Tag: Wie is God?

Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in? – Die belydenisskrifte

1. Lees die Apostoliese Geloofsbelydenis 11-12, Geloofsbelydenis van Nicea 11-12, Geloofsbelydenis van Athanasius 41-44, Nederlandse Geloofsbelydenis 37,  Heidelbergse Kategismus 57-58 en Westminster Geloofsbelydenis 32. Wat leer jy oor die hoop van die ewige lewe? Wat beteken dit vir jou? Wat vra dit van jou?

Apostoliese Geloofsbelydenis 11-12

Ek glo aan die opstanding van die vlees en ‘n ewige lewe.

Geloofsbelydenis van Nicea 11-12

Ons verwag die opstanding van die dooies. En die lewe van die toekomstige bedeling.

Geloofsbelydenis van Athanasius 41-44

By sy koms sal alle mense, met hulle liggame, opstaan en van hulle eie werke moet rekenskap gee. En die wat goed gedoen het, sal die ewige lewe ingaan, maar die wat sonde gedoen het, in die ewige vuur. Dit is die algemene geloof; en as iemand dit nie getrou en vas glo nie, sal hy nie salig kan word nie.

Nederlandse Geloofsbelydenis 37

DIE LAASTE OORDEEL, DIE OPSTANDING EN DIE EWIGE LEWE

Ons glo ten slotte, in ooreenstemming met die Woord van God, dat, wanneer die tyd gekom het wat die Here bepaal het – dié tyd is vir alle skepsels onbekend – en die getal uitverkorenes volledig sal wees, ons Here Jesus Christus met groot heerlikheid en majesteit uit die hemel sal kom, liggaamlik en sigbaar, soos Hy opgevaar het (Hand. 1:11), om Homself as Regter oor die lewendes en dooies aan te kondig, terwyl Hy hierdie ou wêreld aan vuur en vlam sal prysgee om dit te suiwer. Dan sal, gedaag deur die stem van die aartsengel en deur die geklank van die basuin van God, alle mense, mans, vrouens en kinders, wat van die begin van die wêreld af tot die einde toe geleef het, persoonlik voor hierdie groot Regter verskyn (1 Tess. 4:16). Want al die dooies sal uit die aarde opstaan, die siel van elkeen saamgevoeg en verenig met sy liggaam waarin hy geleef het. En hulle wat dan nog sal lewe, sal nie soos die ander sterwe nie maar in ‘n oogwink verander en uit verganklikheid onverganklik word. Dan sal die boeke, dit is die gewetens, geopen en die dooies geoordeel word (Op. 20:12) volgens wat hulle in hierdie wêreld gedoen het, of dit goed was of sleg (2 Kor. 5:10). Ja, die mense sal rekenskap moet gee van elke ligsinnige woord wat hulle gesê het (Matt. 12:36), al beskou die wêreld dit slegs as kinderspel en tydverdryf; en dan sal die geheime bedrog en huigelary van die mense in die openbaar voor almal oopgevlek word.

Daarom is die gedagte aan hierdie oordeel vir die oortreders en goddeloses met reg ontsettend en skrikwekkend maar vir die vromes en uitverkorenes begeerlik en troosryk. Want dan sal hulle volle verlossing voltooi word, en hulle sal daar die vrugte ontvang van moeite en lyding wat hulle gedra het. Hulle onskuld sal deur almal erken word, en hulle sal die verskriklike wraak sien wat God sal voltrek oor die goddeloses wat hulle in hierdie wêreld wreed vervolg, verdruk en gekwel het. Maar die goddeloses sal deur die getuienis van hulle eie gewete tot erkenning van hulle skuld gebring word; hulle sal onsterflik word dog slegs om gepynig te word in die ewige vuur wat vir die duiwel en sy engele voorberei is (Matt. 25:41). Die gelowiges en uitverkorenes, daarenteen, sal met heerlikheid en eer gekroon word. Die Seun van God sal hulle naam voor God, sy Vader (Matt. 10:32), en sy uitverkore engele bely; alle trane sal van hulle oë afgevee word (Op. 21:4). Dan sal dit bekend word dat hulle saak, wat tans deur baie regters en owerhede as ketters en goddeloos veroordeel word, die saak van die Seun van God is. En as ‘n beloning uit genade sal die Here self hulle so ‘n heerlikheid gee as wat die hart van ‘n mens nooit kon bedink nie.

Daarom verwag ons hierdie groot dag met sterk verlange om die beloftes van God in Jesus Christus, ons Here, ten volle te geniet.

Matt. 13:23; 25:13; 1 Tess. 5:1-2; Matt. 24:36; Op. 6:11; Hand. 1:11; 2 Pet. 3:10; Matt. 24:30; Op. 21:11; Matt. 25:31; Jud. 1:15; 1 Pet. 4:5; 2 Tim. 4:1; 1 Tess. 4:16; 1 Kor. 15:51; Matt. 11:22; Mark. 12:18; Matt. 23:23; Joh. 5:29; Rom. 2:5; Heb. 6:2; 9:27; Matt. 12:36; 2 Tess. 1:5; (Heb. 10:27); 1 Joh. 4:17; Op. 14:7; Luk. 14:14; 2 Kor. 5:10; Op. 21:8; 22:12; Dan. 7; Matt. 25:41; 2 Pet. 2:9; Jes. 25:8; Matt. 10:32; Op. 21:4; Jes. 66:5; 1 Kor. 2:9.

Heidelbergse Kategismus 57-58

57 Vraag: Watter troos gee die opstanding van die liggaam aan jou?

Antwoord: Dat nie alleen my siel na hierdie lewe dadelik tot Christus, sy Hoof, opgeneem sal word nie (a), maar ook hierdie selfde liggaam van my, deur die krag van Christus opgewek, weer met my siel verenig en aan die heerlike liggaam van Christus gelykvormig sal word (b).

(a) Luk 16:22; 23:43; Fil 1:21, 23. (b) Job 19:25, 26; 1 Joh 3:2; Fil 3:21.

58 Vraag: Watter troos skep jy uit die artikel van die ewige lewe?

Antwoord: Dat, aangesien ek nou alreeds die begin van die ewige vreugde in my hart ervaar (a), ek na hierdie lewe volkome saligheid sal besit – ‘n saligheid wat geen oog gesien, geen oor gehoor en in die hart van geen mens ooit opgekom het nie – om God daarin ewig te prys (b).

(a) 2 Kor 5:2, 3. (b) 1 Kor 2:9.

Westminster Geloofsbelydenis 32

The Condition of Man after Death and the Resurrection of the Dead

1. After death the bodies of human beings decompose and return to dust,1 but their souls, which do not die or sleep, have an immortal existence and immediately return to God who created them.2 The souls of the righteous are then perfected in holiness and are received into the highest heavens, where they behold the face of God in light and glory and wait for the full redemption of their bodies.3 The souls of the wicked are thrown into hell, where they remain in torment and complete darkness, set apart for the great day of judgment.4 Scripture recognizes only these two places, and no other, for souls separated from their bodies.

1. Gn 3.19, Acts 13.36.

2. Lk 23.43, Eccl 12.7, Phil 1.23, 2 Cor 5.6-8.

3. Heb 12.23, 2 Cor 5.1,6,8, Phil 1.23, Acts 3.21, Eph 4.10, 1 Jn 3.2, Lk 16.23, Rom 8.23; see under figure 2 above, Rv 7.4,15.

4. Lk 16.23-24, Acts 1.25, Jude 6-7, 1 Pt 3.19, 2 Pt 2.9.

2. Those who are alive at the last day will not die but will be changed.5 At that time all the dead will be raised with the very same bodies and no other than the same bodies they had before, although with different characteristics, which will be united again to their souls forever.6

5. 1 Thes 4.17, 1 Cor 15.51-52.

