Ek wil vandag ‘n bietjie anders kyk na dié belangrike verhaal in Genesis.  Soos Wenham sê, dit is die bes beskryfde 24 uur tydperk in die hele boek van Genesis.  Dit gee ons ‘n besondere kykie in die ontwikkeling van die verhouding tussen God en sy mense.  Dit steek die hoop in ons aan dat ons op dieselfde wyse in ons eie verhouding met God kan groei, nie net in terme van die seën wat dit vir onsself bring nie, maar veral ook in terme van die impak wat dit in die wêreld kan hê.

Ek gaan daarom Abram se gasvryheid wat hy so oorvloedig demonstreer in dié verhaal as sleutel gebruik om die verhaal se betekenis te ontsluit.  En ‘n deel van ‘n preek wat ek oor dié gedeelte gelewer het in die gemeente Bergsig in Natal, watter wonderlike plek!  Geniet!

Die verhaal van Sodom en Gomorra begin reeds in hoofstuk 14 waar hulle rebelleer teen die vyf Mesopotamiese konings.  Sodom en Gomorra word egter verslaan in die geveg en hulle mense spat in verskillende rigtings.  Die konings van Sodom en Gomorra is verneder toe hulle in die Siddimvlakte in die asfaltgate geval het.  Abram het egter in die proses om sy broerskind Lot te red die Mesopamiese konings verslaan en die twee stede van uitwissing gered.

Dit is egter duidelik dat Abram niks met Sodom en Gomorra te doene wou hê nie, en het enige vergoeding van die koning van Sodom geweier.  Abram wou: “nie eers ‘n garingdraad of ‘n skoenveter”, van die koning van Sodom aanvaar nie, sodat hy nie kon sê: “Ek het vir Abram ryk gemaak” nie (Gen. 14:23).

Dit is nou amper ‘n kwarteeu later en die Here het so pas met Abram ‘n indringende gesprek gehad oor die sonde van Sodom en Gomorra: “Die geroep teen Sodom en Gomorra is hard.  Hulle sonde is baie groot!” (Gen. 18:20).  Terwyl die Here met Abram in gesprek was oor Abram se versoek dat die regverdiges nie saam met die goddeloses vernietig moet word nie, het die twee engele in die gedaante van twee mans na Sodom weggedraai en teen die aand vir Lot in die poort van Sodom aangetref (Gen. 18:22; 19:1).

Hierdie verhaal vertoon groot ooreenkomste met Abram se verblyf in Egipte toe daar ‘n hongersnood was in Kanaän (Gen. 12).  Hierdie keer trek Abraham na die grens tussen Kanaän en Egipte en gaan bly daar tussen Kades en Sur in Gerar op die suid-oostelike grens van Kanaän.

Soos die vorige keer in Egipte gee Abraham voor dat Sara sy suster is.  Hierdie keer gee hy vir ons meer detail.  Sy is inderdaad sy halfsuster.  Hulle het dieselfde pa, Tera, maar ‘n ander ma (Gen. 20:12).

Die koning van Gerar, Abimelek, laat haar haal om met haar te trou.  In twee drome die nag waarsku God hom om nie met ‘n getroude vrou te trou nie.  Dit sal hom sy dood kos.  Soos Abram by die Here gepleit het vir die regverdiges in Sodom en Gomorra, pleit Abimelek vir sy onskuldige nasie, want hy het dit onskuldig en sonder slegte bedoelings gedoen.

Genesis 21 bring die kwarteeu van konflik rondom die belofte van ‘n nageslag tot ‘n vreugdevolle einde.  Isak word vir Abraham en Sara gebore – Gen. 21:1-7.  Die vervulling bederf egter ook die verhouding met Hagar en Ismael wat tot ‘n tragiese skeiding van die weë lei – Gen. 21:8-21.  Dit alles gebeur steeds teen die agtergrond van die konflik wat Abraham regdeur sy lewe met die mense van Kanaän sou hê, hoewel hy dit hier probeer besweer met ‘n ooreenkoms met Abimelek rondom die diefstal van ‘n waterput by Berseba – Gen. 21:22-34.