Skip to main content

Tag: Beloftes

Psalm 119:49-56 – God se belofte hou my lewend

15 Oktober

Psalm 119:49-56 – God se belofte hou my lewend

ז ZAJIN 49Dink aan u woord aan u dienskneg waarmee U aan my hoop gegee het. 50Dit is my vertroosting in my ellende, dat u belofte my lewend hou. 51Vermeteles het my tot die uiterste toe gespot, maar van u wet het ek nie weggedraai nie. 52Ek het u beslissings onthou, van lank gelede af, Here, en ek was getroos. 53Woede het my beetgepak oor goddeloses – hulle wat u wet verlaat. 54Maar u voorskrifte was vir my liedere in ‘n plek waar ek ‘n vreemdeling was. 55Ek het u Naam in die nag onthou, Here, en ek het u wet nagekom. 56Dit het deel geword van my – dat ek by u opdragte hou.

Die sewende deel van die Psalm tref my op ‘n besondere diep manier. Dit wentel om die krag van God se belofte – sy woord aan sy dienskneg – wat nie net hoop in die verlede gegee het nie, maar altyd sy vertroosting in enige teenswoordige ellende is. God se belofte hou hom letterlik aan die lewe wanneer dit swaar gaan. Dit gee hom die moed om aan te gaan en die toekoms op grond van God se beloftes aan te pak. En die Psalmis draai nie doekies om oor hoe swaar dit gaan nie. Vermetelde en arrogante mense spot hom tot die uiterste toe oor sy gehegtheid aan God se wet. Tóg het hy nie van God se wet – sy openbaring, sy woord aan die Psalmis – weggedraai nie. In die proses het ‘n groot woede oor goddelose mense hom beetgepak – dié mense wat God se wet verlaat.

Meer nog, die Psalmis stel homself nog meer daarop in om God se beslissings te onthou, dié dinge wat hy van lank gelede af al weet, en word daardeur getroos. Dit is die liedere wat hom in die vreemde aan die gang gehou het, elke keer wanneer hy in die nag daaroor nagedink het (ietwat anders as die ballinge in die roerende Ps. 137 met wie dit só swaar gegaan het, dat hulle dit nie kon regkry om Sionsliedere in die vreemde te sing nie). En die Psalmis het nie net oor God se wet gesing nie, dit was sy gewoonte om hulle na te kom, elkeen van hulle.

Vanuit hierdie onthou en vashou, skeur daar dan uit hom hierdie kreet: “Onthou tog u woord aan u dienskneg waarmee U aan my hoop gegee het.” (119:49). Want sy troos lê uiteindelik nie in sy eie onthou, óf sy eie woede oor goddeloses, óf sy eie gewoonte om God se woord te onderhou nie. Sy troos lê in God wat sy beloftes onthou en daarom nakom. Dít is ook my eie troos. Ek dink vandag ver terug na woorde wat die Here my gegee het as opdragte en beloftes vir my lewe en bediening – woorde wat reeds op baie maniere vervul is, maar ander wat nog tot volle verwerkliking moet kom. Vertroetel dié woorde in jou eie lewe, en bid soos die Psalmis dat God sy woorde aan jou altyd sal onthou.

Lees meer: https://bybelskool.com/psalm-11949-56-zajin-onthou-tog-u-woord-aan-u-dienskneg/

Spreuke 20 – Wag op die Here, sodat Hy jou help

14 Oktober

Spreuke 20 – Wag op die Here, sodat Hy jou help

20Wie sy vader en moeder vloek – sy lamp word uitgedoof in diepe duisternis. 21‘n Erfenis aanvanklik oorhaastig verkry, sal uiteindelik nie geseënd wees nie. 22Moenie sê, “Ek wil die kwaad vergeld” nie; wag op die Here, sodat Hy jou help. 23Twee soorte gewigte is vir die Here afstootlik, en ‘n vals weegskaal is nie goed nie. 24Die Here bepaal ‘n man se treë; en ‘n mens, hoe sal hy dan sy eie pad verstaan? 25Dit is ‘n valstrik vir ‘n mens as hy onnadenkend sê, “Heilig!” om dan eers ná die geloftes daaroor na te dink. 26‘n Wyse koning sif goddeloses uit en laat die dorswiel oor hulle loop. 27Die asem van die mens is die Here se lamp; daarmee deursoek Hy al die kamers van die binneste. 28Troue liefde en waarheid beveilig ‘n koning; ja, met troue liefde stut hy sy troon.