6. Jb 19.26-27, 1 Cor 15.42-44; see preceding context.

3. By the power of Christ the bodies of the unjust shall be raised to dishonor, but by his Spirit the bodies of the just will be raised to honor and be made according to the pattern of his own glorious body.7

7. Acts 24.15, Jn 5.28-29, 1 Cor 15.42, Phil 3.21.

2. Loof die Here in gebed vir die spesifieke wysheid en insig wat die geloofsbelydenisse jou gee oor die hoop van die ewige lewe.

Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in? – 1 Johannes 2:24-30

Hou vol met dit wat julle van die heel begin af gehoor het. As julle leef volgens dit wat julle van die heel begin af gehoor het, sal julle ook verbonde bly aan die Seun en die Vader. En dít is die belofte wat Hy self aan ons gemaak het: die ewige lewe. Hierdie dinge het ek aan julle geskryf oor die mense wat julle probeer verlei. Julle het immers die Heilige Gees ontvang van Hom wat in ’n hegte verhouding met julle leef; daarom het julle nie behoefte daaraan dat iemand julle onderrig nie. Sy Gees lig julle immers oor alles in, en wat Hý sê, is die waarheid en nie ’n leuen nie. En soos Hy julle geleer het, moet julle ook in ’n hegte verhouding met Hom leef. En nou, kinders, leef in ’n hegte verhouding met Hom sodat, wanneer Hy ook al verskyn, ons die vrymoedigheid kan hê om nie beskaamd te staan by sy koms nie. As julle dan met die wete leef dat Hy regverdig is, weet julle ook dat elkeen wat reg leef, deur Hom verwek is. (NLV)

Johannes het die gemeente in hoofstuk een aangespoor om in die lig te lewe soos God in die lig is.  In hoofstuk twee beskryf hy die etiese implikasies hiervan.  Hy beklemtoon dat gelowiges nie moet sondig nie, dat die liefde van Jesus in ons volmaak moet word deur elke medegelowige lief te hê, dat die liefde van God die Vader in ons moet bly eerder as die liefde vir die wêreld, en dat die salwing van die Heilige Gees ons moet help om die antichristelike gees te onderskei. Anders kan dit die gawe van die ewige lewe in die gedrang bring.

Soos Johannes in hoofstuk een oor die valse profete geskryf het wat die menslikheid van Jesus ontken, só skryf hy hier oor die antichriste wat sy Goddelikheid ontken. Dit is mense wat nie aanvaar dat Jesus as mens gebore is nie – die maagdelike geboorte bv ontken – sowel as mense wat nie aanvaar dat Jesus as God uit die dood opgestaan het nie – die opstanding uit die dood ontken.

Daar is twee dinge wat hulle help om vas te staan. Die een is die boodskap wat hulle ontvang het van die apostels. Daarin moet hulle vasstaan en volhard. Die ander is die salwing wat elke gelowige van die Heilige Gees ontvang het. Sy leiding moet hulle koester en volg.

Deur die Woord en Gees te bly erken en volg, kan dié valse profete en antichriste dit nie regkry om gelowiges te mislei nie. Hulle kan ook nie die besef van die ewige lewe van die kinders van God wegneem nie.  Deur die geloof in God se Seun, word hulle deur Homself verseker van die ewige lewe.  Daarin, sê Johannes, moet hulle vasstaan.

1. Die uitdagings van valse profete en antichriste is groot. Die hulpmiddels wat God ons gee is egter groter! Die eerste is die Woord van God, die Bybel. Die Bybel is noodsaaklik en genoegsaam, betroubaar en duidelik. Die Bybel bevestig en begelei my om in alles volgens die wil van God tot sy eer en my saligheid te lewe. Hoe kan jy toelaat dat God jou nog meer bevestig en begelei in dié vertroue?

2. Die tweede hulpmiddel is die Gees van God wat in jou woon. Hy oortuig jou nie net van die ewige lewe nie, maar bly in jou om en begelei jou in alles. Hoe kan jy groei in jou belewenis van die Gees se inwoning en begeleiding?

3. Lees die verse later vandag weer om jou te herinner aan God se betrokkenheid in jou lewe deur die Woord en sy Gees.

4. Jy kan later vanaand die gedeelte weer lees in die konteks van 1 Johannes 2 sowel as my bydrae daaroor: 1 Johannes 2:1-27 – Leef met en in God se liefde in hierdie wêreld.

5. Johannes gee ons in hierdie brief nog ‘n hele paar ander perspektiewe op die wonder van die ewige lewe. Jy kan gerus ook hierdie drie verdere gedeeltes lees:

1 Johannes 1:1-4

Die Een wat van die heel begin af bestaan het, is die Een wat ons gehoor en met ons eie oë gesien het. Ons het Hom aandagtig waargeneem, en Hom met ons hande aangeraak. Dit gaan oor die Woord wat lewe gee. Dié lewe het sigbaar verskyn en ons het dit gesien en getuig daarvan en deel dit aan julle mee – dit is die ewige lewe wat by die Vader was, maar nou aan ons bekendgemaak is. Ons deel julle mee wat ons gesien en gehoor het sodat julle ook saam met ons daarin kan deel. Ons het saam deel aan die Vader en die Seun, Jesus Christus. Ons skryf hierdie dinge sodat ons* blydskap tot sy volle verwesenliking kan kom.

1 Johannes 3:13-17

Broers en susters, moet nie verbaas wees as die wêreld julle haat nie. Ons leef in die wete dat ons reeds uit die dood oorgegaan het in die lewe omdat ons ons broers en susters liefhet. Wie nie liefhet nie, bly eenvoudig in die dood vasgevang. Elkeen wat sy broer of suster haat, is ’n moordenaar, en julle weet dat geen moordenaar deel het aan die ewige lewe nie. Ons het die volmaakte liefde leer ken: dit is dat Christus sy lewe ter wille van ons afgelê het. Só moet ons ook ons lewens prysgee ter wille van ons broers en susters. Iemand wat ryk is aan aardse lewensmiddele en sy broer of suster sien gebrek ly, maar weier om ’n helpende hand uit te steek – hoe is dit moontlik dat die liefde van God in daardie persoon woon?

1 Johannes 5:10-21

Almal wat glo in die Seun van God, dra dié getuienis in hulle eie hart; wie nie glo nie, het God as ’n leuenaar uitgemaak omdat hulle nie glo in die getuienis wat God oor sy Seun gelewer het nie. En dit is die inhoud van sy getuienis: God het aan ons die ewige lewe gegee, en dié lewe bestaan in ’n hegte verhouding met sy Seun. Hy wat deel het aan die Seun, het nou reeds die ewige lewe; wie nie deel het aan die Seun van God nie, het ook nie deel aan die ewige lewe nie. Ek skryf hierdie dinge aan julle sodat julle met die wete kan leef dat julle nou reeds deel het aan die ewige lewe, julle wat aanhou glo in die persoon van die Seun van God. Dit is die vrymoedigheid wat ons voor God het, dat wat ons ook al volgens sy wil vra, Hy na ons luister. As ons dan met die wete leef dat Hy na ons luister, na wat ons ook al vra, weet ons ook dat Hy die versoek wat ons gevra het, toestaan. As jy sien dat jou broer of suster aanhou sonde doen – sonde wat nie tot die dood lei nie – moet jy ernstig bid en God sal aan hulle lewe gee. Dit geld vir dié sondes wat nie tot die dood lei nie. Daar is ook sonde wat tot die dood lei; ek sê nie dat jy daarvoor moet bid nie. Elke optrede wat nie reg is nie, is sonde, maar nie elke sonde lei tot die dood nie. Ons leef egter met die wete dat elkeen wat deur God verwek is, nie aanhou sonde doen nie. God bewaar dié een wat uit Hom gebore is en die bose kry nie vatplek aan hom nie. Ons weet dat ons van God afkomstig is en dat die hele wêreld in die mag van die bose vasgevang lê. Ons leef ook met die wete dat die Seun van God gekom het en aan ons die vermoë gegee het om die ware Een te herken. En ons leef in ’n hegte verhouding met Hom, die Ware Een, naamlik God se Seun, Jesus Christus. Hy ís die ware God, en Hy is die ewige lewe. Kinders, loop tog wakker vir die afgode!

Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in? – 1 Petrus 1:13-16

Sien met verwagting uit na die genade wat vir julle gebring word wanneer Jesus Christus weer verskyn. Sorg dat julle helder dink en gedissiplineerd lewe. Wees gehoorsaam aan God. Moenie weer soos vroeër julle natuurlike neigings die oorhand laat kry nie. Soos Hy wat julle geroep het heilig is, moet julle in julle hele lewenswandel ook heilig wees. Hy het immers self gesê: “Wees heilig, want Ék is heilig!” (NLV)

Petrus roep ons op om helder te dink en gedissiplineerd te lewe. Dit is wat gehoorsaamheid aan God van ons vra. Ons hele persoonlike lewe moet van God se heiligheid getuig, omdat dit is hoe God is. Hy motiveer dit uit Levitikus (11:44-45; 19:2; 20:7) wat beteken dat die morele dele van die wet steeds op ons van toepassing bly.

Dit beteken twee goed. Ons moenie meer leef soos ons natuurlike neigings van vroeër aan ons voorskryf nie. En ons moet met verwagting uitsien na die genade wat ons sal kry wanneer Jesus Christus weer verskyn. Hy sal die stryd in ons finaal tot ‘n einde bring in die openbaring van die ewige lewe.

1. Wat beteken dit vir jou om helder te dink en gedissiplineerd te lewe? Watter natuurlike neigings moet jy voor néé sê om heilig te lewe?

2. Paulus motiveer ons tot heiligheid vanuit die visie op die ewige lewe en die genade wat Jesus vir ons sal bring by sy wederkoms. Hoe help dit jou om getrou en gehoorsaam aan God te bly?

3. Lees die verse later vandag weer om jou te herinner daaraan dat God jou deur sy genade in staat stel om te volhard in heiligheid.

4. Jy kan later vanaand die gedeelte weer lees in die konteks van 1 Petrus 1 sowel as my bydrae daaroor: 1 Petrus 1 – Jubel oor God en leef uit die hoop.

Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in? – 1 Tessalonisense 4:13-17

Ons wil nie hê dat julle in onkunde sal verkeer oor die dooies nie. Dan sal julle nie soos die ander mense treur sonder ’n toe koms vooruitsig nie. Want aangesien ons glo dat Jesus gesterf én opgestaan het, moet ons ook glo dat God die dooies wat in Jesus geglo het, saam met Jesus sal terugbring. Wat ons nou vir julle gaan sê, is ’n uitspraak van die Here: Ons wat bly lewe tot wanneer die Here terugkeer, het glad nie ’n voorsprong bo dié wat dan al gesterf het nie. Wat eerste gaan gebeur, is dat die Here self uit die hemel sal neerdaal en dat die dooies wat aan Christus behoort, sal opstaan. Dit sal gebeur wanneer die hoofengel ’n bevel gee en God se trompet weerklink. Daarna sal ons wat bly lewe het, saam met hulle op wolke die lug in weggevoer word om die Here te ontmoet en vir altyd by Hom te wees. (NLV)

Paulus spoor die Tessalonisense in hierdie hoofstuk aan om hulleself nog meer as tevore aan die Here toe te wy. Die 2 hoofsake waarin hulle dit moet uitleef, is om nie onsedelik te leef nie (4:1-8), en mekaar lief te hê (4:9-12).

Dan brei Paulus uit oor hulle vrae oor die opstanding uit die dood wat Timoteus aan hom oorgedra het.  Dit wil voorkom asof sommige gelowiges depressief geraak het oor die lot van hulle geliefdes na hulle dood.  Dit kan selfs wees dat van dié sterftes weens vervolging was.  Paulus gebruik die werklikheid van die opstanding van Jesus om nie net vir hulle die regte lering oor die opstanding te gee nie, maar hulle ook te troos en met hoop te laat lewe.

In kort, sê Paulus, die ontslapenes is by die Here, en aan die einde van die tyd sal hulle wat dan nog lewe ook by die Here wees. Hy wy nie uit oor die presiese prosesse waardeur dit alles sal gebeur nie, maar troos hulle met die teenwoordigheid van God self. Op ‘n manier is dit die somtotaal van alles in die lewe, om by die Here te wees.

1. Dit tref ‘n mens hoe prakties Paulus kan wees. Geen onsedelikheid nie. Wel oorvloedige liefde. Hy motiveer dit met ‘n visie op die toekoms, die wederkoms en ewige lewe. Hoekom dink jy doen Paulus dit?

2. Hoe help jou eie visie op die wederkoms en die ewige lewe jou om hier toegewyd aan die Here te lewe?

3. Lees die verse later vandag weer om jou te herinner aan die wederkoms van die Here Jesus en die ewige lewe wat ons deel is en sal wees. Wy jou aan die Here toe in alles, veral in jou morele keuses en jou naasteliefde.

4. Jy kan later vanaand die verse weer in die konteks van 1 Tessalonisense 4 te lees en my bydrae daaroor: 1 Tessalonisense 4 – Nog meer aan die Here toegewy.

Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in? – Johannes 3:14-17; 35-36

Net soos Moses die slang in die woestyn verhoog het, só moet die Seun van die Mens verhoog word sodat elkeen wat in Hom glo die ewige lewe kan hê. God het die mensdom só liefgehad dat Hy sy enigste Seun gegee het sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore gaan nie, maar die ewige lewe sal hê. God het immers nie die Seun na die mensewêreld toe gestuur om die mense te veroordeel nie, maar sodat die mense deur Hom verlos kan word.

Die Vader het die Seun lief en Hy het Hom gesag oor alles gegee. Wie aanhou glo in die Seun, het nou reeds die ewige lewe; wie egter aan die Seun ongehoorsaam is, sal die lewe nie ervaar nie, maar die oordeel van God rus op hom. (NLV)

Die spilpunt waarom die ewige lewe draai, is die reaksie op Jesus, die een wat uit die hemel kom sodat elkeen wat in Hom glo die ewige lewe kan hê.  Dié wat nie glo nie, bly in die duisternis wat hulle verkies. Dit alles word begrond in die liefde van God, die as of spilpunt waarom alles draai.  God gee sy enigste Seun, doen afstand van sy innige verhouding met Hom, gee Hom oor aan die dood aan ’n kruis oor (“verhoog” Hom aan die kruis), omdat God ’n passie het vir verlorenes. Hy kan dit nie oor sy hart kry dat mense verlore sal gaan nie, en gee liewer sy eie Seun aan verlorenheid oor, sodat Hy die ewige lewe kan gee aan dié wat in Sy Seun glo.

Die metafoor van die koperslang op die paal in die woestyn (Num 21:9) word gebruik om die noodsaak van geloof te illustreer. Net soos die Israeliete gesond geword het van die slanggif as hulle na die koperslang op die paal van Moses kyk, so kry gelowiges die ewige lewe as hulle glo in Jesus as die Seun van die mens.

God is dus nie op die veroordelingspad nie, maar op die liefdespad.  Dat daar dan nog mense is wat verlore gaan, is te wyte aan hulle eie voorliefde vir die duisternis, en hulle weiering om na die lig te kom wat Hy gestuur het.

