Bybelskool

Chris van Wyk

Ek is gemeenteleraar by Somerstrand gemeente, Port Elizabeth. My passie in die lewe is om God bo alles te dien en gelowiges in geloofsvorming te begelei. I am pastor at Summerstrand congregation, Port Elizabeth. My passion in life is to serve God above all and to lead believers in faith formation.

Comments (5)

  • Avatar

    viniefurstenberg

    |

    Daar word reeds in Samuel na Juda en Israel verwys toe Dawid aanvanklik in Hebron tot koning van Juda gesalf is en daarna deur die hele Israel in Sion gesalf is. Maar dan lees ons in 1Kon 4:20 weer van Juda en Israel in Salomo se tyd terwyl die skeuring tog eers na Salomo voorkom. Is hierdie `n geografiese verwysing of is dit moontlik dat die skrywers van Konings die onderskeid maar maak soos wat hulle dit dalk self geken het? En tog word daar by die tempelwyding weer net na Israel verwys! Oor die paleis: Dit lyk vir my asof die paleiskompleks baie imponerend moes gewees het. Die afmeting van die Libanonsbosgebou is selfs groter as die tempel. Het God ooit opdrag gegee dat daar vir die koning so `n paleis opgerig moes word? God gee wel aan hom rykdom. Maar was dit nie dalk ydelheid en die begin van Salomo se afvalligheid nie? Of was dit simbool van politieke mag wat noodwendig sou lei tot godsdienstige verval?

    Reply

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Die verdeling kom 'n lang pad. By Debora (Rigters 4 en 5) al kan 'n mens die verdeling sien tussen dié wat saamveg en dié wat by die huis bly, 'n noordelike en 'n suidelike deel van die volk Israel. Soos jy tereg sê, raak Dawid eers in Juda koning (2 Sam 2) voor hy deur die hele Israel (2 Sam 5) erken word, ook 'n suidelike en noordelike verdeling. Selfs Absalom (2 Sam 15) en Adonia (1 Kon 1) probeer eers die Judeërs aan hulle kant kry, voor hulle die moeilike pad na erkenning deur die hele Israel aanpak. In beide se geval slaag dit natuurlik nie, maar dit is duidelik dat dit hulle intensie was en dat hulle rekening hou met dié verdeling. Onthou ook dat Dawid vlug na 'n bastion in die noordelike gebied (2 Sam 17) om vandaar af die oorlog teen sy seun Absalom te voer en weer die hele Israel, Juda ingesluit, onder hom te verenig. Die verdeling tussen Israel en Juda, die noorde en die suide, is dus iets wat van vroeg af teenwoordig was, waarvan 'n mens maar net die redes kan raai, maar tog eers in Rehabeam se tyd 'n voldonge staatkundige feit geword. Israel kan dus vir die noordelike deel staan, en ook vir die hele volk, want hulle almal stam natuurlik van Jakob af, wat eerste die naam Israel gekry het.

    Ons lees nie dat God die opdrag vir die bou van die paleis gegee nie, maar dan lees ons natuurlik nie alles wat gebeur het nie. Salomo se probleem lê natuurlik nie in die eerste plek in die paleis nie, maar in wat binne die paleis gebeur het: sy baie vroue, en in sy stalle, sy baie perde. Sy luisterryke hart het met tyd nie meer net na die Here geluister nie, maar na dit wat begeerlik was rondom hom. Ydelheid het sekerlik 'n rol gespeel, politieke mag en die verleiding daarvan, maar die begin van alles was dat hy die Here nie meer volledig en getrou gedien het nie. Soos Spreuke sê: Wysheid begin met die dien van die Here, en dit verdwyn wanneer Hy nie meer alles is in jou lewe nie.

    Reply

  • Avatar

    juriejurgens

    |

    Is dit reg dat hierdie die laaste is wat die Bybel vertel van die geskiedenis van die ark? En dat dit onbekend (selfs 'n geheim?) is wat later daarvan geword het. Ek het al vergesogte stories gehoor maar dit klink vir my na blote bespiegelinge. Kan jy rigting gee?
    N.S. Jammer ek het gisteraand gemis – moes 'n krises by die werk help oplos.

    Reply

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Dawid het die ark in die tabernakel geplaas (2 Sam 6), Salomo in die tempel (1 Kon 8). Josia het dit weer in die tempel geplaas (2 Kron 35:3), en sy tydgenoot Jeremia praat ook daarvan, hoewel hy voorspel dat dit vernietig sal word (Jer 3:16. Dit het heel moontlik verlore geraak met die wegvoering in ballingskap in 586 vC, hoewel dit nie een van die items is wat deur die Babiloniërs gelys word nie. Met die bou van die tweede tempel was die ark steeds soek, soos Josephus skrywe. Daar is meer inligting by <Jewish Virtual Library>

    The Ark remained in the Temple until its destruction at the hand of the Babylonian empire, led by Nebuchadnezzar. What happened to it afterward is unknown, and has been debated and pondered for centuries. It is unlikely that the Babylonians took it, as they did the other vessels of the Temple, because the detailed lists of what they took make no mention of the Ark. According to some sources, Josiah, one of the final kings to reign in the First Temple period, learned of the impending invasion of the Babylonians and hid the Ark. Where he hid it is also questionable – according to one midrash, he dug a hole under the wood storehouse on the Temple Mount and buried it there (Yoma 53b). Another account says that Solomon foresaw the eventual destruction of the Temple, and set aside a cave near the Dead Sea, in which Josiah eventually hid the Ark (Maimonides, Laws of the Temple, 4:1).

    Aerial view of the courtyard of the St. Mary Church in Axum, Ethiopia.
    One of the most fascinating possibilities is advanced by Ethiopian Christians who claim that they have the Ark today. In Axum, Ethiopia, it is widely believed that the Ark is currently being held in the Church of Saint Mary of Zion, guarded by a monk known as the “Keeper of the Ark,” who claims to have it in his possesion. According to the Axum Christian community, they acquired the Ark during the reign of Solomon, when his son Menelik, whose mother was the Queen of Sheba, stole the Ark after a visit to Jerusalem. While in the not-so-distant past the “Ark” has been brought out for Christian holidays, its keeper has not done so for several years due to the tumultuous political situation in the country. The claim has thus been impossible to verify, for no one but the monk is allowed into the tent.

    A more plausible claim is that of archaeologist Leen Ritmeyer, who has conducted research on the Temple Mount and inside the Dome of the Rock. He claims to have found the spot on the Mount where the Holy of Holies was located during the First Temple period. In the precise center of that spot is a section of bedrock cut out in dimensions that may match those of the Ark as reported in Exodus. This section of the mount, incidentally, is the one from which the creation of the world began, according to midrash (T. Kedoshim, 10). Based on his findings, Ritmeyer has postulated that the Ark may be buried deep inside the Temple Mount. However, it is unlikely that any excavation will ever be allowed on the Mount by the Muslim or Israeli authorities.

    Reply

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    'n Laaste interessante feit oor die ark. In Openbaring 11:19 vind ons die ark van die verbond in die hemelse tempel!

    Reply

Leave a comment

Onlangse kommentaar

  • Avatar

    Johan

    |

    Wardeer baie baie dankie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Johan. Die uitstorting van en doop met die Heilige Gees gebeur by bekering (Hand 2:1-11; 33-38; 8:14-17; 9:10-19; 10:44-48; 11:1-18; 19:1-7; Rom 8:9; Ef 1:13; Tit 3:5). Daarna word ‘n mens herhaaldelik met die Heilige Gees vervul (Hand 4:23-31; 13:44-52).

  • Avatar

    Johan

    |

    Goeie more Chris.
    Ons preek reeks die kwartaal gaan juis oor die Heilige Gees.
    Daar is so baie vrae oor die uitstorting van die Heilige Gees dat daar by ons gemeente n kursus aan gebied word.
    Moet n persoon eers met die Heilige Gees gedoop word om dit te ontvang.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Francois

    Die sentrale tema in die boek van Joël is die koms van die “dag van die Here”. Dit het na my mening drie toepassings.

    1. Die eerste toepassing is op die Joodse volk. Die Here roep die Joodse volk op tot bekering deur die boodskap van oordeel wat in die “dag van die Here” opgesluit lê (1:1-20). Hy belowe medelye en voorspoed vir dié wat na Hom toe terugkeer (2:1-32). Vir dié wat egter nie luister nie, wag daar verwoesting, die verwoesting van die ballingskap.

    Dit is dan ook wat gebeur het met die volk van Juda. Hulle het nie geluister nie, en God het hulle gestraf. Hulle land is verwoes deur vier verwoestende sprinkaanplae (1:4-7) en die volk is in ballingskap weggevoer.

    Joël het egter ook gepraat van ‘n herstel van die volk (2:21-27), ‘n verandering van hulle lot (3:1-3), en oorvloed in die teenwoordigheid van die Here (3:18-21). Dit het ook waar geword met die terugkeer uit ballingskap.

    2. Die tweede toepassing is op alle mense. Die boodskap van die “dag van die Here” word in die NT na alle mense uitgebrei. Dit neem sy aanvang reeds met die koms van Jesus en sy kruisdood en opstanding (Joël 2:28-32; Matt 27:45-66), sowel as met die uitstorting van die Heilige Gees (Joël 2:28-32; Hand 2:14-36).

    Die Here roep deur hierdie boodskap almal op om tot inkeer te kom, soos Petrus dit eksplisiet uitspel in die tweede deel van sy toespraak op Pinksterdag (Hand 2:37-47). Dié wat gehoorsaam, ontvang vergifnis en die belofte van die Heilige Gees. Dié wat ongehoorsaam is, bly onder die toorn en straf van die Here.

    Dit is dus die hoofboodskap wat die boek van Joël nie net vir Christene het nie, maar vir alle mense. Bekeer julle, laat julle gedoop word tot vergifnis van sonde, en ontvang die Heilige Gees as gawe van God die Vader. Anders bly julle onder die oordeel van God.

    Die geestelike betekenis van hierdie boodskap oorheers dus in die NT, hoewel die “dag van die Here” vir seker ook politieke, ekonomiese en selfs ekologiese implikasies vir mensegroepe kan inhou.

    God praat immers nog steeds deur dinge soos oorlog, misoeste en droogte (Matt 24:1-14; Jak 5:17-18; Openb 11:1-14). Waar ‘n volk of land dus tot inkeer kom, sal die beloftes van Joël ook vervul kan word in ‘n lotsverandering en oorvloed in die teenwoordigheid van die Here.

    3. Die derde toepassing is op die kosmos. Die boek van Joël praat ook oor kosmiese veranderinge wat die einde van die tyd sal aankondig (Joël 2:1-11, 28-32; 3:9-17; Matt 24:29-35; Openb 6 – die kosmiese tekens; 9:1-12 – die sprinkane; 14:14-20 – die sekel en die parskuip). Die vervulling daarvan is nog uitstaande, maar net so relevant vir ons om mee rekening te hou vir die toekoms. Dit sal die hele kosmos betrek.

  • Avatar

    Francois Conradie

    |

    Dr van Wyk, hierdie vraag is ‘n bietjie uit pas uit met die jaarprogram.
    Vraag: Hoe is die boodskap van die boek Joël van toepassing vir ons as Nuwe Testamentiese Christene? Noudat vir ons sondes aan die kruis betaal is, is God se bedoeling nog steeds dat daar inkeer en omkeer van ons lewens moet wees voordat God sal help? Moet die verhoudings wat tussen ons en God en ons en ander mense verbreek is eers herstel word voordat God sal help? ( Ek verstaan dat God soewerein is en enige tyd kan help).
    As mens bogenoemde manier van verstaan deur trek na die huidige omstandighede in Suid Afrika, kan mens die afleiding maak dat ons as die volgeling van Jesus Christus ons voortgaande (nuwe onbelyde) sondes weer moet erken, bely en ons gedrag verander (omkeer) en voluit met dankbaarheid leef, voordat God die omstandighede in Suid Afrika sal verander?

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Jattie, jy sal dit nie in die Bybel kry nie, want dit staan nie daar nie. Almal kry nie die gawe van tale nie (1 Kor 12:10,28,30; 13:8). Dit is ook in rangorde minder belangrik as die ander gawes (1 Kor 14:5). Gebed is kommunikasie, so ‘n verstaanbare kommunikasie sal jou hart en lewe meer beïnvloed as iets wat onverstaanbaar is. Dit beteken nie dat tale verkeerd is nie, maar dat niemand jou moet probeer oortuig dat dit die belangrikste gawe is of dat almal dit moet beoefen nie.

  • Avatar

    Chris van Wyk

    |

    Hi Gail, nee, dit is nie verkeerd nie. ‘n Mens mag die Here vra vir bevestiging in jou besluitneming. Dit gebeur gewoonlik deur die Woord, gebed en deure wat oop en toe gaan.

    Die probleem van die Fariseërs was dat hulle in opstand was teen die boodskap van Jesus en Hom nie wou gehoorsaam nie. Hulle vra dus ‘n teken om hulle eie onwilligheid weg te steek (Matt 12:38-45). Jesus gee vir hulle dus net een teken, die teken van sy kruisdood en opstanding, soos dit in die verhaal van Jona reeds voorspel is.

    Jesus gee ook vir sy dissipels uit vrye wil tekens, sodat hulle gebeure kan interpreteer (Luk 21:7). Hy gee ook tekens dat die betekenis van sy boodskap beter verstaan kan word, soos die sewe tekens in die evangelie van Johannes (1. Die wonder van die water wat in wyn verander is by Kana – 2:1–11; 2. Die genesing van die seun van die regeringsamptenaar – 4:43–54; 3. Die genesing van die siek man by die bad van Betesda – 5:2–9; 4. Die vermeerdering van die brood – 6:1–14; 5. Jesus wat loop op die water – 6:16–21; 6. Die genesing van die man wat blind gebore is – 9:1–7; 7. Die opwekking van Lasarus – 11:1–44.).

    Hoop dit help!

  • Avatar

    Jattie

    |

    Chris, ek worstel met wat mense noem, ‘n bid taal. Ons sel groep lede getuig almal dat hulle intense salwing en krag ondervind wanneer hulle in hul bidtaal met God praat. Ek het aan hulle die vraag gevra, en ook genoem dat ek net sulke kragtige en intieme oomblikke saam met die Here beleef, en maak dit dan my gebed minder intens, of is daar minder diepte in my verhouding met die Here as hulle s’n? Ek glo hulle praat uit ondervinding uit, want hulle almal se ervaring kom ooreen. Hulle sê dat ek moet rustig wees daaroor en dit wel nog sal ondervind. Ek smeek die Here om dit aan my te openbaar, maar ek kry nêrens skrif daaroor in die Bybel nie. Ek voel indien dit so belangrik is, en die Here nie ‘n aanhanger van persoon is nie, dan moet Hy dit mos ook aan my kan gee? Kan jy asb vir my meer duidelikheid gee aangaande dit?

  • Avatar

    Gail

    |

    Hallo Chris,

    Ek is onseker of ek altyd die bybel reg lees, in Mattheus het Jesus vir die Fariseers gese dat hulle ‘n addergeslag is omdat hulle vir ‘n teken gevra het. Dsl dit dan verkeerd wees om die Here te vra vir ‘n teken wanneer ons onseker raak oor besluite wat geneem moet word?

  • Avatar

    Koot

    |

    Baie dankie vir hierdie uitleg. Die manier waarop u dit doen breek nie net nuwe betekenisse oop nie maar wys ook duidelik ooreenkomste en verskille.

Prontuit die Waarheid