Die spreuke van hoofstuk 20 is weereens woordprentjies van die wyse lewe teenoor die dwase een. In elkeen word ‘n lewensituasie op ‘n baie bondige, maar ook boeiende manier geskilder, waarin die lewenswysheid van die Spreukedigter, Salomo, weergegee word. Die onderwerpe word uit alle lewensfere geneem: die ekonomie, die politiek, die regbank, die geestelike lewe, die gesinslewe, en die sosiale lewe. Hier is ‘n paar uit Spreuke 20:20-28.

Vers 20 is begrond in die vyfde gebod, om jou pa en ma te eer (vgl Eks 20:12). Dit is ook die enigste gebod waaraan ’n belofte gekoppel is: “dan sal jy lank bly woon in die land wat die Here jou God vir jou gee.” Wie dus sy pa of sy ma (ver)vloek – dit sluit in om hulle “lig te skat, te ignoreer, as waardeloos te reken, of met minagting te hanteer” – sy (lewens)lamp gaan in pikdonker dood. Dit is om soos in ’n swart gat ingesluk te word waaruit geen ontsnapping moontlik is nie. Onthou ook dat Bybels gesproke gegeld het of jy nou van hulle gehou het of nie. Só word dit ook in die NT geleer (vgl Ef 6:1-9). Trouens, hierdie respek word aan alle gesagsinstansies gegee: “omdat die Here dit wil” (vgl 1 Pet 2:13-18). Spreuke sal nog twee keer soortgelyke uitsprake maak (vgl Spr 30:11, 17).

Vers 21 sluit aan by die vorige spreuk in Spreuke 13:11 se waarneming van die inherente onstabiliteit van rykdom en waarsku dat ’n besit wat haastig – dit kan ook oneerlik wees – bymekaar gemaak word, nie kan hou nie (vgl Spr 21:5-6; 28:20, 22). Dink aan die seun in die gelykenis van die Verlore Seun wat sy erfporsie voortydig ingepalm het, en dit tot die laaste sent verkwis het (vgl Luk 15:12).

Vers 22 beklemtoon dat vergelding vir die kwaad die Here se domein is. Dit berus op die uitspraak in die wet: “My kom die wraak toe en die vergelding.” (Deut 32:35). Paulus baseer sy lering hierop: “Oorwin die kwaad deur die goeie.” (Rom 12:17-21). As ’n mens die Here vertrou om geregtigheid te laat geskied, kan jy dit waag om goed te doen selfs al doen ander kwaad aan jou. Kan jy wag dat Hy jou help.

Vers 23 beklemtoon weereens dat die Here bedrog haat. Hy gril vir onregverdige besigheid (vgl vers 10 vir dieselfde gedagte).

Vers 24 formuleer ’n diep waarheid. God bepaal ’n mens se koers, want Hy ken ons pad van begin tot end. Wysheid is dus om baie naby aan Hom te leef, maak nie saak hoe daardie pad ontvou nie. Dié spreuk is daarom beide ‘n waarskuwing dat ons nie moet dink dat ons op ons eie kan regkom nie, maar ook ‘n vertroosting, dat in ons soeke na sy wil, ons op Sy betrokkenheid kan reken.

Vers 25 waarsku tereg dat jy vir jouself ’n strik stel as jy oorhaastig iets aan die Here belowe en eers agterna besef wat jy regtig belowe het. Bereken die koste voor jy belowe! Vergelyk Prediker 5:4: “Dit is beter dat jy nie belowe nie as dat jy belowe en nie betaal nie.”

Vers 26.’ n Wyse koning oordeel met integriteit en ontbloot en straf goddelose mense. Spreuke gebruik die metafoor van ’n klipwiel wat op ’n dorsvloer oor die koring gerol word om die koring se dop te breek. Só maak die koning met bose mense. Daarvoor het hy natuurlik self integriteit nodig (Spr 20:8) sowel as liefde en trou aan sy lojale onderdane (Spr 20:28).

Vers 27 verwys na die skepping van die mens waar God die “asem van die lewe” in Adam ingeblaas het (nišmat – Gen 2:7). Daarom word dit hier vertaal met “gees”. Dit is daardie geestelike dimensie van ons wese waarmee ons met God in kontak kom. Dit is die setel van ons morele, intellektuele en geestelike vermoëns. Sommige vertaal dit daarom ook met “gewete”. Die metafoor waarmee hier gewerk word is dat die “gees” van die mens soos ’n lamp van die Here is wat van kamer tot kamer in die innerlike mens gaan om God se lig daarop te laat skyn. Spreuke sê hiermee dat ons in ons gees weet wat God wil hê. Dit is die deel waar die Gees met ons werk, soos Paulus ons in die NT leer (Rom 9:1).

Vers 28. Troue liefde (ḥeseḏ) en waarheid (ʾěměṯ) bevestig die heerskappy van ‘n koning op ’n volhoubare manier. Die eerste reël van die vers verwys na die troue liefde en betroubaarheid van die koning. Die tweede reël van die vers na God se troue liefde vir die koning, die verbond met Dawid wat die basis van koningskap vorm (vgl 2 Sam 7).

Lees meer: https://bybelskool.com/spreuke-201-30-erken-god-in-alles/

Psalm 119:41-48 – Die liefde vir God se wet gee vryheid en vrymoedigheid

13 Oktober

Psalm 119:41-48 – Die liefde vir God se wet gee vryheid en vrymoedigheid

ו WAW 41Laat u troue liefde my deel word, Here, u verlossing volgens u woord, 42sodat ek my spotter kan antwoord; want ek vertrou op u woord. 43Moet tog nie u betroubare woord geheel en al uit my mond wegneem nie, want ek vestig my hoop op u beslissings. 44Ek wil u wet voortdurend nakom, vir altyd en ewig. 45Ek wil in hierdie wye ruimte voortbeweeg, want u opdragte ondersoek ek. 46Ek sal oor u bepalings voor konings praat sonder om my te skaam. 47Ek vind vreugde in u bevele wat ek liefhet; 48ek reik uit na u opdragte wat ek liefhet; ek dink na oor u voorskrifte.

Hierdie sesde gedeelte van die Psalm het twee baie besondere beklemtonings. Die eerste besondere kenmerk is die wisselwerking tussen die troue liefde van die Here waarvoor die Psalmis bid in 119:41 wat geëggo word in sy vreugde in God se bevele: “in u bevele wat ek liefhet; ek reik uit na u opdragte wat ek liefhet.” (119:47-48).

God se liefde steek ‘n wederliefde aan wat op drie maniere sy lewe aanraak.

  1. Die liefde wat God in gebedsverhoring bewys, help die Psalmis om antwoorde te gee aan sy spotters deurdat hy kan getuig dat sy vertroue op God se woord nie tevergeefs was nie (119:42).
  2. Die vryheid wat God se wet gee, motiveer hom om met vrymoedigheid oor God se openbaring (bepalings) voor konings te kan praat sonder om hom te skaam (119:46).
  3. En dit maak sy eie hart bly om nog meer en hegter aan God se bevele, opdragte en voorskrifte vas te hou (119:47-48).

Gebedsverhoring gaan dus nie net oor die verhoring as sodanig nie, maar oor die waarde daarvan in terme van jou getuienis voor ander en jou volharding in alle situasies. Bid dus sonder ophou die gebed van 119:41: “Laat my u troue liefde ervaar, Here, u verlossing volgens u belofte.” Die effek daarvan op ander se lewe sowel as jou eie kan nie oorskat word nie.

