Johannes 2:1–12 – Jesus bewys deernis sonder vertoon

RUS

• Ek het vandag krag nodig om ’n lang “to-do” lysie af te handel.
• Ek bid vir wysheid met prioritisering en afhandeling.

HOOR

• Ek lees die Skrifgedeelte terwyl my huismense begin roer.
• Die volgende aspekte uit die gedeelte tref my:

Sy ma se interaksie met Hom en die kelners sê vir my dat sy ook iets verstaan het van Sy deernis met mense, selfs wanneer so iets doodgewoons gebeur as wyn wat by ’n partytjie opraak.  En dat sy ook geweet het dat Sy deernis tot optrede sal lei.  Hoe dit ook al sy, sy bring die behoeftes van die gasheer en –vrou na Hom toe, in die verwagting dat Hy iets sal kan doen.

Dat Jesus antwoord dat Sy tyd nog nie gekom het nie, val aanvanklik vreemd op.  Maar as ’n mens in gedagte hou dat Hy deurgaans kommunikeer dat Hy net doen wat sy Vader Hom wys (4:34-38; 5:19,30), kan dit wees dat Hy hier vir Maria sê dat Hy net sal doen wat Sy Vader Hom wys, en dit ook net op God se tyd, nie menslike tyd nie.

Dit is vir my baie betekenisvol dat Jesus juis die 6 klipkanne inspan wat vir die reiniging van die Joodse gaste (Mark 7:3-4) met hulle aankoms by die bruilof gebruik is.  Dit word hervul tot bo toe en dan in wyn verander.  Daarmee kontrasteer Johannes die reinigingswater van die Jode wat beperkte nut het, met die wyn van die nuwe lewe wat Jesus gee.  Daarmee bring Jesus onder andere Jes 25:6 in vervulling wat van ’n oorvloed van wyn praat met die feesmaal wat God vir die volk voorberei.

Let ook op hoe Hy die eer vir die eerste proe gee aan die seremoniemeester, waarmee Hy doelbewus binne die protokol van die tyd optree.  Dié reageer met verbasing teenoor die bruidegom en komplimenteer hom dat hy die goeie wyn tot nou toe terug gehou het.  Die beste kom laaste!  Ons lees egter nooit dat hy in die proses agterkom dat dit eintlik Jesus is wat die wyn verskaf het nie – hoewel die kelners en Jesus se gevolg dit geweet het.  Wat beteken dat Jesus die gasheer en –vrou, sowel as die bruidegom nie in die verleentheid stel met die wonder wat Hy vir en namens hulle gedoen het nie.

Dit is dus net ’n klein groepie wat regtig insae het in die feit dat hier ’n wonder plaasgevind het.  Johannes noem dit ’n wonderteken (semeion), omdat Jesus daardeur Sy heerlikheid laat blyk het (1:14,51), wat sy dissipels tot geloof in Hom beweeg het.  Daarmee sluit Johannes by ’n hele paar OT gedeeltes aan wat op soortgelyke wyse van God se ingrype as tekens gepraat het (Eks 3:12 – die aanbidding by die berg Sinaï; Eks 4:1-9 – die kierie van Moses wat ’n slang word; Jes 7:10-16 – die jong vrou wat swanger sou word; Jes 66:19 – Jerusalem en Sion se herstel as die teken vir die nasies [vgl die reiniging van die tempel wat net hierna vertel sal word]).

Daarmee maak Johannes sy punt: wie Jesus se wonderteken verstaan (en weereens die reiniging van die tempel wat hierna volg), het die sleutel tot die betekenis van Jesus se bediening, wat daarna in alle erns begin.  Jesus word as die Deernisvolle Dienskneg van God geteken.

Johannes sluit af deur van hulle reis na Kapernaum te vertel, hoewel hulle nie lank daar gebly het nie.  Heel gou sou Hy na Jerusalem vertrek vir die eerste van 3 Paasfeeste in sy bedieningstyd.  Die ander evangelies noem Kapernaum as ’n soort basis vanwaar af Hy opgetree het, hoewel hulle beskrywing meer met die omringende Galilese gebiede te make het.

Hierdie eerste wonderteken (4:54 se wonderteken word die 2de genoem, hoewel daar ook ander wondertekens gedoen is – 2:23) word hierna opgevolg deur ’n hele aantal gesprekke en een ander wonderteken waarin die metafoor van water ingespan word: 1) die gesprek met Nikodemus oor die nuwe lewe (uit water en Gees gebore) wat in Jesus moontlik raak (3:1-21), 2) die gesprek met die Samaritaanse vrou oor die lewende water (4:7-26), 3) die genesing van die siek man by die bad van Betesda (5:1-17), 4) Jesus wat op die see loop (6:16-21), en 5) die gesprek oor die Heilige Gees wat strome van lewende water word in ons binneste (7:1-49).

LEEF

• Dit is vir my ongelooflik dat Jesus ’n wonderteken doen sonder vertoon of aanstellerigheid.  Hy toon sy heerlikheid, versterk die geloof van sy dissipels, maar oordonder nie die seremoniemeester of die bruidegom met sy mag nie.  Dít is die voorbeeld wat ek ook graag sal wil navolg – doen wat ek kan doen, met die gawes wat die Here my gee, sonder om die aandag op myself te vestig, en ander in die skadu te stel.
• Ek bely my vatbaarheid vir versoekings van vertoon, Here, en bid vir dieselfde deernis met mense as wat U gehad het.  Ek wil ook met deernis help, sonder om myself te verheerlik, maar eerder U heerlikheid aan mense ten toon te stel.