1 Konings 17:1-24 – Gehoorsaamheid en gebedsverhoring gaan saam

24 Februarie

1 Konings 17:1-24 – Gehoorsaamheid en gebedsverhoring gaan saam

¹Elia, ‘n man uit Tisbe, een van die nedersetters in Gilead, het vir Agab gesê: “So waar as die Here, die God van Israel, in wie se diens ek staan, leef, daar sal in die komende jare geen dou of reën wees nie, behalwe op gesag van my woord.” ²Die woord van die Here kom toe daarna tot hom: ³“Gaan weg hiervandaan; draai oos en gaan kruip weg by die spruit Krit, wat oos van die Jordaan is. ⁴Uit die spruit kan jy drink, en vir die kraaie sal Ek opdrag gee om jou daar van kos te voorsien.” ⁵Hy het gegaan en gemaak soos die Here gesê het. Hy het by die spruit Krit gaan bly wat oos van die Jordaan is. ⁶Die kraaie het telkens vir hom brood en vleis in die oggend gebring, en brood en vleis teen die aand; en uit die spruit kon hy drink. ⁷Maar ná verloop van baie dae het die spruit opgedroog, want daar was geen reën in die land nie. ⁸Die woord van die Here kom toe tot hom: ⁹“Maak gereed, gaan na Sarfat, wat aan Sidon behoort, en bly daar. Kyk, Ek het ‘n weduwee daar beveel om jou van kos te voorsien.” ¹⁰Hy maak toe gereed en gaan na Sarfat. Toe hy by die ingang van die dorp kom, is ‘n weduwee juis daar besig om stukkies hout bymekaar te maak. Hy roep toe na haar en sê: “Bring asseblief vir my ‘n bietjie water in ‘n houer, sodat ek kan drink.” ¹¹Terwyl sy gaan om dit te kry, roep hy na haar en sê: “Bring asseblief vir my ‘n stukkie brood saam!” ¹²Maar sy antwoord: “So waar as die Here u God leef, ek het niks behalwe ‘n hand vol meel in ‘n kruik en ‘n bietjie olie in ‘n fles nie. Ek was juis besig om ‘n paar stukkies hout bymekaar te maak; dan gaan ek binnetoe en berei dit voor vir my en my seun, sodat ons dit kan eet en sterf.” ¹³Elia sê toe vir haar: “Moenie bang wees nie! Gaan binnetoe en doen wat jy gesê het. Maar maak net eers vir my ‘n klein roosterkoekie daarvan en bring dit vir my. Vir jou en jou seun kan jy daarna iets voorberei. ¹⁴Want so sê die Here, die God van Israel, ‘Die kruik met meel sal nie leeg raak nie, en die fles met olie sal nie leeg loop nie, tot op die dag dat die Here reën op die aarde gee.’ ” ¹⁵Sy het toe gegaan en gemaak soos Elia gesê het. En sy het geëet, sy en hy en haar huisgesin, dae lank. ¹⁶Die kruik met meel het nie leeg geraak nie, en die fles met olie het nie leeg geloop nie, ooreenkomstig die woord van die Here wat Hy by monde van Elia gespreek het. ¹⁷Ná hierdie gebeure het die vrou, die eienares van die huis, se seun siek geword. Sy siekte het so erg geword dat daar nie meer asem in hom oor was nie. ¹⁸Sy sê toe vir Elia: “Wat het jy teen my, man van God? Het jy na my gekom om my sondeskuld bloot te lê en my seun te laat sterf?” ¹⁹Hy het haar geantwoord: “Gee jou seun vir my.” Toe neem hy die seun uit haar arms en dra hom op na die bovertrek waar hy tuisgegaan het. Hy het hom op sy bed neergelê, ²⁰tot die Here geroep en gesê: “Here my God, bring U selfs oor die weduwee by wie ek my as vreemdeling bevind, onheil deur haar seun te laat sterf?” ²¹Toe het hy hom drie keer bo-oor die kind uitgestrek en tot die Here geroep en gesê: “Here my God, laat die lewe van hierdie kind asseblief na hom terugkeer.” ²²Die Here het geluister na Elia se smeekbede, en die lewe van die kind het na hom teruggekeer, en hy het geleef. ²³Elia het die kind geneem, hom uit die bovertrek na die huis afgeneem en hom vir sy moeder gegee. Elia het gesê: “Kyk, jou seun leef!” ²⁴Daarop sê die vrou vir Elia: “Nou is ek daarvan oortuig dat u ‘n man van God is en dat die woord van die Here uit u mond betroubaar is.”

Let op watter groot rol gehoorsaamheid speel in die vervulling van God se beloftes regdeur hierdie verhaal. Die groot profeet Elia kry die opdrag om ‘n droogte aan te kondig as teken van die Here se toorn oor Israel se afgodsdiens. Elia gehoorsaam die Here ten spyte van die gevaar vir sy eie lewe. Om hom van koning Agab se woede te beskerm, beveel die Here vir Elia om te gaan wegkruip by die spruit Krit, oos van die Jordaan. God sou daar vir Elia water in die spruit en kos deur kraaie voorsien. Weereens het Elia die Here gehoorsaam net op grond van die Here se belofte. Toe die spruit uiteindelik opdroog, het die Here hom vervolgens na Sarfat gestuur sodat ‘n weduwee daar vir hom van water en voedsel kon voorsien. Maar, Sarfat was in Sidon geleë. Die heidense koning Etbaäl wat die pa van Agab se vrou Isebel was (1 Kon 16:31), was daar koning. ‘n Groot risiko dus vir Elia. Weereens gehoorsaam Elia egter die Here en God vervul sy belofte aan Elia

Ons sien die belangrikheid van gehoorsaamheid selfs in die voorsiening van God vir die weduwee. Dit is duidelik dat sy in die Here geglo het, want sy erken dat die Here sy God leef (vers 12). Maar sy moet steeds die opdrag van Elia gehoorsaam om vir hom water te gaan haal en ‘n klein roosterkoekie van die laaste bietjie meel en olie te maak. Dit is eers wanneer sy Elia se opdrag gehoorsaam dat die belofte vir haar waar word dat die kruik met meel nie leeg geraak en die fles met olie nie leeg geloop het nie.

Die grootste toets vir Elia kom egter met die dood van die seun van die weduwee. Waar hy voorheen net opdragte uitgevoer het, en die Here sy beloftes vervul het in sy voorsiening, word Elia nou deur die dood gedwing om self die Here in gebed te nader om die lewe in die seun te laat terugkeer. Die feit dat God betroubaar was, word egter nou die basis vir sy gebed. Dit gee hom die vrymoedigheid om die Here vir die menslik onmoontlike te vra. Dat die seun weer sal lewe. Elia se gebed het daarom ‘n kragtige uitwerking, want die Here luister na sy gehoorsame profeet, en laat die seun van die weduwee – wat eweneens gehoorsaam was – weer herlewe. Gehoorsaamheid en gebedsverhoring gaan saam. Die tafel is daarmee gedek vir die nog groter demonstrasie van God se krag op Karmel waar die Here nie net vuur uit die hemel stuur om die volk van sy almag te oortuig nie, maar ook die verdere gebed van Elia vir reën, verhoor. Soos Jakobus sê: “Die gebed van ‘n regverdige is baie kragtig in sy uitwerking. Elia was ‘n mens net soos ons, en hy het vurig gebid dat dit nie moet reën nie, en dit het drie jaar en ses maande lank nie op die aarde gereën nie. Toe het hy weer gebid, en die hemel het reën gegee, en die aarde het sy vrug opgelewer.” (Jak 5:16-18)

Lees meer: https://bybelskool.com/1-konings-1621-1846-die-gebed-van-n-gelowige-het-n-kragtige-uitwerking/