Lukas 9:1-50 – God is getrou om ons alles te gee wat ons in die bediening nodig het

Let op dat Jesus hulle opdrag gee om niks vir die reis saam te vat nie, nie eers brood nie. Hierdie opdrag dwing hulle dus om op twee goed te vertrou: 1) die gasvryheid van die mense en 2) God se getrouheid.

Dit plaas die wonder van die vermeerdering van die brood en vissies in ‘n heel ander lig (9:12-17). Die gawe van brood en visse wat hulle vir Jesus aanbied, ten spyte van hulle eie perspektief dat dit te min is, is in die eerste plek ’n getuienis van die gasvryheid van die mense.  En in die tweede plek is dié min in God se hand genoeg.  Die oorvloedige vermeerdering van die voedsel is op ’n ongelooflike beslissende manier ’n getuienis van God se getrouheid.  En let op dat daar ’n hele 12 mandjies oorbly, baie meer as waarmee hulle begin het, as’t ware een vir elke dissipel (!), met die implisiete boodskap: God sal voorsien op hulle pad met die evangelie.  Hulle kan Hom vertrou.

Die verhaaltjie tussen die uitstuur en broodvermeerdering, dié oor Herodes se onsekerheid is opvallend.  Aan die een kant eggo dit die twyfel van Johannes die Doper in hoofstuk 7, net van ’n ander ongelowige kant af.  Aan die ander kant staan dit in sterk kontras met die sekerheid van Jesus in sy optrede en die gesag waarmee Hy dit doen, en boonop die gesag wat Hy aan sy dissipels gee. Herodes, die sogenaamde heerser, is onseker.  Jesus, die ware heerser, is seker van wat Hy doen!

Daarmee het die tyd dan ook vir Jesus aangebreek om sy dissipels in te lei in die ware doel van Sy koms na die aarde.  Waarskynlik het Jesus besef met die sukses van die uitgebreide bediening deur die 12, en veral die belydenis van Petrus dat Hy die Gesalfde (Messias) van God is, dat die tyd ryp is vir hulle (en Hom) dat Hy Hom kan gee vir sy verwerping, kruisdood, en opstanding.  Daarom begin Hy met hulle daaroor gesels (9:18-22 en 44-45).

Let op hoe Jesus tussen dié twee aankondigings oor sy naderende dood hulle:

• inlig oor die eise van dissipelskap (9:23-27),
• blootstel aan die heerlikheid wat wag, geïllustreer deur Sy eie verheerliking op die berg (9:28-36),
• ’n seun gesond maak waarmee hulle gesukkel het (9:37-43).

Daardeur beklemtoon Hy die noodsaak om te volhard, maar nie só dat hulle eintlik maar op hulle eie vermoëns moet staatmaak nie, maar op sy grootheid moet vertrou in hulle werk.  Moeilike genesings word hanteer deur ‘n vaste geloof in die grootheid van God, nie deur ’n vertroue op jouself nie.

Jesus vervolg met ‘n les in nederigheid (oor wie belangrik is – 9:46-48) en hoe diversiteit hanteer moet word (mense wat nie saam met die 12 is nie, maar tog die Here dien – 9:49-50), voordat ’n wending in die evangelie intree en Hy vasbeslote die reis na Jerusalem begin.