Johannes 12:1-8 – Maria salf Jesus se voete met die oog op sy begrafnis

3 April

Johannes 12:1-8 – Maria salf Jesus se voete met die oog op sy begrafnis

¹Ses dae voor die Pasga het Jesus na Betanië gegaan. Dit was die tuiste van Lasarus, wat Jesus uit die dood opgewek het. ²Daar het hulle vir Hom toe ‘n maaltyd voorberei, en Martha het hulle bedien. Lasarus was een van dié wat saam met Hom aan tafel was. ³Toe het Maria ‘n litra egte, uiters kosbare nardusolie geneem, die voete van Jesus gesalf en met haar hare sy voete afgedroog. En die huis is deurtrek met die geur van die olie. ⁴Toe sê Judas Iskariot, een van sy dissipels, die een wat Hom sou verraai: ⁵“Waarom is hierdie reukolie nie vir driehonderd denarius verkoop en die geld aan die armes gegee nie?” ⁶Hy het dit gesê, nie omdat hy vir die armes omgegee het nie, maar omdat hy ‘n dief was – hy het die geldbeurs gedra en het van die bydraes gevat. ⁷Daarop het Jesus gesê: “Laat haar begaan – sy het dit vir die dag van my begrafnis bewaar. ⁸Want die armes het julle altyd by julle, maar vir My het julle nie altyd nie.”

Dit is ‘n baie ryk gedeelte; ‘n gedeelte wat nie ‘n belofte bevat nie, maar ‘n aanmoediging om die Here te dien met alles wat jy het. Aan die een kant is daar die liefde wat Marta en Maria aan Jesus bewys. Marta versterk Hom met ‘n feesmaal vir die uiterlike uitdagings op die pad na die kruis. Maria bederf Hom met ‘n 300 ml fles egte, uiters kosbare nardusolie (waarskynlik ingevoer van Nepal in die noorde van Indië) vir die innerlike uitdagings nie net op pad na die kruis nie, maar ook vir stryd wat Hy moet voer in die oorwinning van die dood. Sy salf daarmee Jesus se voete, met haar kosbaarste besitting, waarna sy sy voete met haar hare afgedroog het. Die hele huis het lekker geruik van die olie, ‘n simbool van die wyse waarop die boodskap van Jesus uiteindelik regdeur die wêreld sou versprei.

Aan die ander kant is daar die verraad van ‘n Judas. Een wat só naby aan Jesus gelewe het, en tog só ver van Hom geëindig het. Sy gierigheid het Hom blind gemaak vir die Messias al het hy die voorreg van sy nabyheid vir meer as drie jaar kon geniet. Judas maak beswaar – uit gierigheid uit – teen Maria se – in sy oë – vermorsing van die olie. Judas is baie bewus van die waarde van die olie en vra hoekom dit nie verkoop is vir driehonderd denarii nie – die jaarlikse loon van ‘n gewone arbeider – sodat die armes daarby kon baat vind nie. Johannes ontbloot egter sy skynheiligheid. Judas was bekend as ‘n dief en wou doodgewoon self by die olie gebaat het. Al die dissipels het geweet dat hy in die gewoonte was om in die geheim die geld in hulle geldkassie vir homself te vat (vgl Joh 13:29).

Jesus kom egter op vir Maria. Dit was immers haar eie olie wat sy gebruik het om sy voete te salf. Hy beveel dat sy gelos word om daarmee te doen wat sy self besluit het daaroor. Jesus bemoedig haar deurdat Hy “dit” – die olie wat sy so pas gebruik het – koppel aan die gebeure by sy begrafnis. Sy het Hom “vooruit” gesalf vir die dag van sy begrafnis. Trouens, Jesus sou opstaan uit die graf vóór die ander vroue Hom die Sondagmôre kon gaan salf het! Die salwing sou eers die Sondagmôre plaasvind (Mrk 16:1-5; Luk 23:55-56), hoewel Nikodemus wel die Vrydagaand geurmiddels – 30 liter mirre en aalwyn – gebring het vir die linnedoeke waarmee Jesus se liggaam toegedraai is (Joh 19:39-40). Sy het dus gedoen wat die ander uiteindelik nie kon doen nie. Jesus verklaar daarby dat die dissipels die armes altyd by hulle het. Hulp aan die armes sal altyd moontlik wees. Hy is egter nog net ‘n klein tydjie fisies by hulle. Daarom maak dit sin dat Maria Hom geseën het met haar opofferende olie, terwyl Hy nog daar was. Dit het Hom voorberei vir sy komende dood en was die teken dat sy boodskap die hele wêreld sou aanraak, die geur van die lewe in Christus. Wat ‘n mens laat besef, elke gawe wat jy gee in jou liefde vir die Here, word deur Hom gebruik om hierdie wêreld aan te raak met sy boodskap.

Lees meer: https://bybelskool.com/johannes-1155-1250-die-koringkorrel-moet-sterf-om-vrug-te-dra/