Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Avatar

    Vinie

    |

    Dit gaan maar net my verstand te bowe om die kontraste in Dawid se lewe te sien:
    * Dit wat hy toelaat om met Saul se familie te gebeur (Rispa) en net `n bietjie verder aan word na hom verwys as “U wat die lamp van Israel is” (2 Sam 21:17);
    * Die aangrypende lied in 2 Sam 22 waar hy lof aan die Here bring vir die oorwinning en tog in verse 21 tot 25 besing hy sy eie voortreflikheid;
    * en dan die verbond in hoofstuk 23 waar hy bely dat die Gees van die Here deur hom praat!
    * Hy weet so goed dat hy nie `n volkstelling moet deurvoer nie en tog doen hy dit! Hy het so `n persoonlike verhouding met die Here en tog ,nadat hy om vergifnis vra vir die volkstelling (hoofstuk 24) praat God nie direk met hom nie maar wel deur die siener/profeet Gad!

    Reply

  • Avatar

    chrisvanwyk

    |

    Jy is reg – die kontraste is erg. Vannaand by die kerkraadsvergadering het ons weer die verhaal in Lukas 14 gelees van die man wat die maaltyd vir die genooide gaste reggemaak het, en hulle toe so ongeskik en arrogant was om die uitnodiging met verskonings te begroet. Maar dan gaan die slawe uit om dié wat dit nie verdien nie, die armes, kreupeles, blindes en verlamdes in die stad en die buitewyke in te dwing na die feesmaal. Dit sê vir my, niemand verdien die genade nie. Niemand nie! Nie Dawid nie, selfs nie in sy beste oomblikke nie. So Dawid se storie is God se storie, waar God selfs instaan vir sy foute, en dit “terugwerkend” transformeer deur die proses rondom die ware Messias 10 eeue later. Genade is onverdiende guns alleen!

    Reply

  • Avatar

    juriejurgens

    |

    Die verhaal van Rispa is my my “vreemd” in baie opsigte, en tog so aangrypend! Ek sukkel om dit te verstaan (of dalk moet mens dit nie hard probeer ontleed maar dit bloot “at face value” aanvaar?). :-
    1. Dawid reageer op die hongersnood deur die Here te raadpleeg. Ons verstaan vandag baie beter die natuurlike oorsaak en gevolg van weerpatrone en sikliese droogtes, en hoe God die natuur beheer deur natuurwette wat Hy geskep het. Nogtans, dink ek, moet mens sonder voorbehoud aanvaar dat die Here wel ook direkte ingrepe maak in Sy natuurwette.
    2. Dawid soek na God se wil/boodskap in die droogte. God praat met mense op verskillende maniere, en een daarvan is seker deur natuurgebeure, en veral in die tyd voor Christus, toe die volle Bybel nog nie ge-openbaar was nie. Dit kan seker vandag nog gebeur, maar ek is baie skepties oor mense wat “verklaar” dat ‘n droogte God se boobskap aan ons is om die een of ander sonde/euwel stop te sit. Ek neem, ons weet mos God wil he ons moet die sonde teenstaan, ons weet dit uit sy Woord.
    3. Dawid kry die antwoord dat ‘n sonde/vergryp van Saul die oorsaak van die droogte is. Die Bybel sê nie hoe David vir God geraadpleeg het, en hoe die antwoord gekom het nie. Deur die priesters en die urim en tumin? Ek het eenkeer ‘n preek van Allan Boesak oor Rispa gelees (ek dink dit was die boodskap wat hy voorberei het vir Adelaide Tambo se begrafnis, maar wat hy deur die ANC verhoed is om te lewer). As ek reg onthou het Boesak gesê dat die Priesters dalk nie die regte boodskap aan David gegee het nie, en dalk hulle eie agenda gevolg het.
    4. Ek onthou die baie dae van verootmoediging en gebed wat oor die dekades deur kerk en staat uitgeroep is, en dat sommige dominees die droogte toesegkryf het as God se boodskap aan ons – van minirokke tot Sondagkoerante het deurgeloop. Nou onlangs sê iemand dis ons laksheid oor homoseksualiteit waaroor God ons straf met die huidge droogte. Om nie van Vigs te praat nie! Dis nie altyd maklik om te navigeer tussen ‘n skeptisisme oor menselike uitsprake en ‘n ontsag vir Gods Woord nie!
    5. David aanvaar die Gibeoniete se voorstel. Met vandag se kennis en insig en voordeel van die hele Bybel kan ons seker maklik oordeel dat David nie God se hart reg verstaan het toe hy hierdie gruwel toegelaat het nie. Maar ons leef nie in ‘n tyd toe bloedwraak die aanvaarde norm was, toe kollektiewe skuld baie meer van ‘n werklikheid was, toe die sondes van die vaders letterlik vertsaan is, voordat die latere profete verduidelik het dat elke mens op sy eie verantwoordelikheid voor God staan, en voordat Christus die liefdesgebod en Gods groot genade vir sondaars benadruk het.
    6. Die veroordeeldes se liggame word “voor die Here” op die berg opgehang. Het die heidense Gideoniete nou gedink dat dat hulle die God van Israel hierdeur sou behaag? Sou dit voor ‘n plek van aanbidding en offerande wees? Of was dit ‘n daad van finale wraak, vernedering en genoegdoening teenoor Saul en sy nageslag?
    7. Rispa se moederliefde. Hier is nou die aangrypende deel van die verhaal – ‘n weduwee, ‘n byvrou van ‘n verslane koning se moederliefde, lojaliteit, versorging, en (man?!)moedigheid. Rispa staan nie daar teenoor slegs die roofdiere en asvoels nie, maar inderdaad teen die Gibeoniete wat hulle daar opgehang het, teen die heersende koning wat die daad goedgekeur het, teen die priesters wat God se oordeel verwoord het, en sommige sou seker ook sê teen God self!
    8. Dawid se reaksie. Hoe wonderlik dat hierdie heldedaad van Rispa ook iets mooi en goeds uit David haal – hy veroordeel haar nie, maar bewys die laaste eer en respek aan Saul en sy seuns en kleinseuns. Hy kry kans om sy woorde van eer teenoor Saul om te sit in dade. (2 Sam1:19-27) En dit laat my sommer graag wil glo dat jy reg is dat dit eers hierna is dat Dawid aan Mefiboset goed doen. Dan pas dit ook in by jou seining dat die merkwaardige van Dawid is dat hy leerbaar was, en sy foute berou en probeer regstel! Dat hy hier reageer op wat Rispa deur haar dade vir hom sê.

    Reply

  • Avatar

    chrisvanwyk

    |

    Jy skets 'n baie moontlik scenario ivm die priesters en hulle interpretasie van God se Woord. Dit is ook opmerklik dat daar nie staan dat Dawid rondom sy uiteindelike optrede die raad van die Here vra nie, maar slegs die Gibeoniete vra (vgl dit met sy vraag oor waar hy sy koningskap moet begin en met die eerste antwoord, Juda, verder vra na waar spesifiek, en die antwoord Hebron kry). Ek dink dit was 'n fout. Maar die heel vreemdste is natuurlik die feit dat die droogte gebreek word deur hierdie publieke genoegdoening (dit is waarom hulle voor die Here opgehang is) sowel as die publieke rousmart (Rispa). Ek weet nou nie of die reën kom agv die teregstelling of die trane van Rispa nie, maar feit is, dit reën hierna. En die verhaal koppel die gebeure aan God se voorsiening in die natuur. Miskien is die uiteindelike wonder van die verhaal, dat in die grusaamheid daarvan, regte interpretasie of nie, Dawid en sy mense leer dat dinge nie só gedoen kan word nie, en hy anders optree teenoor Mefiboset. Dit het nou nie vir Joab gehelp nie, maar darem! Die deurbreking van hierdie vergeldingsteologie kom eers, soos jy tereg opmerk, in die profete en uiteindelik met Jesus. Rispa se verhaal is dus 'n stasie op pad na die volkom openbaring van wie God is en wat Hy regtig van sy mense wil hê: “moenie self wraak neem nie, geliefdes, maar laat dit oor aan die oordeel van God”(Rom 12:19)

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Lizelle Van Wyk

    |

    Hi Chris, dankie vir jou ontleding van Ps 50,dit laat n mens nogals dink oor dit wat jy lees en hoe jy dit in jou lewe gaan toepas
    Chris is daar n moontlikheid dat ek jou kan email wil graag n paar dinge vra wat vir my onseker is
    Lizelle v Wyk

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Jan, vertroue in die beloftes van die Here neem die vrese en blokkasies in ‘n mens se lewe weg. Begin om een Psalm per dag te lees. Soek vir net twee goed daarin. ‘n Belofte van die Here wat jy vir jouself kan toeëien en vra dat die Here dit vir jou waarmaak; ‘n Opdrag wat jy kan uitvoer, soos om jou weg aan die Here oor te laat, óf Hom te loof vir wat Hy vir jou doen, óf soos om Hom te vertrou en op sy uitkomste te wag. Dit is terwyl ons met God besig is dat ons agterkom dat Hy al die tyd besig is met ons. Hy sal jou voete op ‘n vaste rots plaas sodat jy in vreugde en vrede kan lewe.