Die tweede besondere kenmerk is die beskrywing van die: “vrye ruimte” wat God se wet vir hom gee om die Here te kan dien – Ps. 119:45 – iets wat ongelukkig in die NAV se vertaling verlore gaan. Die BDV vertaal: “Ek wil u wet voortdurend onderhou, vir altyd en altyd, en ek wil in hierdie vrye ruimte voortbeweeg.” (119:44-45). Letterlik staan daar: “ek sal rondloop in ‘n wye plek,” wat metafories geneem kan word, soos die NIV dit dan ook vertaal: “I will walk about in freedom for I have sought out your precepts.” Peterson vertaal op soortgelyke wyse: “And I’ll stride freely through wide open spaces as I look for your truth and your wisdom.” (The Message).  Teenoor die idee dat die wet ‘n beperkende invloed in ‘n mens se lewe het, konstateer die Psalmis die “vrye ruimte” wat die wet gee om in God se geopenbaarde wil jouself uit te kan leef. Dit gee mens ‘n hele ander perspektief op God se openbaring aan ons. Dit wil jou vrymaak van die gebondenheid wat die sonde en skuld so maklik in ‘n mens se lewe teweeg bring. Die liefde vir God se wet bring vryheid en vrymoedigheid.

Lees meer: https://bybelskool.com/psalm-11941-48-waw-die-liefde-vir-god-se-wet-gee-vryheid-en-vrymoedigheid/

Lukas 18:1-8 – God sal reg laat geskied aan sy uitverkorenes wat bedags en snags na Hom roep

12 Oktober

Lukas 18:1-8 – God sal reg laat geskied aan sy uitverkorenes wat bedags en snags na Hom roep

1Hy het vir hulle ‘n gelykenis vertel oor hoe nodig dit is om altyd te bid en nie moed te verloor nie. 2Hy het gesê: “Daar was ‘n sekere regter in ‘n bepaalde stad, wat nie ontsag vir God gehad het nie en hom aan geen mens gesteur het nie. 3Daar was ook ‘n weduwee in daardie stad, wat hom bly opsoek het met die versoek, ‘Laat reg aan my geskied in my saak teen my opponent.’ 4‘n Tyd lank wou hy nie, maar naderhand het hy by homself gedink: Al het ek geen ontsag vir God en steur ek my aan geen mens nie, 5sal ek, omdat hierdie weduwee my moeite gee, tog maar reg aan haar laat geskied; anders gaan sy my tot aan die einde bly teister.” 6Toe sê die Here: “Luister na wat die onregverdige regter sê! 7Sal God dan nie reg laat geskied aan sy uitverkorenes wat bedags en snags na Hom roep nie? Sal Hy hulle lank laat wag? 8Ek sê vir julle, Hy sal baie gou aan hulle reg laat geskied. Die vraag is net: Sal die Seun van die Mens, wanneer Hy kom, geloof op aarde vind?”

Jesus het geweet dat negatiewe ervarings in die lewe ons negatief kan maak oor God. En dan óf moedeloos raak om te bid, óf nog erger, ophou om te bid. Daarom vertel Hy vir ons ‘n gelykenis om ons te bemoedig. En Hy gebruik ‘n voorbeeld uit die regstelsel, ‘n regter wat goddeloos en liefdeloos was, wat nie volgens God se wette optree nie, en ook nie volgens die samelewing se wette nie. ‘n Korrupte vent. En Jesus kontrasteer God met hierdie korrupte regter om ons iets belangriks van God te leer.

Die regter was adikia – onregverdig. Hy het hom nie gesteur aan wat reg is voor God nie – soos in die dae van Noag. Hy het hom ook nie gesteur aan wat reg is voor mense nie – soos in die dae van Lot (vgl die vorige perikoop). Die weduwee was iemand wat ‘n probleem gehad het met ‘n opponent. Iemand wat haar teëgestaan het. Wat haar regte benadeel het. Die regter wou haar egter nie help nie, selfs al was die reg oënskynlik aan haar kant. Maar, die weduwee het aangehou en hom “bly opsoek met die versoek”.  Sy het haar saak aanmekaar voor hom gaan bepleit. Sy het hom geen rus gegee nie. Dit het ‘n tyd lank só aangehou. Tot die regter onverwags besluit het, die vrou gee hom darem net te veel moeite. Hy raak net nie van haar en haar saak ontslae nie. So, al het hy vir God geen ontsag nie, en steur hy hom nie aan mense nie, hy gaan haar gee wat sy vra. Voordat sy hom nog gedaan maak!

Dan lê Jesus die gelykenis vir sy dissipels uit. Hy moedig hulle aan om te luister na wat die onregverdige regter sê, want dit sal hulle bemoedig in hulle gebed vir die koninkryk.

  1. God is nie soos die onregverdige regter van wie ‘n mens op ‘n soortgelyke wyse moet verwag dat hy onverwags tot sy sinne sal kom en help omdat hy gedaan is nie. Nee, God is nie net baie meer gereed om te help as die onregverdige regter nie. God sal sy uitverkorenes nie lank laat wag nie. Hy sal “baie gou aan hulle reg laat geskied”.
  2. Die probleem lê nie by God nie, maar by die mense. Anders as met die regter en die weduwee. Die regter was verkeerd en die weduwee reg. Die vraag is egter, sê Jesus: “Sal die Seun van die Mens, wanneer Hy kom, geloof op aarde vind.” Sal sy dissipels Hom genoeg vertrou om te wag vir sy wederkoms – dws soos die weduwee aanhou vra – tot wanneer Hy alles sal kom regstel?

Die Godsbeeld wat Jesus hier teken is van ‘n God wat nie slaap nie, en sy uitverkorenes se gebede om verlossing hoor en inderdaad verhoor. Hy sal reg laat geskied – die Griekse frase beteken letterlik: Hy sal regstel (of wraak neem, of herstel bring – in Engels revenge, retribution). Ons mag dus nie ophou glo in God en sy geregtigheid in tye wat die sleur van die lewe en die gemaksug van ons eie voorspoed ons geestelike lewe begin afstomp nie. Ons durf nie ophou om te glo in tye van afvalligheid nie. Ons moedeloosheid in tye van onrus en onreg kan net getroef word deur voortdurende volhardende gebed om verandering. Ons moet leer om dag en nag te roep na God. Om wakker te wees, om ons slaap op te offer, en voor die troon van God te verskyn vir hierdie lewe. Ons kan die belofte van God vasgryp. Dit is Hy wat belowe dat Hy reg sal doen aan die mense wat dag en nag tot Hom roep om geregtigheid. Sal Hy ons lank laat wag? Jesus sê vir ons: Nee, Hy sal baie gou aan ons reg laat geskied.

Lees meer (‘n preek): https://ngkerksomerstrand.co.za/vra-sonder-ophou-lukas-181-8/

2 Timoteus 3:14-4:8 – Elke Skrifdeel is deur God geïnspireer en is nuttig vir onderrig, weerlegging, teregwysing, en opvoeding om God se wil te gehoorsaam

11 Oktober

2 Timoteus 3:14-4:8 – Elke Skrifdeel is deur God geïnspireer en is nuttig vir onderrig, weerlegging, teregwysing, en opvoeding om God se wil te gehoorsaam

