Psalm 99 is een van die prima aanbidding Psalms.  Twee keer loop die beskrywing van God se wese en werk uit op ’n gelykluidende oproep om God te aanbid:

• “Prys die Here ons God.  Kom buig in aanbidding voor Hom: Hy is heilig!” (vers 5).  Die 2014 vertaling vertaal “voor Hom” heel korrek as: “voor die voetbank vir sy voete,” wat dui op die verbondsark as simbool van die Here.
• “Prys die Here ons God, buig voor Hom op sy heilige berg, want die Here ons God is heilig.” (vers 9).  Die 2014 vertaling vertaal “voor Hom op sy heilige berg” meer direk as: “voor sy heilige berg” wat dui op die tempelberg, Sion, as simbool van die Here.

Dit is dan ook die indeling van die Psalm: vers 1–5 en vers 6–9.

Inderdaad: “U is heilig.”  Neem ’n paar oomblikke om jou in te leef in aanbidding voor dié God.

Psalm 100 is seker een van die bekendste lofpsalms wat steeds gesing word in ons kerke.  Die titel van die Psalm is nie verniet nie: “’n Psalm.  Vir lofprysing.” (2014 vertaling) en “’n Dankpsalm” (1983 vertaling).  Albei titels is verantwoorde vertalings van die oorspronklike, omdat die woord tôdâ vir baie betekenisse gebruik kan word: lofprysing, danklied, verklaring, en selfs vir belydenis (vgl. bv. Jos. 7:19; Esra 10:11).

Dit is ’n kort Psalm en daarom wil ek net drie perspektiewe uitlig: 1) Hoe God geteken word, en 2) Wie Hom moet loof, en 3) Hoe ons Hom moet prys/dank.

Psalm 101 besing God se troue liefde en sy geregtigheid (vers 1) wat as standaard dien vir die koning se persoonlike lewe (vers 2–5a), sowel as vir dié wat diens doen in die amptenary (vers 5b–8).  Daardeur sal die ganse lewe integriteit uitstraal.

Psalm 102 is ’n roerende klaaglied van iemand wat magteloos en kragteloos voel, waarskynlik saam met sy mense in ballingskap. In ’n metafories ryk gebed stort hy sy hart uit voor die Here, soos die titel in vers 1 aandui, in die hoop dat God sy lot, die lot van sy mense en dié van hulle nageslag sal verander.

’n Mens kan die treffende gebed van die Psalm in drie dele opdeel (en onthou, dit is altyd ook ’n model vir ons eie gebede!):

• HULPGEROEP: Ek voel so verlate soos ’n pelikaan in ’n woestyn – vers 2–12
• BELYDENIS: God luister na die gebed van dié wat alles verloor het – vers 13–23
• HOOP: Ons nageslag sal die land bly bewoon – vers 24–29

Psalm 103 is ’n besondere lofpsalm wat in ’n besondere lofpsalm reeks, Psalm 103–106, die 4de Psalmboek afsluit.  Dit is die enigste Psalm van dié 4 Psalms wat ’n opskrif het, kort en kragtig: “van Dawid”.  Omdat Psalm 105 en 106 sterk aan die Dawidiese tradisie verbind is (vgl. 1 Kronieke 16-17 – Dawid vier die tuiskoms van die ark en ontvang omvattende seën van God – trouens, dele van hierdie twee Psalms, saam met die hele Psalm 96, is vir die eerste keer in Dawid se tyd gebruik) kan al vier Psalms aan Dawid verbind word.

• Psalm 103 fokus op lofprysing as ’n persoonlike, korporatiewe en universele gebeure waaraan almal in die hemel en op aarde moet deelneem.  Dit beskryf God se wese en werk op haas onvergelyklike manier.
• Psalm 104 begin met dieselfde vers as waarmee Psalm 103 afsluit: “Ek moet die Here loof” (2014 vertaling) en fokus op die lof aan God vanuit die skepping.
• Psalm 105 fokus op die lof aan God vanaf sy uitverkorenes, die volk van Israel, as ’n getuienis aan die hele wêreld.
• Psalm 106 fokus op die lof aan God vir die Uittog uit Egipte as ’n bede tot ’n volgende Uittog, die Uittog uit die ballingskap terug na Israel.