1. Het jy al op die punt in jou lewe gekom wat jy glo in Jesus as die Here van jou lewe? Indien nie, plaas nou jou vertroue op Hom. Indien wel, loof Hom daarvoor.

2. Hoe laat hierdie gedeelte jou voel oor mense wat verlore gaan? Wat wil die Here vir jou daaroor sê? Wat moet jy doen?

3. Lees die verse later vandag weer om jou te herinner daaraan dat jy die ewige lewe uit God se hand ontvang het in Jesus. Wy jouself opnuut toe aan die Groot Opdrag om die boodskap van verlossing aan almal te bring wat jou pad kruis.

4. Jy kan later vanaand die verse weer lees in die konteks van Johannes 3 en my bydrae daaroor: Johannes 2:23–3:36 – As iemand nie van bo-af gebore word nie.

5. Johannes gee vir ons só ‘n ryk perspektief op die ewige lewe dat jy gerus die res van die verwysings na die ewige lewe in sy evangelie kan nalees. Daar is altesaam dertien!:

Johannes 4:13-14

Jesus antwoord haar: “Elkeen wat van hierdie water drink, sal weer dors word. Wie egter van die water drink wat Ek hom gee, sal nimmer as te nooit weer dors word nie. Die water wat Ek vir hom sal gee, sal ’n fontein in hom word waarvan die water vir altyd sal bly opborrel (’n fontein van water wat opspring tot in die ewige lewe).

Johannes 4:35-36

Ek sê nou vir julle, kyk na die landerye; hulle vertoon reeds wit van die oes. Dié wat die oes insamel, ontvang vergoeding: Die vrug wat hulle insamel, is mense wat die ewige lewe beërf. Op só ’n manier is hulle wat saai en hulle wat die oes insamel, saam bly.

Johannes 5:24

Dit verseker Ek julle, wie my woorde hoor en wie vertrou op Hom wat My gestuur het, het die ewige lewe. Hy kom nie in die oordeel nie, maar het reeds oorgegaan uit die dood na die lewe.

Johannes 5:38-40

julle het nie regtig ’n greep op sy boodskap nie omdat julle nie in die Een glo wat Hy gestuur het nie. Julle bestudeer die Skrifte omdat julle meen dat julle daarin die ewige lewe sal kry. Dit is juis daardie Skrifte wat oor My getuig. Julle wil nietemin nie na My toe kom sodat julle die lewe kan ontvang nie.

Johannes 6:26-29

Jesus het hulle geantwoord: “Ek verseker julle, julle soek My op, nie omdat julle die wondertekens gesien het nie, maar omdat julle van die brode geëet en versadig geword het. Julle moenie werk vir die kos wat vergaan nie, maar vir dié blywende kos wat lei tot die ewige lewe. Dit sal Ek, die Seun van die Mens, aan julle voorsien, want God die Vader het My daartoe bestem.” Hulle het toe vir Hom gesê: “Wat moet ons doen om God se wil uit te voer?” Jesus het hulle geantwoord: “Dít is God se opdrag aan julle: Glo in Hom wat die Vader gestuur het.”

Johannes 6:35-40

Jesus sê vir hulle: “Ek is die brood wat lewe gee. Wie na My toe kom, sal nooit weer honger word nie; en wie op My vertrou, sal nooit weer dors kry nie. Ek het mos vir julle gesê dat julle My wel sien, en tog nie glo nie. Elkeen wat die Vader aan My gee, sal na My toe kom; en Ek sal dié persoon wat na My toe kom, nooit verstoot nie. Ek het van die hemel af gekom, nie om mý wil uit te voer nie, maar die wil van Hom wat My gestuur het. Dít is die wil van Hom wat My gestuur het: dat Ek van dié wat Hy My gegee het, nie ’n enkele een verlore sal laat gaan nie, maar elkeen op die laaste dag sal laat opstaan. “Dit is die wil van my Vader dat elkeen wat die Seun sien en in Hom glo, die ewige lewe besit; en Ek sal hom op die laaste dag opwek.”

Johannes 6:47-58

“Ek verseker julle, wie aanhou glo, het reeds die ewige lewe. Ek is die brood wat lewe gee. Julle voorvaders het in die woestyn manna geëet en tog gesterf. Hierdie is die brood wat uit die hemel gekom het sodat iemand daarvan kan eet en nie sterf nie. Ek is die brood wat lewe gee, wat uit die hemel gekom het. As iemand van hierdie brood eet, sal hy vir altyd lewe. En die brood wat Ek beskikbaar sal stel, is my liggaam. Dit doen Ek ter wille daarvan dat die wêreld kan lewe.” Die Jode het toe heftig onder mekaar begin stry en gesê: “Hoe kan hierdie man sy liggaam aan ons gee om te eet?” Jesus het toe teenoor hulle reageer: “Ek verseker julle, as julle nie die liggaam van die Seun van die Mens eet en sy bloed drink nie, het julle nie deel aan die lewe nie. Wie my liggaam eet en my bloed drink, besit die ewige lewe, en Ek sal hom op die laaste dag opwek. My liggaam is egte voedsel en my bloed is egte drank. Wie my liggaam eet en my bloed drink, beleef ’n innige verhouding met My en Ek met hom. “Soos die lewende Vader My gestuur het en Ek deur die Vader lewe, só sal hy wat My eet, ook as gevolg van My lewe. “Hierdie brood wat uit die hemel gekom het, is nie soos die voorvaders wat die manna geëet en gesterf het nie. Wie hierdie brood eet, sal vir altyd lewe.”

Johannes 10:25-30

Jesus het hulle geantwoord: “Ek het dit vir julle gesê, maar julle glo My nie. My optrede is in die Naam van my Vader; hierdie dinge bevestig wie Ek is. Maar julle glo nie omdat julle nie van my skape is nie. My skape luister na my stem; Ek ken hulle en hulle volg My. Ek sal ook die ewige lewe aan hulle gee, en hulle sal so nimmer as te nooit verlore gaan nie. Niemand sal hulle uit my hand steel nie. My Vader, wat hulle aan My gegee het, is magtiger as almal, en niemand kan hulle uit die hand van die Vader steel nie. Ek en die Vader is één.”

Johannes 12:24-26

Ek verseker julle, as ’n graankorrel nie in die grond val en sterf nie, bly hy net op sy eie bestaan; maar as hy sterf, lewer hy ’n groot opbrengs. Wie hulle eie lewe liefhet, verloor dit; maar wie hulle lewe in hierdie wêreld haat, sal dit met die oog op die ewige lewe behou. Iemand wat in my diens wil staan, moet My aanhou volg; en waar Ek is, daar sal my dienaar ook wees. As iemand in my diens staan, sal die Vader aan hom eer betoon.

Johannes 12:46-50

“Ek het as lig na die wêreld toe gekom sodat elkeen wat in My glo, nie langer in die duisternis sou bly nie. As iemand dan ook nog na my woorde luister en dit nie gehoorsaam nie, veroordeel Ek hom nie sommer nie, want Ek het nie gekom om die mensdom te veroordeel nie, maar om die mensdom te verlos. Wie My verwerp en nie my woorde aanvaar nie, het reeds homself geoordeel; die boodskap wat Ek uitdra, sal hom op die laaste dag veroordeel. Ek het nie uit my eie gepraat nie, maar die Vader wat My gestuur het, het aan My ’n opdrag gegee oor wat Ek moet sê en wat Ek sal verkondig. En Ek weet dat sy opdrag die ewige lewe inhou. Dit wat Ek dus sê, verkondig Ek net soos die Vader dit aan My oorgedra het.”

Johannes 17:1-5

Jesus het hierdie dinge gesê, en toe sy oë hemelwaarts gerig en gesê: “Vader, die uur het aangebreek. Verheerlik u Seun sodat die Seun U kan verheerlik. U het aan die Seun volmag gegee oor die hele mensdom om aan almal wat U aan Hom gegee het, die ewige lewe te gee. En die inhoud van die ewige lewe is dat hulle U ken, die enigste ware God, en Jesus Christus wat U gestuur het. Ek het U op aarde verheerlik deur die werk te voltooi wat U My gegee het om te doen. Verheerlik My dan nou ook by Uself, Vader, met die heerlikheid wat Ek by U gehad het nog voordat die wêreld bestaan het.

Vraag 52: Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in?

1. Watter hoop hou die ewige lewe vir jou in?

2. Lees my antwoord en oordink dit.

Dat ek eendag uit die dood sal opstaan en vir ewig saam met God en sy mense sal lewe. Christus sal by ons kom bly in die nuwe hemel en nuwe aarde. Ons sal by God self woon en Hom vir ewig kan geniet as ons God. Ons sal vir altyd verlos wees van die sonde en die dood en Hom dien in ’n verheerlikte liggaam.

3. Agtergrond

Die oorwinning oor die Satan en die oordeel oor die mensdom waarvan hoofstuk 20 ons vertel het, word opgevolg in hoofstuk 21 met 1) die koms van die nuwe hemel en nuwe aarde (vers 1), 2) die vestiging van die Nuwe Jerusalem uit die hemel op die aarde as die woonplek van God waarmee alles nuut gemaak word (vers 2-8), en 3) die beskrywing van die heerlikheid van die Nuwe Jerusalem – die bruid, die vrou van die Lam – wat in wese eintlik ook die beskrywing van God se heerlikheid is (vers 9-27).

Hoofstuk 22 sal dié prentjie afrond met ’n beskrywing van die water van die lewe wat uit die troon van God en die Lam uit die stad vloei, afgesluit met ’n versekering van die spoedige en besliste wederkoms belofte van die Here Jesus as aanmoediging vir die gelowiges om vas te hou aan die woorde van God.

4. Lees Openbaring 21:1-8. Wat tref jou?

5. Lees my opsomming van die boodskap daarvan. Watter hoop laat hierdie teks in jou opvlam? Hoe verander dit jou lewe nou?

God die Vader is die Alfa en die Omega

God die Vader is die Almagtige, die Skepper van die hemel en die aarde, die oorsaak, oorsprong en begin van alles. Hy het die eerste hemel en aarde gemaak en sorg vir alles en almal. Hy sal die nuwe hemel en die nuwe aarde maak. Hy sal ons as sy kinders ook nuut maak. Hy sal by ons kom woon as ons God en vir altyd vir ons sorg. Daar sal geen hartseer of dood meer wees nie. Hy is die Alfa en die Omega, die Begin en die Einde. Hy sal vir ons ’n God en ons vir Hom sy kinders wees.

5. Wat beteken die hoop op die ewige lewe vir jou?

Verhale van verlossing en verdoemenis – ‘n perspektief op die nagmaal

Daar is verhale in die Skrif wat relatief helder en duidelik is. Die boodskap is direk. Jy verstaan dit redelik maklik. Die gelykenis van die Barmhartige Samaritaan. Vir wie is jy ‘n naaste? Dit is die punt van daardie gelykenis. Die gelykenis van die tien ongetroude jongvroue. Vyf was verstandig. Vyf was onverstandig. Net vyf was gereed met hulle lampies vir die bruilof. Dit is die punt van daardie gelykenis. Wees gereed vir die koms van die Bruidegom.

Daar is egter ander verhale in die Skrif wat jou begrip uitdaag. Wat nie so helder en duidelik is nie. Waarvan die boodskap nie so direk is nie. Waarvan jy nie alles verstaan nie. Verhale wat jou verwonderd laat. Soms effe verleë. Want jou begrip skiet so ver tekort.

Soms vorm dié verhale ‘n eenheid, ‘n lyn, ‘n trajek, wat regdeur die Bybel loop. Wat nie net OT en NT aan mekaar bind nie, maar jou aan ‘n werklikheid blootstel wat jou asem wegslaan, wat jou in eerbied en ontsag laat neerkniel voor die God wat ons aanbid.

Een van hierdie trajekte is die aantal verhale wat met die nagmaal verband hou.

Continue reading

Die nagmaal as gemeenskap met die Here Jesus – Lukas 22:7-23

Die drama rondom Jesus verhoog al hoe meer in intensiteit in die laaste week van sy aardse lewe.  Want, terwyl Hy nog vol in die bediening staan, en die volk gretig na sy woorde luister, word Jesus se dood deur die Joodse leiers beplan.

’n Gulde geleentheid doen hom voor vir die Joodse leiers met die Satan wat in Judas vaar en hom laat aanbied om Jesus te verraai.  Judas doen dit waarskynlik omdat hy op een of ander manier teleurgestel is in Jesus; die Satan omdat hy onbewus was van God se plan met Jesus se kruisdood en opstanding.

Op die Donderdag, die eerste dag van die fees van die ongesuurde brood, of te wel die Paasfees, stuur Jesus twee van die binnekring dissipels, Petrus en Johannes, om alles reg te kry.  Waarskynlik doen Hy dit so sodat Judas nie vooraf van die plek te wete sou kom nie, en Hy die Paasmaaltyd met sy dissipels sou kon eet, sonder inmenging van die Joodse leiers.

Sommige geleerdes dink dat die bokamer wat gereedgemaak is, die huis van Maria was, die ma van Johannes Markus, waarvan ons later in Handelinge lees (12:12).

14En toe die uur kom, het Hy aan tafel gegaan en die twaalf apostels saam met Hom. 15En Hy sê vir hulle: Ek het baie sterk daarna verlang om hierdie pasga met julle te eet voordat Ek ly. 16Want Ek sê vir julle: Ek sal sekerlik nie meer daarvan eet voordat dit in die koninkryk van God vervul is nie. 17En toe Hy ’n beker geneem het, dank Hy en sê: Neem dit en deel dit onder julle. 18Want Ek sê vir julle: Ek sal sekerlik nie drink van die vrug van die wynstok voordat die koninkryk van God gekom het nie. 19Daarop neem Hy brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy dit en gee dit aan hulle en sê: Dit is my liggaam wat vir julle gegee word; doen dit tot my gedagtenis. 20Net so neem Hy ook die beker ná die maaltyd en sê: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed wat vir julle uitgestort word. 21Maar kyk, die hand van hom wat My verraai, is by My aan tafel. 22Die Seun van die mens gaan wel heen volgens wat bepaal is, maar wee daardie man deur wie Hy verraai word! 23Toe begin hulle onder mekaar te vra wie van hulle dit tog kon wees wat dit sou doen.

1. Let op dat Lukas die dissipels hier apostels noem – dit beteken gestuurdes – een van 5 keer wat hy dit doen (die ander kere is: Luk 6:13 – albei titels reg aan die begin met hulle verkiesing; 9:10 – met hulle eerste volwaardige sending; 17:5 – terwyl hulle op reis is na Jerusalem; 24:10 – na die opstanding).

Dat dit by die pasga-nagmaal is, is betekenisvol, omdat dit iets sê van die feit dat die nagmaal nie net dié samebindende teken van Christelike gemeenskap reg oor die wêreld is nie, maar dat die nagmaal ons almal ook gestuurdes maak.

2. Dit is ook opmerklik dat dit Jesus is wat praat van sy sterk verlange om die pasga saam met hulle te eet: “voordat Ek ly.” Die bemoediging wat die gemeenskap rondom die tafel gee, mag ‘n mens nooit onderskat nie. Dit is iets wat selfs Jesus nodig gehad het.

3. By die paasmaaltyd is daar vier keer wyn gedrink as deel van die seremonie, waarvan Lukas hier twee spesifiek noem, waarskynlik die tweede en derde onderskeidelik (die derde was “die beker van danksegging” waarvan ons in 1 Kor 10:16 lees).   

