Tag: Deuteronomium

Moses sit sy preek voort deur die volk te waarsku teen hardnekkigheid – deur nie te buig voor die Here en sy wil vir hulle lewe nie – óf verwaandheid – deur hoogmoedig te word en te dink dat hulle beter is as die volke wie se grondgebied hulle van die Here in ontvangs gaan neem – Deut. 9:1-6.

Moses illustreer dit met vyf voorbeelde uit hulle geskiedenis, veral met die verhaal van die goue kalf uit Eksodus 32.  Hy verwys ook na die opstand oor water by Massa net voor die gebeure by Sinai (Eks. 17), die verwyte by Tabera (Num. 11:1-3) en die onweerstaanbare lus vir vleis by Kibrot-Taäwa (Num. 11:4-35) en die weiering van die eerste geslag om die Here te vertrou om die land in te trek by Kades-Barnea (Num. 13 en Num. 14) – Deut. 9:7-29.

Dit is nie net die Skrif waarvan elke deel in pas by die ander dele daarvan nie.  Dit is ook waar van die lewe coram Deo (voor God) soos Moses hier verkondig. Alles wat met die volk gebeur, die goeie en die slegte, pas in God se plan met hulle in.  Die Here leer die volk afhanklikheid deur die swaar tye en dankbaarheid deur die goeie tye.

Elke gebod wat God gee (Deut. 8:1), elke stuk voorsiening in tye van swaarkry en dissipline (Deut. 8:2-5), en elke stuk oorvloed in tye van voorspoed en sorg (Deut. 8:6-10) pas by mekaar om die volk bewus te maak van God se bestaan en sy beloning van dié wat Hom soek en gehoorsaam (Hebr. 11:6).

Dit is die rede waarom hulle nougeset die Here moet gehoorsaam sodat hulle Hom nie vergeet (Deut. 8:11-16) en dink dat dit hulle eie krag is wat hulle gebring het waar hulle is nie (Deut. 8:17-18).  Hoekom?  Want denke en dade het gevolge.  As hulle die Here vergeet en ander gode aanhang, sal hulle verseker tot niet gaan (Deut. 8:19-20).

Dit bly vir my verstommend om te sien hoe elke deel van die Skrif inpas by elke ander deel daarvan.  Waar Deuteronomium 6 die volk opgeroep het om die Here met hart, siel en krag lief te hê op grond van die Tien Gebooie wat in Deuteronomium 5 herhaal is, begrond Deuteronomium 7 dié oproep in die liefde wat die Here vir hulle het!

Dit is presies hoe dit werk in ons verhouding met die Here.  Hy gee vir ons wat Hy van ons vra.  Sy liefde vir ons is die dryfveer vir ons liefde vir Hom.  Alles begin by Hom.  Daarom kan Hy alles van ons vra.

In jou stilword vandag oordink in die eerste plek hierdie lewensveranderende waarheid dat jy die Here kan liefhê: “omdat die Here jou liefhet en Hy sy belofte nakom.” (Deut. 7:8).

Die teendeel is egter net so waar.  Waar God teengestaan word, waar sy wil nie nagekom word nie, waar afgode in sy plek aanbid word, dáár ontvlam sy toorn en trek Hy sy seën en beskerming terug.  Sy oordeel is die gevolg van sy vertrapte liefde.

“Dit is die gebod, voorskrifte en beslissings”

Soos Moses hierdie tweede preek van hom begin het met die woorde: “Dit is die wet …” (Deut. 4:44), waarna hy die Tien Gebooie weer aan die volk voorgehou het, só begin hy sy uitleg van die implikasies daarvan met die woorde: “Dit is die gebod …” (Deut. 6:1). In die eerste geval gebruik hy die Hebreeuse woord tôrāh – wet of riglyn – en in die tweede geval die Hebreeuse woord miṣwāh – gebod of bevel.

Die miṣwāh – gebod of bevel – is ‘n uitvloeisel van die tôrāh – wet of riglyn – soos dit duidelik blyk uit die gebruik daarvan in die eerste vers saam met die reëls of voorskrifte (ḥǔqqîm) en bepalings of beslissings (mišpāṭîm) wat aan hulle voorgehou en geleer moet word.  Dit is dus dinge wat voortgevloei het uit die toepassing van die wet (tôrāh) en vorm saam die korpus van wat God se wil vir die volk is (Deut. 6:1).  Vergelyk ook Deuteronomium 5:31 waar die drie woorde – miṣwāh, ḥǔqqîm, en mišpāṭîm – reeds as ‘n opsomming van die implikasies van die wet (tôrāh) gebruik word, direk na die herhaling van die Tien Gebooie.

In die tweede preek van Moses spel hy nou die stipulasies van die verbond uit soos dit in ander Ou Nabye Oosterse verdrae ook gedoen is.  “Dit is die wet …” lei dus die hele gedeelte van Deuteronomium 5 tot 26 in.  Dit is dieselfde wet met sy verordeninge, voorskrifte en bepalings wat Moses reeds by Sinai aan die eerste generasie Israeliete gegee het met die Uittog uit Egipte en wat nou weer aan die tweede generasie oorgedra word.

Deur die Tien Gebooie te herhaal trek Moses doelbewus die tweede generasie in met die opdrag om hierdie wet te leer, dit te gehoorsaam en daarvolgens te lewe.  Persoonlike gehoorsaamheid bly die enigste manier waarop in die verbondsverhouding met die Here volhard kan word.