Dawid se visie was vir ‘n tempel wat indrukwekkend groots sal wees, ‘n roem en ‘n sieraad vir alle lande. Maar sy seun Salomo was nog “jonk en sag”.
Daarom doen Dawid drie goed wat ook die kleiner dele vorm waaruit die hoofstuk opgebou is:
In die eerste twee hoofstukke kom die funksies van die priesters aan die orde (hfst. 23), sowel as die drie breër Levitiese diensgroepe , waarna die twee priesterlike diensgroepe aan die orde kom, sowel as die Levitiese familiehoofde (hfst. 24). In die laaste twee hoofstukke kom die Levitiese sangbediening (hfst. 25) sowel as die poortwagte, die toesig oor die tempelskatte en die regsfunksies aan die beurt (hfst. 26).
Hulle verantwoordelikhede gee ons ’n kykie in die groei van die koninkryk van Dawid en sy finesse met die administrasie en bestuur daarvan. Dit wys ook dat daar nie ’n waterdigte skeiding was tussen godsdiens en die staat nie.
Aan die einde van die eerste boekrol waarop 1 Kronieke geskryf is, word Dawid se laaste opdragte oor die bou van die tempel en Salomo se koningskap weergegee. Dit is in die vorm van:
Die Kronis sluit die verhaal van Dawid en die tempel af met ’n beskrywing van die volk se feesvieringe en ’n eed van getrouheid aan Salomo (29:21-25) sowel as ’n laaste oorsig oor die koningskap van Dawid (29:26-30).
Onlangse kommentaar