Met die eerste teug uit die beker het Hy God gedank daarvoor en dit uitgedeel onder die dissipels. Hy het heel spesifiek die gemeenskap wat onder hulle tot stand kom deur die maaltyd beklemtoon.

4. Jesus sê daarby ook iets besonders. Sy oë is nie net op die lyding wat Hy binnekort moet ondergaan nie. Dit waarvan die slag van die lam as plaasvervangende offer praat nie.

Sy oë is ook op die heerlikheid wat kom. Dit is waarom Hy sê: “Ek sal sekerlik nie meer daarvan eet voordat dit in die koninkryk van God vervul is nie.“ Sy oë was op die bruilofsmaaltyd wat Hy saam met die gelowiges uiteindelik in die hemel sal geniet (Openb 19). Hy rig daarmee ook die oë van die dissipels op die heerlikheid wat beskikbaar is anderkant die lyding.

5. Daarop neem Jesus brood, en nadat Hy God ook daarvoor gedank het, breek Hy dit en gee dit aan hulle as ‘n verdere stuk gemeenskap. Hierdie keer nie net met mekaar nie, maar met Homself.

“Dit is my liggaam wat vir julle gegee word; doen dit tot my gedagtenis.”

Dit is die diepste sin en betekenis van die nagmaal, die gemeenskap met die Lam van God wat die vrug van sy lyding en opstanding aan ons bied, die vreugde van die ewige lewe.

6. Met die volgende beker – ná die breek van die brood en die maaltyd van die lam – verklaar Hy dat hierdie pasga-nagmaal nou ‘n nuwe verbond is, die nuwe testament wat met sy gestorte bloed geteken en gewaarmerk is.

7. Uiteraard is dit ook die plek waar die skeiding kom tussen dié wat Jesus aanvaar en dié wat Hom verraai.

Let op dat Judas deel het aan die nagmaal, maar dat dit hom nie keer om Jesus te verraai nie – hoe tragies! Soos Jesus sê: “Maar kyk, die hand van hom wat My verraai, is by My aan tafel.”

Jesus verklaar die verraad op ‘n dubbele manier. Aan die een kant gaan die Seun van die mens gaan wel heen volgens wat bepaal is. Dws God se hand is duidelik sigbaar in die offer wat nou gelewer gaan word.

Maar, aan die ander kant is dit ook doodgewoon Judas se verraad. En dié daad sou ook Judas se lewe kos. Die een dood lei tot verlossing – die van Jesus. Die ander dood lei tot verdoemenis – die van Judas.

8. Die boodskap bly – dié wat die nagmaal gebruik as gemeenskap met die Here Jesus ontvang die ewige lewe en kan uitsien na die bruilofsmaaltyd van die Lam. Vier dit vandag as herinnering aan wat gegee is, en as verwagting op dit wat nog kom.

Wat is die nagmaal? – Die belydenisskrifte

1. Lees die Nederlandse Geloofsbelydenis 35, Heidelbergse Kategismus 75-82, en Westminster Geloofsbelydenis 29. Wat leer jy oor die nagmaal? Wat beteken dit vir jou? Wat vra dit van jou?

Nederlandse Geloofsbelydenis 35

DIE HEILIGE NAGMAAL

Ons glo en bely dat ons Verlosser, Jesus Christus, die sakrament van die heilige nagmaal beveel en ingestel het om hulle te voed en te onderhou wat Hy reeds wederbaar en in sy huisgesin, die kerk, ingelyf het. Nou het dié wat weergebore is, tweërlei lewe in hulle: die een liggaamlik en tydelik, wat hulle van hulle eerste geboorte saamgebring het en wat alle mense besit; die ander geestelik en hemels, wat aan hulle gegee word in die tweede geboorte, wat deur die Woord van die evangelie in die gemeenskap van die liggaam van Christus plaasvind. Almal deel nie in hierdie lewe nie, maar slegs die uitverkorenes van God. So het God tot instandhouding van die liggaamlike en aardse lewe vir ons aardse en gewone brood voorsien; dit dien die lewe en behoort, soos die lewe self, aan almal.

Maar om die geestelike en hemelse lewe wat die gelowiges besit, in stand te hou het Hy vir hulle ‘n lewende brood gestuur wat uit die hemel neergedaal het, naamlik Jesus Christus. Hy voed en onderhou die geestelike lewe van die gelowiges wanneer Hy geëet, dit wil sê deur die geloof geestelik toegeëien en ontvang word. Om hierdie geestelike en hemelse brood vir ons af te beeld het Christus aardse en sigbare brood as ‘n teken van sy liggaam en wyn as ‘n teken van sy bloed ingestel.

Hy gee ons daarmee dit te kenne: so waarlik as wat ons die sakrament ontvang en in ons hande hou en dit met ons mond eet en drink en dit daarna ons lewe in stand hou, net so waarlik ontvang ons vir ons geestelike lewe in ons siele deur die geloof – dit is die hand en mond van ons siel – die ware liggaam en die ware bloed van Christus, ons enigste Verlosser.

Dit staan dus bo alle twyfel vas dat Jesus Christus nie tevergeefs sy sakramente vir ons voorgeskryf het nie; Hy doen immers in ons alles wat Hy vir ons deur hierdie heilige tekens voor oë stel, al gaan dit ons verstand te bowe en is dit vir ons onbegryplik hoe dit gebeur, net soos die werking van die Heilige Gees ondeurgrondelik en onbegryplik is. Tog dwaal ons nie as ons sê dat wat deur ons geëet en gedrink word, die eie en natuurlike liggaam en die eie bloed van Christus is nie; maar die manier waarop ons dit nuttig, is nie met die mond nie maar met die Gees deur die geloof. Daarom, al bly Christus altyd aan die regterhand van sy Vader in die hemel sit, hou Hy tog nie op om ons deur die geloof aan Homself deel te laat hê nie. Hierdie feesmaal is ‘n geestelike maaltyd waar Christus Homself met al sy weldade aan ons meedeel en waar Hy ons Homself en die verdienste van sy lyding en sterwe laat geniet. Hy voed, versterk en vertroos ons arme troostelose siel as ons sy liggaam eet, en Hy verkwik en herstel dit as ons sy bloed drink. Verder, hoewel die sakramente én die sake waarvan hulle tekens is, bymekaar hoort, word nie beide deur alle mense ontvang nie. Die goddelose mens ontvang wel die sakrament tot sy verdoemenis, maar hy ontvang nie die waarheid van die sakrament nie. So het Judas en Simon die towenaar albei wel die sakrament ontvang maar nie Christus, wat daardeur voorgestel word nie; Hy word slegs aan die gelowiges gegee.

Ten slotte, ons ontvang die heilige sakrament in nederigheid en met eerbied in die samekoms van die volk van God, waar ons met danksegging ‘n heilige gedagtenis aan die dood van Christus ons Verlosser onderhou en belydenis van ons geloof en van die Christelike godsdiens doen. Daarom behoort niemand daarheen te gaan as hy homself nie eers deeglik ondersoek het nie, sodat hy nie tot sy eie oordeel eet en drink as hy van hierdie brood eet en uit hierdie beker drink nie (1 Kor. 11:29).

Kortom, deur die gebruik van hierdie heilige sakrament word ons tot ‘n vurige liefde vir God en ons naaste beweeg. Daarom verwerp ons alle brousels en verwerplike versinsels wat mense by die sakrament bygevoeg en daarmee vermeng het, as ontheiligings daarvan. Ons verklaar dat ons tevrede moet wees met die verordening wat Christus en sy apostels ons geleer het, en ons sê dieselfde as wat hulle daarvan gesê het.