  • Avatar

    Jan van zyl

    |

    Goeie dag Pastoor,soms voel dit of my gebede nie verhoor word nie,ek is wedergeboorte en is baie lief vir die Here,Ek weet nie waar die blokasie is nie.
    Mooi dag.

  • Avatar

    Johannes Petrus van Niekerk

    |

    Hi Chris,

    Baie dankie vir die antwoorde, waardeer dit baie. Nou is dit baie meer verstaanbaar.

    Ek sal jou weer raapleeg….maar nou eers weer bietjie met my broer redeneer (-:

    Groete
    JP

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi JP, die 613 wette is al die wette in die eerste vyf boeke van die Bybel, die Pentateug of wet van Moses. Die Tien Gebooie word twee keer herhaal (Eks 20; Deut 5) en is die hart daarvan. Dit bly geldig. Die seremoniële en burgerlike wette word deur Christene nie meer nagevolg nie, maar die morele wette wel. Dit is op grond van talle verwysings in die NT – bv Paulus wat sê dat ons nie meer dae en feeste ensomeer moet onderhou nie (Kol 2:16-17), ook nie die sabbat (Rom 14) of besnydenis (Gal 3-4) nie, en op ander plekke duidelik die morele wette handhaaf (Ef 4-5; Gal 5-6) sowel as die Tien Gebooie (Rom 13).

    Die evangelie is vir alle mense bedoel, eerstens vir die ware Jood wat in Jesus glo (dit is nie wit mense nie!), en tweedens vir elkeen uit die nasies wat in Hom glo (dit sluit alle etnisiteite in). Die hele NT is vol van dié boodskap, bv Matteus 28:18-20, Handelinge 2:37-39 en Efesiërs 2. Enigiemand wat anders beweer, verdraai die evangelie.

    Die Sabbat is inderdaad op Saterdag, maar ons vier die opstandingsdag op ‘n Sondag. Dit is “soos die Sabbat” vir ons, maar nie presies dieselfde nie. Romeine 14 gee ‘n duidelike riglyn dat ons mekaar nie daaroor moet aanvat nie, maar elkeen net oortuig van sy eie opvatting op grond van die Skrif moet wees. Dieselfde geld die feeste en ander “dae” wat uiteraard nie verkeerd is om te doen nie, maar nie bindend op alle gelowiges is nie.

  • Avatar

    Johannes Petrus van Niekerk

    |

    Hi Chris,

    Baie dankie vir die antwoord op my brief, ek waardeer dit. Jy het baie dinge duideliker vir my gemaak, alhoewel daar is nog steed onduidelikhede. In punt no.10 se jy dat Hebreers help ons om te verstaan watter dele van die wet nie meer van toepassing is. My probleem is dat daar 603 Moses wette is – ek weet nie eens wat dit alles behels nie – behalwe dat ek die 10 Gebooie ken. My vraag is, watter van die 603 wette is nie meer van toepassing op ons nie? Hoe gaan ek weet? Of moet ek gaan op dit wat in Hebreers staan? Verder se jy dat offers en verwante rituele nie van toepassing is nie – sluit dit nou die 7 feeste en besnyding in? Of moet ons dit nog doen?

    Dan wil ek die volgende weet – is die evangelie net vir die Israeliete bedoel? Indien so, waar pas ons dan in? Ons is nie Israeliete of afstamelinge nie. Ek sien ons as “heidense-christene” – is ek reg of verkeer? Die rede vir die vrae is omdat my broer sien homself as ‘n Israeliet omdat hy wit is (of ten minste ‘n afstameling) en ek kan nie saam met hom stem nie. Volgens hom moet die 7 feeste nog gevier word en besnyding moet nog toegepas word (hy doen dit ook so). Verder se hy dat Sabbat op Saterdag is en nie soos ons (NG kerk) dit op Sondag het. Volgens my is “Sabbat” vir die Israeliete gegee (Saterdag) wat deel is van die Moses wet. Ons wat heidense-christene is, hoef nie Sabbat te hou nie, maar volg wat in die 10 Gebooie staan: 6 dae moet jy werk en op die 7de dag rus. Die “kerkvaders” het besluit Sondag is die rusdag….sover ek weet. Is ek reg of verkeerd?

