Deuteronomium 15 – Julle vrygewigheid sal in die afskryf van skuld en die vrylating van slawe sigbaar word

Moses brei verder uit oor die wyse waarop vrygewigheid hulle onderlinge verhoudinge moet tipeer.  Hy fokus eerstens op die afskryf van skuld in die Sabbatsjaar om die siklus van armoede om te keer (Deut. 15:1-11).  Hy fokus tweedens op die verbandhoudende voorskrif om ook alle slawe vry te laat in die Sabbatsjaar met die spesifieke opdrag om hulle in staat te stel om weer op hulle voete te kom deur behoorlik vir hulle te voorsien (Deut. 15:12-18).. Nogal revolusionêr vir meer as drie millennia gelede!  Hy fokus derdens op die offer van die eerstelinge wat hulle direk aan God se eienaarskap van die eersgeborenes sedert die tiende plaag in Egipte herinner (Deut. 15:19-23).

Julle vrygewigheid word sigbaar in die afskryf van skuld in die Sabbatsjaar – Deut. 15:1-11

Daar word ‘n onderskeid gemaak tussen die Jode en die nie-Jode.  Aan die einde van elke sewende jaar moes hulle alle skuld afskryf sodat die siklus van armoede omgekeer kan word onder hulle volksgenote.  Dit word aan hulle gehoorsaamheid aan die Here gekoppel wat sal sorg dat die voorspoed wat hulle beleef ook alle ander mense baat.  Hulle sal selfs aan die ander nasies kan leen, só voorspoedig sal hulle wees.

Vergelyk Levitikus 25 – God se eienaarskap van die land word met die Sabbatsjaar en Jubeljaar gevier waar ek meer daaroor geskryf het, en veral die belangrike begronding in die feit dat alles aan God behoort, uitlig.

Moses wil daarmee enige suinigheid en hardvogtigheid teenoor armes voorkom.  Trouens, hulle vrygewigheid moet selfs insluit dat hulle vir hulle leen wat hulle nodig het selfs al is die sewende jaar op hande, en jy weet dat jy die skuld sal moet afskryf!  God sal jou beloon.  Daarop kan jy reken. Waak dus teen sondige gedagtes wat God se reëling téén jou broer hou …  ‘n gedagte wat die grondslag vir Johannes se praktiese voorskrifte vir naasteliefde in die NT in dié verband is (1 Joh. 4:11-17).

Julle vrygewigheid word sigbaar in die vrylating van slawe in die Sabbatsjaar – Deut. 15:12-17

Dieselfde voorskrif vir die afskryf van skuld geld oor die voorskrif vir die vrylating van slawe.  Behalwe, hulle mag nie leë hande vrygelaat word nie.  Hulle moet ‘n behoorlike deel van jou kleinvee, graan en wyn kry.  Trouens, van alles waarin die Here jou voorspoedig gemaak het.  God se seën aan jou was bedoel om ‘n seën vir ander te wees.  Dit word in God se seën sowel as in sy verlossing uit Egipte gefundeer.  Lees meer in my bydrae oor Eksodus 21 – Sorg vir mense en hulle diere.  Daar was ook die opsie om as slaaf aan te bly, maar uit eie keuse.

Elke eersteling word aan die Here gewy – Deut. 15:19-23

In herinnering aan die tiende plaag in Egipte behoort elke eersteling aan die Here, benewens die tiende van hulle vee en landbou.  Hy is nie net die Bevryder uit Egipte nie, maar ook die Eienaar van alles wat hulle het.  Vergelyk Eksodus 13, Levitikus 27, en Numeri 3 vir meer inligting hieroor.