Matt. 26:26; Mark. 14:17; Luk. 22:19; 1 Kor. 11:24, 28; Joh. 3:6; 10:10; 5:25; 6:48, 51, 63; 1 Kor. 10:16, 27; Ef. 3:17; Joh. 6:35; Hand. 3:21; Mark. 16:14; Matt. 26:11; 1 Kor. 10:3-4; 11:29; Rom. 8:22; 2 Kor. 6:15; 1 Kor. 2:14; Hand. 2:42; 20:7.

Heidelbergse Kategismus 75-82

75 Vraag: Hoe word jy in die heilige nagmaal daarop gewys en daarvan verseker dat jy aan die enige offerande van Christus aan die kruis en aan al sy weldade deel het?

Antwoord: Christus het my en alle gelowiges beveel om tot sy gedagtenis van hierdie gebreekte brood te eet en van hierdie beker te drink. Daarby het Hy beloof (a), Ten eerste, dat sy liggaam so seker vir my aan die kruis geoffer en gebreek, en sy bloed vir my gestort is, as wat ek met my oë sien dat die brood van die Here vir my gebreek en die beker aan my gegee word. Ten tweede, dat Hy self my siel met sy gekruisigde liggaam en gestorte bloed net so seker vir die ewige lewe voed en verkwik as wat ek die brood en die beker van die Here, as ontwyfelbare tekens van Christus se liggaam en bloed, uit die hand van die bedienaar ontvang en met die mond geniet.

(a) Matt 26:26-28; Mark 14:22-24; Luk 22:19, 20; 1 Kor 10:16, 17; 11:23-25; 12:13.

76 Vraag: Wat beteken dit om die gekruisigde liggaam van Christus te eet en sy bloed wat vergiet is, te drink?

Antwoord: Dit beteken nie slegs om met ‘n gelowige hart die hele lyding en sterwe van Christus aan te neem en daardeur vergewing van sondes en die ewige lewe te verkry nie (a). Dit beteken boonop om deur die Heilige Gees, wat tegelyk in Christus en in ons woon, al hoe meer so met sy geseënde liggaam verenig te word (b), dat ons vlees van sy vlees en been van sy gebeente is (c); al is Christus nou in die hemel (d) en ons op die aarde. Dit wil se dat ons deur een Gees – soos die ledemate van die liggaam deur een siel – ewig lewe en geregeer word (e).

(a) Joh 6:35, 40, 47, 48, 50, 51, 53, 54. (b) Joh 6:55, 56. (c) Ef 5:29, 30; 3:16; 1 Kor 6:15; 1 Joh 3:24; 4:13. (d) Kol 3:1; Hand 3:21; 1 Kor 11:26. (e) Joh 6:57; 15:1-6; Ef4:l5, l6.

77 Vraag: Waar het Christus beloof dat Hy die gelowiges so seker met sy liggaam en bloed sal voed en verkwik as wat hulle van hierdie gebreekte brood eet en uit hierdie beker drink?

Antwoord: By die instelling van die nagmaal wat soos volg lui (a): “In die nag waarin Hy verraai is, het die Here Jesus brood geneem, en nadat Hy gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: `Neem, eet, dit is my liggaam wat vir julle gebreek word; doen dit tot my gedagtenis. Net so ook die beker ná die ete met die woorde: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed; doen dit, so dikwels as julle daaruit drink, tot my gedagtenis. Want so dikwels as julle van hierdie brood eet en hierdie beker drink, verkondig julle die dood van die Here totdat Hy kom” (1 Kor 11:23-26). Hierdie belofte word ook herhaal deur Paulus waar hy sê: “Die beker van danksegging wat ons met danksegging seën, is dit nie die gemeenskap met die bloed van Christus nie? Die brood wat ons breek, is dit nie die gemeenskap met die liggaam van Christus nie? Omdat dit een brood is, is ons almal een liggaam, want ons het almal deel aan die een brood” (1 Kor 10:16, 17).

(a) Matt 26:26-28; Mark 14:22-24; Luk 22:19, 20.

78 Vraag: Verander die brood en wyn dan in die werklike liggaam en bloed van Christus?

Antwoord: (a) Nee, maar soos die water by die doop nie in die bloed van Christus verander of die afwassing van sonde self is nie, maar slegs ‘n Goddelike teken en versekering daarvan (b), so verander die brood by die nagmaal nie in die liggaam van Christus self nie (c). Ooreenkomstig die aard en gebruik van die sakramente word die brood egter die liggaam van Christus genoem (d).

(a) Matt 26:29. (b) Ef 5:26; Tit 3:5. (c) 1 Kor 10:16; 11:26. (d) Gen 17:10, 11; Eks 12:11, 13; 13:9; 1 Pet 3:21; 1 Kor 10:3, 4.

79 Vraag: Waarom noem Christus dan die brood sy liggaam en die beker sy bloed of die nuwe Testament in sy bloed en waarom noem Paulus dit die gemeenskap met die liggaam en bloed van Christus?

Antwoord: Daar is gewigtige redes waarom Christus so sê: Hy wil ons daarmee leer dat, soos brood en wyn die tydelike lewe onderhou, so voed sy gekruisigde liggaam en gestorte bloed, as die egte voedsel en drank, ons siele vir die ewige lewe (a). Verder wil Hy ons deur hierdie sigbare tekens en waarborge veral verseker dat ons net so seker deur die werking van die Heilige Gees aan sy ware liggaam en bloed deel kry as wat ons hierdie heilige tekens met die liggaamlike mond tot sy gedagtenis ontvang (b). Hy verseker ons ook dat al sy lyding en gehoorsaamheid so seker ons eie is asof ons self in eie persoon alles gely en die skuld vir ons sondes aan God ten volle betaal het.

(a) Joh 6:55. (b) 1 Kor 10:16.

80 Vraag: Wat is die onderskeid tussen die nagmaal van die Here en die Roomse mis?

Antwoord: Die nagmaal betuig aan ons dat ons volkome vergewing van al ons sondes het, ter wille van die enige offer van Jesus Christus wat Hy self eens en vir altyd aan die kruis volbring het (a), en dat ons deur die Heilige Gees in Christus ingelyf word (b), wat nou na sy menslike natuur in die hemel aan die regterhand van die Vader (c) is en daar deur ons aanbid wil word (d). Die Roomse mis, daarenteen, leer dat die lewendes en die gestorwenes nie deur die lyding van Christus vergewing van sondes het nie, tensy Christus nog daagliks vir hulle deur die priesters geoffer word. Verder dat Christus liggaamlik in die brood en wyn aanwesig is en derhalwe daarin aanbid moet word. Die mis is dus in wese niks anders nie as ‘n verloëning van die enige offer en lyding van Jesus Christus en ‘n afgodery wat vervloek is (e).

(a) Heb 10:10, 12; 7:26, 27; 9:12, 25; Joh 19:30; Matt 26:28; Luk 22:19. (b) 1 Kor 10:16, 17; 6:17. (c) Joh 20:17; Kol 3:1; Heb 1:3; 8:1. (d) Matt 6:20, 21; Joh 4:21; Luk 24:52; Hand 7:55; Kol 3:1; Fil 3:20; 1 Tess 1:10. (e) Heb 9:26;10:12, 14.

81 Vraag: Wie moet na die nagmaalstafel van die Here kom?

Antwoord: Hulle wat vanweë hulle sondes ‘n afkeer van hulleself het, maar tog vertrou dat dit hulle om Christus wil vergewe is en dat die swakhede wat nog oor is, met sy lyding en sterwe bedek is; en die wat ook begeer om hulle geloof hoe langer hoe meer te versterk en hulle lewe te verbeter. Maar die huigelaars en die wat hulle nie van harte tot God bekeer nie, eet en drink ‘n veroordeling oor hulleself (a).

