Ek dink, lees en bid baie oor die inperking weens die Covid-19 virus.

Daar is baie positiewe gevolge van die inperking. Al is dit die eerste keer in die geskiedenis dat gesonde mense ingeperk word, en nie siekes nie, het dit natuurlik aanvanklik die gewenste uitwerking. Die spoed waarteen mense geïnfekteer word, is stadiger. Families kan meer fokus op mekaar, en die waarde daarvan sal waarskynlik vir lank met ons wees.

Daar is egter ook baie negatiewe gevolge van die inperking. Gesonde mense word ingeperk. Sosiale verkeer word afgeskaf. Die ekonomie krimp teen ‘n enorme spoed in. Eensaamheid neem toe. Onsekerheid neem toe. Skuld hoop op. Werkloosheid neem toe. Besighede maak toe. Mense gaan nie vir noodsaaklike mediese ondersoeke nie. Ons kinders word noodsaaklike sosiale interaksie ontneem.

Nou, ek wil nie hiermee kritiek lewer nie. Dit is nog te naby aan ‘n mens se lyf. Maar, ek wil hoop preek in ‘n situasie wat ‘n groot invloed gaan hê vir nie net maande nie, maar waarskynlik jare. En daar is seker nie ‘n beter boek om te lees juis in só ‘n tydperk nie. Die Klaagliedere van Jeremia.

Hoor hoe kla hy oor die ballingskap wat aangebreek het in 586 vC met al die hooggeplaastes wat weggevoer is. En ‘n bedremmelde klompie mense wat saam met Jeremia in die land agter gebly het.

• “Ag, hoe verlate sit die stad wat vol mense was!” (Klg 1:1).
• “My kinders is verbyster” (Klg 1:16).
• “My jongvroue en my jongmanne het in gevangenskap gegaan.” (Klg 1:18).
• “My hart draai om in my binneste.” (Klg 1:20).

Wat maak ‘n mens in só ‘n situasie? 
Wel, een ding het Jeremia geleer. Hy het ‘n nuwe lied geleer, ‘n lied wat wyd oor die wêreld gesing word:

“The steadfast love of the Lord never ceases. His mercies never come to an end.  They are new every morning, new every morning.  Great is Thy faithfulness, O Lord. Great is Thy faithfulness.” (Robert Davidson – Klg 3:21-25)

Laai die boek af op die webtuiste en gebruik die tyd van die inperking wys.
Om na te dink, maar ook ‘n nuwe lied aan te leer.

Hierdie klaaglied het wel 22 verse, soos hoofstuk 1,2 en 4, maar die verse begin nie met opeenvolgende letters van die Hebreeuse alfabet nie.  Dit is ook veel korter as die ander klaagliedere.  Die hele gedig word verder as ’n klaaglied van die gemeenskap van Jerusalem verwoord, ’n gepaste afsluiting van die versameling van Klaagliedere van Jeremia.

In die klaaglied van hoofstuk 4 word die problematiek van leierskap aangespreek.  Die leiers se sondes en oortredinge, sê Jeremia, het nie net die Here se geduld met hulle laat opdroog nie, maar die hele volk in die wanhoop van ballingskap gedompel.  Die leiers het hulle glans verloor soos goeie goud wat dof geraak het, soos sneeu wat nie meer sy glans behou nie, maar swarter as roet geword het.

Tóg, sê Jeremia, is daar hoop, want die Here sal uiteindelik die straf vir hulle sonde beëindig.  Hy sal die ballingskap nie laat voortduur nie, en dié ongeregtigheid aan die kaak stel van die nasies wat hulle verlekker het in Israel se oordeel.

Jeremia se nadenke daaroor word in drie dele opgedeel:

• 4:1-16 – Jeremia: “Daar word geen genade aan die leiers betoon nie.”
• 4:17-20 – Jerusalem: “Ons kyk ons oë moeg om hulp wat nie opdaag nie.”
• 4:21-22 – Jeremia: “Die straf vir jou sonde is beëindig, Sion … maar jóú sonde gaan Hy straf, Edom.”

Hoofstuk drie is in baie opsigte eintlik die hart van die Klaagliedere van Jeremia.    Jeremia is die “ek” in die ses en sestig verse waarvan elke derde een met ’n opeenvolgende letter van die Hebreeuse alfabet begin.  Dit is egter ook duidelik dat Jeremia hierdie klaaglied kollektief en namens die volk aanbied aan die Here, soos die gebruik van “ons” regdeur aandui.

Inhoudsgewys dek dit vier belangrike aspekte van die profeet Jeremia se nadenke en refleksie oor die ramp wat die volk getref het.  Dit is dus ook ’n modelgebed om na te volg wanneer ons op soortgelyke wyse in ’n krisis is:

• 3:1-24 – “Dít sal ek ter harte neem, deur die liefde van die Here het ons nie vergaan nie.”
• 3:25-39 – “Die Here is goed vir wie op Hom bly hoop, vir die mens wat na sy wil vra.”
• 3:40-47 – “Laat ons ons doen en late deeglik ondersoek, en ons tot die Here bekeer.”
• 3:48-66 – “My trane sal aanhou vloei, totdat die Here uit die hemel afkyk en dit raaksien.”

Daar is weer twee sprekers wat optree in hierdie gedig, die profeet en die verpersoonlikte Jerusalem.  Dit gee ’n handige verdeling van die inhoud van die gedig:

• 2:1-19 – Jeremia: “Ag, hoe het die Here in sy toorn die donker laat toesak op Sion!”
• 2:20-22 – Jerusalem: “Kyk tog, Here, let tog op aan wie U dit gedoen het.”