Skip to main content

Verassing

Ek het ‘n navraag gekry oor verassing. Hier is ‘n paar gedagtes daaroor.

Verassing was algemeen in die Griekse wêreld, maar nie in Israel en Egipte nie. Ook nie in die Christendom nie tot heel onlangs.

Die normale manier in Bybelse tye was om mense te begrawe in ’n graf, ’n grot of in die grond (Gen 23:19; 35:8; 2 Kron 16:14; Matt 27:60-66). Daar is selfs een verhaal van lyke of bene wat herbegrawe is (2 Sam 21:12-14).

In die Ou Testament is daar wel verhale van mense wat dood gebrand het, óf deur ’n vuur van die Here (Num 16:35), óf as gevolg van ’n plek wat afgebrand is (1 Kon 16:18), óf as deel van ’n offer (2 Kon 21:6). Daar is ook verhale van menslike bene wat gebrand is (1 Kon 13:2; 2 Kon 23:16-20), maar nie een van hierdie verhale is voorbeelde van verassing nie.

Die enigste plek waar van iets soos verassing gepraat word, is in Amos 6:10 waar Amos praat van “’n familielid of iemand wat die bene moet verbrand”, wat “hulle uit die huis kom dra.”  Dit is waarskynlik as gevolg van higiëniese redes. Verassing was dus raar, maar nie noodwendig per definisie verkeerd nie.

Continue reading

Geduld in die Bybel

‘n Bydrae na aanleiding van my reeks oor die beloftes van God: “Wanneer kom die reën?” Ek preek vanaand oor geduld en gaan dit illustreer aan die hand van Abraham se lewe, beide die verdraagsaamheid en die lankmoedigheid wat hy getoon het. Hier is die OT en NT gegewens oor geduld meer sistematies saamgevat. Geniet.

Geduld in die OT

Die Hebreeuse uitdrukking vir geduld (ʾerek ʾappayim) is letterlik “lank van neus” of “om ‘n lang asem te hê”.  Dit is die teenoorgestelde van angs of kommer of woede wat jou “kortasem maak”. Geduld is dus om lankmoedig te wees, om vir ‘n lang tyd moed te hou. Om uit te hou en aan te hou soos ‘n marathon atleet wat sy pas aanpas om enduit te kan hardloop.

Dit word veral van God gesê dat Hy lankmoedig is, stadig om kwaad te word (Eks 34:6; Num 14:18; Ps 86:15). En al word die woord nie in die OT gebruik om mense te beskryf nie, kan ‘n mens tog hierdie eienskap van moedhou by baie gelowiges raaksien.

Hierdie lankmoedigheid word beoefen wanneer daar op die Here gewag word, soos Psalm 27:14 dit uitspel:

“Wag op die HERE!  Wees sterk en hou moed,  ja, wag op die HERE!” (BDV)

en Psalm 130:5-6 dit só mooi sê: “

“Ek wag op die HERE; my hele wese wag, en op sy woord vestig ek my hoop. My hele wese sien uit na my Heer, meer as wat wagte uitsien na die môre, ja, as wagte na die môre.”(BDV)

Continue reading

Niere en hart staan vir gevoelens en gedagtes in die Bybel

Ek het ‘n navraag gekry oor die betekenis van “niere” in die Bybel.

https://www.etsy.com/ca/listing/247908291/kidney-watercolor-painting-watercolor

Die Hebreeuse woord “kilyāh” word in sy letterlike betekenis vir “niere” gebruik en in sy figuurlike betekenis vir “emosies“, die “inmost and most secret part of man“. Dit word baie keer saam met die Hebreeuse woord “lēḇāḇ” gebruik wat letterlik op die “hart” van ‘n mens dui, maar figuurlik op sy “gedagtes“, of die setel van die “intellek“.

Job gebruik “kilyāh” om die setel van sy diepste verlange uit te druk: “My niere versmag van verlange in my binneste.” (Job 19:27).

Dawid gebruik “kilyāh” en “lēḇāḇ” as ‘n kombinasie vir gevoelens en gedagtes om God se regverdige oordeel diep binne in ‘n mens mee uit te druk: “Laat tog die boosheid van die goddelose mense ’n einde neem, maar bevestig U die regverdige, ja, U wat harte en niere toets, o regverdige God!” (Ps 7:10).

