Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (2)

  • Avatar

    Tokkie

    |

    Chris, ‘n dom vraag: Nadat ek alles gelees het van die afgelope paar dae, het die vraag by my opgekom: As baie van die uitsprake Paulus se eie mening is, kan ons dan nog aanneem dat “die Bybel as God se Woord” so se? Ons het geleer en het ons kinders geleer dat dit God se uitsprake is bv. dat dit goed is om nie te trou nie ens. Verstaan ek dit reg? Tokkie

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Die Bybel is God se Woord in mensetaal. Daarom kan ons dit aan die een kant as openbaring van God se wil neem, maar aan die ander kant ook bv. ‘n ontwikkeling in gedagtes onderskei rondom, sê nou maar, hoe om sonde te hanteer.

      • Volgens die wet kon jy mense doodmaak vir oortredings soos owerspel, selfs gesinne doodmaak, as iemand hom verryk met oorlogsbuit as God bepaal het dit moet vernietig word (Agan).
      • Dit doen ons nie meer nie, onder andere weens die liefdesgebod wat Jesus ons kom gee het.

      Die wet bly egter steeds die Woord van God, maar omdat dit in mensetaal is, en daar ontwikkeling was in die openbaring wat God gegee het, kom ons die liefdesgebod na en wis ons mense nie meer uit wat oortree het nie (kyk bv. na Joh 8 – vrou wat in owerspel gevang is – wat Jesus vergewe en beraad, maar nie stenig nie). Gesinne word ook nie meer saam met die oortreder gestraf nie, omdat Jeremia en Esegiël dit al “voor Christus” geskryf het, dat elkeen vir sy eie sonde gestraf moet word.
      Dit geld ook Paulus se briewe, meer nog, waar hy spesifiek sê dat iets sy eie mening is, soos in 1 Kor 7 (iets wat hy nie baie doen nie, moet ‘n mens bysê!). Dit bly dus die Woord van God, maar daardie gedeelte is in “Paulus”-taal, en daarom nie op een gesaglyn met ander uitsprake nie, bv. dit wat hy skrywe in 1 Kor 13 oor die liefde.
      Die Woord se eie uitsprake hieroor help ons nog verder om te onderskei tussen die dinge wat in die hart van ons geloof staan – die opstanding van Jesus en die liefdesgebod bv. – en die dinge wat op die periferie staan – wat ons eet, aantrek, vier ens (Rom 14-15 praat bv. daaroor).
      Maar, en dit is belangrik, selfs wanneer die Woord dus vir ons die vryheid gee om ons eie idees oor goed te vorm, en van mekaar daaroor te verskil, oor dié dinge wat nie so belangrik is nie, bly dit ook nog steeds die Woord van God.
      Die Woord van God is dus nie ‘n statiese dokument van bevele wat vir tyd en ewigheid dieselfde bly nie. Dit is kompleks, dinamies, spreek ons op verskillende maniere aan op verskillende tye in ons lewe en in verskillende situasies.
      Daarby moet ons ook nog rekening hou met die feit dat God met ons praat deur die Woord, en die Woord (ek bedoel nou in die sin van die Bybel, nie in die sin van God nie, soos Johannes 1 daaroor praat) nie self God is nie … maar daaroor miskien ‘n ander dag!

      Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Herman Steyn

    |

    Hallo Chris.

    Kan jy my die Excell file stuur wat jy na verwys in Markus asseblief.
    Ek geniet jou werk verskriklik baie. Baie insiggewend end leersaam.

    Ek het nog nooit tevore werk gekry wat so goed verduidelik word nie.

    Die Here se seën sky duidelik deur in jou en jou werk.

    Byvoorbaat dankie.

    Herman

  • Avatar

    bonita

    |

    Baie dankie vir u leering leer baie

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ek is bly Gerhard. Geniet dit.

  • Avatar

    Gerhard

    |

    Good morning. Baie dankie vir die leering wat ek ontvang in die bybel skool wat ek ontvang. Die Here seen dit.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Hertha. Ek is bly! Ek het geskryf oor die Sabbat op verskillende plekke. Jy kan hier lees. Daar is ook ‘n skakel daarin na ‘n vorige skrywe van my oor die Sabbat. Dit was Saterdag, die sewende dag van die week.

  • Avatar

    Hertha

    |

    Baie dankie. Daar is darem nou lig vir my vir openbaring. Ek het net 1 vraag watter dag dink u is Sabbat?

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Baie dankie Chris vir hierdie helder skriflig. Ek ondersteun jou heelhartig!!

  • Avatar

    johanb

    |

    Dagsê Chris en lesers
    Dit is ‘n openbaring om die baie interessante boek, Josua te sien as die enigste boek in die Bybel wat die naam van Jesus het – dit moet dus iets besonders bevat. Die hele fisiese Joshua-stryd word vir ons baie sterk beklemtoon op ‘n geestelike en profeteiese wyse in die boek Efésiērs.
    Hoofstuk-10 is ‘n mini profetiese weergawe en tipologie van die groot globale styd aan die einde van die tyd soos in Daniel en veral Openbaringe – dieselfde figure en gebeure word gereflekteer – soos die koning van die konfederasie wat homself as “the Lord of righteousness” noem – die haelsteen stortvloed – die konings wat shuiling soek in die grotte ensovoorts – maar die ware “Lord of righteousness” gaan sy verkyning maak en alles van die wêreld orde vernietig – net soos in Josua beskryf – is dit nie wonderlik nie – Prys die Here wat die stryd voer.

  • Avatar

    Neels Hubinger

    |

    Dankie Chris vir die perspektief van “afhandeling, afronding, oorwinning, lofprysing” en sluit in ons tyd aan by ons Sondag van aanbidding, rus en lofprysing in die gemeenskap van gelowiges… Groete

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Neels. Die kommentare fokus op ‘n kombinasie van twee Skriftradisies as agtergrond vir die sewe dae se liturgiese prosessie om Jerigo.

    1. Die eerste is die skeppingstradisie wat in herinnering geroep word. Soos die ses skeppingsdae uitmond op die sewende dag se rus (Gen 1), só gebeur dit ook met hierdie liturgiese prosessie om Jerigo. Die sewende dag bring afhandeling en afronding met die oorwinning oor Jerigo (Jos 6).
    2. Die tweede is die Uittogtradisie met die Paasfees en die fees van die ongesuurde brood. Dit het ook sewe dae aangehou en het geëindig met die viering van die oorwinning oor Egipte en die rus waarheen God hulle nou na Kanaän gaan lei (Eks 12-13). Onthou dat Israel ook só pas die Paasfees by Gilgal gevier het, waarin dié Uittog in herinnering geroep is. Hulle is nou in die tyd van die fees van die ongesuurde brood (Jos 5). Die liturgiese prosessie rondom Jerigo lê dus in die verlengde van dié fees. Die sewende dag bring dus hier by Jerigo ook oorwinning (Jos 6).

    Of dit ‘n Sabbatdag was, is egter onseker, want dit staan nie in die teks nie. Maar, dit sou sin maak as dit was. Hulle het in elk geval nie die trekkery om Jerigo opgeskort indien die Sabbatdag êrens anders in die week geval het nie.

%d bloggers like this: