Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Avatar

    Kelly Alexandeer

    |

    Hi Chris,

    Ek hoop dit gaan goed met jou.

    My vragie is nie te doen met Numeri nie. My vragie is iets wat ons in die huis bespreek het, maar ons familie kan nie op n antwoord afkom nie. Hoop jy kan n bietjie lig bring.

    So ons vraag is: God het vir Adam gemaak, en daarna het hy vir Eva gemaak vir Adam, toe hulle gemeenskap het was dit n sonde en God het hulle gestraf. Hoekom was dit n sonde? Is Eva dan nie gebond aan Adam en was hulle dan nie sielsgenote nie? Was hulle ook dan nie getroud nie?

    Baie dankie,

    Ons sien uit na jou terugvoering.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Kelly. Ek is bly om te sien dat julle in die huis hieroor gesels!

      God het aanvanklik vir Adam ‘n maat gemaak, Eva, wat vir hom ‘n “helper” moes wees. Daarmee word sy ‘n “indispensible companion” (NET Bible), iemand wat hulle eenheid meer maak as die somtotaal van hulle individualiteit. Eva komplementeer Adam, en hy natuurlik ook vir haar, waarsonder hulle nie vrugbaar kan wees en aan hulle doel kan beantwoord om die aarde te bewoon, bewerk en bewaar nie.

      Eva is Adam se “gelyke”, maar nie as ‘n presiese replika nie, eerder as ‘n “counterpart” – in Afrikaans “eweknie” – sy komplementerende teenoorgestelde. Om dié gedagte te onderstreep, word Eva uit die “ribbebeen” van Adam gemaak is. Dit is die enigste plek in die Bybel waar dié woord gebruik word. In buite-Bybelse bronne word die woord bv. in argitektuur gebruik – “een kant” van ‘n paar (bv. suide-kant vs. noorde-kant, bo-kant vs. onder-kant). Hulle is daarom “helftes” van hulle eenheid met mekaar.

      Hierdie idee lê waarskynlik agter die populêre siening waar van ‘n mens se man of vrou as ‘n “wederhelf” of in die geval van ‘n man se vrou as sy “beter helfte” gepraat word!

      Hulle is deur God in ‘n argetipe huwelikseremonie verbind. God, die “pa” in die gebeure, gee die vrou aan die man – ek sien Hom eintlik in die paadjie afstap met die bruid aan sy arm om haar te oorhandig aan die bruidegom wat opgewonde staan en wag – en skep só die moontlikheid van vrugbaarheid sodat die tuin en aarde bewoon, bewerk en bewaar kan word.

      Hulle was dus “getroud” in die sin dat God hulle vir mekaar as man en vrou gegee het, soos Jesus ook daaroor gesels in Matteus 19.

      Hulle sonde het egter nie in gemeenskap gelê nie. Hulle was vry om mekaar te geniet. Hulle sonde lê in die eet van die vrug wat verbode was.

      Die vrou val vir die versoeking en verlei haar man om saam met haar te sondig. Lees weer in Genesis 3 hoe die boom se vrugte op drie maniere aantreklik was vir haar. Dit was “goed om te eet” – d.w.s. dit was op fisiese vlak ‘n versoeking. Dit was “mooi om na te kyk” – d.w.s. dit het haar op estetiese vlak bevredig. Dit was ook “begeerlik omdat dit kennis kan gee” – d.w.s. dit was op intellektuele vlak uiters stimulerend. Selfs vandag nog die basiese bestanddeel van elke liewe versoeking.

      Met haar optrede word sy die eerste rebel, die een wat in opstand kom teen God en sy goeie bedoelings met haar en sy skepping. Die man val ook vir die versoeking en eet saam met haar van die vrugte, maar begaan daarmee eintlik ‘n groter sonde – as ‘n mens só ‘n onderskeid sou kon tref – want hy het in die eerste plek die opdrag gekry om nie van die boom van alle kennis te eet nie, en het sy rol as beskermer en bewaarder nie net van die tuin van Eden, maar ook van sy vrou in hulle gelyke vennootskap gefaal.

      Die sonde van die tuin word dus in die eerste en laaste instansie met Adam self geassossieer, soos Paulus later in Romeine sou argumenteer. In Adam het die hele menslike geslag gesondig. Die effek op Adam en Eva is onmiddellik sigbaar in hulle verhoudings. Hulle word skaam vir mekaar. Hulle word skaam vir God. Skuld verplaas die onskuld in hulle bewussyn van hulleself en hulle plek in hierdie wêreld. En hulle verbeur die voorreg van die Metgesel wat hulle in alle wysheid wou begelei … totdat Jesus as Begeleier na die lewe op die toneel verskyn.

      Lees meer hieroor in my hantering van Genesis by https://www.bybelskool.com/genesis.

      Reply

      • Avatar

        Kelly Alexander

        |

        Hi Chris,

        Baie dankie vir jou verduideliking, ons waardeur dit.

        Ek lees wat jy se, en wat ek kan aflei is dat “seks” dan nie die verbode vrug was nie. Wat was die verbode vrug dan?

        As hulle getroud was, soos jy se, kan seks nie die verbode vrug wees nie. So watter sonde kon hulle pleeg om skaam te word vir mekaar en vir God?

        Reply

        • Avatar

          Chris van Wyk

          |

          Hulle sonde was dat hulle geëet het van die boom van die kennis van goed en kwaad. Dit beteken dat hulle onafhanklik van God wou besluit wat goed is en wat sleg. Hulle sonde was dus opstand teen God se wil en ‘n keuse om hulle eie kop te volg. Ek baseer dit op die volgende:

          1. Onthou dat die tuin van Eden in alle opsigte ‘n paradys was, nie net in terme van die oorvloed nie, maar ook in terme van die vryheid van geleenthede. Dit het gemeenskap ingesluit. Daar was net die een voorskrif: “Van al die bome in die tuin mag jy eet soos jy wil, maar van die boom van alle kennis mag jy nie eet nie. Die dag as jy daarvan eet, sterf jy.” (Gen. 2:17). Dit is hierdie voorskrif wat hulle oortree. Die sonde lê dus nie in wat hulle presies gedoen het nie, maar in dat hulle dit gedoen het.

          2. Die interpretasies wat aan hierdie boom van alle kennis – letterlik: “die boom van die kennis van goed en kwaad” – verbind word, is baie uiteenlopend. Die interpretasie wat vir my die meeste sin maak, is dat God hiermee vir Adam en Eva ‘n voorskrif gee om hulle onderskeidingsvermoë van wat goed en kwaad is aan God self oor te laat. Hulle moet nie selfstandig probeer om sonder God se direkte insette in hulle lewe, hulle morele en spirituele keuses te maak nie. Die onderskeiding van wat reg en verkeerd is – alle kennis – moes hulle aan God oorlaat. In hulle verhouding met Hom sou hulle geweet het hoe om te leef.

          3. Die implikasie van hierdie enkele verbod is dat die mens van die boom van die lewe (2:9) mag geëet het, want dit word as een van die redes aangegee waarom die mens ná die sondeval uit die tuin geban word: “As hy nou maar net nie sy hand uitsteek en die vrug van die boom van die lewe vat en daarvan eet en altyd bly lewe nie!” (3:22). Hulle kies egter om eerder outonoom te wees en self te besluit wat reg en verkeerd is. Daarmee verbeur hulle ook die geleentheid om vir altyd te lewe, iets wat eers in Jesus Christus reggestel kon word.

          4. Lees meer oor die ersonde by hierdie skakel: https://bybelskool.com/die-erfsonde/

          Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Herman Steyn

    |

    Hallo Chris.

    Kan jy my die Excell file stuur wat jy na verwys in Markus asseblief.
    Ek geniet jou werk verskriklik baie. Baie insiggewend end leersaam.

    Ek het nog nooit tevore werk gekry wat so goed verduidelik word nie.

    Die Here se seën sky duidelik deur in jou en jou werk.

    Byvoorbaat dankie.

    Herman

  • Avatar

    bonita

    |

    Baie dankie vir u leering leer baie

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ek is bly Gerhard. Geniet dit.

  • Avatar

    Gerhard

    |

    Good morning. Baie dankie vir die leering wat ek ontvang in die bybel skool wat ek ontvang. Die Here seen dit.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Hertha. Ek is bly! Ek het geskryf oor die Sabbat op verskillende plekke. Jy kan hier lees. Daar is ook ‘n skakel daarin na ‘n vorige skrywe van my oor die Sabbat. Dit was Saterdag, die sewende dag van die week.

  • Avatar

    Hertha

    |

    Baie dankie. Daar is darem nou lig vir my vir openbaring. Ek het net 1 vraag watter dag dink u is Sabbat?

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Baie dankie Chris vir hierdie helder skriflig. Ek ondersteun jou heelhartig!!

  • Avatar

    johanb

    |

    Dagsê Chris en lesers
    Dit is ‘n openbaring om die baie interessante boek, Josua te sien as die enigste boek in die Bybel wat die naam van Jesus het – dit moet dus iets besonders bevat. Die hele fisiese Joshua-stryd word vir ons baie sterk beklemtoon op ‘n geestelike en profeteiese wyse in die boek Efésiērs.
    Hoofstuk-10 is ‘n mini profetiese weergawe en tipologie van die groot globale styd aan die einde van die tyd soos in Daniel en veral Openbaringe – dieselfde figure en gebeure word gereflekteer – soos die koning van die konfederasie wat homself as “the Lord of righteousness” noem – die haelsteen stortvloed – die konings wat shuiling soek in die grotte ensovoorts – maar die ware “Lord of righteousness” gaan sy verkyning maak en alles van die wêreld orde vernietig – net soos in Josua beskryf – is dit nie wonderlik nie – Prys die Here wat die stryd voer.

  • Avatar

    Neels Hubinger

    |

    Dankie Chris vir die perspektief van “afhandeling, afronding, oorwinning, lofprysing” en sluit in ons tyd aan by ons Sondag van aanbidding, rus en lofprysing in die gemeenskap van gelowiges… Groete

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Neels. Die kommentare fokus op ‘n kombinasie van twee Skriftradisies as agtergrond vir die sewe dae se liturgiese prosessie om Jerigo.

    1. Die eerste is die skeppingstradisie wat in herinnering geroep word. Soos die ses skeppingsdae uitmond op die sewende dag se rus (Gen 1), só gebeur dit ook met hierdie liturgiese prosessie om Jerigo. Die sewende dag bring afhandeling en afronding met die oorwinning oor Jerigo (Jos 6).
    2. Die tweede is die Uittogtradisie met die Paasfees en die fees van die ongesuurde brood. Dit het ook sewe dae aangehou en het geëindig met die viering van die oorwinning oor Egipte en die rus waarheen God hulle nou na Kanaän gaan lei (Eks 12-13). Onthou dat Israel ook só pas die Paasfees by Gilgal gevier het, waarin dié Uittog in herinnering geroep is. Hulle is nou in die tyd van die fees van die ongesuurde brood (Jos 5). Die liturgiese prosessie rondom Jerigo lê dus in die verlengde van dié fees. Die sewende dag bring dus hier by Jerigo ook oorwinning (Jos 6).

    Of dit ‘n Sabbatdag was, is egter onseker, want dit staan nie in die teks nie. Maar, dit sou sin maak as dit was. Hulle het in elk geval nie die trekkery om Jerigo opgeskort indien die Sabbatdag êrens anders in die week geval het nie.

%d bloggers like this: