Lukas 2:1-52 – Verlosser, Christus, Here

2:1-7

Lukas verbind die verhale van die Verlosser aan die gebeure op die wêreldfront ter wille van die konteks daarvan.  Hy noem keiser Augustus (regeer van 27 vC tot 14 nC) en goewerneur Sirenius van Sirië, eersgenoemde omdat Palestina deel van die Romeinse ryk was, en laasgenoemde omdat hy waarskynlik die hele Palestynse gebied se volkstelling gereël het (volgens sommige historici was Quirenius Varus toe goewerneur, met Sirenius waarskynlik ’n militêre veldheer wat Varus bygestaan het) .  Die volkstelling het ongeveer in 7-6 vC plaasgevind, wat dan ook Jesus se geboortedatum moes wees.

Hierdie volkstelling, sê Lukas, was die eerste van sy soort.  Daar was ook ‘n 2de volkstelling (Hand 5:37) toe daar ‘n volksopstand was deur Judas, die sogenaamde Galileër.

Bethlehem – 85 km van Nasaret af – is die stad van Dawid. Die naam is nogal betekenisvol.  Die naam beteken letterlik: “huis van brood” en is die plek waar Rut en Naomi (in die Rigtertyd) nie net fisiese brood gekry het nie, maar Rut, die Moabiet, ook met haar troue met Boas Jesus se voorouer geword het.

Let op dat Jesus gebore word in nederige omstandighede in ‘n krip in ‘n stal.

2:8-20

Die boodskap van Jesus kring uit na die skaapwagters – nie gerekende mense in daardie tyd nie –  wat met die boodskap – “goeie tyding” vertaal die Griekse woord “evangelie” – van die engele hulle na Maria en Josef haas.   Die engele noem Jesus met drie name wat sy hele bediening stempel:

• Verlosser – dit is ’n sinoniem vir die naam Jesus wat ook Verlosser of Redder beteken en wat dui op die doel van sy koms,
• Christus – Gesalfde of Messias waarmee by die verwagting van Israel soos deur die profete aangekondig, aangesluit word,
• Here – kurios – die Griekse woord wat Jode gebruik het om die Hebreeuse naam vir  God in die OT, JAHWE, te vertaal, en waarmee Jesus se Goddelike status aangedui word.

Let op dat Lukas eers Maria, die vrou, en dan eers die man, Josef, noem. Interessant dat hierdie boodskap almal verwonder, maar dan spesifiek verdere (en voortdurende)  nadenke by Maria ontlok.  Dit is hoe dit met die boodskap of visies van die Here werk.  Daar is altyd verdere en voortdurende nadenke nodig, en die Here werk ook daarin saam deur die bevestigings wat Hy gee.

2:21-40

Dit tref my hoe Jesus by die tempel aankom omdat die wet – die Woord van God – dit voorskryf, en Simeon daar aankom omdat die Heilige Gees hom daarheen gelei het. Twee primêre maniere waarop God in mense se lewens werk.  Dit geld hulle tyd sowel as ons eie tyd.

Simeon verklaar ook dat Jesus nie net van betekenis vir die Jode gaan wees nie, maar ook vir die nasies, waarmee Lukas die universele impak van Jesus se bediening aandui.  En dié Jesus sal mense voor ’n keuse stel, wat hulle val of opstaan sal beteken.

2:41-52

Dit tref my dat Jesus se verbintenis aan die Paasfees, en die feit dat Hy uiteindelik as die Paaslam op Paasfees geslag (gekruisig) sou word, begin het by sy ouers se gereelde bywoning daarvan van sy jeug af.

Tog kon sy ouers nie die kloutjie by die oor kry toe Hy agterbly in die tempel, in die huis van sy Vader, om met die geleerdes te praat nie.  Let op hoe Hy beide na die geleerdes luister en hulle uitvra, as vir hulle antwoorde met insig gee.  En let ook op dat Hy nou al God sy Vader noem, en nie sy pa, Josef nie!

Tog eer Hy hulle en gaan saam met hulle terug.  Geen wonder dat Hy in guns by God en die mense toegeneem het nie.