3:10Jy het my egter nougeset nagevolg in leer, lewenswandel, voorneme, geloof, geduld, liefde en volharding, 11in vervolging en lyding, soos wat ek in Antiogië, Ikonium en Listra ervaar het. Watter vervolgings ek ook al verduur het – die Here het my van alles gered! 12Almal wat godvresend in Christus Jesus wil leef, sal inderdaad vervolg word. 13Slegte mense en bedrieërs sal van kwaad tot erger gaan, deurdat hulle ander mislei, en mislei word. 14Maar jy, bly jy by dit wat jy geleer het en waarvan jy vas oortuig is, omdat jy weet by wie jy dit geleer het, 15en omdat jy van kleins af die Heilige Skrifte ken wat jou die wysheid kan gee tot verlossing deur die geloof in Christus Jesus. 16Elke Skrifdeel is deur God geïnspireer en is nuttig vir onderrig, weerlegging, teregwysing, en opvoeding om God se wil te gehoorsaam, 17sodat die mens wat aan God behoort, bekwaam kan wees, ten volle toegerus vir elke goeie taak. 4:1Ek vermaan jou ernstig voor God en Christus Jesus, wat die lewendes en die dooies gaan oordeel, en ook met die oog op sy verskyning en sy koninkryk: 2Verkondig die woord, hou tydig en ontydig aan, weerlê, bestraf, bemoedig in alle geduld en deur lering. 3Want daar kom ‘n tyd wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar omdat hulle ore gestreel wil word deur wat hulle hoor, sal hulle vir hulleself leermeesters na eie begeerte uitsoek. 4Hulle sal hulle doof hou vir die waarheid, en hulle tot versinsels wend. 5Maar bly jy in alles nugter, verduur jou lyding, doen jou werk as verkondiger van die evangelie, beoefen jou bediening voluit. 6Want ek word reeds as drankoffer uitgegiet, en die tyd van my dood is naby. 7Ek het die goeie stryd gestry, ek het die wedloop voltooi, ek het die geloof behou. 8Nou wag die oorwinningskrans van geregtigheid op my, wat die Here, die regverdige Regter, op daardie dag vir my sal gee – en nie net vir my nie, maar ook vir almal wat sy koms liefhet.

Paulus herinner Timoteus in hierdie twee brief aan hom – sy laaste “testament” – aan twee rigtinggewende invloede in sy lewe. Die eerste is die voorbeeld van Paulus self. Hy het vir Timoteus gewys hoe ‘n mens godvresend in Christus Jesus leef, selfs al word jy daarvoor vervolg. Timoteus het reeds gewys dat dié voorbeeld sy rigsnoer in die lewe geword het, want hy het Paulus in alles nougeset nagevolg, in leer en lewe.

Die tweede invloed is egter die belangrikste, die is die Heilige Skrifte wat deur God geïnspireer is en waarin hy van kleins af onderrig is deur sy ouma en moeder. Elke Skrifdeel sowel as die hele Skrif is hierin belangrik. Die Grieks frase pasa graphê kan óf uitgelê word as “elke Skrifdeel” óf as die “hele Skrif”. Die Hervormers het hierby aangesluit met die slagspreuk Sola et Tota Scriptura – die Skrif alleen, en die hele Skrif. Daar is niks in die geestelike lewe waarvoor die Skrif nie nuttig is nie. Dit kan gebruik word vir onderrig en opvoeding, vir weerlegging en teregwysing om kinders van die Here in staat te stel om God se wil te gehoorsaam. Daar is niks meer of niks anders nodig om ten volle toegerus te word vir elke goeie taak wat God vir hom beplan.

Dit is dan ook hierdie woord wat Timoteus in Efese aan die gemeente moet verkondig – tydig en ontydig. Hy moet aan die een kant deur sy lering die dwalinge weerlê en bestraf, en aan die ander kant die gelowiges in alle geduld bemoedig om in die gesonde leer te bly en daarin te volhard. Des te meer omdat daar ‘n tyd kom wanneer die gesonde leer in diskrediet sal verval en mense leermeesters na hulle eie begeertes sal uitsoek. Hulle sal maak asof hulle doof is vir die waarheid en hulle eie waarhede – versinsels – skep.  Maar, Timoteus moet net volhard in sy bediening – bestraffend en bemoedigend – tot aan die einde met Jesus se Wederkoms.

Lees meer: https://bybelskool.com/2-timoteus-31-17-getrou-aan-die-woord/ en https://bybelskool.com/2-timoteus-41-22-getrou-aan-jou-roeping/

Onlangse kommentaar