1 Konings 13 – ‘n Man van God se gehoorsaamheid word getoets … en God se geloofwaardigheid

Die gedeelte is vir my soos ’n skop in die maag.  Dit ontbloot aan die een kant die eiegeregtigheid van Jerobeam wat nie net self offers bring op die altaar wat hy opgerig het nie, maar ook die godsdienskalender verander en enigeen aanstel wat priesters wou word.  Dit is so tragies dat iemand wat gekies word om dinge reg te stel, die reg in eie hande begin neem en so ontrou raak aan die roeping wat aan hom gegee is.

Wat egter vir my nog erger is, aan die ander kant, is die man van God wat ’n groot risiko neem om met groot oortuiging, op bevel van die Here (6 keer word dit genoem: verse 1,2,5,9,15) uit Juda teen Jerobeam in Bel-El te kom getuig, wonderwerke in die proses aankondig, vir Jerobeam bid om genade, en dan val vir die misleiding van die óú profeet en die Here se bevel verontagsaam.

Die Here soek gehoorsaamheid bo alles, maak nie saak watter struikelblokke daar in jou pad gerol word nie, selfs nie eers as die struikelblok in die vorm van ’n óú profeet kom, wat aanspraak maak op ’n engelboodskap nie.  Let ook op hoe dit klein persoonlike goed is, om te eet en te drink, waaraan die man van God se gehoorsaamheid getoets word.

Interessant dat die man van God die altaar aanspreek, en dat dit juis die altaar is wat uitmekaar geruk word dat die as op die grond val.  Dié as van die offers het daarmee natuurlik onrein geword (Lev 6:11) waarmee God duidelik sê, die offers is nie vir Hom aanvaarbaar nie.

Sy profesie dat die latere koning Josia in Bet-El “operasie skoonmaak” hier sou uitvoer en mensbene op die altaar sou verbrand, het ’n paar eeue later waar geword (2 Kon. 23:15–18).

’n Mens sou vandag dink dat Jerobeam se versoek dat die man van God bid tot SY God, nes Saul ’n paar geslagte gelede (1 Sam 15:15, 21) getuig van ’n afstand tussen hom en God.  Dit was egter net ’n manier van praat, soos ons bv. by Jakob (Gen 27:20) en Moses ook kry (Deut 11:1).

Ons moet ook raaksien dat die groot verskil tussen iemand soos Jerobeam en bv. Dawid, ’n man na God se hart nie lê in die feit dat die een meer sonde as die ander gedoen het nie.  Die verskil lê in wat hulle doen as hulle besef hulle het iets verkeerds gedoen.  Elke keer wat Dawid aangespreek is oor sy verkeerde dade, het hy die Here opgesoek en sake in die reine probeer bring.  Jerobeam kry dit nie oor sy hart nie.

Die toets waarvoor die óú profeet die man van God stel, is natuurlik nie net gemik op die gehoorsaamheid van die man van God nie.  Dit bevestig ook die geloofwaardigheid van die boodskap van God, deurdat die Here optree toe hy nie end-uit gehoorsaam is nie.  Daarom kan die óú profeet verklaar dat die woord van die man van God sal uitkom, al het hy in die proses gesneuwel.

Die leeu tree ietwat vreemd op deur nie aan die liggaam van die man van God te eet nie, of die donkie en ander omstanders aan te val nie.  Die skrywer beklemtoon daarmee God se ingrype in die situasie.

Die lot van die man van God was natuurlik ook ’n verdere waarskuwing aan Jerobeam en sy volk dat die Here van hulle gehoorsaamheid verlang, anders sou die lot van die man van God ook vir hulle tref.

View all posts in this series

Konings


Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (6)

  • My eerste reaksie van die dood van die jong profeet was ene van, sjoe, dis bietjie erg, hoekom is daar nie iets aan die ou profeet gedoen nie,hy was tog die verleier, maar ek lees dat die toets dalk van die ou profeet gekom het, juis as n toets om te kyk of die jong profeet n man van God was. Profete was juis daarin getoets dat hulle volkome gehoorsaam aan God was. Die ou profeet het eers na die leeu storie, n statement gemaak dat die boodskap werklik van God af gekom het.

    Laat n mens bekommerd raak as ek dit deurtrek na myself toe

  • Dit sny ook diep in my eie lewe in. Daar is nie kortpaaie in die bediening nie. Dit is tree vir tree in gehoorsaamheid aan die Here. Dit is waarom gebed so belangrik is, soos ons later in Elia se lewe sal sien. Gebed hou ons oor naby die stem van God en gee ons die innerlike krag om gehoorsaam te bly.

  • Die storie van Konings 13
    Ek word gepeper deur die kinders: Wat het van die (vals) profeet geword, hoekom is hy nie ook gestraf nie? Asseblief?

    • Die ou profeet se motiewe om agter die jonger profeet aan te gaan, is duister. Moontlik was hy geïnteresseerd in wat gebeur het, omdat hy al oud was en nie meer geweet het wat in die politiek aangaan nie. Moontlik was hy effe jaloers omdat hy nie self dié opdrag van die jonger profeet kon uitvoer nie. Of miskien was hy sommer net gasvry en wou die jong profeet bystaan.

      Toe die jonger profeet egter uitbrei oor sy profesie en die detail daarvan, het dit waarskynlik die planne van die ouer profeet in die wiele gery. Hy vertel daarom ‘n leuen om die jonger profeet oor te haal om tyd by hom te spandeer.

      As ‘n mens na sy optrede op ‘n menslike vlak kyk, is dit ‘n liegstorie. Uit God se hoek is dit egter ‘n toets vir die jonger profeet of hy regtig sal luister wat God hom opgedra het, en of hy sy eie openbaring as van hoër belang gaan ag as dié van ‘n ander en veral ouer profeet. God soek immers onwrikbare gehoorsaamheid aan wat Hy self vir ‘n dienskneg van Hom openbaar.

      Die jonger profeet gee egter in, ag die ouer profeet se woorde belangriker as die Here s’n aan hom, en raak so ongehoorsaam aan die Here se opdrag, tot groot skade vir homself, hoewel die profesie wat hy gegee het, steeds vervul word.

      Die profesie wat die ouer profeet dié keer gee, kom regtig van die Here af. Die Here tree waarskynlik nie teen hom op nie, omdat die Here deur sy liegstorie die jonger profeet wou toets. Die ou profeet tree verder met deernis in die verhaal op.

      Die punt van die verhaal is dat ons op geen manier mag afwyk van die pad wat God ons beveel. Ons mag selfs nie na “ouer profete” luister as dit verskil van wat die Here vir onsself sê. Dit beteken ons moet baie seker maak van wat ons in die eerste plek hoor by die Here. En dan moet ons dit gehoorsaam sonder om daarvan af te wyk.

      • Ja nee, ek het óok NIE verstaan waarom die ou PROFEET dit gedoen het nie. Eerste gehoorsaamheid aan die Here. En dat niemand soos niemand ons moet mislei nie. Want die Here leer ons in Sy Woord dat ons moet op Hom vertrou, en luister wat Hy vir ons sê. Want ek het óok aan myself gedink dat ek NIE moet net luister wat n profeet my sê NIE ek moet na die Here toe gaan en vir Hom vra of dit so is. En ja Jeroboam het sy eie kalender gevolg wat verkeert is in die one van die Here. Die toets en die gehoorsaamheid. God het die ou profeet gebruik….. geloofwaardigheid, gehoorsaamheid
        .

Maak 'n opmerking

%d bloggers like this: