Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees,  en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Psalm 26 besing die geluk van een wat blaamloos lewe. Dawid maak hier in die eerste deel van die Psalm sy lewe oop voor God en lê sy opregtheid (integriteit) in optrede en vertroue op God aan sy ondersoekende oog bloot. Daarmee herinner hy ons daaraan dat sowel ons lewe in die wêreld as ons lewe met God volgens dieselfde waardes geleef moet word. Dit is waarom hy sê dat Hy hom deur God se liefde en waarheid laat lei het. Hy het God se karakter en riglyne as rigtingwyser gebruik in sy eie lewenstyl, terwyl hy ook op God vertrou het om dit te kan regkry (Fil. 2:12-13 in OT gewaad!).

Bid die Psalm

“’n Dawidspsalm. Laat aan my reg geskied, Here, want ek was opreg in my doen en late. Ek het op die Here vertrou sonder om te twyfel. Toets my, Here, en ondervra my. Ondersoek my motiewe en my toegeneentheid. Want ek is gedurig bewus van u liefde; ek het volgens u waarheid gelewe. Met leuenaars gaan ek nie om nie; met skynheiliges gaan ek nie saam nie. Ek verag die byeenkoms van bose mense, en by die goddeloses sit ek nie.” NLV

Boodskap en betekenis

Twyfel, volgens dié Psalm, is nie om aan God se bestaan te twyfel nie, maar eerder om te twyfel in God se vermoë om betroubaar op te tree. Dit is ook die uitdaging vir ons vandag, om God te vertrou dat Hy in óns wêreld betrokke is en sy wil sal laat geskied. Hierdie verbintenis om God te vertrou, is iets wat natuurlik ook nie net met Dawid se geloof te make het nie. Dit beteken ook dat hy nee sê vir die waardes en lewenstyl van bedrieërs, agterbakse mense, misdadigers, goddeloses, moordenaars en mense wat ander probeer omkoop. “Ondersoek my deur en deur” in vers 2 beteken letterlik: “toets my niere en hart”, die setel van emosies en verstand. Dawid wil dus sy gevoelens en gedagtes aan God se ondersoekende oog blootlê dat God self sal sien dat hy met integriteit opgetree het en steeds so wil lewe. Dit is ook die manier waarop ons moet lewe. In absolute integriteit en vertroue. Terwyl ons van God self ook vra om ons te ondersoek en te help om dit inderdaad te doen, soos ons ook by Paulus leer (1 Kor. 4:3-6: “Maar vir my beteken dit baie min of ek deur julle of deur ’n menslike regbank beoordeel word; ja, ek beoordeel myself nie eens nie… maar Hy wat my beoordeel, is die Here.”).

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees,  en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Dawid belowe in die tweede deel van die Psalm om nie op te hou om God te vertrou nie. Hy sal met integriteit lewe daarbuite – deur te sorg dat sy hande skoon is (vgl. Jes. 1:16-20 se klem op God wat ons reinig met bekering) – en in die geloofsgemeenskap – deur te draai na die altaar toe (vgl. Hebr. 10:19-22 wat ons aanmoedig om met vrymoedigheid saam as geloofsgemeenskap tot God te nader). Dit gaan dus vir Dawid in sy lewe daaroor om te alle tye in lyn met God se waardes en riglyne op te tree en te alle tye in sy teenwoordigheid te lewe. Wat vir my ongelooflik diepsinnig is, is dat hy homself weliswaar onwrikbaar verbind aan ‘n lewe met integriteit (vers 1, 11), maar tog ten diepste, en in die laaste instansie, staatmaak op God se redding en genade in die proses (vers 11). Dan weet hy sal sy pad vorentoe gelyk wees en sal hy die Here kan bly prys in die samekoms van die gemeente.

Bid die Psalm

“Ek was my hande as teken van my onskuld en verskyn voor u altaar, Here, terwyl ek ’n danklied sing en vertel van al u wonders. Here, u woonplek het ek lief, die plek waar u heerlikheid woon. Moenie my saam met sondaars wegvee nie. Moenie dat ek saam met moordenaars omkom nie. Hulle hande is gevul met bose planne, hulle regterhande vol omkoopgeld. Maar ek lewe in opregtheid; red my en wees my genadig. My voete staan vas op gelyke grond. Daarom prys ek die Here in die vergadering.” NLV