(a) 1 Kor 11:28; 10:19-22.

82 Vraag: Moet die mense ook aan die nagmaal toegelaat word wat met hulle belydenis en lewe wys dat hulle ongelowig en goddeloos is?

Antwoord: Nee, want so word die verbond van God ontheilig en sy toorn oor die hele gemeente opgewek (a). Daarom is die Christelike kerk volgens die bevel van Christus en sy apostels verplig om sulke mense met die sleutels van die koninkryk van die hemel uit te sluit, totdat hulle verbetering van hulle lewe bewys.

(a) 1 Kor 11:20, 34; Jes 1:11; 66:3; Jer 7:21; Ps 50:16.

Westminster Geloofsbelydenis 29

The Lord’s Supper

1. The night Jesus was betrayed he instituted the sacrament of his body and blood, called the Lord’s supper, to be observed in his church until the end of the world as a perpetual remembrance of his sacrifice in death and as the seal of all the benefits of that sacrifice for true believers. It also signifies the spiritual nourishment and growth of believers in Jesus and their additional commitment to perform all the duties they owe him. Finally it is a bond and pledge of believers’ communion with Jesus and with each other as members of his mystical body.1

1. 1 Cor 11.23-26, 10.16-17, 21, 12.13, Mt 26.26-27, Lk 22.19-20.

2. In this sacrament Christ is not offered up to his Father, nor is any actual sacrifice made for the remission of sins of the living or the dead.2 Rather, this sacrament commemorates Christ’s offering up of himself, by himself, on the cross once for all, and it spiritually offers up to God every possible praise for that sacrifice.3 Consequently the so-called sacrifice of the Roman Catholic mass does detestable injustice to Christ’s one sacrifice, which is the only propitiation for all the sins of the elect.4

2. Heb 9.22, 25-26, 28.

3. 1 Cor 11.24-26, Mt 26.26-27, Lk 22.19-20.

4. Heb 7.23-24, 27, 10.11-12, 14, 18.

3. In the administration of the Lord’s supper Jesus has directed his ministers to declare to the congregation his words instituting this sacrament, to pray, and to bless the bread and wine, which are thus set apart from their ordinary use and put to holy use. His ministers are to take and break the bread, to take the cup, and (communicating themselves, too) to give both to the communicants—but not to anyone else not present at that time in the congregation.5

5. Mt 26.26-28, Mk 14.22-24, Lk 22.19-20, 1 Cor 11.23-27; see citations under Sections 1 and 2, Acts 20.7, 1 Cor 11.20.

4. Practices contrary to the nature of this sacrament and to the institution of it by Christ are private masses or receiving the sacrament alone from a priest or anyone else;6 denying the cup to the congregation;7 and worshiping the bread and wine themselves by lifting them up or carrying them around for adoration or reserving them for any counterfeit religious use.8

6. 1 Cor 10.6, 1 Tm 1.3-4.

7. Mk 4.23, 1 Cor 11.25-29.

8. Mt 15.9; there is not the least appearance of a warrant for any of these things, either in precept or example, in any part of the word of God; see all the places in which the ordinance is mentioned.

5. The bread and wine in this sacrament, properly set apart to the uses ordained by Christ, so relate to him crucified that truly and yet only sacramentally they are sometimes called by the name of what they represent, that is, the body and blood of Christ.9 Even so, they still remain in substance and nature only bread and wine, as they were before their sacramental use.10

9. Mt 26.26-28.

10. 1 Cor 11.26-28, Mt 26.29.

6. The teaching that the substance of the bread and wine is changed into the substance of Christ’s body and blood (usually called transubstantiation) by the consecration of a priest or any other means is objectionable not only to Scripture but even to common sense and reason. Such The Lord’s Supper teaching overturns the nature of the sacrament and has been and is the cause of much superstition and indeed flagrant idolatry.11

11. Acts 3.21, 1 Cor 11.24-26, Lk 24.6, 39; these statements are inferences from the doctrine of the sacraments and do not require specific Scripture proofs.

7. Worthy receivers, physically partaking of the visible substances of this sacrament, do then also by faith actually and in fact, but not physically or bodily, spiritually receive and feed on Christ crucified and on all the benefits of his death. The body and blood of Christ are not then bodily or physically in, with, or under the bread and wine; but they are actually spiritually present to the faith of believers in the administration of this sacrament, just as the bread and wine are physically present.12

12. 1 Cor 11.28, 5.7-8, 10.16,3-4, Jn 6.53,58; see note under Section 6 above.

8. Although ignorant or wicked men may partake of the physical substances in this sacrament, they do not receive what is signified by them. However, by their unworthy coming to the Lord’s table they are guilty of his body and blood and bring judgment upon themselves. Therefore, just as the ignorant and ungodly are not fit to enjoy communion with Christ, neither are they worthy to come to the Lord’s table, and, as long as they remain ignorant and ungodly, they cannot and must not be allowed to partake of the holy mystery of communion without committing a great sin against Christ.13

13. 1 Cor 11.27-29, 2 Cor 6.14-16, 1 Cor 10.21, 5.6-7,13, 2 Thes 3.6,14-15, Mt 7.6.

2. Loof die Here in gebed vir die spesifieke wysheid en insig wat die geloofsbelydenisse jou gee oor die nagmaal.

Wat is die nagmaal? – Openbaring 19:6-9

Ek het toe iets gehoor soos die geluid van ’n baie groot skare, soos die gedruis van baie waterstrome en soos die gerammel van swaar donderweer. Hulle het aanhou uitroep: “Halleluja! Die Here heers as koning, ons God, die Almagtige, laat ons juig en jubel en aan Hom eer betoon, want die tyd het aangebreek vir die bruilof van die Lam, en sy bruid het haarself daarop voorberei. Sy is toegelaat om fyn, helder skoon linne aan te trek.” Die fyn linneklere is die regverdige dade van hulle wat aan God toegewy is. Die engel het toe vir my gesê: “Skryf: Geseënd is hulle wat na die bruilofsfees van die Lam uitgenooi is.” Hy sê toe ook aan my: “Die woorde wat van God af kom, is betroubaar.” (NLV)

Openbaring 19 handel oor drie sake: die jubellied van die hemelse skare oor die verwoesting van alle aardse magte; die bruilofsfees van die Lam van God met sy bruid, die kerk; die oordeel oor die Antichris en die valse profeet.

Die bruid, die kerk, word toegelaat om haar gereed te maak vir die bruilof met wit klere as simbool van die regverdige dade van die heiliges. Interessant, die bruilofsgaste is dieselfde geloofsgemeenskap as die bruid van die Lam.  Gelowiges is dus beide die bruid asook die genooide gaste. Die punt is dat die geloofsgemeenskap van die kerk met die Here Jesus sy toppunt bereik. Die twee metafore dui die intimiteit en die eer van hierdie gemeenskap aan.

1. Jesus het gesê dat Hy saam met ons sal aansit by die “pasga” (nagmaal) in die koninkryk van God (Luk 22:16). Dit word hier beskryf as die “bruilofsfees” van die Lam. Wat beteken hierdie belofte vir jou?

2. Deel van die opgewondenheid oor hierdie bruilofsfees is dat ons voorberei word deur ons toewyding aan die Here Jesus. Hoe help die gedeelte jou om te volhard in goed doen?

3. Lees die verse later vandag weer om jou te opgewonde te maak oor die voorreg wat vir ons wag in die hemel as die bruid van die Lam.

4. Jy kan later vanaand die gedeelte weer lees in die konteks van Openbaring 19 sowel as my bydrae daaroor: Openbaring 19 – Gelowiges jubel oor die bruilofsfees van die Lam en God se regverdige oordeel en uitwissing van die Bose.

%d bloggers like this: