Numeri vertel die verhaal van Israel se veelbewoë veertig jaar trek deur die woestyn tot by die vlaktes van Moab vanwaar die Intog in Kanaän plaasgevind het.  Die verhale van hulle wel en weë word telkens op betekenisvolle wyse aangevul deur verdere voorskrifte vir hulle reis en die uiteindelike Intog in die land, sowel as met twee sensuslyste wat die militêre, sosiale en geestelike ordes van die volk vaslê.

Die Griekse titel van die boek Arithmoi is afgelei van die Hebreeuse woord Syfers na aanleiding van dié twee sensuslyste.  Die naam Numeri kom van die Latyn daarvoor.  Die Hebreeuse titel van die boek is gepas: “ In die woestyn” (בְּמִדְבַּר).

‘n Reisverhaal

Die boek is saamgestel rondom twee dele van hierdie reisverhaal.

• Die eerste deel (hfst. 1-14) vertel die verhaal van die trek van die eerste generasie van die volk van Sinai tot by die oostekant van die beloofde land. Dit eindig met die gebrek aan vertroue in God om die land in te neem en is die begin van die gevolglike verdere dekades lange omswerwinge in die woestyn.
• Die tweede deel (hfst. 15-36) fokus op kwessies van leierskap en priesterskap, met die gepaardgaande voorskrifte, ‘n aantal oorwinnings in die woestyn en eindig met die aankoms van die tweede generasie van die volk in Moab, oos van die Jordaan, gereed om die beloofde land in te neem.

Die boek kan ingedeel word volgens die verhale van die twee generasies wat telkens die fokus van die twee dele van die boek vorm:

1. Die verhaal van die eerste generasie se mislukte Intog

Die eerste deel (hfst. 1-14) vertel die verhaal van die eerste generasie van die volk se trek van Sinai tot by die oostekant van die beloofde land.  Dit eindig met hulle gebrek aan vertroue in God om die land in te neem en is daarom ook die begin van die gevolglike verdere omswerwinge in die woestyn terwyl die fokus skuif na die volgende generasie.  Dit sluit die volgende temas in:

Die boek Numeri begin al hoe meer verhale van geweld vertel.  Ons sien dit alreeds in beginsel in die sensus van Numeri 1-2 waar die eerste generasie in leërafdelings opgestel word.  Hulle word ook mettertyd ingespan in oorloë teen die Kanaäniete (Num. 21:1-3), die Amoriete (Num. 21:21-32), en koning Og van Basan, soos dit in die “Boek van die Oorloë” van die Here beskrywe is (Num. 21:14).

Dieselfde geld die sensus van mans uit die tweede generasie wat vir militêre diens geskik is in Numeri 26.  Hulle word ook redelik gou ingespan in ‘n wraakoorlog teen die Midianiete (Num. 31).  Al twaalf stamme word ook ingespan in die beplanning vir die gewapende stryd van die Intog wat in Josua vertel word, selfs al het sommige stamme reeds grondgebied oos van die Jordaan beset (Num. 32).

In Josua en Rigters sal dié verhale van geweld natuurlik nog ‘n groter rol speel in die wel en weë van die volk van God.

Dit is nie maklik, veral uit ‘n moderne hoek gesien, om dié rol van geweld in die voorsiening van die Here te verstaan nie.  Trouens, al die prentjies van God waarin Hy by geweld betrek word en selfs geweld beoefen, is vir baie gelowiges problematies, veral gesien vanuit die openbaring van die Here Jesus as die Dienskneg wat Homself tot in die kruisdood toe aan ons geoffer het.

Hoe kan ’n God van liefde opdrag gee dat ’n nasie soos die Midianiete op gewelddadige wyse uitgewis word?  Hoe kan ’n God van oorvloed toelaat dat Hy as ’n God van oorlog geteken word?

Regdeur die eeue het gelowiges en teoloë hiermee geworstel.  Daar was drie hoof maniere waarop sin van dié ontstellende idees oor God gemaak is; verwerping, versagting en versoening.

Die boek Numeri en verwysings daaruit word op drie maniere in die NT gebruik, as agtergrond vir die boodskap, as oorhoofse metafoor vir die geloofsreis en as konkrete voorbeelde vir die geestelike lewe.

Agtergrond vir die NT boodskap

Daar is in die eerste plek verwysings na gebeure of beskrywings uit Numeri wat die agtergrond verskaf vir die boodskap van die NT.  ‘n Mens kry bv.:

1. ‘n verwysing na die priesterlike voorskrifte uit Numeri 28:9-10 vir die bevestiging van Jesus se lering oor die Sabbat (Matt. 12:5),
2. ‘n verwysing na die Paaslam se bene wat nie gebreek is nie uit Numeri 9:12 as bevestiging vir die gebeure rondom Jesus se kruisdood (Joh. 19:36; vgl. ook Eks. 12:46; Ps. 34:20),
3. ‘n verwysing na die woestyngebeure in die toespraak van Stefanus as veroordeling van die Joodse leiers (Hand. 7:36, 39, 45), sowel as
4. die verbintenis van die Aäronitiese seën uit Numeri 6:24-26 aan die wederkoms en nuwe hemel en aarde: “die Here God sal hulle verlig” (Openb. 22:5).