1 Tessalonisense 4 – Nog meer aan die Here toegewy

Paulus spoor hulle in twee gedeeltes aan – soos ’n pa (2:11-12) – om hulleself nog meer as tevore aan die Here toe te wy.  En die 2 hoofsake waarin hulle dit moet uitleef, is om nie onsedelik te leef nie (4:1-8) en mekaar lief te hê (4:9-12).

Let op dat in die vorige paar verse, 3:11-13, hy reeds die twee onderwerpe aangeroer het, sowel as die onderwerp van die wederkoms, waaroor hy vanaf vers 13 gaan praat.  Maar dat hy dit daar as ’n gebed vir die Here aanbied: mag hulle liefde vir mekaar groei, en mag hulle heilig leef, tot by die dag van Christus.

Nou gaan hy oor tot sy aansporing, nadat hy dit eers as gebed vir die Here gegee het.

1. Onsedelikheid (porneia – die woord word hier heel algemeen gebruik vir seks buite die huwelik) was geen probleem in die Griekse wêreld nie, anders as in die Joodse wêreld, aangevuur deur losbandige praktyke by die tempels.  Paulus spoor hulle egter aan om persoonlik[1] en in hulle huwelikslewe met selfbeheersing (“weerhou julle van”) en integriteit (“nie te buite gaan” en “niemand bedrieg nie”) op te tree.  Ons hoor hierin die besluite van die “sinode” van Jerusalem weerklink (Hand 15:29).  Maar sy oproep is nie maar net ’n morele of Joodse lewensles wat hy hulle gee nie.  Dit is God se wil vir hulle.  Hierop sou hy nog verder uitbrei in sy briewe aan die Korintiërs (1 Kor 5:1; 6:12-20)

2.  Let hoe hy die liefde vir mekaar nie as ’n gevoel vir of selfs diensbaarheid aan mekaar uitspel nie.  Hulle moet mekaar liefhê deur hulle met hulle eie sake besig te hou, en self in hulle lewensonderhoud te voorsien.  Hierdie oproep het implikasies vir die manier waarop die gemeente funksioneer, sowel as vir hulle getuienis na buite.  Hulle moet deur hulle eerbare leefwyse die agting van mense buit die gemeente afdwing.  Dit het ook ’n direkte positiewe gevolg vir hulleself.  Hulle sal van niemand afhanklik wees nie.

Let op dat Paulus nie met hulle oor die gevaar van rykdom praat nie, want die gemeente was arm.  Daarom moes Paulus self in sy lewensonderhoud voorsien, waartoe die gemeente in Filippi ook bygedra het.  Maar hy skryf aan die Tessalonisense oor selfvoorsiening sodat hulle nie van iemand anders afhanklik sou wees nie.  Trouens in sy tweede brief sal hy hulle waarsku om nie leeg te lê en op ander te teer nie (2 Tes 3:7-12).

In vers 13-18 brei Paulus waarskynlik uit oor vrae oor die opstanding uit die dood wat hulle aan Timoteus gevra het.  Dit wil voorkom asof sommige gelowiges depressief geraak het oor die lot van hulle geliefdes na hulle dood.  Dit kan selfs wees dat van dié sterftes weens die vervolging was.  Let op hoe Paulus die feit van die opstanding van Jesus gebruik om nie net vir hulle die regte lering oor die opstanding te gee nie, maar hulle ook te troos en met hoop te laat lewe.

In kort, sê Paulus, die ontslapenes is by die Here, en aan die einde van die tyd sal hulle wat dan nog lewe ook by die Here wees.  Dit val my op dat hy nie oor die presiese prosesse uitwei waardeur dit alles sal gebeur nie, maar hulle troos met die teenwoordigheid van God self:

“En so sal ons altyd by die Here wees.” (4:17)

Op ‘n manier is dit die somtotaal van alles in die lewe, om by die Here te wees. En dit is ook my troos vir vandag, en elke dag.

---

[1] Die woord skeuos wat hier in vers 4 met vrou vertaal word, beteken letterlik “houer” (vessel), en word meesal met liggaam vertaal (bv. 2 Kor 4:7).  Dit dui dus eerder op die (seksuele) beheersing van ’n mens se eie liggaam (vgl NIV en NKJV wat so vertaal; vgl ook 1 Sam 21:5 waar die Hebreeuse woord in die LXX met skeuos vertaal word waar dit duidelik op liggaam dui), hoewel die volgende opdrag van Paulus dat hulle hulself nie te buite moet gaan nie, en niemand anders moet benadeel nie, wel op die huwelik kan dui. Daarom kies ek om van persoonlike selfbeheersing en integriteit te praat sowel as in die huwelikslewe. In 1 Pet 3:7 word die woord skeuos wel gebruik in die betekenis van vrou, soos die konteks duidelik aantoon.