Boodskap en betekenis

Die keuse om God te dien, vereis van ons om in elke dimensie van ons publieke en private lewe met integriteit te lewe. Dit is iets waarvoor ons verantwoordelik is. In elke keuse wat ons maak. Dit is egter ten diepste ook iets wat God vir ons gee. Waarvoor ons Hom moet vertrou.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees,  en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Psalm 27 is ‘n gebed om verlossing van valse beskuldigings en eindig met die oproep om sterk te wees, moed te hou en die Here te vertrou. In die eerste deel van die Psalm word God met drie eienskappe beskryf: lig, redding en lewenstoevlug. Hierdie eienskappe van God het sekerheid vir Dawid gebring in sy onderskeie oorloë, maar het ook betekenis in enige situasie waar daar teëstand of teëspoed ervaar word. Dit word aangevul met die enkelvoudige behoefte om altyd in God se teenwoordigheid te lewe – die tempel funksioneer hier as die metafoor daarvoor – en hom te verbly in God se goedheid. Dit is hierdie ervaring van sy teenwoordigheid en goedheid wat hom die vertroue gee om aan God te kan vashou, sodat sy heerlikheid nie net sigbaar sou word nie, maar sy leiding Dawid se lewenspad kan verlig.

Bid die Psalm

“’n Dawidspsalm. Die Here is my lig en my redding. Vir wie moet ek dan vrees? Die Here is my lewenstoevlug. Vir wie sal ek dan bang wees? Wanneer bose mense kom om my te verslind, my vyande en teenstanders my aanval, struikel en val húlle. Al sou ’n magtige leër teen my optrek, ek sal nie bang wees nie. Al sou hulle my aanval in ’n geveg, selfs dán sal ek hoopvol bly. Een ding vra ek van die Here, en dit sal ek bly soek: om in die huis van die Here te bly al die dae van my lewe, om my te verbly in sy goedheid, en in sy tempel daaroor na te dink. Want as gevaar dreig, sal Hy my wegsteek. Hy sal my in sy woning verberg. Hy sal my op ’n hoë rots laat staan. Dan sal ek my kop hoog oplig bokant my vyande wat my omring. In sy woning sal ek offers van vreugde bring terwyl ek sing en met musiek die Here loof.” NLV

Boodskap en betekenis

God se lig verdryf dus die donkerte, sy redding gee oorwinning oor vyande en as lewenstoevlug is Hy die beskerming in enige nood. Daarop kan ons vertrou. Dit is wie God is. Dit is waarom Dawid hierdie beloftes omarm met die enkelvoudige besluit om altyd in God se teenwoordigheid te lewe en sy goedheid te ervaar. Dink na oor hoe God deur sy lig jou lewe helder maak. Hoe sy redding jou vrees verdryf. Hoe Hy as lewenstoevlug jou veilig laat voel in enige situasie.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees,  en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Dawid leer ons in die tweede deel van die Psalm om nie net God se aangesig te soek nie, maar ook op sy pad te loop. Dit is immers wat die Here van Hom vra. Hy bid daarom vir gebedsverhoring terwyl hy alles in die stryd werp om die Here te bly dien. Hy vra ook dat die Here hom op ‘n gelyk pad sal lei, sodat sy vyande nie oor hom kan seëvier nie.

Bid die Psalm

“Luister tog na my as ek roep, Here. Wees genadig, verhoor my gebed! U het vir my hart gesê: “Kom en dien My.” Ek antwoord: “Here, ek kom U dien.” Moenie U vir my verberg nie, of u dienaar in toorn verwerp nie. U was nog altyd my helper. Moenie my nou verlaat nie; moenie my in die steek laat nie, God van my verlossing! Selfs al sou my pa en ma my verlaat, die Here sal my styf vashou. Leer my hoe om te lewe, Here. Lei my op ’n gelyke pad, want my vyande wag my in. Moenie my oorgee in die hande van my vyande nie. Hulle bring vals getuies teen my en hulle blaas geweld aan teen my. Tog is ek daarvan oortuig: Die Here se goedheid sal ek sien hier in die land van die lewendes. Vertrou op die Here! Wees sterk en skep moed! Ja, vertrou op die Here!” NLV

Boodskap en betekenis

Let op dat vorige gebedsverhorings wat Dawid ervaar het hom die vrymoedigheid gee om met oorgawe en verwagting weer daarvoor te vra: “U was nog altyd my helper”. Dit gee Dawid ook die vertroue om met ’n moedige en gewillige hart te wag op die Here se uitkoms. En van God te vra om hom verder sy wil te leer sodat hy staande kan bly in die aanslae teen hom. Hierdie oproep om te vertrou, om sterk te wees en goeie moed te behou, en steeds te vertrou, is ’n belangrike deel van ’n mens se geestelike lewe. Dit is ‘n ingesteldheid wat jou kan dra in verskillende kontekste. “Vertrou op die Here! Wees sterk en hou goeie moed! Ja, vertrou op die Here!” Want, Dawid is ‘n getuie daarvan dat ons soos hy God se goedheid hier “in die land van die lewendes” sal sien.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees,  en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Dawid worstel hier in die eerste deel van Psalm 28:1-5 op die oog af met die bedreiging van die dood, maar as ‘n mens dieper luister, eintlik met die bedreiging van ‘n stil God, ‘n God wat nie meer van Hom laat hoor nie, wat nie meer praat, soos Psalm 29 (en Ps. 19) verkondig nie. In hierdie wroeging van Dawid beskryf hy vir God met ‘n enkele term wat hom vastigheid kan gee in sy wankelrige ervaring – my Rots (vers 1). As alles wankel onder jou, en dit voel asof jy nooit weer op vaste grond sal wees nie, het jy behoefte aan die stewigheid en vastigheid wat ‘n Rots jou kan gee. Dawid loof in die tweede deel van Psalm 28:6-9 die Here dat Hy nie stil gebly het nie. En sy gebed is dat God dit altyd vir sy volk sal wees, vir almal wat aan Hom behoort, en dat Hy altyd vir hulle sal sorg. En hy gebruik ‘n verder beskrywing van God, dat Hy ‘n herder vir hulle sal wees, iets wat in die Nuwe Testament ‘n voorkeur titel vir Jesus sou word.

Bid die Psalm

“’n Dawidspsalm. Here, ek roep na U, my Rots. Hou U nie doof vir my nie. Want as U bly swyg, sal ek wees soos hulle wat afdaal na die doderyk. Luister tog na my gebed as ek tot U roep, wanneer ek my hande uitsteek na u allerheiligste toe. Moenie my wegsleep saam met die goddeloses, met hulle wat bose dinge doen nie; wat vriendelik praat met hulle bure, maar in hulle harte is daar kwaadwilligheid. Straf hulle volgens wat hulle doen, volgens hulle bose praktyke. Vergoed hulle volgens hulle dade! Vergeld hulle volgens verdienste. Hulle begryp nie die Here se werk, dit wat sy hande verrig nie. Hy sal hulle afbreek en nie weer opbou nie. Laat die Here geprys word, want Hy het my smekinge gehoor. Die Here is my krag, my beskermer wat ek met my hele hart vertrou. Hy help my en my hart is vol vreugde. Daarom dank ek Hom met my lied. Die Here is ’n sterkte vir sy volk, ’n veilige skuilplek vir sy gesalfde. Red tog u volk en seën hulle wat aan U behoort! Wees vir hulle ’n herder en versorg hulle vir altyd.” NLV

Boodskap en betekenis

Let op na wat Dawid van die Here vir homself vra – om nie doof te wees vir hom nie (vers 1), om hom tog nie uit te roei saam met die goddelose nie (vers 3). Uiteraard wil hy verlos word van sy ellende, uit die put waarin hy beland het, wat of die bedreiging van ‘n vyand kan wees, of van die dood self. Hy voel immers soos ‘n “sterwende” (vers 1) wat letterlik in die Hebreeus weergegee word as “een wat neerdaal in die put”. Maar die belangrike punt is nie dat hy bang is vir die dood as sodanig nie, maar dat hy bang is vir die stilte van God, “As U bly swyg…”, d.w.s. dat God hom nie sal hoor nie en daarom nie sal help nie. Die wonder is dat in die worsteling met God se stilte word die stilte deurbreek. Soos ‘n mens jou klag in die ruimte instuur, kom jy agter dat daar geen plek is waar God nie is nie. En wanneer jy self stil raak in jou worsteling dan is jy gereed om God se stem in jou stilte te hoor. Dit laat ‘n mens ook besef dat daar niks outomaties is aan God se sorg nie. Dit is en bly altyd genade. Selfs al kan ‘n mens rekening daarmee hou, omdat God dit beloof en Hom só laat ken het deur die eeue, bly dit iets wat nie vanselfsprekend is nie, iets wat jy kan verdien nie. Sola Gratia – soos die Reformasie so diep ingesien het.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)