    Ek verneem van jou.

    Groete
    JP

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    JP, die beste manier om by ‘n atwoord uit te kom, is om al die tekste in die Bybel oor die onderwerp van die “wet” te vat en soos ‘n mosaïek te begin pak dat jy die patrone kan raaksien en uiteindelik ‘n breër visie kan kry van wat die betekenis van die wet vandag nog is. Gebruik ‘n konkordansie of die soekfunksie van ‘n Bybelprogram. Hier is ‘n paar dele uit die Bybel se gegewens wat my breër prentjie van die blywende betekenis van die wet informeer.

    1. Jesus het die wet “vervul”. Dit beteken Hy het die wet sy volle betekenis laat kry. Hy het dit volmaak nagekom soos God dit aanvanklik bedoel het.

    2. Dat die wet egter steeds van toepassing is, bevestig Jesus self in die Bergrede waar Hy bv die tweede tafel van die wet as deel van die Bergrede uitlê in Matteus 5 as riglyn vir geseëndes in die koninkryk. Dit sal só bly tot in die nuwe bedeling wat volledig sal aanbreek met Jesus se wederkoms.

    3. Die wet is immers ‘n integrale deel van die OT wat net soos die NT as die Woord van God vir ons gegee is. Niks daarvan word ontbind nie (Matt 5:17). Niks daarvan gaan verby nie (Matt 5:18).

    4. Die dubbele liefdesgebod wat Jesus uit die wet beklemtoon, “hang” aan die wet net soos aan die boodskap van die profete, dws die boodskap van die OT. Neem die wet weg en die liefdesgebod het nie meer ‘n begronding nie.

    5. Ons sien dit in die res van die NT. Van Paulus word geskrywe dat hy gewandel het as een wat die wet onderhou (Hand 21:24). Hy het steeds alles geglo wat in die wet geskrywe is (Hand 24:14). Hy kon homself verdedig in die hof dat hy niks teen die wet gesondig het nie (Hand 25:8). Daarom kon Paulus die wet gebruik om die Jode van die betekenis en boodskap van die evangelie te oortuig (Hand 28:23).

    6. Niemand van ons kan egter die wet volmaak nakom nie. Daarom, tereg soos jy uitwys, word ons geregverdig voor God deur in Jesus Christus te glo. Jesus het die wet volmaak namens ons vervul en ons van die vloek daarvan bevry soos Paulus in Galasiërs en Romeine uitvoerig skrywe.

    7. Deur Christus is die reg van die wet namens ons vervul, sodat ons deur die krag wat die Gees nou in ons werk ons aan die wet van God kan onderwerp en die werke van die vlees kan doodmaak en al hoe meer kan groei in die lewe wat God bring (Rom 8:1-17).

    8. Deur God en ons naaste lief te hê, vervul ons nou die wet, soos Paulus uitvoerig in Romeine 13 skryf. En let op hoe hy dele van die tien gebooie aanhaal as begronding van die liefde. Sonder die wet weet ons nie wat verkeerd en wat reg is nie. Sonder veral die Tien Gebooie weet ons nie wat liefde is nie.

    9. Paulus gebruik nog op talle plekke die wet as motivering vir die opdragte wat hy vir die gemeentes gee. Oor die huwelik (1 Kor 7:39), oor vergoeding (1 Kor 9:8-9), oor die vrug van die Gees (Gal 5:23), vir die herkenning van sondes (1 Tim 1:9-10).

    10. Die Hebreërskrywer help ons egter ook verstaan watter dele van die wet nie meer op ons van toepassing is nie ná die vervulling van die Here Jesus Christus (Hebr 10:1). Dit sluit die offers en verwante rituele in, want die volmaakte offer is in Jesus gegee. Dieselfde geld die besluit van die “sinode” in Jerusalem wat gelowiges uit die heidene van die besnydenis en ander volkseie burgerlike gebruike gevrywaar het (Hand 15).

    Dit is maar net enkele grepe op pad na ‘n prentjie van hoe God se wil in ons lewe tot sy reg kom. Die wet bly daarin ‘n rol speel.

  • Avatar

    Engela du Toit

    |

    Ek is besig om Jesaja te studeer en besluit om te google om dit beter te verstaan.Baie dankie vir die bybelstudie oor Jesaja.Ek sal waardeer as u dit vir my kan e-pos asb.
    Engela

Prontuit die Waarheid