Tag: Handelinge

’n Mens sien hier ook al die groot vraag oor die plek van die besnydenis wat gelowiges uit die Jodedom in Jerusalem bly vra het, iets wat wel later in Handelinge 15 se vergadering geantwoord is (dat besnydenis nie nodig was vir gelowiges uit die heidene nie), maar op baie plekke in die wêreld ’n sleutelkwessie sou bly.

Ek eis as ek dink wat kon gebeur het as Petrus nie uiteindelik ja gesê het vir die visie wat die Here hom gegee het nie.  En maak geen fout nie – dit was ’n geweldige uitdaging vir hom wat groot risiko vir hom in sy eie gemeenskap ingehou het.  Geen wonder dat dit dan ook die langste verhaal in Handelinge is.  Lukas het duidelik die belangrikheid hiervan besef.

Die prentjie wat baie van ons van hom het, is dat hy merendeels in Jerusalem gestasioneer was, soos ons dit eintlik van die ander apostels ook dink.  Dit is egter nie van almal waar nie.  Lukas sê hier dat Petrus baie rondgereis het, soos ‘n mens mos eintlik van ‘n apostel sou verwag, dat hulle nie net een gemeente sou bedien nie, maar ‘n hele aantal, om so die uitbreiding en vestiging van die evangelie te kan begelei. Trouens, Petrus dink ook homself dat hy vir die nasies geroep is (Hand 15:7; vgl ook Hand 8:14).  Ook Johannes het grense oorgesteek, en later in Efese gewerk, vanwaar hy na die eiland Patmos verban is, en die Openbaring ontvang en neergepen het.

Die teenstand van die Jode bly natuurlik nie lank onder die oppervlakte nie, en hulle beplan om hom dood te maak, en hy moet self vlug uit die stad.  Letterlik staan dit in die Griekse teks, dat sy “dissipels” dws sy bekeerlinge hom help ontsnap.