Die diepste ellende van die sonde lê in die minagting van die Here – die verhaal van Dawid en Batseba
Die verhaal van Dawid in 1 en 2 Samuel wys vir ons hoe God iemand wat growwe foute gehad het, se hart raaksien, en hom toerus en gebruik om die volk in ‘n nuwe era in te lei. Dawid se lewe blom aanvanklik weens sy gehoorsaamheid. Hy was ‘n ongelooflike bate vir die volk. Die volk is verenig onder sy leierskap. Die ark is terug gebring na Jerusalem toe. En die geloofsgemeenskap kon die Here aanbid deur die talle Psalms wat hy geskryf het.
Maar met die verhaal in 2 Samuel 11-12 gaan sy koningskap ‘n ander fase binne. Sy sonde met Batseba het tot gevolg dat die res van sy koningskap in die teken van dissipline staan, met konflikte en bedreigings en teleurstellings wat ‘n harde leerskool vorm.
Die een reddende eienskap van sy karakter, is dat dat hy egter telkens terugkeer na God in berou en boetedoening. En dit is waarin die waarde van sy getuienis uiteindelik opgesluit lê. Nie net in die gawes van God in sy gehoorsaamheid nie, maar ook in die vergifnis van God in sy berou oor sy ongehoorsaamheid.
Lees vandag die hele verhaal in 2 Samuel 11-12.
Neem genoeg tyd om te oorweeg waar die verhaal jou ruk, en waar dit jou troos.
‘n Paar verdere gedagtes van my
Dit is só ‘n bekende verhaal, dat ek verras is met die emosionele impak daarvan op my. Dit is met ‘n sinkende gevoel van afgryse wat ek lees hoe Dawid al dieper sak, van begeerte, tot owerspel, tot moord en tot leuens. Die oortreding van die tiende gebod (begeerte) lei tot die oorteding van die sewende gebod (egbreuk). Dit lei tot die oortreding van die sesde gebod (moord). En die gevolglike leuens om die ware toedrag van sake te verdoesel lei tot die oortreding van die negende gebod (valse getuienis).
En dit net omdat hy in die oorlog teen die Ammoniete nie sy verpligtinge nagekom het nie, en gevolglik aan versoeking blootgestel is. Ledigheid is werklik die duiwel se oorkussing!
Die woorde van Natan: “Attah ha-ish” (Jy is die man), weerklink nog steeds in my ore soos toe my Hebreeuse dosent, Hannes Olivier, dit jare terug in die klas vir ons gelees het.
Die probleem met die sonde is reeds erg in terme van die effek van die mense wat daardeur geraak word, Batseba, Urija, en die ander wat ingespan word om die leuens in stand te hou, bv. Joab. Vier seuns sou sterf as straf vir hierdie onbesonne daad, Batseba se kind, Amnon, Absalom en Adonia.
Dawid betaal dus viervoudig, soos hy self ironies genoeg voorstel! Selfs Agitofel word daardeur geraak, want Batseba was sy kleindogter (Eliam, Batseba se pa, was sy seun – 2 Sam 23:34). Dit verklaar moontlik sy ondersteuning van Absalom later in die verhaal. Hy het op dié punt ‘n geswore vyand van Dawid geraak.
Maar die diepste ellende van sonde lê in die minagting van die Here, waarmee sy sorg, beskerming en voorsiening in die wind geslaan word om jou eie, gewoonlik korttermyn, belange te dien. Die volk se gehoorsaamheid aan die Here is hierdeur beïnvloed. Die Here se Naam is deur Dawid deur die modder gesleep.
Ons dink baie keer met goeie rede aan Psalm 51 en die vergifnis wat Dawid ontvang het na hy van harte belydenis van sy skuld gedoen het. En dit is goed so. Maar ons moet nooit die tragiese gevolge van sy dade vergeet nie. Die oordeel van die Here wat hom tref, gooi ‘n groot skaduwee oor die hele loopbaan van Dawid hierna.
Die ligpunt is die intense hertoewyding van Dawid en die geboorte van Salomo, “man van vrede”, of Jedidja, “die Here het hom lief”, soos Dawid hom genoem het. Dit is in God se ingrype wat die hoop van die verhaal lê … totdat Hy sy eie geliefde Seun aan die kruis laat sterf om finaal alles nuut te maak.
Onlangse kommentaar