2 Samuel 2 – daar was ‘n langdurige oorlog tussen die nageslag van Saul en Dawid

Drie goed tref my in die gedeelte:

1. Dawid doen niks sonder dat hy die Here raadpleeg nie.  En hy is baie spesifiek in sy vrae: 1) moet ek na Juda gaan, en nadat die Here positief gereageer het, 2) na watter stad in Juda moet ek gaan, waarop die Here Hebron antwoord.  Dit bly die sleutel kenmerk van Dawid wat hom onderskei van Saul.
2. Hebron is natuurlik ‘n baie betekenisvolle plek.  Dit is waar Abraham en Sara begrawe is (Gen 23, 25), die enigste deel van die beloofde land wat Abraham ooit besit het.  Dit is nou ook die plek waar die koningskap van Dawid sy aanvang neem.  Dit laat ‘n mens dink aan die belofte aan Abraham en Sara: “en nasies en konings van volke sal uit haar voortkom” (Gen 17:16).
3. Dit tref my hoe ernstig die konflik tussen Saul en Dawid was.  En hoe dit alle mense in Israel en Juda raak.  Dawid word egter, anders as Saul en sy nageslag, deurgaans geteken as beginselvas: hy slaan nie sy hand aan Saul en sy nageslag se lewens nie.  Hy is ook vrygewig: hy betoon simpatie met die familie van Saul.  Dit oortuig aanvanklik egter nie vir Abner die hoof van Saul se leër nie, en ‘n hewige geveg breek uit tussen Israel en Juda, wat, soos Samuel, Dawid as koning gesalf het.  En hierdie konflik sou regdeur Dawid se lewe onderliggend bly en van tyd tot tyd na die oppervlak kom.