Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (4)

  • Avatar

    Hannes Windell

    |

    Ek stem saam oor die Here wat geregtigheid handhaaf. Dit is waar. Die Nuwe Testament praat ook van die Here se geregtigheid. Waar die Ou Testament amper “onmiddellike” geregtigheid verkondig, is die Nuwe Testament se geregtigheid meer op die langer termyn. Vgl. Romeine 12:19

    Reply

  • Avatar

    juriejurgens

    |

    Die grootste “ontdekking” wat ek in hierdie reeks gemaak het, en waar ek my vorige indruk soos gevorm deur Sondagskool en stukkies lees hier en daar, is dat ek nog altyd gedink het dat die skeuring van Gods volk in twee ryke 'n sonde was, en teen God se wil, en dat die konings van die 10 stamme in gedurige rebellie teen die “regte” koning in Jerusalem was. Wel ek was baie verkeerd.
    Kan jy dalk 'n teologiese perspektief plaas op hierdie geskeurdheid, broedertwis, en selfs burgeroorlog in die volk? Al waaraan ek kan dink is God se genade en geduld met sondige konings. (Nou wonder ek skielik of my swaar Christelik-Nasionale opvoeding my dalk verlei het om die volkseenheid so as vanselfsprekend te aanvaar?)

    Reply

  • Avatar

    Vince Aslett

    |

    Ek dink dat die skeuring (aldan nie n sonde nie) was agv sonde en die mense se verkeerde keuses wat dit veroorsaak het, as dit dan dus n straf was, was dit ook nie die wil van die Here dat dit moes gebeur het nie?
    Die haat, broedertwis en stryd is maar soos wat dit met ons en al ons vleeslike begeertes gaan omdat ons nie in regte verhouding met God lewe nie?

    Reply

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Ek dink verskeurdheid en verdeeldheid is altyd teen God se wil. Soos Hy, by gebrek aan 'n beter voornaamwoord!, EEN is, só wil Hy hê moet ons een wees. Dit sluit nie diversiteit uit nie, maar in. Diversiteit moet die eenheid dien en verryk, sonder dat dit 'n eendersheid impliseer of kondoneer. Inklusiwiteit is die Christelike ideaal, nie eksklusiwiteit nie! As 'n mens dié gedagte as 'n lens gebruik om na die geskiedenis van die mensdom in die breë te kyk, sowel as die geskiedenis van die volk Israel, dan besef jy dat 'n mens dit kan beskryf as 'n stryd tussen die verenigers en die verdelers.

    * Oral waar een of ander diverse kenmerk van menswees tot 'n wesenlike kenmerk verhef word, waarmee alle mense beoordeel word, word mense verdeel – dink aan ras, taal, kultuur, nasie, ens.

    * Oral waar 'n gemeenskaplike kenmerk van menswees verhef word tot 'n wesenlike kenmerk, waarmee alle mense beoordeel word, word mense verenig – dink aan liefde, waardes, respek ens.

    Dit is nie anders met die geskiedenis van die volk van Israel nie. Dit was al sigbaar toe hulle nog 'n familie was in die tyd van Jakob.

    * Toe Josef 'n kleed kry wat hom onderskei van die ander, en dit 'n wesenlike ding tussen hulle geraak het, het dit onmin en verdeeldheid gesaai.

    * Toe hulle almal saam 'n droogte ervaar, en hulle almal saam moes span om dit die hoof te bied, het dit eenheid gebring, omdat dit hulle by 'n gedeelde afhanklikheid van God gebring het. Die sleutel daar was natuurlik Josef se insig dat dit presies is wat God bedoel het.

    Die patroon sien 'n mens in die geskiedenis van die onderskeie stamme wat aanvanklik baie bewus is van hulle andersheid en uniekheid in terme van stamgebiede (Josua en Rigters tyd) en kwaliteite (die dapper Benjaminiete en die vrome Leviete, bv.) en eers regtig onder Dawid en Salomo verenig is met'n gedeelde hoofstad en godsdiens (tempel), dws rondom God en die diens aan Hom, wat 'n gedeelde waarde en lewensraamwerk verskaf het ('n mens moet die rol van die ontwikkelende Skrif in dié tyd nie onderskat as 'n verenigende aspek nie).

    En dit is juis wanneer in 'n sinkretistiese godsdiens verval word, met Baäl en Astarte en what have you, wat die volk telkens uit mekaar spat, omdat die kern nie hou nie.

    So, met die lang antwoord, verdeeldheid is sonde, maar God gaan uit sy pad uit om selfs in die Noorde, wat in ons oë meer sondig is as die Suide, die ware Godsdiens te bevorder. En Hy doen dit op 'n verskeidenheid maniere, met wonderwerke, gebedsverhoring en ook destruktiewe oorloë en gebeure.

    Uiteindelik kan Hy nie anders as om ballingskap te stuur nie, beide vir die Noorde en vir die Suide. Dat die Suide in die vorm van Juda (en Benjamin) terugkom, is nie as gevolg van hulle beter prestasie as die Noorde nie, maar vanweë die belofte aan Abraham, Moses en regdeur tot by Dawid dat daar Iemand sal kom wat namens ons almal gehoorsaam sal wees, en in Wie ons eenheid met mekaar sal kan beleef, selfs al is ons baie verskillend.

    Dit is die ding wat my ook aandryf, om dit nou persoonlik uit te spel, om ten spyte van die moeilike prosesse in ons gemeente tussen verskillende “faksies” en in die breër Sinodale prosesse tussen verenigers en verdelers die Here se ideaal van eenheid vas te gryp, en net so hard daaraan te werk, soos Hy dit doen (by wyse van spreke natuurlik en met die lig wat ek het!).

    Maar die geduld van God is natuurlik die hoofding wat ek ook raaklees in Konings, soos jy tereg uitwys. Dit is waarop ons hele lewe berus, dat HY ook met ons geduld sal hê!

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Dieter Kreft

    |

    Naand se Dominee,

    ek is orrelis van ‘n gemeente in Kaapstad wat besig is om met ‘n ander een saam te smelt. Dit gaan gepaard met bietjie struweling, wat seker natuurlik is. Ek het gewonder hoekom psalm 133 so onbekend is? Amper as of hy nooit gesing was nie. Dalk kan jy bietjie lig daarop skyn

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Abe, ek kan nie nou vinnig my hand daarop lê nie, maar hier is ‘n verduideliking as deel van ‘n liturgie wat op my rekenaar is:

    Die liturgie is gebaseer op die Paasmaaltyd wat deur Christen-Jode gevier word. Die belangrikste elemente het waarskynlik ook deel uitgemaak van die laaste maaltyd wat Jesus saam met sy dissipels gehad het die aand voor sy kruisiging.
    GOD VERSAMEL ONS VOOR HOM
    Aansteek van die kerse (’n groot wit Christuskers en 12 pers kerse)
    Lofprysing
    Prys die Here, ons God, die ewige Koning!
    Hy het sy enigste Seun, Jesus die Messias, gestuur as die Lig vir die wêreld en as ons Paaslam.
    Deur Hom mag ons lewe.
    Aanvangswoord
    Voorganger: Kom laat ons saam tot Jesus nader,
    Hy wat gehoorsaam was tot in die dood
    Almal: Ja, die dood aan die kruis. Amen.

    Sang
    Psalm 116:1, 7 en 10 “God het ek lief, want dié getroue Heer” (Totius-beryming)
    Stil gebed
    Verootmoediging
    Voorganger: Genadige God, ons het U nie liefgehad met ons hele hart en met ons hele siel
    en met al ons krag en met ons hele verstand nie.
    Almal: Here, ontferm U oor ons.

    Voorganger: Liefdevolle Here, ons het ons naaste nie liefgehad soos U ons geleer het nie.
    Almal: Christus, ontferm U oor ons.

    Voorganger: Hemelse Vader, ons het nie in volle oorgawe aan U gelewe nie.
    Almal: Here, ontferm U oor ons.

    Voorganger: Mag die Here genade aan julle betoon.
    Mag Hy julle vergewe in sy troue liefde.
    Mag Hy aan julle vrede gee.
    Almal: Amen. Aan God die dank.
    Sang
    Lied 245:1 en 2 “Ek wat vergifnis, Heer, ontvang het”
    DIENS VAN DIE WOORD
    Skriflesing
    Johannes 13:1-17 en 31b-35
    Stil gebed
    DIENS VAN DIE TAFEL
    Instelling van die eerste beker
    Prys die Here, ons God, die ewige Koning!
    Hy is die Een wat die vrug van die wingerd voortbring.
    (Almal drink die wyn of druiwesap.)
    Vraag: Waarom is hierdie aand anders as al die ander aande?
    Antwoord: Ons was in Egipte die farao se slawe en die Here het ons daar deur sy magtige dade bevry toe Hy voor ons oë tekens en groot wonderdade gedoen het. Op hierdie aand dink ons terug aan daardie nag toe die Here ons gered het uit die mag van Egipte.

    Ons was ook slawe van die sonde. Maar God het aan ons genade bewys. Deur die bloed van sy Seun Jesus Christus is ons verlos en is ons oortredinge vergewe. Op hierdie aand dink ons terug aan daardie nag toe die Here Jesus oorgelewer is om vir ons te sterwe.
    Instelling van die tweede beker
    Die tweede beker wat ons drink, is die beker van danksegging en ons drink dit as ‘n danksegging vir God se verlossingsdade. Neem, drink en dank God vir die verlossing wat Hy vir ons bewerk het.
    Prys die Here, die ewige Koning!
    Hy het ons trane in gelag verander, ons smart in vreugde.
    (Almal drink die wyn of druiwesap)
    Instelling van die brood
    Die Here Jesus het in die nag waarin Hy oorgelewer is, brood geneem en nadat Hy God daarvoor gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: “Dit is my liggaam, dit is vir julle. Gebruik dit tot my gedagtenis.”
    Neem, eet, dink daaraan en glo dat die liggaam van ons Here Jesus Christus gebreek is tot volkome versoening van al ons sondes.
    (Almal eet van die brood)
    Instelling van die derde beker
    Na die maaltyd het die Here Jesus die derde beker geneem en gesê: “Hierdie beker is die nuwe verbond, wat deur my bloed beseël is. Gebruik dit elke keer as julle daaruit drink, tot my gedagtenis.”
    Prys die Here ons God, die ewige Koning!
    Hy is die een wat ons verlos.
    Neem, drink, dink daaraan en glo dat die bloed van ons Here Jesus Christus gestort is tot ‘n volkome versoening van al ons sondes.
    (Almal drink van die wyn of druiwesap)
    Instelling van die vierde beker
    Die vierde en laaste beker rig ons oë na vore na die wederkoms van Christus. Mag dié dag spoedig kom.
    Prys die Here ons God, die ewige Koning!
    Neem, drink en leef vanuit die verwagting dat die Here Jesus spoedig weer sal kom.
    (Almal drink van die wyn of druiwesap)
    Sang
    Lied 453:1-3 “Aan die Vader dank en ere, laat ons saam sy lof besing”
    Gebed
    Seën
    Almal: Volgende jaar in Jerusalem!
    UITSENDING
    Sang
    Lied 390: 1-4 “Ons kniel hier aan u voete neer”
    Alle versierings (nagmaalservies, kanselkleed, baniere, ensovoorts) word uit die aanbiddingsruimte verwyder.
    Die gemeente verlaat die kerkgebou in stilte.

  • Avatar

    Abe Stoltz

    |

    Ds Chris
    n Paar jaar gelede het ek n artikel van u gelees oor die (Pasga) bekers van die OT. Jesus het een van die Bekers uitgesonder in die NT-iese Nagmaal en net een beker ingestel. Het u dalk so Artikel hieroor asb.
    Gtoete Abe

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dankie Hennie, seën van huis tot huis.

  • Avatar

    Hennie Strydom

    |

    Baie dankie vir al die moeite wat jy doen. Ek respekteer jou werkywer saam met jou deursigtige hantering van die Bybel in die tyd en omstandighede waarin ons ons bevind. As ek dink aan Josef se geskiedenis dan besef ek net al hoe meer dat die alomteenwoordige God nie soseer op ‘n plek is nie, maar dat Hy in ons as gelowiges is daar waar ons gaan – Nasaret, Kanaan, drome, ‘n put, ‘n klompie Moslems wat hom in Egipte gaan verkoop, Potifar en mev Potifar, Robertson, Port Elizabeth. So is die Here by en in jou en soos vir Josef, sal Hy sekerlik jou en jou werk seën – Gen 39:3-5; 21-23. Mooi loop.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi – jy kan meer lees oor die konteks by: https://bybelskool.com/genesis-3-die-mens-kruip-vir-god-weg-weens-die-sonde/

    Hier is wat ek oor die teks daar sê:

    Episode 6: Die versteuring van verhoudinge in die skepping – 3:14-21

    Let op hoe direk God in sy hantering van die ontstellende gebeure is. Ná Hy deeglik in gesprek getree het met die mens, tree Hy beslissend op.

    1. Hy vervloek die slang nie net as ‘n slepende stofkruiper onder die diere nie, maar gee ‘n bedekte belofte in die vyandskap wat Hy tussen die slang se nageslag en die vrou se nageslag verklaar: “Haar nageslag sal jou kop vermorsel en jy sal hom in die hakskeen byt.” (3:15).

    Dit staan volgens sommige bekend as die “moederbelofte” waarin die oorwinning van Christus aan die kruis oor die werk van die Satan voorspel word. In Gereformeerde kringe word die woord moederbelofte gewoonlik vermy onder andere weens ‘n ongemak met ‘n Rooms-Katolieke interpretasie wat dit aan die verhaal van Moeder Maria koppel sowel as ‘n ongemak om die gedeelte in die lig van die NT uit te lê.

    Ek dink die ongemak is onnodig, want ‘n mens kan aan die een kant duidelik sien dat hier meer ter sprake is in die teks as maar net dat daar vyandskap tussen die slang en die mensdom is, iets wat in ‘n eerste rondte natuurlik ook deel van die teks se betekenis is. Jesus is na alles uit Maria gebore!

    Dit is aan die ander kant ook duidelik dat die teks die onderbou vir die NT interpretasies vorm wat in Genesis 3:15 die begin van ‘n stryd tussen die mens en die Bose skets, wat in Christus sy toppunt bereik het. Daarom kan Paulus in sy Romeinebrief, onder andere op grond van hierdie teks, sê dat die Satan deur die werk van God en die genade van die Here Jesus onder hulle voete verpletter sal word: “Almal het gehoor van julle gehoorsaamheid aan die evangelie. Ek is baie bly oor julle, en ek sou graag wou sien dat julle alles weet van die goeie en niks wil weet van die slegte nie. God wat vrede gee, sal die Satan spoedig onder julle voete verpletter. Die genade van ons Here Jesus is by julle!” (Rom. 16:19-20). Dit is ook duidelik dat hy die boom van alle kennis ook as deel van sy interpretasie neem. Vergelyk ook Johannes hieroor in Joh. 8:44; 1 Joh. 3:18 en Openb. 12:9.

    Ons kan dus gerus die teks Christologies lees. Jesus het immers op ‘n plek gesê dat die hele OT – die wet van Moses, die profete en die psalms – van Hom vertel en in Hom vervul is (Luk. 24:44).

  • Avatar

    Elaine

    |

    Wat beteken die skrif Genesis 3.15

  • Avatar

    Marnus

    |

    Dankie.

Prontuit die Waarheid