LEES

Raak stil voor die Here in gebed.

Lees die teksgedeelte deeglik deur, selfs 2 of 3 keer, hardop as dit kan. Wat tref jou? Let op vir temas in die gedeelte. Wat sê dit van God? Wat sê dit van mense? Wat sê dit van die wêreld? Skryf dit in jou joernaal neer.

29 En net toe hulle uit die sinagoge uitkom, het hulle saam met Jakobus en Johannes na die huis van Simon en Andreas gegaan.

30 Die skoonmoeder van Simon het siek gelê met koors en hulle het Hom onmiddellik van haar vertel.

31 Hy het nadergegaan, haar hand gevat en haar opgewek. Die koors het haar toe verlaat en sy het hulle bedien.

32 Toe dit aand geword en die son ondergegaan het, het hulle al die siekes na Hom toe gebring, asook dié wat duiwelbesete was.

33 En die hele dorp het saamgedrom by die deur.

34 En Hy het baie siekes met verskillende siektes gesond gemaak en baie demone uitgedryf. Hy het ook nie die demone toegelaat om te praat nie omdat hulle Hom geken het.

35 Vroegoggend, toe dit nog baie donker was, het Hy opgestaan en uitgegaan en na ’n verlate plek vertrek en daar gaan bid.

36 Maar Simon en dié saam met hom het Hom naarstiglik gesoek,

37 en toe hulle Hom kry, sê hulle vir Hom: “Almal soek U.”

38 Hy het egter vir hulle gesê: “Laat ons elders heen gaan, na die aangrensende dorpe sodat Ek ook daar kan preek, want daarvoor het Ek gekom.”

39 Hy het toe gegaan en in die hele Galilea in hulle sinagoges gepreek en demone uitgedryf. (ASV)

Teks en konteks

LEES

Raak stil voor die Here in gebed.

Lees die teksgedeelte deeglik deur, selfs 2 of 3 keer, hardop as dit kan. Wat tref jou? Let op vir temas in die gedeelte. Wat sê dit van God? Wat sê dit van mense? Wat sê dit van die wêreld? Skryf dit in jou joernaal neer.

12 Wie kan die waters in die holte 

van sy hand afmeet, 

die hemel met sy handspan peil, 

met ‘n derde van ‘n efa die stof van die aarde opvang, 

met ‘n handskaal die berge weeg, 

die heuwels met ‘n weegskaal? 

13 Wie kan die Gees 

van die Here peil, 

wie is die mens wat aan Hom 

sy raadsbesluit bekend maak?

14 Met wie beraadslaag Hy, 

en wie hou Hom op hoogte, 

wie onderrig Hom oor die verloop 

van ‘n regsaak? 

Wie dra aan Hom kennis oor, 

en die pad van wyse beskikking, 

wie maak dit aan Hom bekend?

15 Kyk, nasies is soos ‘n druppel 

uit ‘n leersak; m hulle word beskou as net 

‘n lagie stof op ‘n weegskaal. 

Kyk, eilande weeg Hy 

asof dit fyn stof is. 

16 Die Libanonbos se hout 

is nie genoeg 

om ‘n vuur te maak, 

en sy wilde diere nie genoeg 

vir ‘n brandoffer nie. 

17 Al die nasies is soos niks 

voor Hom; 

deur Hom word hulle beskou as 

minder as iets niksseggends, 

minder as ‘n nietigheid. 

18 Met wie wil julle God vergelyk? 

Watter afbeelding wil julle 

langs Hom stel? 

19 ‘n Afgodsbeeld wat ‘n vakman 

gegiet het, 

wat ‘n smid met goud 

oorgetrek het, 

‘n smid met silwer beslaan het? 

20 As ‘n wydingsgeskenk 

kies mens ebbehout, hout wat nie verrot nie. 

‘n Vaardige vakman 

soek hy vir hom 

om ‘n afgodsbeeld te maak 

wat nie omkantel nie.

21 Weet julle nie? 

Hoor julle nie? 

Is dit nie van die begin af 

aan julle bekend gemaak nie? 

Het julle nie begrip van die aarde 

se fondamente nie? 

22 Dit is Hy wat troon 

bo die ronde skyf van die aarde; 

die bewoners daarvan 

is soos koringkrieke. 

Dit is Hy wat die hemel oopspan 

soos ‘n doek, 

dit oopsprei soos ‘n tent,

sodat mense daar kan woon. 

23 Dit is Hy wat maghebbers 

tot niks maak; 

die regeerders van die aarde 

maak Hy ‘n nietigheid. 

24 Skaars is hulle geplant, 

skaars is hulle gesaai, 

skaars skiet hulle steggies 

wortel in die grond, 

of Hy het reeds op hulle geblaas, 

en hulle verdor; 

dan lig ‘n stormwind hulle op 

soos strooi. 

25 “Met wie wil julle My vergelyk, 

sodat Ek net soos hulle sal wees?” 

vra die Heilige. 

26 Kyk boontoe en sien! 

Wie het hierdie dinge geskep? 

Dit is Hy wat die hemelse leër 

een vir een uitlei, 

hulle almal op die naam roep. 

Deur die toedoen van Hom 

wat groot vermoëns 

en geweldige krag het, 

ontbreek nie een nie. 

27 Waarom sê jy dan, Jakob, 

en beweer jy, Israel: 

“My lewenspad is verborge 

vir die Here, my reg gaan by my God verby”? 

28 Weet jy dit nie? 

Het jy dit nie gehoor nie? 

‘n Ewige God is die Here, Skepper van die eindes 

van die aarde. 

Hy word nie moeg nie, 

Hy raak nie afgemat nie – 

ondeurgrondelik is sy insig. 

29 Dit is Hy wat vermoeides krag gee, 

wat lewenskrag vermeerder 

vir dié wat geen vermoëns het nie. 

30 Jong seuns word moeg 

en raak afgemat; 

jong manne struikel en val. 

31 Maar wie op die Here wag, 

herwin hulle krag; 

hulle kry nuwe vere soos arende. 

Hulle hardloop, 

maar raak nie afgemat nie, 

hulle loop, 

maar word nie moeg nie. 

Teks en konteks

LEES

Raak stil voor die Here in gebed.

Lees die teksgedeelte deeglik deur, selfs 2 of 3 keer, hardop as dit kan. Wat tref jou? Let op vir temas in die gedeelte. Wat sê dit van God? Wat sê dit van mense? Wat sê dit van die wêreld? Skryf dit in jou joernaal neer.

1 Halleluja! 

Ja, dit is goed om ons God te besing, 

ja, dit is aangenaam – 

‘n loflied is gepas. 

2 Die Here herbou Jerusalem, 

die verstrooides van Israel 

maak Hy bymekaar. 

3 Dit is Hy wat dié met gebroke 

harte genees, 

wat hulle wonde verbind; 

4 wat die getal 

van die sterre bepaal, 

aan hulle almal name gee. 

5 Ons Heer is groot en geweldig sterk; 

aan sy insig is daar geen grens nie. 

6 Die Here help die verdruktes op; 

goddeloses verneder Hy tot in die grond. 

7 Sing vir die Here ‘n danklied; 

besing ons God met begeleiding 

van liere,

8 vir Hom wat die hemel bedek 

met wolke, 

wat vir die aarde reën gereedmaak, 

gras op die berge laat groei, 

9 wat vir die diere hulle kos gee, 

vir die jong kraaie wat krys.

10 Dit is nie die krag van ‘n perd, 

waaroor Hy Hom verheug nie, 

nie die bene van ‘n man, 

waarin Hy vreugde vind nie. 

11 Die Here vind vreugde in hulle 

wat vir Hom ontsag het, 

wat hulle hoop vestig 

op sy troue liefde. 

12 Roem die Here, Jerusalem, 

loof jou God, Sion, 

13 want Hy het die sluitbalke

van jou poorte sterk gemaak, 

Hy het jou kinders in jou geseën, 

14 Hy wat jou grense veilig stel. 

Met die vetste koring versadig Hy jou, 

15 Hy wat sy bevel na die aarde stuur 

– sy woord beweeg vinnig – 

16 Hy wat sneeu gee soos wol, 

ysryp soos as uitstrooi, 

17 wat sy ys soos krummels afgooi. 

Wie kan voor sy koue standhou? 

18 Hy stuur sy woord en laat dit smelt; 

Hy laat sy wind waai 

en water begin vloei. 

19 Hy maak sy woorde 

aan Jakob bekend, 

sy vaste voorskrifte en wette 

aan Israel. 

20 Hy het nie so opgetree 

teenoor enige ander nasie nie; 

sy wette ken hulle nie. 

Halleluja! 

Teks en konteks

LEES

Raak stil voor die Here in gebed.

Lees die teksgedeelte deeglik deur, selfs 2 of 3 keer, hardop as dit kan. Wat tref jou? Let op vir temas in die gedeelte. Wat sê dit van God? Wat sê dit van mense? Wat sê dit van die wêreld? Skryf dit in jou joernaal neer.

