Eksodus 31 – Hulle moet alles maak net soos Ek jou beveel het

Die instruksies vir die bou van die tabernakel word afgesluit met die aanwys van die vakmanne wat die Here uitgekies het vir die werk – Eks. 31:1-11 – sowel as die herhaling van die opdrag tot die hou van die Sabbat – Eks. 31:12-18.  In die eerste geval word die werk van God se Gees direk betrek in die toerusting en bemagtiging van die vakmanne. In die tweede geval word God se keuse om op die sewende dag nie te werk nie, maar te rus, ‘n beginsel wat ook in die bou van die Tabernakel nagekom moes word.  Die “werk vir die Here” kon nooit as ‘n verskoning gebruik word om die ritme tussen werk en rus te ignoreer nie.  Dit was ook die dag waarop die Here juis by die tabernakel aanbid kon word.

Die vakmanne vir die bou van die tabernakel – Eks. 31:1-11

Uit die stam van Juda kies die Here ‘n kleinseun van Hur, Besaleël, om veral die voorwerpe van metaal te maak, maar ook die hele projek te bestuur.  Die Gees van God vul hom met wysheid (ḥāḵ·mā), insig (t^eḇû·nā – praktiese vaardigheid) en kennis (dǎ·ʿǎṯ – tegniese of teoretiese kennis) om die ontwerp, verwerking en montering daarvan te kan behartig.  Ook Oholiab uit die stam van Dan word vir dié werk afgesonder en geroep deur die Here saam met ‘n hele aantal ander vakmanne, om die res van die toebehore van die tabernakel te maak soos in die vorige hoofstukke uitgespel.

Daar is egter geen ruimte vir eie inisiatief, selfs nie kreatiewe inisiatief vir die manne wat hieraan moes werk nie.  “Hulle moet alles maak net soos Ek jou beveel het”, sê die Here vir Moses.  God se planne moet tot die laaste detail daarvan uitgevoer word, soos dit blyk uit die uitvoering daarvan wat in Eks. 35:30-36:1 vertel word.  Die menslike element in die maak van die tabernakel was dus onteenseglik daar, maar in elke detail daarvan ‘n uitvoering van die Goddelike mandaat.

Dieselfde proses kan in die totstandkoming van die Bybel aangetoon word.  Dit was menslike skrywers wat die boodskap wat hulle van God af ontvang het, opgeteken het, in hulle eie taal.  Maar die uiteindelike resultaat was ‘n boek wat die Woord van God was, presies soos Hy dit aan ons wou oorlewer: Gods Woord in mensetaal.

Die herhaling van die opdrag tot die hou van die Sabbat – Eks. 31:12-18

Die heel laaste opdrag van God in verband met die Tabernakel is om die volk te herinner aan die onderhouding van die Sabbat.  Dit word begrond in God se keuse om op die sewende dag ná die Skepping nie te werk nie, maar te rus, ‘n beginsel wat ook in die bou van die Tabernakel nagekom moes word.  Die “werk vir die Here” kon daarom nooit as ‘n verskoning gebruik word om die ritme tussen werk en rus te ignoreer nie.

Dit was ook die dag waarop die Here juis by die tabernakel aanbid kon word.  Daarom word die volk herinner aan die doel van die Tabernakel; dat God daar aanbid moet word; dat hulle toewyding aan die Here daar gewys moet word; dat hulle daar sy genade ontvang het deur die offers wat hulle self gebring het, maar wat ook namens hulle deur die Hoëpriester aan die Here geoffer is.  Hulle sou dus deur hulle aanbidding hulle lidmaatskap van die Godsvolk kon bevestig en beleef.

Die Sabbatdag as ‘n dag van volkome rus word dus as ‘n teken van hulle verhouding met God uitgesonder, eintlik as ‘n verbond tussen God en sy mense.  Hulle sou op die Sabbatdag die teenwoordigheid van die Here onder hulle kon vier.  Hulle sou op die Sabbatdag ook hulle eie menswees kon waardeer saam met dié wat hulle liefhet.  Geen wonder dat by die begin van die uitvoering van al hierdie instruksies in Eks. 35:2-3 Moses juis met hierdie gebod tot die hou van die Sabbatdag begin het nie.  Daarmee is die grootse projek van die bou van die tabernakel ingelei.

Met dié beëindiging van die instruksies vir die bou van die tabernakel gee God vir Moses die twee plat klippe met die Tien Gebooie wat nou as die Getuienis in die verbondsark geplaas moet word.  Dit sou ‘n besondere heilige deel van die Tabernakel wees, omdat dit in God se eie handskrif geskryf is.