Johannes 21:1–25 – Jesus leer Petrus om Hom te volg

RUS

• Ek loof die Here vir Sy opstanding en Sy lewende teenwoordigheid wat my begelei deur die lewe.

HOOR

• Ek lees die epiloog van die evangelie van Johannes.
• Die volgende aspekte tref my:

Drie episodes van dié dag se gebeure word vir ons vertel:

• Die wonderlike visvangs – 21:1-14;
• Petrus se hernude opdrag – 21:15-19;
• Informasie oor Johannes – 21:20-25.

21:1-14: Ses dissipels gaan saam met Petrus visvang: Tomas (Didimus beteken tweeling), Natanael, Johannes en Jakobus (seuns van Sebedeus – Mark 1:19) en nog twee ander.  Dit wil lyk asof hulle oorweeg om hulle vorige beroep weer te volg – hulle volg die leiding van Petrus – al is dit darem min of meer op die plek waar Jesus gesê het hulle vir Hom moet wag (volgens Matt. 28:7; Mark. 16:7) .

Hoewel die nag die beste tyd vir visvang was, vang hulle egter niks nie.  Toe die vreemdeling – hulle herken Jesus aanvanklik nie – hulle die volgende dag die opdrag gee om aan die regterkant kant van die boot hulle nette uit te gooi, besluit hulle om sy raad te volg, en is die visvangs so groot dat hulle die nette nie weer terug kon kry in die boot nie, en dit in die water aan wal moes sleep.

Johannes besef dat hierdie wonder ‘n teken is dat dit Jesus is (dit is amper soos ‘n vis-vermeerdering na analogie van die brood-vermeerdering), sê dit vir die ander, maar bly in die boot sit op pad wal toe.  Petrus, getrou aan sy aard, trek egter sy klere aan, spring in die see en swem kant toe na Jesus toe.  Met moeite kry die ander disspels die vis aan wal, ‘n baie groot vangs.  Die presiese getal (153) word vertel om die werklikheid van die gebeure aan te dui, en is nie een of ander simboliese getal nie.

Jesus het reeds brood en ‘n stuk vis op die kole, en vra dat hulle nog van die visvangs bring om saam te eet.  Let op hoe Hy leiding neem en almal besef dat Hy die Here is.

21:15-19: Let op hoe Jesus vir Petrus nou op sy geboortenaam noem, Simon seun van Johannes.  Hy sluit dus aan by Petrus se oorspronklike roeping (Joh 1:42) en roep hom as’t ware by hernuwing.

Jesus herhaal sy vraag na Petrus se liefde driemaal, dieselfde getal as die kere toe Petrus Jesus verloën het.  Daarmee kry Petrus kans om sy vroeëre liefdesverklaring aan Jesus te herhaal en die gedagtenis van die verloëning uit te wis.

Johannes gebruik verder die Griekse woord agapân – ten spyte van liefde – met die eerste twee vrae van Jesus: “Het jy my lief?”  Petrus antwoord volgens Johannes deurgaans met die Griekse woord filein – vriendskapsliefde.  Met Jesus se laaste vraag, gebruik Johannes dieselfde woord vir liefde as Petrus, filein, waarmee Johannes eintlik aandui dat Jesus nie van Petrus meer verwag as wat hy kan gee nie.[1]

Let ook op dat Jesus aan Petrus ‘n herdersopdrag gee – laat my skape wei – waarmee Hy hom eintlik aanstel in Jesus se plek (Joh 10).  Dit is ook dié tipe opdrag wat elke ouderling en elke pastor van die Here ontvang het …  Kos vir Jesus se Kinders!

21:20-25: Dit lyk asof Jesus saam met die dissipels van die see af begin wegloop – Petrus is aan die voorpunt en draai om en sien Johannes in sy volgelingsposisie, net agter Jesus.  Praat van simboliek en van ‘n kenmerkende skets van die twee dissipels!

Petrus vra dan wat van Johannes gaan word, want onthou Jesus het so pas voorspel dat Petrus sal sterwe (sonder ‘n tydsaanduiding).  Jesus se antwoord lei tot verwarring onder die dissipels, wat Johannes noop om ‘n regstelling te gee.  Petrus en hulle moes eintlik net hoor dat hulle Jesus moet volg, soos Johannes die Here volg, en daarmee basta.  Die res van die uitkoms van hulle lewens is in Jesus se hande.

Johannes sluit af deur te sê, Sela, dit is nie alles wat ‘n mens sou kon skrywe oor Jesus nie, maar heeltemaal genoeg om in Hom te glo!  En dit is presies waartoe die evangelie ons wil bring!  Om in die lewende en teenwoordige Here Jesus te glo.

LEEF

• God verwag nie van my meer as wat Hy my in staat stel om te doen nie.  Dit is natuurlik nie ‘n verskoning vir my om my sonde goed te praat of tevrede te wees met die tweede beste in my toewyding aan die Here nie.  Maar dit sê vir my net dat Jesus tevrede is met my, en dat Hy net van my vra wat Hy in die eerste plek gegee het.  Dit is ‘n groot troos en aansporing om Hom met alles wat in my is, te dien.

• Ek loof die Here vir wat Hy my leer deur die lewe van Petrus.