Paulus se voorbeeld as apostel 

1 Is ek nie vry nie? Is ek nie ‘n apostel nie? Het ek dan nie Jesus, ons Here, gesien nie? Is julle nie my handewerk in die Here nie?

2 Al is ek nie vir ander ‘n apostel nie, is ek dit tog vir julle, want julle is die waarmerk van my apostelskap in die Here. 3 My verweer teenoor diegene wat my kritiseer, is dit:

4 Het ons dan nie die reg om te eet en te drink nie?

5 Het ons nie ook die reg om ‘n suster as vrou saam op reis te neem, soos die ander apostels, en die broers van die Here en Sefas nie?

6 Of het net ek en Barnabas nie die reg om nie te werk nie?

7 Wie dien dan ooit op eie koste as soldaat? Wie plant ooit ‘n wingerd en eet nie van sy vrugte nie? Of wie pas ooit ‘n kudde op en geniet nie van die kudde se melk nie?

8 Ek sê dit nie net menslikerwys nie; sê die wet nie dieselfde nie?

9 Want in die Wet van Moses staan daar geskryf: “Jy mag ‘n bees wat graan trap, nie muilband nie.” Is God nou besorg oor beeste,

10 of sê Hy dit eintlik ter wille van ons? Ja, ter wille van ons is daar geskryf: “Wie ploeg, moet met verwagting ploeg, en wie oes, moet oes met die verwagting om daarin te deel.” 11 As ons dan vir julle die geestelike saad gesaai het, is dit te veel gevra dat ons die materiële van julle mag oes?

12 As ander in hierdie aanspraak op julle deel, hoeveel te meer nie ons nie? 

Tog het ons nie van hierdie reg gebruik gemaak nie. Ons verdra eerder alles, sodat ons geen hindernis vir die evangelie van Christus veroorsaak nie.

13 Weet julle nie dat hulle wat in die tempel werk, uit die tempel eet, en hulle wat die altaar bedien, ‘n deel van die offerande kry nie?

14 So het die Here ook bepaal dat hulle wat die evangelie verkondig, uit die evangelie moet leef.

15 Maar ek het nie van een van hierdie regte gebruik gemaak nie, en ek skryf ook nie hierdie dinge sodat dit op my van toepassing moet wees nie. Ek sterf eerder as dat iemand my dié roem ontneem!

16 Want as ek die evangelie verkondig, is dit nie vir my rede om my daarop te beroem nie? Daar rus immers ‘n verpligting op my, en wee my as ek nie die evangelie verkondig nie. 17 As ek dit uit vrye wil doen, is daar vir my beloning; as ek dit egter nie uit vrye wil doen nie, doen ek dit as ‘n taak wat aan my toevertrou is. 18 Wat is my beloning dan? Dat ek deur my verkondiging die evangelie gratis aanbied, sonder om van die regte wat met die verkondiging saamgaan, ten volle gebruik te maak. 

19 Want hoewel ek vry is van almal, het ek almal se slaaf geword, om soveel mense as moontlik te wen.

20 Vir die Jode het ek soos ‘n Jood geword, om Jode te wen; vir diegene onder die wet, soos iemand onder die wet – al staan ek self nie onder die wet nie – om diegene onder die wet te wen.

21 Vir diegene sonder die wet, het ek soos iemand sonder die wet geword  – al is ek nie sonder die wet van God nie, maar juis onder die wet van Christus – om hulle wat sonder die wet is, te wen.

22 Vir die swakkes het ek swak geword, om die swakkes te wen; vir almal het ek alles geword, sodat ek ten minste sommige kan red. 23 Dit alles doen ek ter wille van die evangelie, sodat ook ek daarin mag deel. 

24 Weet julle nie dat die atlete wat in ‘n stadion aan ‘n wedloop deelneem, wel almal hardloop, maar dat net een die prys ontvang nie? Hardloop dan só dat julle dit ontvang. 25 Almal wat deelneem, pas in alle opsigte dissipline toe – hulle nogal om ‘n verganklike oorwinningskrans te ontvang, maar ons ‘n onverganklike. 26 Ek hardloop daarom so, dat dit nie doelloos is nie; ek boks so, dat ek nie in die lug slaan nie.

27 Maar ek dissiplineer my liggaam en maak dit diensbaar, sodat ek nie, terwyl ek vir ander gepreek het, dalk self gediskwalifiseer word nie. 

Teks en konteks

LEES

Raak stil voor die Here in gebed.

Lees die teksgedeelte deeglik deur, selfs 2 of 3 keer, hardop as dit kan. Wat tref jou? Let op vir temas in die gedeelte. Wat sê dit van God? Wat sê dit van mense? Wat sê dit van die wêreld? Skryf dit in jou joernaal neer.

2 KORINTIËRS 4:3-6

Ons lees 2 Korintiërs 4:3-6 in die konteks van Paulus se hele boodskap van ‘n lewe soos God dit wil (2 Korintiërs 4:1-5:10).

Paulus se bediening – ‘n skat in kleipotte 

^4:1 Daarom, aangesien ons hierdie bediening het volgens die ontferming wat aan ons betoon is, gee ons nie moed op nie. ² Ons het egter afstand gedoen van geheime skandelike dinge, en tree nie slinks op, of verdraai die Woord van God nie; maar deur die waarheid aan die lig te bring, beveel ons onsself voor God aan by die gewete van elke mens.

³ As ons evangelie dan tog nog versluier is, is dit versluier vir dié wat verlore gaan, ⁴ vir die ongelowiges wie se denke deur die god van hierdie bedeling verblind is, sodat die lig van die evangelie van die heerlikheid van Christus, wat die beeld van God is, nie oor hulle skyn nie. ⁵ Ons verkondig immers nie onsself nie, maar Jesus Christus as Here, en onsself as julle diensknegte, ter wille van Jesus. ⁶ Want God wat gesê het, “Laat daar uit die duisternis lig skyn,” dit is Hy wat in ons harte geskyn het om ons te verlig met die kennis van die heerlikheid van God, in die aangesig van Jesus Christus.

⁷ Hierdie skat het ons in kleipotte, sodat die buitengewone krag duidelik van God kom en nie van ons nie. 

⁸ In alles word ons verdruk, maar nie oorweldig nie; 

ons is oor raad verleë, maar nie radeloos nie; 

⁹ ons word vervolg, maar nie in die steek gelaat nie; 

ons word platgeslaan, maar nie vernietig nie. 

¹⁰ Die sterwe van Jesus dra ons altyd in ons liggaam met ons saam, sodat ook die lewe van Jesus in ons liggaam sigbaar kan word. 

¹¹ Want ons wat leef, word voortdurend aan die dood uitgelewer ter wille van Jesus, sodat ook die lewe van Jesus in ons sterflike liggaam sigbaar kan word. ¹² So werk die dood dan in ons, maar die lewe in julle.

¹³ Maar aangesien ons dieselfde Gees van die geloof het – soos geskryf staan, “Ek het geglo, daarom het ek gepraat” – glo ons ook, en daarom praat ons.

¹⁴ Ons weet dat Hy wat die Here Jesus opgewek het, ons ook saam met Jesus sal opwek, en julle voor Hom sal stel. ¹⁵ Want dit gebeur alles ter wille van julle, sodat die genade, wat steeds meer mense insluit, die dankbaarheid oorvloedig kan maak tot eer van God. 

Die tydelike teenoor die ewige 

¹⁶ Daarom gee ons nie moed op nie, want selfs al vergaan ons uiterlike mens, word ons innerlike mens van dag tot dag vernuwe. ¹⁷ Want ons ligte en tydelike verdrukking bewerk vir ons ‘n gewigtige en allesoortreffende ewige heerlikheid, ¹⁸ terwyl ons nie let op die sigbare nie, maar op die onsigbare dinge; want die sigbare is tydelik, die onsigbare ewig. 

^5:1 Ons weet tog dat wanneer ons aardse tentwoning afgebreek word, ons ‘n gebou het wat van God kom, ‘n ewige woning in die hemele, wat nie met hande gemaak is nie. ² En daarom sug ons, want ons verlang intens daarna om met ons woning vanuit die hemel beklee te word. ³ As ons net nie ontklee en nakend gevind sal word nie!

⁴ Want ons wat nog in die tentwoning is, sug as mense wat swaarkry, omdat ons nie ontklee nie, maar geklee wil word; sodat wat sterflik is, verteer kan word deur die lewe. ⁵ Hy wat ons juis hiervoor voorberei het, is God, wat aan ons die Gees as waarborg b gegee het. ⁶ Daarom is ons altyd vol moed, al weet ons dat, terwyl ons nog in die aardse liggaam woon, ons nie by die Here woon nie; ⁷ want ons leef deur geloof, nie deur aanskoue nie.

⁸ Ons bly egter vol moed, al verkies ons om eerder uit die liggaam te verhuis en by die Here te woon. ⁹ Daarom, of ons reeds inwoon, of nog nie inwoon nie, streef ons daarna om vir Hom welgevallig te wees. ¹⁰ Want ons moet almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang volgens wat hy in sy liggaamlike bestaan gedoen het, of dit goed of kwaad was. 

Teks en konteks