Skip to main content

1 Konings 10:1-13; 2 Kronieke 9:1-12

Salomo geniet internasionale erkenning as God se keuse as koning

Die fokus skuif van Salomo se betekenis en invloed in sy eie land na die invloed wat hy op die wêreld rondom hom gehad het. Die eerste is die vermelding van die besoek van die koningin van Skeba in 1 Konings 10 sowel as in 2 Kronieke 9. Haar erkenning van Salomo as die keuse van God self as koning onderstreep die feit dat Salomo regtig ’n besondere koning was wat internasionale erkenning geniet het. Ook ander konings het hom besoek wat die skrywer laat opmerk: “Die hele wêreld het probeer om hom te sien te kry en die wysheid wat God hom gegee het, aan te hoor.”

Continue reading

1 Konings 9:10-28; 2 Kronieke 8:1-18

Salomo se bouwerk bring groot voorspoed en ook voortslepende konflik

1 Konings 9 en 2 Kronieke 8 gee vir ons ’n paar mededelings oor Salomo se verhoudings met Hiram (wisselvorm Huram) van Tirus en die farao van Egipte wat sy internasionale status in koninklike geledere bevestig. Salomo se bouwerk en administratiewe reëlings kry ook aandag, sowel die vloot skepe wat hy opgebou het. Sy keuse vir dwangarbeid kry ook aandag wat ten spyte van die feit dat dit nie teen Israeliete gemik was nie, maar teen die Kanaäniete, tog uiteindelik een van die groot redes was wat tot die skeuring van die ryk gelei het (hfst 12).

Continue reading

Psalm 49

Dis dwaas om op rykdom te vertrou

Psalm 49 pas by Prediker waarin oor die futiliteit van wêreldgelykvormigheid nagedink word. Dit is ook ‘n goeie inleiding op die beoordeling van Salomo se lewe in 1 Konings 9-11 en 2 Kronieke 8-9 waarin onder andere op sy liefde vir rykdom, weelde, en mag uitgebrei word. Daarom hanteer ek dit hier.

Dit is die laaste Psalm van die Koragiete in die 2de Psalmboek. Dit is ook die 1ste van ’n reeks van 5 wysheidsPsalms. Die fokus van hierdie Psalm word in vers 5 gegee. Die Psalmis wil ’n geheimenis (raaisel) verklaar met ’n woord van wysheid (spreuk). Dit is die raaisel van die vrees vir rykes.

Rykes wat net vertrou op hulle rykdom en nie op God nie, gaan immers ook dood soos die res van die mensdom (vers 14-15). “Die dood is hulle wagter.” Die enigste hoop vir die lewe lê in God opgesluit wat ’n mens van die mag van die dood kan verlos (vers 16). Daarom hoef, trouens mag gelowiges nie vir rykes bang wees of hulle rykdom beny nie (vers 17).

Die lewe moet dus in ’n noue verhouding met God geleef word, deur Hom te erken en in ag te neem in alles, die eerste beginsel van die wysheid soos dit so duidelik in Spreuke uitgespel is. Rykdom en veral die vertroue op rykdom is nie ’n plaasvervanging daarvoor nie.

Soortgelyke gedagtes word in Job 21 uitgespreek oor hierdie verskynsel van die rykes wat God nie wil ken nie en moet uitvind, “hulle voorspoed is nie in hulle eie hande nie” (vers 16). Ook Psalm 73 lei die 3de Psalmboek in met soortgelyke gedagtes.

Continue reading