1 Tessalonisense 1 – Geloof, liefde en hoop energeer

Die brief kom van Paulus, Silvanus (Silas se Latynse naam) en Timoteus.  Soos die spreekwoord lui in Afrika, jy kan nie met een vinger ’n vlooi knyp of ’n drom speel nie – die bediening is ’n gesamentlike onderneming.

Inderdaad is dit ook waar van die gemeente.  Paulus beskryf die gemeente as een: “wat aan God die Vader en die Here Jesus Christus behoort”.  In die oorspronklike Grieks staan daar letterlik “wat IN God …is”.  En in hulle verbintenis aan God is hulle ook verbind aan alle ander gemeentes wat aan God behoort.

Dit tref my dat in hierdie eerste brief van Paulus hy reeds die tema van geloof, liefde en hoop gebruik as beskrywing van ‘n Christelike lewe wat die moeite werd is (vgl 1 Tes 5:8; Rom 5:2-5; 1 Kor 13:13; Gal 5:5-6; Kol 1:4-5) Interessant is dat die orde van die woorde in die onderskeie briewe verskil, na gelang van die omstandighede van die mense waarvoor geskryf word.  Hier is die klem van Paulus op die hoop, waaroor hy in verband met die wederkoms verder sal uitbrei.  Die drie woorde word ook deur ander skrywers in die NT gebruik (Hebr 6:10-12; 10:22-24; 1 Pet 1:21-22).

Dit is een van die mees fundamentele beskrywings van die Christelike lewe.  En wat spesifiek interessant is, is dat dit so aksievol en konkreet beskryf word: 1) die werk van julle geloof, 2) die inspanning van julle liefde en 3) die volharding van julle hoop op ons Here Jesus Christus.

Let verder op hoe vers 5-6 met die werk van hulle geloof te make het, vers 7-8 met die inspanning van hulle liefde, en vers 9-10 met die volharding van hulle hoop.  Voorwaar nie net ’n kunstige manier om te skryf nie, maar ’n uitstaande samevatting van wat die Christelike lewe behels.

En deur hulle geloof, hoop en liefde word die Tessalonisense ’n voorbeeld vir al die gelowiges van Griekeland (2 provinsies Masedonië en Agaje).  Daarvoor dank Paulus God, omdat dit ’n kragtige getuienis is van die werk van die Heilige Gees.

Dit alles word verbind aan die wyse waarop die evangelie tot hulle gekom het: 1) met woorde, 2) met krag en die Heilige Gees, en 3) met volle oortuiging.  Dit legitimeer dus ook Paulus-hulle se eie bediening.

En die gelowiges se reaksie bevestig dat God hulle liefhet en uitverkies het vir dié lewe.  Let op hoe die uitverkiesing aan God se liefde verbind word, en nie aan sy oordeel nie.  Die uitverkiesing word ook sigbaar in die gelowiges se ontvanklikheid vir die evangelie.  Die uitverkiesing is iets waaroor jy kan juig as jy dit sien, nie iets waaroor jy kan spekuleer as jy dit nog nie sien nie.

Let ook op dat daar ’n duidelike verandering in hulle lewens plaasgevind het.  Hulle het hul afgode gelos om die lewende God te aanbid.  Geen wonder dit het tot vervolging aanleiding gegee nie, want hulle bekering plaas ander mense voor ’n keuse.

Dit Trinitariese beskrywing van God regdeur die gedeelte val ook op.  Soos Paulus-hulle saamwerk, doen God dit ook (of is dit juis andersom!).

Die gloeiende beskrywing van hierdie gelowiges se ywer motiveer my in my eie volharding in geloof.  As hulle so drasties en dramaties tot bekering kan kom en vir die Here kan begin lewe – na net 3 weke se bediening! – dan spoor dit my aan om meer te doen met wat ek oor die jare van die Here en ander gelowiges ontvang het.

View all posts in this series

Geloof, hoop, liefde


Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Vinie Furstenberg

    Dit is darem so duidelik dat wat in hierdie gemeente gebeur absoluut van die Heilige Gees gekom het. Tussen die ” geswoeg en gesweet”deur is die Evangelie verkondig en het hulle so geheg aan mekaar geraak , mekaar so lief gekry dat hulle selfs bereid was om hulle lewe te gee(1Tes.2:8-9). En hierdie verhouding het in net drie weke tot stand gekom!!! Wonderlik om te sien wat die UITWERKING van God se woord is op die wat glo! (1Tes.2:13)
    Met betrekking tot verse 15 en 16: Kon Paulus se kras uitspraak oor die Jode nie die oorsaak gewees het van die vervolging nie? Verwys Paulus na die politieke opset wanneer hy praat van die oordeel van God wat die Jode begin tref het?
    Die boodskap wat vir my sterk uitkom: Vers 4: Ons wil nie die guns van mense probeer wen nie maar DOEN WAT GOD VERWAG.

    • God se Woord het hier ‘n kragtige uitwerking, jy is reg.

      Paulus se opmerking het egter gekom nadat die Joodse hulle reeds begin vervolg het. Hierdie brief was dus nie die oorsaak vir die vervolging nie. Die aanvanklike verkondiging en aanvaarding van die boodskap van die evangelie wel.

      Sy veroordeling van hulle ongeloof is egter skerper as enige ander soortgelyke uitspraak oor die Jode in enigeen van sy briewe. Daarmee laat hy sy afkeur van hulle teenstand onomwonde hoor. Die Jode is nie tevrede om net self Jesus te verwerp nie, maar wil alle mense verhinder om in Hom te glo.

      Die oordeel in vers 15 verwys waarskynlik na die verdrywing van Jode uit Rome onder Klaudius in hierdie tyd, 49 n.C., waarna die Bybel (Hand 18:2) en ander historici verwys.

  • Beste Chris
    Ek het nou net begin met Tessalonisense en hoofstuk 1 saam met jou aantekeninge gedoen, wat ‘n voorreg is dit nie om dit so met jou uitleg te doen nie. Elke keer word ek verras met nuwe insig. Die wyse waarop jy elke vers uiteensit en verduidelik, maak dit vir my glashelder en raak ek opgewonde en gretig vir die volgende hoofstuk. Dankie nogmaals vir jou toewyding en passie om die Bybel vir ons op so ‘n besondere wyse beskikbaar te stel. Ek “geniet” my Bybel soveel meer!!
    Lekker dag.

    • Dit bly ‘n voorreg vir my om die Bybel saam met jou en ander te lees en my insigte te deel. Ek leer ook so baie van ander se kommentaar en insigte. Mooi loop!

Maak 'n opmerking

%d bloggers like this: