Hoofstuk 27-29 rond die boodskap van Jeremia oor die ballingskap af met die beskrywing van:

1. die Here se boodskap dat Juda (en die ander lande) aan koning Nebukadnesar onderdanigheid moet bewys (hoofstuk 27),
2. die beskrywing van die teenstand  van die valse profeet Gananja daarteen en hoe die Here daarop reageer (hoofstuk 28), en
3. die bemoedigende brief aan die ballinge wat saam met koning Jojagin na Babel toe weggevoer is saam met verskillende reaksies daarop (hoofstuk 29).

Al drie hoofstukke dateer uit die tyd van koning Sedekia.  Hoofstuk 27 kort ná sy bewind begin het (597 v.C.).  Hoofstuk 28 in Sedekia se vierde regeringsjaar (593 v.C.).  Hoofstuk 29 min of meer in dieselfde tyd, hoewel dit nie aan ’n spesifieke jaar gekoppel kan word nie.

Dit is opmerklik dat daar ’n hele paar keer van Jeremia in dié drie hoofstukke as “die profeet Jeremia” gepraat word wat waarskynlik beklemtoon dat hy die ware profeet teenoor die ander valse profete is.  Dit onderstreep die boodskap van dié drie hoofstukke as ’n bevestiging van die inhoud van die boodskap van die ware profeet.

In vers 1 word in die grondteks eintlik gepraat van Jojakim, inplaas van Sedekia, terwyl dit duidelik uit die res van die hoofstuk is dat dit oor Sedekia gaan (vers 3, 12) asook in die volgende hoofstukke (28:1; 29:3 [die profeet Sedekia van 29:21-22 is iemand anders]).  Dit is waarom die NAV die naam Sedekia gebruik in vers 1, om verwarring uit te skakel.  Die naam Jojakim is waarskynlik die gevolg van ’n skryffout wat iemand gemaak het deur hoofstuk 27 met dieselfde vers as hoofstuk 26, waar Jojakim tereg genoem word, te begin.

Die hoofstuk word opgedeel in:

1. die simboliese juk op Jeremia se nek as boodskap aan die nasies – vers 1-11;
2. dieselfde handeling as boodskap aan Sedekia – vers 12-15;
3. die boodskap aan die priesters en die volk om nie na die vals profete te luister nie – vers 16-22.

Hoofstuk 26 se gebeure vind ’n kort tyd vóór dié van hoofstuk 25 plaas, kort na Jojakim koning geword het.  Die toon van die boodskap van die Here aan die volk in die gedeelte is dus minder skerp as dié van hoofstuk 25 en die aanbod meer vrygewig: “Miskien sal hulle luister en hulle van hulle verkeerde lewe bekeer.  Dan sal Ek die straf herroep wat Ek oor hulle wou bring oor hulle sondige dade.”  Die oordeelsboodskap is egter steeds onmiskenbaar.

Hoofstuk 26 bevat in wese dieselfde opdrag waarvan ons ook in hoofstuk 7 lees, dat die Here vir Jeremia beveel om in die tempel te gaan staan en aan te kondig dat die ballingskap amper onafwendbaar aan die kom is.  Waar die verhaal van hoofstuk 7 egter uitmond in ’n fokus op die interaksie tussen die Here en Jeremia, brei die verhaal in hoofstuk 26 uit op die interaksie tussen Jeremia en die volk wat amper sy dood beteken.

Die hoofstuk kan basies in twee gedeel word:

1. 26:1-6 – Die aankondiging van die verwoesting van die tempel as hulle nie tot bekering kom nie
2. 26:7-24 – Die interaksie tussen Jeremia en die volk

Jeremia 25 volg nie kronologies in datum volgorde op hoofstuk 24 nie, trouens die gebeure vind ongeveer so ses jaar vantevore plaas, d.w.s. 605 v.C., in die 4de regeringsjaar van Jojakim (609 v.C. – 598 v.C.).  Nebukadnesar het Egipte in daardie jaar oorwin by Karkemis  en die Galdeërs as  die volgende wêreldmag gevestig.  Die boodskap van Jeremia 25 pas egter in die algemene prentjie van die profeet se boodskap aan die volk oor die ballingskap wat toe al ten dele begin aanbreek het (onthou dat Daniël al die vorige jaar weggevoer is na Babel [Dan. 1:1-2]),  en hoe met die finale fase daarvan gehandel moet word.

