Author: Chris van Wyk

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees, en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Die volgende paar Psalms word aan die Koragiete toegeskryf – Psalms 84-88 – uitgesonderd Psalm 86 wat aan Dawid verbind word. Psalm 84 is ’n besondere beskrywing van die tempel as die spilpunt van God se teenwoordigheid in Israel – beide uit die hoek van die mense wat daar woon as die mense wat die pelgrimstog daarheen onderneem. Dit is ook ’n Psalm wat verskeie kere getoonset is en onder ander op pragtige wyse deur Chris Lamprecht as koormusiek verwerk is. Twee merkers in die Psalm staan uit: 1) drie saligsprekinge in vers 5, 6 en 13 wat die geluk van dié wat in God se huis woon, wie se krag in God lê en wat op Hom vertrou, besing; 2) dat die Here vier keer as “Heerser oor alle magte” (Jahwe ṣeva’ôt – “Here van die leërskare” 1933-vertaling; “Almagtige” NLV en 1983-vertaling) geteken word in vers 2, 4, 9, en 13. Die Psalm is opgedeel in vier dele: 1) die verlange na die tempel van die Here – vers 2-5; 2) die impak van die God van die tempel – vers 6-8; 3) ’n gebed vir beskerming van God se gesalfde – vers 9-10; 4) die genade wat God vanaf die tempel skenk – vers 11-13.

Bid die Psalm

“Vir die koorleier: Met musiek. Van die Koragiete. ’n Psalm. Hoe lief het ek u woonplek, o Here, die Almagtige! Here, ek verlang, ek hunker na u woning. Met my hele wese, liggaam en gees, wil ek jubel oor die lewende God. Selfs ’n mossie kry hier ’n plek, en die swaeltjie bou haar nes en maak haar kleintjies groot naby u altare, Here, die Almagtige, my Koning en my God! Gelukkig is hulle wat in u huis woon, waar hulle U deurentyd kan loof. Sela Gelukkig is hulle wie se krag van U kom, wat hulle harte rig op ’n pelgrimstog. Gaan hulle deur ’n droë vallei, word dit omskep tot ’n fonteinedal. Vroeë reëns bring vir hulle seëninge. Hulle kragte sal vermeerder tot hulle in Sion voor God verskyn. Here God, die Almagtige, luister na my gebed. Luister, o God van Jakob! Sela O God, ons beskermer, kyk tog, betoon genade aan u gesalfde! Een dag in u tempel is beter as duisend elders! Ek staan liewer by die drumpel van die huis van my God as dat ek woon in huise van goddeloses. ’n Son en skild is die Here God. Die Here gee genade en eer. Hy sal die goeie nie weerhou van hulle wat doen wat reg is nie. Here, die Almagtige, gelukkig is hy wat op U vertrou.” NLV

Boodskap en betekenis

Die skoonheid van die tempel lê nie net in die prag en praal van die geboue nie, maar ten diepste in die lewende God aan wie die Koragiete verknog is en na wie hulle verlang.  Soos die mossies en swaeltjies ’n plekkie daar vind, só wil die Koragiete dit ook ondervind.  Hulle is immers mense wat gelukkig genoeg is om daar te woon (in die tempelgeboue) en kan daar die Here gedurig loof, want hulle is by die bron van hulle krag. Die tempel as sodanig is dus nie die punt van hulle argument dat ’n dag in God se voorhowe beter is as ’n duisend daarbuite nie, maar dat hulle só die genade en eer wat die Here skenk, kan geniet.  Want dié God is Een wat nie terughou wat goed is nie van dié wat onberispelik lewe nie.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees, en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

In die tweede deel van die Psalm word sewe leiers uit hierdie nasies genoem wat in die verlede deur die Here verslaan is. Hier is ‘n bietjie inligting oor hulle: 1) Midian – dit was ’n seun van Abraham by Ketura (Gen. 25) wie se mense in die Siries-Arabiese woestyn gebly het. Jetro, Moses se skoonpa, was ’n Midianiet (Eks. 3). Asaf verwys hier waarskynlik na die groot oorwinning wat Gideon oor hulle behaal (Rigt. 6) waarna ons nie weer van hulle hoor nie. 2) Sisera – hy was die leërowerste van 3) Jabin, ’n koning van Hasor in Kanaän, wat deur Debora en Barak verslaan is by die Kisonspruit (eintlik ’n vleiland waar Jabin se oorlogswaens vasgeval het), en deur Jael doodgemaak is met ’n tentpen deur die kop (Rigt. 4-5; daar was ook vroeër ’n Jabin wat teen Josua geveg het waarna in Jos. 11 verwys word). En-dor was een van die dorpe waar die veldslag plaasgevind het en waar die heks van En-Dor later deur Saul opgespoor is (1 Sam. 28:7). 4) Oreb – een van die vorste van die Midianiete wat saam met 5) Seëb gevang is en deur Gideon doodgemaak is (Rigt. 7). 6) Seba – hy was een van die konings van die Midianiete in die oorlog teen Gideon soos ook 7) Salmunna (Rigt. 8).

Bid die Psalm

“Maak met hulle soos met Midian, soos U met Sisera en Jabin by Kisonspruit gedoen het. By En-Dor is hulle vernietig, en het bemesting vir die grond geword. Maak hulle leiers soos Oreb en Seëb, en al hulle aanvoerders soos Seba en Salmunna. Hulle het gesê: “Kom ons vat dit vir ons, hierdie land van God!” My God, maak hulle soos ’n tolbos, soos kaf voor die wind. Soos vuur ’n woud verteer, soos ’n vlam berge aan die brand steek, agtervolg hulle só met u orkaan, verskrik hulle met u stormwind. Maak hulle tot skande, Here, sodat hulle u Naam sal eer. Laat hulle altyd beskaamd en verskrik wees. Laat hulle verward wees en vergaan sodat hulle kan weet net u Naam is die Here, die Allerhoogste, oor die hele aarde.” NLV

Boodskap en betekenis

Die Psalm onderstreep die vertroue wat God se mense altyd kan hê, dat al sê hulle vyande ook al wat, al wil hulle maak en breek soos hulle wil, voor die Here is hulle soos ’n tolbos, soos kaf wat voor die wind uitgewaai word. Die Here is ‘n verterende vuur wat hulle in die skande laat kom. Hoekom? Om sy Naam in ere te hou. Dit gaan dus ook in hierdie gebed nie net om vir die vyand se vernietiging te bid nie, maar om in die proses te bid dat almal: “kan weet net u Naam is die Here, die Allerhoogste, oor die hele aarde.”

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees, en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Psalm 83, die laaste Psalm van Asaf, is duidelik bedoel om in ’n situasie van aanvegting gebruik te word om God se optrede teen sy vyande af te smeek. In die eerste deel word God gevra om teen die konstante bedreiging van tien nasies – nie noodwendig almal op dieselfde tyd nie – op te tree, want hulle opstand is ten diepste teen Hom gerig. Hy moet tog nie stilbly en niks doen nie (vers 1-9). In die tweede deel word die gebed uitgebrei en gerugsteun deur herinneringe van hoe God in die verlede teen sewe vyandige leiers uit hierdie volke opgetree het (vers 10-19). Hier is ‘n bietjie inligting oor die tien nasies om te help met die lees en bid van die eerste deel van die Psalm: 1) Edomiete – dit is die naam van die nageslag van Jakob se broer Esau wat sy eersgeboortereg verkoop het aan Jakob en waarvan hulle nageslagte in ’n ewige stryd teen mekaar gewikkel was (Gen. 36:1). Hulle het aan die suid-oostekant van Juda gewoon in die omgewing van die Dooie See omring deur die woestyn. 2) Ismaeliete – nakomelinge van Ismael, die kind wat Abraham by Hagar gehad het en toe deur Saraï weggestuur is die woestyn in, maar deur God versorg is (Gen. 16:1 vv.). Ismael was die stamvader van verskeie noord-Arabiese stamme aan die oostekant van Juda (Gen. 25:12-18). 3) Moabiete – dit was die seun van Lot by sy oudste dogter (Gen. 19:31). Sy nageslag het op die Hoogland oos van die Dooie See gebly. Hulle was nie in guns by die Israeliete of die Here nie, omdat Bileam deur die Moabiete gehuur is om die Israeliete in die woestyn te vervloek (Num. 22-24) en hulle ongasvry opgetree het (Deut. 23:4). Rut was egter ’n Moabiet wat guns in die oë van die Here geniet het. 4) Hagarëers – dit was waarskynlik afstammelinge van Hagar (1 Kron. 5:10 vv.; 27:31). 5) Gebal – dit was ’n stad in Kanaän (Jos. 13:5) waarvan sommige met die bou van die tempel gehelp het (1 Kon. 5:18). Dit kan ook die hawestad Gebal noord van Beirut wees. 6) Ammon – dit was die seun van Lot by sy jongste dogter (Gen. 19:38). Sy nageslag het noord-oos van Juda en die Dooie See gebly. 7) Amalek – dit was ’n kleinseun van Esau (Gen. 36:12) wie se nakomelinge in ’n verwoede oorlog met die Israeliete in die woestyntyd was (Eks. 17). 8) Filistea – dit is die landstreek aan die kus tussen Joppe en Gasa waar die Filistyne gewoon het (Eks. 15). Hulle was in hewige gevegte met die eerste konings van Israel totdat Dawid hulle oorwin het. 9) Tirus – dit was die belangrike handelstad van die Fenisiërs aan die Middellandse See. 10) Assirië – dit was die groot wêreldmoondheid wat die noordelike ryk weggevoer het in ballingskap in 722 v.C.

Bid die Psalm

“’n Asafpsalm. Moenie onverskillig toekyk nie, o God. Moenie stilbly en niks doen nie, o God! Luister na die rumoer van u vyande! U haters het hulle teen U verset. Hulle smee komplotte teen u volk, hulle maak planne teen hulle vir wie U beskerm. “Kom,” sê hulle. “Laat ons hulle as nasie uitwis sodat die naam van Israel nie meer onthou sal word nie.” Hulle het eenparig saamgespan, en ’n verdrag teen U gesluit: Dit is die Edomiete en Ismaeliete, Moabiete en Hagareërs, Gebal, Ammon en Amalek, Filistea en die inwoners van Tirus. Selfs Assirië het by hulle aangesluit as bondgenote van die nasate van Lot. Sela” NLV

Boodskap en betekenis

Let op dat die teenstanders se vyandskap eers as gemik op God self uitgespel word, en dat daar dan eers oor die bedreiging vir die volk gepraat word, voordat die teenstand weereens as ’n verbond teen God self  geteken word.  Die verset teen God self is van ’n belangriker orde as die verset teen die volk, as motivering om die Here tot optrede te beweeg. Die Psalm help ons ook verstaan hoe belangrik gebed is. Die Psalm vra eenvoudig dat God sal optree soos Hy dit in die verlede al in die lewe van die volk gedoen het, veral in die oorlog teen die Kanaäniete (Rigt. 4-5) en die Midianiete (Rigt. 6-8). Dit is ook insiggewend dat die Here se optrede in beide oorloë die deurslaggewende faktor was: deur die slim keuse van die vleiland as terrein in die oorlog teen die Kanaäniete waar die swaar ysterstrydwaens van Jabin oneffektief was, en deur ’n verrassingsaanval in die nag teen die Midianiete wat grootskaalse verwarring geskep het. Gebed en gehoorsaamheid aan wat die Here openbaar (Gideon moes net met 300 man veg), is en bly die belangrikste wapens in ons geestelike arsenaal. Die vraag vandag is dus eerder aan onsself gerig: Het ons nie stil geraak nie? Moet dié Psalm nie ons woorde vir vandag word om te gebruik in gevalle waar God se naam in diskrediet gebring word en sy mense verguis word in die wêreld nie? Miskien is dit nie die Here wat so stil is nie, maar ons.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees, en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

Dit is ‘n kort Psalm van Asaf, maar een wat soos geen ander Psalm is nie.  Wat uitstaan van die Psalm is dat dit ’n direkte visioen op ’n “hemelse vergadering” bevat: “God staan op in die hemelse vergadering. Tussen die hemelse wesens (êlôhîm) lewer Hy uitspraak…” as aanleiding en motivering tot ’n gebed wat die Psalm afrond: “Kom, o God, en oordeel die aarde, want al die nasies behoort aan U.” Soortgelyke verwysings na hierdie tipe “hemelse vergadering” kom voor in: 1) die verhalende gedeeltes van die OT: 1 Konings 22:19–23 – met die raaiselagtige optrede van die “gees” wat in die gedaante van ’n “leuengees” Agab in ’n ramp inlei; 2) die wysheidsliteratuur: Job 1:6–12; 2:1–6 – die bekende tonele waar die Satan voor God verskyn; 3) nog een ander Psalm, Psalm 89:6-8 – waar die Here as onvergelykbaar met die “hemelse wesens” beskryf word, en vir Wie “die hemelse vergadering ‘n heilige ontsag” het; 4) die profete: Jes. 6:1–13 – Jesaja se troonsaal visie waar die serafs optree (vgl. ook Jes. 40:1–8 en Sag. 1:7–17; 3:1–5); en natuurlik ook 5) die Openbaring aan Johannes (Openb. 4 en verder in verskeie tonele). Maar, hierdie hemelse vergadering in die Psalm is tog anders.  Hy sit nie, soos dit normaalweg in die ander hemelse visioene die geval is nie. Hy staan en vat die “gode” (êlôhîm) ernstig aan oor hulle vergrype en agtelosigheid en beëindig hulle status en invloed, en laat hulle sterwe soos ‘n “mens” (adam).

Bid die Psalm

“’n Asafpsalm. God staan op in die hemelse vergadering. Tussen die hemelse wesens lewer Hy uitspraak: “Hoe lank nog sal julle onregverdige beslissings vel en die goddeloses bevoordeel? Sela “Laat reg geskied aan armes en wese. Verdedig die saak van die hulpelose en behoeftige. Bevry die armes en die behoeftiges; verlos hulle uit die greep van goddelose mense. Maar hulle weet nie en verstaan nie. Hulle lewe in duister terwyl die fondamente van die aarde skud. Ek het wel gesê: ‘Julle is gode, seuns van die Allerhoogste.’ Maar nee! Julle sal sterf soos ’n mens, soos enige maghebber sal julle val.” Kom, o God, en oordeel die aarde, want al die nasies behoort aan U.” NLV

Boodskap en betekenis

Sommige interpreteer die “gode” as mense, en dink dat die “gode” verbind kan word met regters of amptenare voor wie die volk vir allerlei uitsprake en handelinge moes verskyn (vgl. Eks. 21:6; 22:6-7, 8, 27; 1 Sam. 2:25 vir dié betekenis van die woord). Die feit dat hierdie “gode” as deel van die hemelse vergadering geteken word, en ook gekontrasteer word met “mense” in vers, is ‘n sterk aanduiding dat die vertaling korrek is om die “gode” as hemelse wesens te interpreteer. Dit is egter ook baie duidelik uit die konteks van die Psalm dat hulle werk ’n bepalende effek op menslike lewens gehad het.  In ’n oordragtelike sin kan die “gode” dus ook op mense dui wat in magsposisies is – soos in die regspraak en die regering – wat daaroor deur God aangespreek word.  Hierdie “gode” dui dus op hemelse wesens en mense wat in gemeenskap met mekaar boosheid bedryf. In die NT verwys Jesus ook na Psalm 82. Hy sê in Johannes 10:34-36: “Staan daar nie in julle wet geskrywe: ‘Ek het gesê: Julle is gode’ nie? God noem hulle tot wie sy woord gekom het, dus ‘gode’, en wat daar geskrywe staan, kan nie verander word nie. Hoe sê julle dan vir My wat deur die Vader afgesonder en na die wêreld toe gestuur is: ‘Jy praat godslasterlik’, omdat Ek gesê het: ‘Ek is die Seun van God’?” Die argument wat hier Jesus gebruik, is om te sê, as geskape wesens “gode” genoem kan word, omdat hulle God se woorde ontvang het (soos God dit aan die begin van die Psalm doen) hoe kan die Jode dan beswaar hê as Jesus dieselfde doen, want Hy is inderdaad die Seun van God, en dit is dieselfde God wat Hom as sy Seun na die wêreld toe gestuur het. Hoe dit nou ook al sy, die boodskap van Psalm 82 is duidelik: God tree op namens hulpeloses, vaderloses, magteloses, verarmdes, hulpeloses en behoeftiges.  Hoekom?  Want Hy het besitreg oor die aarde en al die nasies.  Hy is nie onregverdig en partydig nie.  Hy handhaaf die reg en Hy laat reg geskied.  Hy wil hê dat hulpeloses en behoeftiges bevry word en uit die mag van goddelose mense gered word.  En almal wat aan Hom verbind is, moet met Hom daarin saamwerk, in die hemel en op die aarde. Anders wankel die fondamente van die aarde – ’n metafoor vir die gemeenskap wat in anargie en wetteloosheid verval en van die wêreld ’n onveilige, onbarmhartige plek maak. Dít moet dus ons gebed word – dat God sy besitreg inderdaad sal uitoefen tot bevryding en redding van hulpeloses en behoeftiges.  “Staan op, o God…” Stel dinge reg.  En as geloofsgemeenskap moet ons self opstaan en ons daarvoor beywer in gehoorsaamheid aan God.

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)

Die fokus van hierdie Leesplan is gemeenskap met God. Ons begin telkens met die bid van die Ons Vader, bid dan die Psalm met ‘n tyd van nadenke, en sluit ons gebedstyd af met ‘n kort Lofprysing. Die idee is dat jy na die Ons Vader die kort gedeelte oor die teks en konteks van die Psalm lees, daarna die Psalm met aandag deurlees, en dan vers vir vers in jou eie woorde (hardop as dit kan) bid. Daarna kan jy die kort bydrae oor die boodskap en betekenis lees vir nadenke. Sluit met die bid van die Lofprysing. Die middag en aand bid jy net die Ons Vader, die Psalm, en die Lofprysing.

Ons Vader

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons sondes, soos ons ook ons skuldenaars vergeef. En laat ons nie in versoeking kom nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan U behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid. Amen.” (Matt. 6:9-13)

Teks en konteks

In die tweede deel van Psalm 81 word die volk weer opgeroep om na God alleen te luister deur na die wet te verwys, spesifiek die eerste twee gebooie. Daaraan word ‘n belofte gekoppel: “Maak julle mond wyd oop, dan sal Ek dit vol maak.” ‘n Mens moet hierdie uitnodiging en belofte goed hoor, voor jy die res van die Psalm se waarskuwing lees dat dié wat ongehoorsaam is, die prys vir hulle koppigheid sal betaal. Gelukkig daarteenoor sluit die Psalm af met ‘n boodskap van seën vir dié wat wel gehoor gee.

Bid die Psalm

““Luister, my volk, Ek wil julle waarsku. Israel, as julle maar net na My wou luister! Julle mag nie ’n ander god dien, of voor ’n vreemde god buig nie. Want Ek is die Here julle God wat julle uit Egipte gebring het. Maak julle mond wyd oop, dan sal Ek dit vol maak. “Maar nee, my volk het nie geluister nie. Israel wou niks van My weet nie. Daarom het Ek hulle laat begaan, hulle prysgegee aan hulle koppigheid om te doen volgens hulle eie begeerte. Ag, as my volk maar na My wou luister! As Israel net my weg wou volg! Dan sal Ek gou hulle vyande onderwerp, hulle aanvallers eiehandig verslaan!” Mag hulle wat die Here haat, voor Hom kruip. Mag hulle onderwerping vir altyd geld. Maar Hy sal julle versadig met die beste koring. Ek sal julle versadig met heuning uit ’n rots.” NLV

Boodskap en betekenis

Dit is ‘n Psalm wat vir George Müller besondere betekenis gehad het. George se vrou, Mary, se pa is in 1835 oorlede en hulle vyftien maande oue babaseun het siek geraak en gesterf. Mary was depressief en George het erge maagprobleme ontwikkel. Die ergste was dat hulle geen geld oor gehad het nie. In hierdie tyd het hy en sy vrou ’n sagte hart ontwikkel vir al die weeskinders in Engeland, maar hoe begin jy ’n kinderhuis sonder geld? Toe lees George Psalm 81:11: “Maak julle mond wyd oop, dan sal Ek dit vol maak.” Hy het besluit om op God alleen vir voorsiening te vertrou en nooit in al sy jare van bediening vir iemand geld gevra nie. Die Here het sy vertroue geëer en gesorg dat hy in sy leeftyd vir 10 000 weeskinders kon omgee. Inderdaad: “Wat julle nodig het, sal Ek in oorvloed gee” (vers 11 in 1983-vertaling). ’n Belofte uit dié Psalm wat menige lewe al aangeraak en verander het. Trouens, in die oorspronklike Hebreeus staan daar: “Maak jy jou mond wyd oop, dan vul Ek dit”! Die prentjie van ’n klein voëltjie in ’n nessie wat wag vir die kos wat sy ma of pa bring, inspireer my verbeelding om dieselfde, en méér, van God te verwag!

Lofprysing

“Weet vandag en verstaan dat die Here God is; Hy alleen is God in die hemel en op die aarde.” (Deut. 4:39)