Deuteronomium 31:30-32:52 – Moses se loflied op die karakter van God

Deuteronomium 32 is ‘n loflied op die karakter van God in sy ewewigtige hantering van Israel ten spyte van hulle wispelturigheid.  Dit is egter ook ‘n getuienis téén die volk wat hulle waarsku om rekening te hou met die God wat in die geskiedenis en die natuur sy almag kan betoon (Deut. 32:1-44).

Die betekenis van die loflied word onderstreep deur Moses se woorde daarna dat dit nie ’n geringe saak is vir hulle nie: “dit is die lewe vir julle.” (Deut. 32:45-47).  Daarna beveel die Here vir Moses om op die Neboberg te klim waar hy sou sterf (Deut. 32:48-52).

Ek gee die vertaling van die loflied min of meer weer soos dit in die nuutste BDV verskyn, met enkele wysigings en ‘n eie indeling van die onderskeie verse in gedagte eenhede.  Uit my indeling sal my weergawe van die boodskap van die loflied ook blyk:

1. Hemel en aarde is getuies van God se onderrig – Deut. 32:1-3
2. God is betroubaar – die volk is dwaas en onverstandig – Deut. 32:4-7
3. God is goed vir alle nasies, maar in die besonder vir sy volk – Deut. 32:8-14
4. Israel het eiesinnig geword en God versaak – Deut. 32:15-18
5. Die Here het dit gesien en hulle verstoot – Deut. 32:19-25
6. Die Here wou hulle uitwis, maar het Hom bedink weens sy vyande – Deut. 32:26-35
7. Die Here sal sy volk tot insig bring – Deut. 32:36-43

Lees daarom die onderstaande loflied aandagtig deur en probeer om drie goed vir jouself te merk in die gedeelte om oor na te dink:

1. Wat sê die loflied oor God se karakter?
2. Wat sê die loflied oor die volk se karakter?
3. Wat sê die loflied oor God se optrede teenoor sy volk?

1.  Hemel en aarde is getuies van God se onderrig – Deut. 32:1-3

¹“Luister hemele, ek wil praat,
en aarde, jy moet die woorde van my mond hoor.
²Mag my onderrig neerstuif soos reën,
my woorde drup soos dou,
soos deurdringende reën op groen gras,
soos reënbuie op plante.
³Ja, die Naam van die Here roep ek uit,
Erken die grootheid van ons God.

2.  God is betroubaar – die volk is dwaas en onverstandig – Deut. 32:4-7

⁴Die Rots!  Volmaak is sy werk,
ja, al sy paaie is ‘n maatstaf.
‘n Betroubare God, sonder onreg,
regverdig en onkreukbaar is Hy.
⁵“Sy volk het hulle teenoor Hom wangedra;
hulle is nie sy kinders nie, maar ‘n skandvlek,
‘n vals en verworde geslag.
⁶Is dit hoe julle teenoor die Here optree,
dwase en onverstandige volk?
Is Hy nie jou Vader wat jou geskep het nie?
Hy is die Een wat jou gemaak het,
wat jou gevestig het.
⁷Onthou die tye lank gelede,
dink aan die jare van vorige geslagte;
vra jou vader, hy sal jou inlig;
jou ou mense, hulle sal dit vir jou sê:

3.  God is goed vir alle nasies, maar in die besonder vir sy volk – Deut. 32:8-14

⁸“Toe die Allerhoogste vir die nasies hulle erfenis gegee het,
toe Hy mensekinders van mekaar geskei het,
het Hy die grense van volke vasgelê
volgens die getal van die kinders van Israel;
⁹want die Here se deel is sy volk,
Jakob is sy afgemete erfenis.
¹⁰Hy het sy volk in ‘n woestynland gevind,
in ‘n onherbergsame streek met die wildernis se gehuil.
Hy het hom omring, hom versorg,
hom beskerm soos die appel van sy oog.
¹¹Soos ‘n arend sy neskuiken aanspoor,
bo sy jong kuiken fladder,
sy vlerke oopsprei en hom vang,
hom op sy penvere dra,
¹²het net die Here hom gelei;
daar was geen vreemde god by hom nie.
¹³Die Here het hom laat ry
oor die hoogtes van die aarde.
Hy het die opbrengs van die veld geëet.
Die Here het hom gevoed met heuning uit ‘n rotsskeur,
met olie uit ‘n klipharde rots,
¹⁴met die dikmelk van beeste,
die melk van kleinvee,
ook met die vet van slaglammers,
ramme uit Basan, ook bokramme,
en met die fynste koringmeel.
En druiwebloed het jy gedrink – gistende wyn.

4.  Israel het eiesinnig geword en God versaak – Deut. 32:15-18

¹⁵“Jesurun ((‘n troetelnaam vir Israel met die betekenis “opregte”, hier in ‘n ironiese sin gebruik; vgl. Deut. 33:5 vir ‘n positiewe gebruik daarvan)
het vet geword en agterop geskop.
Jy het vet geword, rond geword, eiesinnig geraak.
Hy het die God wat hom gemaak het, versaak,
die Rots wat hom verlos, met minagting behandel.
¹⁶“Hulle het die Here met vreemde goed ontstel,
met afstootlike dinge het hulle Hom getart.
¹⁷“Hulle het vir demone, vir nie-gode,
vir gode wat hulle nie geken het nie, offers geslag –
nuwes wat maar onlangs na vore gekom het,
gode wat vir julle voorouers nie bestaan het nie.
¹⁸Die Rots wat jou verwek het, het jy verontagsaam;
jy het die God wat jou voortgebring het, vergeet.

5.  Die Here het dit gesien en hulle verstoot – Deut. 32:19-25

¹⁹“Die Here het dit gesien,
en uit ergernis sy seuns en dogters verstoot.
²⁰Hy het gesê,
‘Ek wil my gesig vir hulle verberg;
Ek wil sien wat van hulle gaan word,
want hulle is ‘n ontaarde geslag,
kinders wat nie vertrou kan word nie.
²¹Hulle het my ontstel met nie-gode,
My uitgetart met hulle nietige afgode.
Ek gaan hulle ontstel met ‘n nie-volk,
met ‘n dwase nasie gaan Ek hulle tart.
²²Want ‘n vuur het opgevlam in my woede,
en dit brand tot in die doderyk daaronder.
Dit verteer die aarde en sy opbrengs,
dit laat die fondamente van die berge in vlamme opgaan.
²³Ek bring meer rampe oor hulle,
my pyle skiet Ek alles op hulle af:
²⁴Uitgemergel deur honger,
uitgeteer deur pessiektes en verskriklike epidemies,
lewer Ek hulle uit aan verskeurende diere en giftige slange.
²⁵Buite maai die swaard af,
en in die binnekamers die vrees –
jong man sowel as jong meisie,
die suigeling saam met die grysaard.

6.  Die Here wou hulle uitwis, maar het Hom bedink weens sy vyande – Deut. 32:26-35

²⁶“‘Ek het gedink, Ek moet hulle uitwis,
die herinnering aan hulle onder die mense laat verdwyn,
²⁷was dit nie vir die ergernis van vyande wat My afgeskrik het nie.
Anders maak hulle teenstanders ‘n verkeerde afleiding en sê:
“Ons mag het geseëvier; die Here het niks hiervan gedoen nie.”
²⁸“Ja, die vyand is ‘n nasie wie se planne gedaan is,
by wie daar geen insig is nie.
²⁹As hulle wys was, sou hulle dit begryp,
hulle sou nadink oor hulle einde.
³⁰Hoe kan een dan duisend agtervolg,
en twee tienduisend op die vlug jaag
as hulle rots hulle nie verkoop het nie,
as die Here hulle nie oorgelewer het nie?
³¹Ja, hulle rots is nie soos ons Rots nie
– ons vyande gee dit toe –
³²want uit Sodom se wingerd kom hulle wingerdstokkies,
van die terrasse van Gomorra is hulle druiwekorrels.
Dit is giftige druiwe, hulle dra bitter trosse.
³³Hulle wyn is slanggif, die dodelike gif van kobras.
³⁴Die Here sê,
‘Is dit nie by My weggebêre nie,
in my stoorkamers verseël
³⁵vir die dag van wraak en vergelding,
vir die tyd wanneer hulle voete gaan wankel nie?
Want naby is die dag van hulle teenspoed;
wat vir hulle gereed lê, kom gou.’

7.  Die Here sal sy volk tot insig bring – Deut. 32:36-43

³⁶“Maar die Here laat reg geskied aan sy volk,
oor sy diensknegte ontferm Hy Hom,
wanneer Hy sien dat hulle mag verdwyn het,
en dat die einde aangebreek het
vir wie gevange is en vir wie vrygelaat is.
³⁷“Hy sal sê, ‘Waar is hulle gode,
die rots waar hulle geskuil het,
³⁸wat die vet van hulle slagoffers geëet,
en die wyn van hulle drankoffers gedrink het?
Laat hulle opstaan en julle help,
laat hulle oor julle ‘n beskutting wees.
³⁹Sien tog nou in dat Ek, ja, Ek die Een is;
daar is geen god naas My nie.
Ek maak dood en Ek maak lewend;
Ek verpletter, ja, Ek maak gesond,
en niemand red uit my hand nie.
⁴⁰Ja, Ek hef my hand op na die hemel en sê:
“So waar as wat Ek ewig leef,
⁴¹Ek gaan my flitsende swaard skerp maak,
en my hand sal dit vir die vonnis vasgryp.
Ek gaan wraak neem op my teenstanders.
my haters gaan Ek vergeld.
⁴²Ek gaan my pyle dronk maak van bloed
– my swaard sal vleis verslind –
van die bloed van gesneuweldes en gevangenes,
van die vyand se leiers met die los hare.”‘
⁴³“Nasies, juig sy volk toe,
want Hy gaan die bloed van sy diensknegte wreek;
Hy gaan wraak neem op sy teenstanders
en versoening doen vir sy grond, sy volk.”