In hierdie hoofstuk sien ons hoe Jeremia sy oordeel oor die volk verskerp en aankondig dat die Here Nebukadnesar sal gebruik om hulle vir ’n tydperk van sewentig jaar in ballingskap na Babel te neem.  Daniël se wegvoering is net die begin van die oordeel (25:1-12).  Daarna vervolg hy met ’n oordeel teen Babel 25:13-14), en verskillende oordele oor die nasies (25:15-38).

Ons kry in hierdie hoofstuk die begin van Jeremia se boodskap oor die ballingskap sowel as aan die ballinge in ballingskap.  Dit beslaan hfst. 24-29.  Dit help om eers die breë prentjie te kry, voor ’n mens die detail van elke hoofstuk lees:

• Hoofstuk 24 beskryf ‘n egte visioen van die Here  aan Jeremia wat in skerp kontras staan met hoofstuk 23 se beskrywing van die wyse waarop die ander profete hulle eie drome as God s’n probeer verkoop aan die volk.  Die goeie vye is die ballinge en die slegtes dié wat agterbly in die land.  Ons lees ook vroeër in die 8ste eeuse profeet Amos van ’n visioen van ’n mandjie ryp vrugte (enige somervrug word bedoel), die vierde in ’n reeks van vyf visioene.  Dit het die betekenis gedra dat Israel ryp is vir die oordeel.
• Hoofstuk 25 handel oor die beperkte oordeel van sewentig jaar, iets wat Daniël aan die einde van dié tydperk sou motiveer om te begin bid vir die terugkeer na Jerusalem. Dit sluit egter nie die oordeel oor dié wat agterbly uit nie.
• Hoofstuk 26 sit die boodskap van die verwoesting van Jerusalem voort met verwysing na die soortgelyke lot wat Silo voorheen getref het in die tyd van Eli.  Dié boodskap het die opstand teen Jeremia met rasse skrede laat toeneem dat hy byna doodgemaak is.
• Hoofstuk 27 bevat die raad van Jeremia aan die leiers om aan Nebukadnesar onderdanigheid te sweer sodat hulle kan bly lewe – nog ’n stukkie genade van die Here wat egter in die wind geslaan is.
• Hoofstuk 28 vertel van die verbete stryd wat tussen die valse profeet Gananja en Jeremia ontwikkel waarin die Here sy keuse vir Jeremia en sy boodskap duidelik laat blyk het met Gananja se afsterwe.
• Hoofstuk 29 beskryf die brief wat Jeremia aan die weggevoerde ballinge skryf in Babel waarin die Here hulle aanraai om die belange van die stad waar hulle is, te bevorder, omdat dit die toekoms wat Hy vir hulle daar sal gee, sal ontsluit.  Die belofte van terugkoms word ook herhaal.

Hoofstuk 23 sluit aan die eenkant die profesieë teen die konings af met die belofte van ’n regverdige koning wat die Here sal voorsien (23:1-8).  Aan die ander kant sit dit die oordeel teen die leiers voort met ’n fokus op die werk van die profete en priesters wat die volk mislei en op die verkeerde koers laat beland het (23:9-40).

Ons sal in hoofstuk 24 sien hoe Jeremia ’n egte visioen van die Here  beskryf wat in skerp kontras staan met hoofstuk 23 se beskrywing van die wyse waarop die ander profete hulle eie drome as God s’n probeer verkoop aan die volk.