Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (5)

  • Avatar

    Christine

    |

    Dat die mense van die Ou Testament die wet nodig gehad het as riglyne vir hulle lewe om God te dien, is verstaanbaar. Ons in die Nuwe Testament, onder die genade verbond, besit die Heilige Gees wat ons lewens beheers volgens die twee gebooie van liefde vir God en die naaste. Daar is ‘n teks wat sê: “Ek graveer dit op julle verstand en skryf dit op julle harte.” My lewe word dus van binne gerig om reg te leef voor God en my naaste. Ek wil God en my naaste liefhê. Die Gees laat my wil, en help my om so te leef.
    Is die wet wat van “buite” kom, dan nog nodig?

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Die wet kan natuurlik nie weggewens word nie! God het dit immers met ‘n bepaalde doel gegee en dit het ‘n bepaalde rol gespeel in Israel sowel as in die lewe van Jesus. Daarby kom die innerlike wet ooreen met die beginsels en waarheid wat in bv die Tien Gebooie opgesluit lê. Romeine 2:15 sê selfs dat die wet in heidene se harte geskrywe is. Presies watter wet dit is – morele wet, wet van goed en kwaad? – kan ek moeilik daar uit die konteks aflei, maar dat dit op baie punte met die Tien Gebooie sal ooreenkoms kan ‘n mens aanvaar, doodgewoon omdat iets soos jy mag nie doodslaan nie na ‘n soort universele wet lyk. Daarby het die eksterne wet die funksie dat dit van Christus getuig (Rom 3:21) en ‘n oppasser na Hom toe is (Gal 3:23-24). Maar dit word deur die interne wet vervang wanneer Christus in iemand kom woon deur sy Gees (Heb 8:8-13; 10:15-17).

      Reply

  • Avatar

    Ernst

    |

    Chris maar hoe verstaan mens dan dat die Bybelse Sabbat (7de dag) nie meer gehou word nie? Dis tog deel van die 10 gebooie.

    Dankie ek hoor graag jou verduideliking.

    Reply

    • Avatar

      Chris van Wyk

      |

      Hi Ernst. Die vierde gebod word Bybelsgesproke deur twee goed gemotiveer.

      • Israel moes die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat God alles goed gemaak het, soos Hy op die sewende dag gerus het na al sy werk aan die skepping (Eks. 20). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir alles wat Hy gemaak het.
      • Israel moes ook die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat hulle God se volk is, soos God hulle uit die slawerny van Egipte verlos het (Deut. 5). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir die verlossing wat hulle in die regte verhouding met God gebring het.

      Die NT beskou die sabbatdag as ‘n skaduwee van wat sou kom. Die werklikheid is Christus. Dié wat dus in Christus is, vier hulle afhanklikheid van God elke dag, nie net op een dag nie. Hulle vier ook hulle rus van die sonde elke dag, nie net op een dag nie. Hulle het dus nie meer nodig om een dag bó ‘n ander te vier nie, hoewel hulle welkom is om dit te doen, en dit ‘n gesonde ritme van rus en werk kan skep. Niemand mag Christene egter voorskryf daaroor nie.

      Drie NT Skrifgedeeltes dra dié boodskap.

      • Paulus sê: “Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom; die werklikheid is Christus. Moenie dat iemand wat behae skep in danige nederigheid en in die aanbidding van engele en wat voorgee dat hy allerhande visioene gesien het, julle daarmee mislei nie. So iemand verhef hom oor wat hy in eiewaan van homself dink, en hy hou nie aan die hoof, aan Christus, vas nie. Uit Christus groei die hele liggaam, ondersteun deur die gewrigte en saamgebind deur die spiere, soos God dit laat groei.” (Kol. 2:16-19).
      • Paulus sê ook: “Aanvaar die een wat in die geloof swak is, sonder om met hom te stry as sy opvatting van joune verskil … Vir die een is een dag belangriker as ander dae; vir ’n ander is alle dae ewe belangrik. Elkeen moet net in sy eie gemoed oortuig wees van sy opvatting. Die een wat ’n bepaalde dag op ’n besondere wyse hou, doen dit tot eer van die Here … Niemand van ons leef tog vir homself nie, en niemand sterf vir homself nie. As ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here. Hiervoor het Christus ook gesterf en weer lewend geword: om Here te wees van die dooies en die lewendes. Jy, waarom veroordeel jy dan jou broer? En jy, waarom verag jy jou broer? Ons sal tog almal voor die regterstoel van God moet verskyn, want daar staan geskrywe: ‘So seker as Ek lewe, sê die Here, voor My sal elke knie buig, en elke tong sal bely dat Ek God is.’ (Jes. 45:23). Elkeen van ons sal dus oor homself aan God rekenskap moet gee.” (Rom. 14:1-12).
      • Die Hebreërskrywer skryf: “Daar wag dus nog steeds ’n sabbatsrus vir die volk van God, want elkeen wat in die rus van God ingaan, rus van sy werk, net soos God van Syne. Laat ons ons dan beywer om in daardie rus in te gaan, sodat niemand hulle voorbeeld van ongehoorsaamheid navolg en ook omkom nie.” (Hebr. 4:9-11).

      Paulus het op sy sendingreise saam met die Jode die sabbatdag gevier in ‘n poging om die evangelie aan hulle te verkondig. (Hand. 13:42 44; 16:13; 18:4). Saam met die Christene het hy egter die eerste dag van die week gevier met nagmaal, in herinnering aan die kruisdood en opstanding van die Here Jesus, en die ander kerklike dinge, soos die insamelinge van die dankoffer, nagekom (Hand. 20:7; 1 Kor. 16:2).

      Dit lê agter die ontwikkeling in die Christelike kerk om op Sondag bymekaar te kom eerder as op die sabbatdag.

      Reply

  • Avatar

    Ernst

    |

    Dankie Chris.

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    dederik Robbertse

    |

    More Chris. Kan n wedergeboorte christen watmet die heilige gees gedoop is, terselfde tyd deur n bose gees of dimoon of die leviathan gees beset wees of word?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Calvyn het drie doelstellings aan die vas gekoppel:

    1. lewensdissipline,
    2. gebedsvoorbereiding,
    3. skuldbelydenis.

    Vas was vir Calvyn meer ‘n saak vir die geloofsgemeenskap as ‘n persoonlike saak, en dit gaan daarom met openbare gebed saam (bv die voorbeeld van Antiogië in Handelinge 13). Vas is ook nie net weerhouding van kos nie, maar kan ook beteken dat jy min en lig eet, om te kan bid.

    Calvyn het ook op drie gevare van vas gewys:

    1. uiterlike vertoon,
    2. verdienstelikheid,
    3. gewetensdwang.
  • Avatar

    dederik Robbertse

    |

    More Chris. Baie dankie ek gaan die 18 weke van geloofsvorming volg. Chirs kan jy asb. my meer vertel van die doel van vas.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Dederik. Ek het ‘n kursus oor geloofsgewoontes geskep op die webtuiste: Reisgenote in geloofsvorming Jy kan daardeur werk. Die eerste geloofsgewoonte is die Daaglikse Ondersoek wat jou sal help om op die regte manier voor die Here na te dink. Gebruik Romeine 12:1-2 vir die volgende twee weke volgens die metodiek wat ek daar gee: Stop, Neem waar, Luister. Hoop dit help.

  • Avatar

    dederik Robbertse

    |

    More Chris. Baie dankie vir inligting. Hoe kan ek effektief mediteer op al die inligting.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Rom 12:2 sê in sy geheel: “Word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is” (OAV).

    Daar is drie opdragte in die teks.

    1. Die eerste opdrag is om nie aan hierdie wêreld gelykvormig te word nie. Dit verwys terug na die gedrag wat die eerste vers beveel dat ons hele lewe as ‘n offer aan die Here geleef moet word. God moet ons gedrag en gebruike bepaal, nie die media of die gemeenskap nie. Hy bepaal die norme en waardes waarvolgens ons moet leef.
    2. Die tweede opdrag is om God toe te laat om jou gedagtes, jou manier van dink, te vernuwe deur die waarheid van die Skrif. Dit het met houdings, gesindhede en denkpatrone te make. Hoe meer ‘n mens die Skrif lees, daaroor nadink, dit toelaat om jou gedagtes te vorm, hoe meer kan God deur sy Gees jou binnewêreld verander en vernuwe.
    3. Die derde opdrag is om te onderskei tussen verskillende idees van wat reg en verkeerd is, sodat jy in staat sal wees om moreel-eties reg op te tree in lyn met die wil van God in die Skrif. Daarvoor moet ‘n mens die Skrif gebruik, want dit is die enigste standaard van wat goed en volmaak in lyn met God se wil is.

    Lees ook meer hieroor in Efesiërs 4:17-32 wat eintlik ‘n kommentaar op hierdie vers in Romeine 12:2 is. Paulus waarsku daar teen losbandige en gierige begeertes. Dit is die tipe dinge wat afgelê moet word. En die manier om dit reg te kry, is om in gehoorsaamheid aan Christus te leef in heiligheid en volgens sy waarheid.

    • Ons moet dus ophou met leuens, woede, steel, vuil taal, geskinder, bitterheid, bose gedagtes en kwaadpraat.
    • Ons moet daarenteen fokus op waarheid praat, vrede maak, goed doen, deel met mekaar, net goedpraat oor mekaar, barmhartig wees, en vergewendgesind.

    ‘n Mens kan ook verder lees in Efesiërs 5:1-21 wat nog dieper ingaan op die moreel-etiese standaard wat ons al hoe meer moet toelaat in ons lewe.

  • Avatar

    Dederik

    |

    More Chris. ROM 12:2. Hoe vernuwe ek my gemoed(engelse vertaling mind)

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die Griekse woord wat vir liggaam gebruik word, soma, dui hier die hele persoon aan. Ons soma, dws ons hele menswees, moet dus ge-“offer” word aan God. Dit is die wesenlike van ons godsdiens.

    Die drie beskrywings is nie eintlik drie verskillende goed nie. Al drie die beskrywings van hierdie “offer” sê eintlik dieselfde. Ons hele menswees behoort aan God.

    1. Ons is “lewende” offers soos wat die Leviete in die tabernakel se hele lewe aan God toegewy is (Num 8:11). Ons leef dus nie meer vir onsself nie, maar vir God. Maar nie as dooie mense nie, as lewendiges.
    2. Ons is “heilige” offers soos wat die Leviete afgesonder is vir die diens aan God. Alles wat hulle gedoen het, het op een of ander manier met hulle verhouding met God te make gehad. God se heiligheid bepaal ons heiligheid.
    3. Ons is “aan God welgevallige” offers, soos Hy dit vir ons in die Bybel beskrywe. Dit wil sê daar is nie ‘n deel van ons lewe uitgesluit waaroor God nie ‘n sê het nie.

    Hoe weet jy wanneer jy daarin slaag? Wel, dit bly ‘n proses van heiliging waarin ons die Heilige Gees navolg wat aan die een kant ons lei om die sondige natuur af te lê en die nuwe natuur van Christus op te neem, soos Paulus in Romeine 8 en Efesiërs 4 vir ons leer.

  • Avatar

    dederik Robbertse

    |

    Middag. Rom 12:1. Wat moet ek doen of wanneer is my liggaam n lewendige,heilige en welgevalle offer aan God.
    dankie