-5)

Psalm 103 is ’n besondere lofpsalm wat in ’n besondere lofpsalm reeks, Psalm 103–106, die 4de Psalmboek afsluit. Die Psalm fokus op lofprysing as ’n persoonlike (vers 1-5), korporatiewe (vers 6-18) en universele (vers 19-22) gebeure waaraan almal in die hemel en op aarde moet deelneem. Dit is ook betekenisvol dat die eienskap van God wat die meeste besing word, sy troue liefde (ḥěsěḏ) is. Sy troue liefde wys in sy verlossing, vergifnis, genesing, beskerming van die dood (vers 4), sy geduld en genade deur nie vir altyd toornig te wees nie (vers 8), dat Hy ons nie vergeld volgens ons sondeskuld nie (vers 11) en dat Hy sy troue liefde vir altyd en in alle geslagte betoon (vers 17). Die Psalm beskryf God se wese en werk daarom op ‘n haas onvergelyklike manier.

In die persoonlike oproep tot lofprysing (vers 1-5) word ons opgeroep om God te loof met ons siel, dws jou wese, jou menswees, jou persoon of persoonlikheid, dit wat die wêreld van jou kan agterkom in terme van jou interaksie met hulle. Asook met “alles wat in my is”. Dit dui letterlik op jou binnegoed en metafories op jou binnekant in terme van gedagtes en emosies. Die bedoeling is dus dat die Here met jou hele menswees, wat jou gedagtes en emosies insluit, jou buitekant en jou binnekant, geloof en geprys moet word.

Die inhoud van die lofprysing fokus op God se persoonlike weldade waarvan Dawid wil hê dat ons geeneen daarvan sal vergeet nie. Dink vandag na oor jou ervarings van God tot dusver: 1) dat God al jou sondeskuld vergewe; 2) al jou siektes genees; 3) jou lewe vrykoop van die dood; 4) jou kroon met sy troue liefde en ontferming; 5) jou begeerte met die goeie versadig; 6) jou die jeugdige krag van die arend gee. Let nou op die teenwoordige tyd waarin Dawid dit skryf. En bid dat God dié beloftes ook nou vir jou sal waar maak.

Lees meer: https://bybelskool.com/psalm-103-ek-wil-die-here-loof-met-alles-wat-in-my-is/

Eksodus 15:22-27 – Ek is Jahwe Rapha, die Here wat jou gesond maak

13 Januarie

Eksodus 15:22-27 – Ek is Jahwe Rapha, die Here wat jou gesond maak

22Moses het die Israeliete laat wegtrek van die Rietsee, en hulle het uitgegaan na die Surwoestyn. Hulle het drie dae lank in die woestyn getrek en nie water gekry nie. 23Toe hulle by Mara aankom, kon hulle die water van Mara nie drink nie, want dit was bitter. Daarom word die plek Mara genoem. 24Die volk het teenoor Moses gemor en gesê: “Wat moet ons drink?” 25Hy het na die Here om hulp geroep; en die Here het hom ‘n stuk hout gewys. Moses het dit in die water gegooi, en die water het soet geword. Daar het die Here vir hulle ‘n vaste voorskrif en ‘n bepaling neergelê; daar het Hy hulle getoets.26Hy het gesê: “As jy noukeurig luister na die stem van die Here jou God, doen wat reg is in sy oë, aandag gee aan sy gebooie en al sy vaste voorskrifte nakom, dan sal Ek nie een van die siektes wat Ek op die Egiptenare gelaai het, oor jou bring nie; want Ek is die Here wat jou gesond maak.” 27Hierna het hulle by Elim aangekom, waar daar twaalf fonteine en sewentig dadelpalms was. Hulle het daar langs die water kamp opgeslaan.

In elke Naam van God regdeur die Skrif is daar ‘n belofte of beloftes opgesluit. Hier met die Uittog uit Egipte word God as Jahwe Rapha aan die eerste geslag bekendgestel: “die Here wat jou gesond maak.” Moses sal hierdie beskrywing van God as Jahwe Rapha herhaal in sy laaste preek voor die tweede geslag uiteindelik die Beloofde Land inneem: “39Sien tog nou in dat Ek, ja, Ek die Een is; daar is geen god naas My nie. Ek maak dood en Ek maak lewend; Ek verpletter, ja, Ek maak gesond, en niemand red uit my hand nie.” (Deut 32:29)

Hierdie belydenis oor God word gekoppel aan die bitter water van Mara (Mara beteken “bitter” in Hebreeus) wat die Here soet gemaak het. Die stuk hout kon as ‘n soort filtreerder gefunksioneer het, of die smaak van die water verander het, maar die belangrike is dat dit die Here is wat vir die aanwys van die hout sowel as vir die verandering van die water verantwoordelik was. Mara word hiermee ‘n getuienis van die genesing wat God bring vir dié wat na Hom luister, doen wat reg is in sy oë, en aandag gee om sy voorskrifte nougeset uit te voer.

Die genesing geld vir die drinkwater – die water van Mara wat soet geword het (vgl Elisa wat dieselfde doen in 2 Kon 2:21) – sowel as vir die siektes van Egipte – die tien plae. Dit geld ook vir fisiese sowel as geestelike siektes of kwellinge soos dit in die res van die OT vertel word. Dit geld onder andere vir kinderloosheid (Abraham wat vir Abimelek bid – Gen 20:17), dodelike siektes (Hiskia – 2 Kon 20:5) en geestelike “siektes” (Jes 30:26; Jer 30:17; 33:6; Hos 6:1). In Jesus het Jahwe Rapha ook jou God, die Here wat genees, geword. Soms sal die Here indirek werk – ‘n natuurlike proses soos ‘n stuk hout gebruik – en ander kere direk genees – soos met Hiskia en talle ander genesings in die Bybel.

Lees meer: https://bybelskool.com/eksodus-15-die-here-is-die-bewerker-van-wonderdade-wat-sy-volk-beskerm-en-sy-vyande-verpletter/

%d bloggers like this: