Jesus Christus se nalatenskap aan sy kerk is dat Hy in sy kerk teenwoordig is en bly.  Dit sien ’n mens in die wyse waarop Hy die sewe gemeentes wat in Openbaring 1-3 genoem word, en hulle leiers, begelei.  Hy maak daarom nie net bekend wat hierna gaan gebeur nie (Openb. 1), maar roep die kerk op om getrou te bly tot by sy Wederkoms (Openb. 2) en te alle tye te fokus op gemeenskap met Hom (Openb. 3).

In sy boodskap aan die sewe gemeentes gee Hy vir die kerk van alle eeue sewe fokuspunte wat in verskillende situasies hulle gemeenskap met Hom kan verdiep en beskerm:

• “Herontdek julle eerste liefde” – die boodskap aan Efese as die entoesiasme en Gees-drif taan – 2:1-7
• “Bly getrou tot die dood toe” – die boodskap aan Smirna in tye van verdrukking – 2:8-11
• “Getroue bekeerlinge ontvang geestelike voedsel” – die boodskap aan Pergamum in tye van leerdwaling – 2:12-17
• “Hou vas aan die Seun van God tot met sy wederkoms” – die boodskap aan Tiatira in tye van lewenstyl kompromieë – 2:18-29
• “Skrik wakker en versterk dié wat oorbly” – die boodskap aan Sardis in tye van geestelike doodsheid – vers 1-6
• “Hou vas wat julle het, totdat Ek kom” – die boodskap aan Filadelfia in tye van beproewing – vers 7-13
• “Wees dan ywerig en bekeer jou” – die boodskap aan Laodisea in tye van geestelike armoede – vers 14-22

Ons kom by die volgende hoofdeel van Openbaring – hfst. 4-11.  Die sentrale tema handel oor God wat deur Christus besig is om in die heelal verlossing en oordeel te laat ontplooi, veral aan die hand van die beskrywing van die sewe seëls van die boekrol wat deur die Lam oopgemaak word, wat op hulle beurt die sewe trompette wat God se heerskappy aankondig, inlei.

Die hemelse erediens wentel nie net om die aanbidding van God op sy troon nie, hoe heerlik dié werklikheid daarvan ook al geteken word.  Vanuit die erediens in die hemel neem God beheer van alles wat is en was en wat kom.  Hy bepaal die agenda en die verloop van die ontplooiing van die gebeure in die heelal.  Die hemelse erediens het dus ’n beslissende invloed op die aarde.

Hoofstuk ses handel oor die Lam van God wat ses van die seëls van die boekrol oopbreek.  Die ses seëls laat telkens ’n ander aspek van God se oordeel ontvou. Dit is ’n proses wat tussen Christus se verlossende opstanding, Hemelvaart en Troonbestyging aan die eenkant en die Wederkoms wat later in die boek aan die orde kom, plaasvind.  Die oordeel is dus iets wat nou reeds gebeur, soos dit ook waar is van God se verlossing.

Tussen die sesde en sewende seël van die boekrol verskuif die fokus na twee groepe mense, 1) 144 000 van die diensknegte van God op aarde wat met ’n merk op hulle voorkoppe geseël word – vers 1-8 – en 2) ’n ontelbare groot skare uit elke nasie, stam, volk en taal uit die groot verdrukking wat God aanbid in die hemel en deur die Lam versorg word – vers 9-17.

Die doel van dié toneel tussen die oordele van die twee seëls is om gelowiges te bemoedig dat die oordeelsvoltrekking nie op hulle gemik is nie, dat hulle op aarde as God se eiendom gemerk is en dat hulle uiteindelike verlossing vas en seker is. Die eerste groep word beskerm tydens die oordeel op aarde.  Die tweede groep word versorg in die hemel ná die groot verdrukking.