Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (1)

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ek het ‘n navraag gekry oor Matteus 10:29-31, die twee metafore oor die mossies en die hare op ons kop wat getel is. Hier is ‘n bietjie meer daaroor:

    Vers 29-31 illustreer met twee metafore die nougesette aandag van God aan selfs die kleinste dingetjies wat in die wêreld gebeur. Die implikasie is dat niks God se aandag en soewereiniteit ontglip nie. Niks gebeur sonder sy medewete en betrokkenheid nie. Dit geld vir die voorsiening vir ons lewe (metafoor van die mossies) en dit geld vir bewaring van die gevaar van vyandskap en die dood (metafoor van die hare op die kop).

    Die eerste metafoor sê dat mossies wel min werd mag wees, die goedkoopste maaltyd van daardie tyd, maar dat nie een van hulle doodgaan sonder ons Vader nie. As Hy dan vir mossies sorg, wat min werd is, dan kan ons weet dat Hy baie meer sorg aan die dag sal lê in ons as sy kinders se lewe. Interessant: die Griekse woord wat daar gebruik word, en dinamies vertaal is as “‘n sent” in die N.A.V weergawe, is eintlik ‘n “assarion”. Dit was min werd. Dié Romeinse kopermuntstuk, die assarion, was maar 1/16 van ‘n denarius werd, ‘n Romeinse silwermuntstuk, wat die minimumloon van dagarbeiders in daardie tyd was. In vandag se terme, as ‘n minimumloon sê maar R100 ‘n dag is, was twee mossies verkoop vir R6,25. Die betekenis is dat God sal voorsien. Daarop kan ‘n mens staatmaak.

    Die tweede metafoor – dat selfs die hare op ons kop getel is, moontlik ‘n idioom uit daardie tyd (vgl. 1 Sam. 14:45; 2 Sam. 14:11) – word gebruik as argument dat God in alles by magte is om ons te beskerm van die (ewige) dood. Dit is belangrik om Lukas 21:18 hiermee saam te lees, want daar word die metafoor ook gebruik, maar in die konteks daarvan dat sommige van die dissipels wel doodgemaak sal word, ter wille van Jesus se naam (vers 16-17). Tóg sê Jesus: “daar sal selfs nie ‘n haar van julle kop af val nie” (vers 18). Wat Hy dus bedoel, is dat selfs die dood ons nie van die liefde van God, sy sorg, en sy intense betrokkenheid kan skei nie. Wat dus ook al met ons gebeur, selfs wanneer slegte goed gebeur, ons is spesiaal vir God. En in dié konteks van Lukas 21 gebruik Jesus dié bemoedigende woorde om hulle aan te spoor: “Deur julle volharding moet jullle julleself red.”

    Die doel van dié twee metafore in Matteus 10:29-31 is dus om ons vrees te besweer en ons vertroue in God se sorg en beskerming te versterk. Ons hoef nie swaarkry te vrees nie. Ons hoef nie vyande te vrees nie. Ons hoef selfs nie die dood te vrees nie.

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Herman Steyn

    |

    Hallo Chris.

    Kan jy my die Excell file stuur wat jy na verwys in Markus asseblief.
    Ek geniet jou werk verskriklik baie. Baie insiggewend end leersaam.

    Ek het nog nooit tevore werk gekry wat so goed verduidelik word nie.

    Die Here se seën sky duidelik deur in jou en jou werk.

    Byvoorbaat dankie.

    Herman

  • Avatar

    bonita

    |

    Baie dankie vir u leering leer baie

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ek is bly Gerhard. Geniet dit.

  • Avatar

    Gerhard

    |

    Good morning. Baie dankie vir die leering wat ek ontvang in die bybel skool wat ek ontvang. Die Here seen dit.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Hertha. Ek is bly! Ek het geskryf oor die Sabbat op verskillende plekke. Jy kan hier lees. Daar is ook ‘n skakel daarin na ‘n vorige skrywe van my oor die Sabbat. Dit was Saterdag, die sewende dag van die week.

  • Avatar

    Hertha

    |

    Baie dankie. Daar is darem nou lig vir my vir openbaring. Ek het net 1 vraag watter dag dink u is Sabbat?

  • Avatar

    Jan Louw

    |

    Baie dankie Chris vir hierdie helder skriflig. Ek ondersteun jou heelhartig!!

  • Avatar

    johanb

    |

    Dagsê Chris en lesers
    Dit is ‘n openbaring om die baie interessante boek, Josua te sien as die enigste boek in die Bybel wat die naam van Jesus het – dit moet dus iets besonders bevat. Die hele fisiese Joshua-stryd word vir ons baie sterk beklemtoon op ‘n geestelike en profeteiese wyse in die boek Efésiērs.
    Hoofstuk-10 is ‘n mini profetiese weergawe en tipologie van die groot globale styd aan die einde van die tyd soos in Daniel en veral Openbaringe – dieselfde figure en gebeure word gereflekteer – soos die koning van die konfederasie wat homself as “the Lord of righteousness” noem – die haelsteen stortvloed – die konings wat shuiling soek in die grotte ensovoorts – maar die ware “Lord of righteousness” gaan sy verkyning maak en alles van die wêreld orde vernietig – net soos in Josua beskryf – is dit nie wonderlik nie – Prys die Here wat die stryd voer.

  • Avatar

    Neels Hubinger

    |

    Dankie Chris vir die perspektief van “afhandeling, afronding, oorwinning, lofprysing” en sluit in ons tyd aan by ons Sondag van aanbidding, rus en lofprysing in die gemeenskap van gelowiges… Groete

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Neels. Die kommentare fokus op ‘n kombinasie van twee Skriftradisies as agtergrond vir die sewe dae se liturgiese prosessie om Jerigo.

    1. Die eerste is die skeppingstradisie wat in herinnering geroep word. Soos die ses skeppingsdae uitmond op die sewende dag se rus (Gen 1), só gebeur dit ook met hierdie liturgiese prosessie om Jerigo. Die sewende dag bring afhandeling en afronding met die oorwinning oor Jerigo (Jos 6).
    2. Die tweede is die Uittogtradisie met die Paasfees en die fees van die ongesuurde brood. Dit het ook sewe dae aangehou en het geëindig met die viering van die oorwinning oor Egipte en die rus waarheen God hulle nou na Kanaän gaan lei (Eks 12-13). Onthou dat Israel ook só pas die Paasfees by Gilgal gevier het, waarin dié Uittog in herinnering geroep is. Hulle is nou in die tyd van die fees van die ongesuurde brood (Jos 5). Die liturgiese prosessie rondom Jerigo lê dus in die verlengde van dié fees. Die sewende dag bring dus hier by Jerigo ook oorwinning (Jos 6).

    Of dit ‘n Sabbatdag was, is egter onseker, want dit staan nie in die teks nie. Maar, dit sou sin maak as dit was. Hulle het in elk geval nie die trekkery om Jerigo opgeskort indien die Sabbatdag êrens anders in die week geval het nie.

%d bloggers like this: