Nehemia 10 – Die geloofsgemeenskap verbind hulle aan die Here met ’n skriftelike ooreenkoms en ’n plegtige eed

Ons lees vandag hoofstuk 10 wat oor die tweede fase van die deurslaggewende herverbintenis aktiwiteite van dié dag handel.

Die herverbintenis van die volk sluit die volgende drie hoof sake in:

• ‘n Skriftelike ooreenkoms van hulle verbondsverbintenis – 9:38-10:27
• ’n Plegtige eed wat hulle aflê om dié verbintenis na te kom – 10:28-29
• Sewe verbondsvoorwaardes waaraan hulle hul verbind – 10:30-39

 ‘n Skriftelike ooreenkoms van hulle verbondsverbintenis – 9:38-10:27

Die leiers van die geloofsgemeenskap, wat uiteraard die priester en Leviete ingesluit het, het dié skriftelike ooreenkoms voor die Here aangegaan om Hom alleen te dien. Nehemia stel vir hulle die voorbeeld deurdat sy naam heel eerste neergeskrywe staan op die dokument.  Die volgende persoon, Sedekia, was waarskynlik een van sy amptenare, waarna 21 priesters genoem word, sowel as 17 Leviete en 44 ander leiers.  Sommige is die name van individue terwyl ander familie name aandui.

’n Plegtige eed wat hulle aflê om dié verbintenis na te kom – 10:28-29

Die hele geloofsgemeenskap verenig hulle in die aflê van ’n plegtige eed waarin hulle die skriftelike ooreenkoms bevestig.  Dié eed se funksie was om te verklaar dat die voorwaardes van die verbondsooreenkoms op hulle van toepassing is.  Hulle verklaar nie net dat hulle die wet van God sal gehoorsaam in al sy bepalings en voorskrifte nie, maar doen dit as gemeenskap wat hulle van die heidenvolke afgeskei het.

Sewe verbondsvoorwaardes waaraan hulle hul verbind – 10:30-39

Vervolgens spel hulle die sewe spesifieke verbondsvoorwaardes uit waaraan hulle hul sal hou.  Die eerste drie is dinge wat hulle sal vermy en die volgende vier dinge wat hulle onderneem om te doen.

Dinge wat hulle sal vermy:

• Die eerste onderneming is in lyn met die eedswering – dat hulle nie ondertrouery in die geloofsgemeenskap met die heidenvolke sal toelaat nie.
• Die tweede onderneming is om die Sabbat te heilig deur geen handel daarop te dryf nie, selfs nie met die heidene as dié dit sou probeer doen nie.
• Die derde onderneming is om die sabbatsjaar na te kom waarop grond braak laat lê word en alle skulde kwytgeskeld word (Eks. 23:10-11; Lev. 25:2-7). Met die muurbouery het hulle al deels hieraan gehoorsaam geraak (Neh. 5).

Al drie hierdie ondernemings is beskerm maatreëls vir ’n gesonde gemeenskapslewe waarmee hulle sorg dat daar nie vreemde godsdienstige invloede die familielewe binnedring nie en ’n gesonde ritme tussen werk en rus vestig vir almal in die gemeenskap, iets waaraan ons vandag groot nood het, al vier ons nie meer die Sabbat op dieselfde manier nie.

Dinge wat hulle onderneem om te doen:

• Die vierde onderneming is om gereelde dankoffers te gee vir die dienswerk in die huis van God.  In die Hebreeus word van “’n derde deel van ’n sikkel” gepraat, ongeveer 4 gram, wat nie noodwendig goud was nie, maar ook silwer kon wees.  Terloops, indien dit wel 4 gram goud was, sou dit vandag (29 Aug. 2013) R58 638.28 beloop het teen die huidige goudprys en wisselkoers!  Daar was ook ander sulke “tempelbelastings” soos ons in Eks. 30:10-11 lees.  In Moses se tyd was dit ’n halwe deel van ‘n sikkel, omtrent 5-6 gram.  Interessant genoeg, in Matt. 17:24 lees ons dat Jesus hom aan die wet gehou het en die tempelbelasting betaal het met ‘n hele silwermuntstuk vir hom en vir Petrus, presies soos die wet dit beveel (nogal uit die bek van ’n vis!).
•  Die vyfde onderneming is om brandhout te verskaf vir die altaar in die tempel wat op ’n vasgestelde tyd in die jaar gebeur het, volgens ’n roterende loting.
• Die sesde onderneming is om die eerstelinge van hulle gesaaides en vrugtebome op ’n jaarlikse basis te gee.  Dit sluit die eersgebore seuns in – wat losgekoop kon word vir 5 gram silwer, ’n jaar se tempelbelasting (Eks. 13:13; 34:20).  Hulle het ook die eerstelinge van al hulle diere en daarby nog van hulle deeg, wyn en olie (vir die priesters) en ’n tiende van hulle gesaaides se oeste (vir die Leviete – vgl. Num. 18:21) geskenk.  Die Leviete was verantwoordelik vir die insameling van die tiendes, onder begeleiding van ’n priester.  Die rede daarvoor was dat van dié tiendes weer ’n tiende na die huis van die Here moes kom vir die priesterlike werk.
• Die sewende onderneming is ’n algemene verklaring dat hulle die huis van hulle God nie sal verwaarloos nie.

Dit beteken dat die Jode nou verantwoordelikheid begin neem het vir die tempel, eerder as die Persiese konings. Iets wat natuurlik tot vandag toe ’n gebruik in die kerk is.