So sien ‘n mens dit ook by Asaf in Psalm 73:21. “Toe my hart bitter gestemd en ek in my niere geprikkel was …” toe het hy sy binnekant tot rus gebring voor God wat alles weet en Hom nie in die steek laat, selfs al tree hy soms dom op weens sy gevoelens en gedagtes wat bitter en ontstemd word. God sal Hom selfs dan lei!

Dawid gebruik ook “kilyāh” as hy oor sy gewete praat wat hom in die nag vermaan: “Ek sal die HERE loof wat my raad gegee het; selfs in die nag vermaan my niere my.” (Ps 16:7). En hy is baie bewus dat dit die werk van God self is: “Want Ú het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef.” (Ps 139:13).

Continue reading

Sout in die Bybel

https://www.healthydietadvisor.com/wp-content/uploads/2015/05/salt.jpgSout is op verskillende wyses in die OT gebruik. Dit is by graanoffers gebruik as ‘n herinnering aan die verbond met God (Lev 2:13). Dit is gebruik as teken van verwoesting en vervloeking (Rigt 9:45), waarskynlik met verwysing na Sodom en Gomorra wat met die Soutsee (Dooie See) verbind word (Gen. 14:3; Deut 3:7; 29:23; Jos 3:16; 12:3 en verder). Sout is ook gebruik as simbool van reiniging (2 Kon 2:21). Uiteraard is dit ook gebruik vir kos (Job 6:6) en in die proses van geboorte (in Eseg 16:4 word dit as metafoor gebruik).

In die NT verdwyn die gebruike van sout by die offers of reiniging, omdat Jesus die volmaakte offer vir ons tot ons reiniging geword het. Geen offers of handelinge wat daarmee verbind was, was dus meer nodig nie (Hebr 7:27). Ons is ook nie meer in ‘n heilige oorlog gewikkel met heidennasies sodat sout as ‘n teken van verwoesting of vervloeking gebruik word nie.

Enigiemand wat sout vandag vir dié doel probeer gebruik, óf ‘n eie lering daaroor opmaak, soos dat jy ‘n huis met sout kan reinig, is besig met bygeloof.

Sout word wel nog as metafoor vir die lewe van gelowiges in die koninkryk gebruik. Jesus verklaar dat ons die sout vir die aarde en die lig vir die wêreld is (Matt 5:13; Mark 9:50; Luk 14:34-35). Paulus moedig ons aan dat ons woorde met sout gespesery sal wees, dws wys sal wees (Kol 4:6).

Sout het dus sy liturgiese of geestelike funksie verloor. Ons is self nou die sout vir die aarde en moet ons sorg dat ons woorde wys sal wees, met sout gesprinkel, tot voordeel van almal met wie ons in kontak kom.

Die Comma Johanneum in 1 Johannes 5:7-8

Ek het ‘n navraag gekry oor die “weglating” van die woorde in 1 Johannes 5:7-8.  Hier is ‘n paar opmerkings om jou te help om self te besluit hoe jy daaroor dink.

Die 10de weergawe van die Griekse Textus Receptus (1598) bevat die volgende ekstra woorde in 1 Johannes 5:7-8:

(7Want daar is drie wat getuig …)

“in die hemel: die Vader, die Woord en die Heilige Gees, en hierdie drie is een; 8 en daar is drie wat getuig op die aarde”

(…: die Gees en die water en die bloed, en die drie is eenstemmig.)

Dit kan jy in die OAV (1933) naslaan waar nie net die dele in hakies voorkom soos in die NAV (1983) is nie, maar ook dít wat vetgedruk is.

Dit is die “berugte” Rooms-Katolieke Comma Johanneum soos dit in die KJV (1611) en die OAV (1933) vertaal is.

Die ekstra woorde is egter sonder enige twyfel ‘n byvoeging en nie deel van die oorspronklike Griekse teks nie.

Hier is die storie sodat jy self daaroor kan oordeel:

Continue reading

Onlangse kommentaar